5-1959/1

5-1959/1

Belgische Senaat

ZITTING 2012-2013

4 FEBRUARI 2013


Wetsvoorstel tot wijziging van de wet betreffende de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging en uitkeringen gecoŲrdineerd op 14 juli 1994, met het oog op een betere aanpak van de noden veroorzaakt door de specifieke pathologieŽn van artsen

(Ingediend door mevrouw Dominique Tilmans c.s.)


TOELICHTING


In bepaalde gebieden in ons land is er een schrijnend tekort aan medisch aanbod. Over het tekort aan huisartsen en aan de middelen die nodig zijn om de huisartsgeneeskunde aantrekkelijker te maken, is al veel gedebatteerd.

Er wordt ook al verschillende jaren een tekort aan gespecialiseerde artsen vastgesteld voor bepaalde disciplines. Bepaalde specialiteiten zijn goed vertegenwoordigd, maar in andere gevallen is er een zeer zorgwekkend tekort, zoals voor de oncologie, de anesthesie en de dringende medische hulp.

Er moet dan ook worden nagedacht over de werkomstandigheden van het medisch beroep. De artsen gaan immers gebukt onder een zware werklast. Naast de tijd die ze besteden aan het luisteren naar en onderzoeken van hun patiŽnten, moeten ze ook heel wat administratieve verplichtingen vervullen. Vele huisartsen en specialisten worden geconfronteerd met een werkoverlast die, voor sommigen onder hen, kan leiden tot stress of burn-out.

Het Federaal Kenniscentrum voor de gezondheidszorg heeft de problematiek van de burn-out bij de huisartsen bestudeerd. Zij zijn immers vatbaarder voor burn-out door een combinatie van factoren, zoals de beschikbaarheid die de patiŽnten vragen, de verplichting om zorgcontinuÔteit te garanderen, de talrijke administratieve taken die ze moeten vervullen. Volgens een raming van de Fťdťration des maisons mťdicales in 2005 kampten 10 % van de huisartsen met een burn-out, er is echter geen exact cijfer bekend van het aantal huisartsen met een burn-out in BelgiŽ.

Het Federaal Kenniscentrum voor de gezondheidszorg heeft een lijst opgesteld van mogelijke actiepunten op het vlak van de preventie en aanpak van burn-out bij huisartsen : gezondheidszorg voor huisartsen organiseren, de sociale bescherming versterken, de vervanging vergemakkelijken in geval van ziekte, de stimulering van groepspraktijken door de overheid of het uitbouwen van een netwerk voor de solopraktijken, de sensibilisering van de patiŽnten over wat ze van hun arts kunnen verwachten, een betere erkenning van de huisartsgeneeskunde, de beheersing van de werklast van de huisartsen en de behandeling van de burn-out door multidisciplinaire teams.

Uit deze studie blijkt ten slotte dat er in BelgiŽ geen enkel specifiek programma bestaat voor de globale aanpak van burn-out bij huisartsen. In heel wat landen werden wel maatregelen genomen om artsen met problemen te helpen.

In Frankrijk werd in 2009 een vereniging opgericht, belast met het groeperen van informatie bestemd voor het bepalen van een beleid dat een antwoord biedt op de noden die veroorzaakt worden door de specifieke pathologieŽn van de zorgverleners (preventie, behandeling, uitbouw van opvang- en zorgstructuren gericht op de zorgverleners). In Spanje is in 1998 een integraal hulpprogramma voor de zieke arts opgericht. Ook Quťbec heeft een programma voor hulp aan artsen uit Quťbec uitgewerkt. De Verenigde Staten, AustraliŽ en Nieuw-Zeeland hebben eveneens initiatieven genomen.

Gelet op de studie van het Federaal Kenniscentrum voor de gezondheidszorg en de diverse initiatieven in het buitenland, lijkt het ons opportuun dat het probleem in zijn totaliteit wordt aangepakt, van de gezondheidsbevordering en de preventie tot de behandeling en de opvolging van de zieke artsen, zowel voor de huisartsen als voor de gespecialiseerde artsen, die eveneens door een burn-out kunnen worden getroffen.

Dit wetsvoorstel belast de Koning ermee een specifiek programma op te zetten voor de aanpak van de noden veroorzaakt door de specifieke pathologieŽn van artsen, op het vlak van preventie, behandeling en opvang- en zorgstructuren.

Dominique TILMANS.
Jacques BROTCHI.
Christine DEFRAIGNE.

WETSVOORSTEL


Artikel 1

Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 78 van de Grondwet.

Art. 2

In de wet betreffende de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging en uitkeringen, gecoŲrdineerd op 14 juli 1994, wordt een artikel 36quindecies ingevoegd, dat luidt als volgt :

ę Na advies van de Nationale Commissie Geneesheren-Ziekenfondsen, kan de Koning, bij een besluit vastgesteld na overleg in de Ministerraad, de regels bepalen volgens dewelke de verzekering voor geneeskundige verzorging de aanpak stimuleert van de noden veroorzaakt door de specifieke pathologieŽn van artsen, op het vlak van preventie, behandeling en opvang- en zorgstructuren. Ľ

19 december 2012.

Dominique TILMANS.
Jacques BROTCHI.
Christine DEFRAIGNE.