Tweetalige printerversie Eentalige printerversie

Schriftelijke vraag nr. 5-7111

van Bart Tommelein (Open Vld) d.d. 27 september 2012

aan de vice-eersteminister en minister van Binnenlandse Zaken en Gelijke Kansen

Preventie tegen radicalisering - Training voor professionals - Informatiebijeenkomsten

religieus conservatisme
extremisme
Nederland
gemeentepolitie
officiŽle statistiek
radicalisering

Chronologie

27/9/2012Verzending vraag
4/1/2013Antwoord
4/1/2013Dossier gesloten

Ook gesteld aan : schriftelijke vraag 5-7112

Vraag nr. 5-7111 d.d. 27 september 2012 : (Vraag gesteld in het Nederlands)

In Nederland organiseert men in diverse steden waaronder Amsterdam onder meer trainingen voor professionals in het kader van de strijd tegen radicalisering. De doelstelling is professionals te trainen in het signaleren van en het omgaan met radicaliserende personen en groepen.

De doelgroepen zijn divers en kunnen gaan van hulpverleners, jongerenwerkers, welzijnswerkers, docenten, tot gemeentelijke contactambtenaren. Opvallend hierbij is dat het mensen betreft die stuk voor stuk in direct contact met mogelijke radicaliserende groepen (kunnen) staan. Deze professionals dienen niet alleen geÔnformeerd te worden over het fenomeen 'radicalisering', ze worden in bijkomende orde ook bewust gemaakt van hun mogelijke rol in het signaleren, voorkomen of beteugelen van radicalisering.

In Nederland maakt men dan ook een onderscheid tussen informatiebijeenkomsten - waarin informatieoverdracht, deskundigheidsbevordering en bewustwording centraal staan - en daadwerkelijke trainingen van professionals

Graag kreeg ik een antwoord op de volgende vragen:

1. Hoe reageert u op dit initiatief uit Nederland?

2. Bestaan er bij ons gelijkaardige trainingsprogramma's en zo ja, rond welke vormen van radicalisering en in welke steden en/of gemeenten en bij welke diensten alsook met welke professionals (lokale politie, hulpverleners, etc.)? Kan u concrete toelichting verstrekken over plaatsen, aantallen en budgetten en dit met betrekking tot de laatste drie jaar?

3. Bestaan er bij ons gelijkaardige informatiebijeenkomsten en zo ja, rond welke vormen van radicalisering en in welke steden en/of gemeenten en bij welke diensten alsook met welke professionals (lokale politie, hulpverleners, etc.)? Kan u concreet toelichten naar plaatsen en aantallen toe en dit met betrekking tot de laatste drie jaar?

Antwoord ontvangen op 4 januari 2013 :

1. Radicalisering die leidt tot polarisering of geweld is een maatschappelijk probleem dat op een geïntegreerde wijze moet aangepakt worden. Een zo breed mogelijke betrokkenheid van diverse organisaties en structuren zoals onder meer het onderwijs, gezondheidszorg of nog jeugdwerking om deze ongewenste vormen van radicalisering te voorkomen, is wenselijk, zelfs noodzakelijk. Desondanks wens ik wel te benadrukken dat elke actor binnen zijn of haar rol en zijn of haar deontologie moeten kunnen blijven functioneren. Principieel kan ik mij dan ook achter een dergelijk initiatief scharen.

2 en 3. Mijn diensten beschikken op federaal niveau niet over gegevens van informatiebijeenkomsten en trainingsprogramma’s bij welke diensten of met welke professionals.

Ik kan het geachte lid wel aangeven dat de politie met ondermeer het COPPRA project de eerste stappen gezet. De bewustmaking en opleiding met betrekking tot de herkenning van het fenomeen zal in de loop van volgend trimester echt op kruissnelheid komen. De politie zal zich de volgende jaren dan inspannen om haar rol bij de aanpak van gewelddadige radicalisering te verfijnen en haar medewerkers verder te vormen.

Eveneens werd in 2010 werd onder Europese impuls het initiatief opgestart om een federale preventiestrategie “Veilig en Respectvol Samenleven” (als socio-preventief antwoord tegen polarisering en gewelddadige radicalisering) te ontwikkelen.

Met het initiatief van een socio-preventieve strategie wensen we al in een vroeger stadium van een eventueel gewelddadig radicaliseringsproces te kunnen inspelen en een escalatie te voorkomen. Dit door een visie uit te dragen die sociaal en positief georiënteerd is. De nadruk ligt op het versterken van de beschermende factoren tegen gewelddadige radicalisering en het promoten van veilig en respectvol samenleven. Een socio-preventieve aanpak dient complementair te zijn aan een veiligheidsaanpak in samenwerking met verschillende stakeholders en op verschillende bevoegdheidsniveaus.