4-96

4-96

Belgische Senaat

4-96

Handelingen - Nederlandse versie

DONDERDAG 19 NOVEMBER 2009 - NAMIDDAGVERGADERING


Waarschuwing: de blauwe kleur geeft aan dat het gaat om uit het Frans vertaalde samenvattingen.


Inoverwegingneming van voorstellen

Mondelinge vragen

Actualiteitendebat: De opvangcrisis

Wetsontwerp tot wijziging van de wet van 7 mei 1999 op de kansspelen, de kansspelinrichtingen en de bescherming van de spelers, wat de kansspelcommissie betreft (Stuk 4-1410)

Wetsontwerp tot wijziging van het Burgerlijk Wetboek, de wet van 7 mei 1999 op de kansspelen, de kansspelinrichtingen en de bescherming van de spelers, van het Wetboek van de met inkomstenbelastingen gelijkgestelde belastingen, van de wet van 26 juni 1963 betreffende de aanmoediging van de lichamelijke opvoeding, de sport en het openluchtleven en het toezicht op de ondernemingen die wedstrijden van weddenschappen op sportuitslagen inrichten en van de wet van 19 april 2002 tot rationalisering van de werking en het beheer van de Nationale Loterij (Stuk 4-1411) (Evocatieprocedure)

Wetsvoorstel houdende diverse wijzigingen inzake kansspelen (van mevrouw Marie-Hélène Crombé-Berton, Stuk 4-1162)

Wetsontwerp tot gelijkstelling van de graad van master in de rechten, master in het notariaat en master in het sociaal recht met respectievelijk een licentiaat of doctor in de rechten, een licentiaat in het notariaat en een licentiaat in het sociaal recht wat betreft de diplomavereisten voor juridische beroepen in wetten en reglementen die een aangelegenheid regelen als bedoeld in artikel 78 van de Grondwet (Art. 81, derde lid, en art. 79, eerste lid, van de Grondwet) (Stuk 4-1376)

Wetsontwerp tot gelijkstelling van de graad van master in de rechten, master in het notariaat en master in het sociaal recht met respectievelijk een licentiaat of doctor in de rechten, een licentiaat in het notariaat en een licentiaat in het sociaal recht wat betreft de diplomavereisten voor juridische beroepen in wetten en reglementen die een aangelegenheid regelen als bedoeld in artikel 77 van de Grondwet (Stuk 4-1377)

Wetsontwerp betreffende aspecten van gerechtelijk recht wat het statuut van en de controle op de vennootschappen voor het beheer van auteursrechten en naburige rechten betreft (Stuk 4-1408)

Wetsvoorstel tot wijziging van deel XII van het koninklijk besluit van 30 maart 2001 tot regeling van de rechtspositie van het personeel van de politiediensten, bekrachtigd door de programmawet van 30 december 2001 (van de heer Dirk Claes c.s., Stuk 4-1165)

Voorstel van resolutie betreffende het proces achter gesloten deuren en de opsluiting van de Birmaanse oppositieleidster Aung San Suu Kyi na de vermeende schending van haar huisarrest (van mevrouw Olga Zrihen en de heer Philippe Mahoux, Stuk 4-1355)

Stemmingen

Regeling van de werkzaamheden

Vraag om uitleg van de heer Louis Ide aan de vice-eersteminister en minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid, belast met Maatschappelijke Integratie over «het gebrek aan federale steun voor het Vlaamse Kruis» (nr. 4-1163)

Vraag om uitleg van de heer Louis Ide aan de vice-eersteminister en minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid, belast met Maatschappelijke Integratie over «de nieuwe regelgeving betreffende orgaandonatie» (nr. 4-1164)

Vraag om uitleg van de heer Louis Ide aan de vice-eersteminister en minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid, belast met Maatschappelijke Integratie en aan de vice-eersteminister en minister van Werk en Gelijke Kansen, belast met het Migratie- en asielbeleid over «zwangerschapsverlof voor artsen in opleiding» (nr. 4-1166)

