Tweetalige printerversie Eentalige printerversie

Schriftelijke vraag nr. 5-9010

van Bert Anciaux (sp.a) d.d. 13 mei 2013

aan de minister van Justitie

De mogelijkheid om nog meer Belgen in Nederlandse gevangenissen onder te brengen

strafgevangenis
gedetineerde
overbrenging van gedetineerden
Nederland
voltrekking van de straf

Chronologie

13/5/2013 Verzending vraag
18/6/2013 Antwoord

Herkwalificatie van : vraag om uitleg 5-3323

Vraag nr. 5-9010 d.d. 13 mei 2013 : (Vraag gesteld in het Nederlands)

Twee oppositiepartijen in Nederland, namelijk CDA en D66, stellen de Nederlandse regering voor om twee gevangenissen, namelijk die van Sittard en Maastricht, beide in Nederlands Limburg en blijkbaar met sluiting bedreigd, aan de Belgische overheid aan te bieden om gevangenen in onder te brengen. Uit de mediaberichten hierover leidde ik af dat de minister zich, mocht dit aanbod er werkelijk komen, geÔnteresseerd opstelt.

Niemand twijfelt eraan dat de huidige capaciteit van de Belgische gevangenissen, gekoppeld aan de ronduit beschamende infrastructurele kwaliteiten, onvoldoende is om gevangenen menswaardig te huisvesten. Al eerder vonden Belgische gevangenen een plaats in Tilburg.

Bevestigt de minister het bericht dat zij geÔnteresseerd zal reageren moest Nederland het aanbod doen om gevangenissen, bijvoorbeeld die van Sittard en Maastricht, ter beschikking van de Belgische staat te stellen voor opvang van Belgische gevangenen?

Hoe evalueert de minister op dit moment de wijze waarop onze gevangenen in de gevangenis van Tilburg worden opgevangen? Ongetwijfeld beschikt de minister over evaluatierapporten ter zake. Welke sterke en zwakke punten blijken daaruit, onder andere op het vlak van comfort en mogelijkheden voor de gevangenen zoals begeleiding, familiebezoek, catering, ontspanning enz.? Hoe ligt het met de kosten-batenanalyse? Hoe verhoudt de kostprijs per gevangene in Tilburg zich ten opzichte van de gemiddelde kostprijs in Belgische gevangenissen? Welke zijn hier belangrijke verschillen?

Waar situeert de minister de belangrijkste verbeterpunten? Wat pleit in het voordeel van een Nederlandse gevangenis in vergelijking met BelgiŽ? Hoe lang zal BelgiŽ nog beroep moeten doen op de capaciteit van buitenlandse gevangenissen, dit in het licht van het uitdijende gebruik van enkelbanden en - misschien, hopelijk - het grondig herdenken van ons penitentiair systeem?

Hoe verklaart de minister de terugloop van het aantal gevangenen in Nederland en het stijgend aantal in BelgiŽ? Waar ligt hier de wezenlijke moraal van dit trieste verhaal?

Antwoord ontvangen op 18 juni 2013 :

Mijn aandacht gaat prioritair naar de verlenging van het contract met betrekking tot Tilburg.

Eventuele voorstellen tot uitbreiding van het experiment zullen uiteraard grondig onderzocht worden naar opportuniteit en doenbaarheid (onder andere budgettair).

De ervaring met Tilburg is globaal positief.

Onze evaluatie steunt onder andere op de volgende verslagen:

De resultaten van dit onderzoek werden begin maart voorgesteld, en geven uitgebreid antwoord op uw vragen. U kan er kennis van nemen.

Zeer samengevat kan men wat volgt vaststellen:

Uit voorgaande vaststellingen worden de nodige “lessons to learn” getrokken op Belgisch vlak.

Wat de kostprijs per gedetineerde betreft ligt de berekening voor België ingewikkelder.

De kostprijs voor Tilburg is quasi forfaitair en komt dus ongeveer neer op 170 euro per persoon.

De gemiddelde kostprijs in België (130 euro) is moeilijk te vergelijken.

Al bij al kan men aannemen dat een integratie van alle gegevens in de Belgische kostprijs erop neerkomt dat de kosprijzen in Tilburg, en gemiddeld in België, niet veel verschillen.

Het fenomeen van de Nederlandse overcapaciteit werd ook reeds onderzocht. Professor criminologie Kristel Beyens van de VUB en hoogleraar Miranda Boonen van de Universiteit te Utrecht, hebben deze verschillen als volgt verklaard:

Samengevat kan gesteld worden dat Nederland enerzijds véél vroeger gestart is met een grootschalig infrastructuurprogramma, daar waar men in België pas vijftien jaar later tot dit besef is gekomen. Anderzijds heeft men in Nederland zwaar ingezet op alternatieve straffen zoals werk/taakstraf en ET, maar daarin was België dan weer een voorloper.