Vraag om uitleg van de heer Berni Collas aan de vice-eersteminister en minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid, belast met Maatschappelijke Integratie over «de financiële steun aan de MUG van de vzw The Spirit of St. Luc» (nr. 4-1174)

Vraag om uitleg van de heer Berni Collas aan de minister van Klimaat en Energie en aan de minister voor Ondernemen en Vereenvoudigen over «het Sociaal Verwarmingsfonds» (nr. 4-1173)

Vraag om uitleg van de heer Louis Ide aan de staatssecretaris voor de Coördinatie van de Fraudebestrijding en staatssecretaris, toegevoegd aan de minister van Justitie over «de financiële situatie van de voetbalclub Excelsior Moeskroen» (nr. 4-1168)

Vraag om uitleg van mevrouw Sabine de Bethune aan de staatssecretaris voor Begroting, voor Migratie- en asielbeleid, voor Gezinsbeleid en voor de Federale Culturele Instellingen over «het wetsontwerp inzake levenloos geboren kinderen» (nr. 4-1162)

Vraag om uitleg van mevrouw Nahima Lanjri aan de staatssecretaris voor Begroting, voor Migratie- en asielbeleid, voor Gezinsbeleid en voor de Federale Culturele Instellingen over «de werking van Fedasil» (nr. 4-1176)

Berichten van verhindering

Bijlage


Voorzitter: de heer Armand De Decker

(De vergadering wordt geopend om 15.25 uur.)

Inoverwegingneming van voorstellen

De voorzitter. - De lijst van de in overweging te nemen voorstellen werd rondgedeeld.

Leden die opmerkingen mochten hebben, kunnen die vóór het einde van de vergadering mededelen.

Tenzij er afwijkende suggesties zijn, neem ik aan dat die voorstellen in overweging zijn genomen en verzonden naar de commissies die door het Bureau zijn aangewezen. (Instemming)

(De lijst van de in overweging genomen voorstellen wordt in de bijlage opgenomen.)

Mondelinge vragen

Mondelinge vraag van de heer Philippe Fontaine aan de minister van Buitenlandse Zaken over «de hulp van België aan Congo bij het afbakenen van zijn land- en zeegrenzen» (nr. 4-943)

De heer Philippe Fontaine (MR). - Naast vrede en veiligheid, is de economische en financiële toestand van Congo een belangrijke uitdaging. De opleving van de economische activiteit, de inning van taksen en belastingen en de heronderhandeling van mijncontracten zijn belangrijke dossiers waarover de Congolese regering moedige beslissingen moet nemen. Daarom is het nodig dat ze haar soevereiniteit ten volle kan uitoefenen over het gehele grondgebied en zijn natuurlijke rijkdommen.

In dat opzicht is een correcte afbakening van de grenzen van Congo van groot belang. De grens tussen Congo en Oeganda is een natuurlijke grens. Ze wordt gevormd door de Semlikistroom en het Albertmeer waar olievoorraden werden ontdekt. De juiste afbakening van die grens lijkt me van kapitaal belang.

Hoever staat het met de onderhandelingen tussen die twee landen? Werden hiervoor Belgische experts geconsulteerd? Heeft België zijn diensten aangeboden om te vermijden dat het geschil voor het Internationaal Gerechtshof wordt gebracht? Een lange procedure kan op middellange termijn een transparante ontginning van de olierijkdommen op het spel zetten.

De kwestie is nog dringender voor de grens tussen Angola en Congo. De betrekkingen tussen beide landen zijn nu al verstoord door de wederzijdse uitzetting van mijnuitbaters bij gebrek aan een duidelijke grens tussen Bandundu en Bas-Congo.

Vooral over de zeegrenzen zijn er betwistingen. Kinshasa eist de volledige soevereiniteit op over een maritieme zone van 200 vierkante kilometer die zeer rijk is aan olie en die al door Angola wordt ontgonnen.

Wat is het bedrag van de steun dat België aan beide landen kan geven om dat meningsverschil in der minne te regelen? In welke arbitragemechanismen voorziet het verdrag van Montego Bay? Voorziet het verdrag in de oprichting van zones van gemeenschappelijk belang tussen twee landen en in de steun van de Zeerechtcommissie van de Verenigde Naties? Kan België technische ondersteuning bieden om de bijeenkomst van de gemengde bilaterale commissie, die in de tweede helft van november in Luanda plaatsheeft, te doen slagen?

Congo wil de oliebronnen in het Tanganyikameer ontginnen. Is de juridische basis van de openbare aanbestedingen solider en billijker dan die van de mijncontracten die met de Chinezen werden gesloten? Zal het milieu op deze plaatsen kunnen worden beschermd?

De heer Yves Leterme, minister van Buitenlandse Zaken. - De Democratische Republiek Congo heeft inderdaad meerdere grensgeschillen met haar buren. Vooral de aanwezigheid van olie en gas leidt tot spanningen tussen de DRC en haar buurlanden. België volgt die situatie uiteraard op de voet.

In het eerste geschil staat de DRC tegenover Oeganda. Bij de afbakening van de grens tussen de Semlikistroom en het Albertmeer wil Oeganda de huidige talweg behouden. De DRC daarentegen wil de talweg uit de koloniale tijd gebruiken omdat die voor haar heel wat gunstiger is.

Er werd een commissie Oeganda/DRC opgericht, maar tot op vandaag werd nog geen enkele datum vastgelegd om tot conclusies te komen.

Het tweede geschil betreft Angola. Het vloeit voort uit de aanwezigheid van offshore olievoorraden en van het voornemen van de DRC om zijn zeegrenzen te wijzigen overeenkomstig het verdrag van Montego Bay van 1982. Volgens dit verdrag had de DRC tot mei 2009 de tijd om te vragen dat haar maritieme zone zou worden uitgebreid tot 200 zeemijl, wat ze voor het verstrijken van die termijn inderdaad heeft gedaan.

Momenteel lopen er onderhandelingen met Angola, dat het standpunt van de DRC betwist. Voor de DRC is de inzet enorm belangrijk. Tijdens een onderhoud in New York, heeft mijn Congolese ambtgenoot Thambwe het belang onderstreept dat de DRC aan deze kwestie hecht en heeft hij gepreciseerd dat hij eerst een regeling wil in het kader van rechtstreekse onderhandelingen met Angola. De DRC hoopt het geschil te kunnen bespreken op de grote gemengde commissie DRC-Angola die in de komende weken zal plaatsvinden; de twee landen zijn voorts overeengekomen dat een bijzondere technische commissie zich over de kwestie zou buigen. Als de onderhandelingen niet slagen, zal een volgende stap erin bestaan dat de DRC de zaak voor de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties brengt. Als de Raad niet tijdig reageert, zal Congo zich rechtstreeks tot het Gerechtshof van Den Haag wenden.

De aanwezigheid van olie in het Tanganyikameer kan leiden tot nieuwe geschillen met Burundi en Tanzania. Zoals dat het geval is voor de olie van het Albertmeer op de grens tussen Oeganda en de DRC, moet die olie, als ze ooit wordt ontgonnen, met een pijpleiding naar de Indische Oceaan worden vervoerd. Burundi en Tanzania hebben al exploitatiecontracten ondertekend met buitenlandse ondernemingen. De Code des hydrocarbures, die in behandeling is in het Congolese parlement, zou moeten leiden tot een juridisch kader dat voor een grotere transparantie moet zorgen in de toekenning van exploratie- en exploitatiecontracten voor olie en gas.

Voor de gasontginning in het Kivumeer, werd een gemengde commissie met Rwanda opgericht. De afbakening van de grenzen ter hoogte van het Kivumeer is geen probleem en de samenwerking binnen die commissie verloopt goed. Er is sprake van de oprichting van een bilaterale autoriteit voor de ontginning van het Kivumeer.

Net als in andere dossiers, is de DRC vooral geïnteresseerd in de terbeschikkingstelling door België van informatie en expertise voor de grensafbakening. Ze vraagt niet dat België rechtstreeks tussenbeide komt in de onderhandelingen met haar buren. In juli heeft de DRC gevraagd alle nodige documentatie te krijgen die het haar mogelijk moet maken de afbakening van de grenzen met kennis van zaken te benaderen. Meer bepaald vraagt ze aardrijkskundige kaarten en de overeenkomsten die België, Portugal, Groot-Brittannië en Frankrijk dienaangaande hebben gesloten. Ik ben onmiddellijk ingegaan op dat verzoek met de mededeling dat België bereid is toegang te verlenen tot zijn archieven over de grensafbakening tussen de voormalige koloniale grootmachten. Ik heb ook gevraagd dat Congo de namen van de experts die met die opdracht zijn belast, zou meedelen, zodat we contact kunnen opnemen en de raadpleging van de archieven concreet kunnen organiseren. Ik heb gezegd dat België bereid was expertise ter beschikking te stellen om Congo bij zijn opzoekingen in België bij te staan. Tot nog toe heb ik geen antwoord gekregen op mijn aanbod. Ik zal hen daar binnenkort aan herinneren.

De heer Philippe Fontaine (MR). - Het is normaal dat de Democratische Republiek Congo haar soevereiniteit ten volle wil uitoefenen en de ontginning opeist van de grondstoffen die haar de middelen moeten verschaffen die nodig zijn om de rechtsstaat uit te bouwen.

Het verheugt me te vernemen dat België aan de Congolese autoriteiten heeft voorgesteld de documenten ter beschikking te stellen die hun moeten helpen bij de afbakening van hun koloniale grenzen. Ik betreur dat Congo niet sneller reageert terwijl er toch twee belangrijke conflicten lopen. Ik dank de heer Leterme dat hij het aanbod wil herhalen.

Mondelinge vraag van de heer Karim Van Overmeire aan de minister van Buitenlandse Zaken over «de rol van de FOD Buitenlandse Zaken inzake exportbeleid» (nr. 4-955)

De heer Karim Van Overmeire (VB). - In de onlangs voorgestelde algemene beleidsnota Buitenlands Beleid ziet de FOD Buitenlandse Zaken voor zichzelf een belangrijke bevoegdheid weggelegd op het terrein van het internationaal ondernemen. `De economische diplomatie moet verder uitgebouwd worden', zo luidt het. De nota heeft het onder meer over een innovatiegericht exportbeleid dat samen met de gewesten moet worden gevoerd, waarbij Buitenlandse Zaken als honest broker wil optreden in het belang van de specifieke sectoren en het bedrijfsleven in het algemeen. Het economisch netwerk zal in overleg met de drie gewesten worden geactiveerd en er zullen bilaterale overlegmechanismen met sleutellanden voor onze export worden uitgebouwd waarbij de gewesten worden betrokken. Want, zo lezen we, `de lobby- en netwerkcapaciteiten van onze diplomatieke dienst kunnen immers een belangrijke en concrete bijdrage leveren om de belangen van de betrokken ondernemingen te bevorderen en daardoor het marktaandeel van België in de globale handel en de mondiale investeringen te verbeteren'.

Uit de nota blijkt dus de grote ambitie om een federaal innovatiegericht exportbeleid uit te bouwen dat samen met de gewesten wordt gevoerd, waarbij overleg wordt gepleegd met de gewesten of waarbij de gewesten betrokken worden. Dat staat echter haaks op de institutionele realiteit van dit land.

Door de bijzondere wet van 13 juli 2001 werd buitenlandse handel nagenoeg volledig geregionaliseerd, met een aantal specifieke en beperkte uitzonderingen. Er werd bewust afgestapt van de coördinerende rol van de federale overheid. Het exportbeleid is een exclusieve bevoegdheid van de gewesten, waarbij het federale niveau een ondersteunende rol kan spelen. In het Vlaams Parlement gebruikte Fientje Moerman hiervoor gisteren de term `dienstbaar', erbij vermeldend dat het om een typische CD&V-term gaat.

Minister-president Peeters antwoordde: `Ik heb in het verleden duidelijk gemaakt dat de federale diplomatie dienstbaar moet zijn ten aanzien van wat wij met onze bevoegdheden die zijn ingeschreven, uitvoeren.' ... `Als men op onze bevoegdheden komt, zeker wat export en de economische diplomatie betreft, zal ik heel duidelijk zijn dat ik geen recuperatie van wie dan ook zal dulden'.

Kan de minister toelichten hoe hij de verhouding tussen het federale niveau en de gewesten op dit beleidsdomein ziet?

De heer Yves Leterme, minister van Buitenlandse Zaken. - Voor ik ter zake kom, maak ik drie inleidende opmerkingen.

Ik ben blij dat het begrip dienstbaarheid, wat de essentie is van politiek engagement, door anderen wordt overgenomen. Ik zeg ook heel uitdrukkelijk aan alle exporterende bedrijven in ons land dat ik mij ook voor hun ambities in het buitenland wil inzetten.

Ik verander niet van standpunt naargelang van de functie die ik bekleed. Ik verwijs graag naar een antwoord dat ik op 14 maart 2006 heb gegeven op een vraag van de heer Luk Van Nieuwenhuysen in de commissie waarvan de heer Van Overmeire toen voorzitter was.

Wij moeten alle hens aan dek roepen voor de export. Institutionele debatten zijn belangrijk en we moeten respect tonen voor elkaars bevoegdheid, maar het is vooral belangrijk dat elkeen inspanningen levert opdat al onze bedrijven, de Brusselse, Vlaamse en Waalse bedrijven, meer kansen krijgen op de buitenlandse markten.

Dan kom ik nu tot het antwoord op de vraag.

Uiteraard ken ik de bijzondere wet van 13 juli 2001 goed. Misschien moet ik eerst de bevoegdheid inzake de exportpromotie situeren. Het spreekt vanzelf dat er inzake buitenlandse handel nog andere autoriteiten zijn.

Het multilaterale handelsbeleid, dat een steeds grotere rol speelt in het economisch functioneren van onze bedrijven, is bijvoorbeeld bij uitstek een bevoegdheid van het Europese bestuursniveau. De Europese Commissie onderhandelt uit onze naam, terwijl de Europese Raad van ministers van Buitenlandse Handel, waarvan ik deel uitmaak, waakt over de goede gang van zaken bij het uitoefenen van dat mandaat.

Het bevorderen van de export gebeurt uiteraard door directe acties van de verschillende gewesten van ons land. Het omkaderende beleid en de competitiviteit van onze bedrijven op de exportmarkten worden vandaag evenwel nog altijd zeer sterk bepaald door beslissingen die federaal worden genomen. Zo hangen de promotie van de export, de rendabiliteit van onze ondernemingen en de kostprijs van onze producten samen met de vennootschapsfiscaliteit en met de sociale zekerheidsbijdragen die geheven worden op arbeid.

Ook het aantrekken van investeringen is trouwens, meer nog dan de export, afhankelijk van de fiscale omgeving. De ruimtelijke ordening en andere aspecten die aan de deelgebieden van ons land zijn toevertrouwd, spelen ook wel een belangrijke rol, maar de fiscaliteit en de sociale zekerheid zijn vaak de beslissende elementen voor een buitenlands bedrijf om zich al dan niet in België te vestigen.

Ik wil een zeer sterk accent leggen op de economische diplomatie, zoals dat verwoord staat in mijn beleidsnota. Ik spreek trouwens over overleg, wat nog iets anders is dan coördinatie. Ik heb allerminst de ambitie om de activiteiten van onze deelgebieden te stroomlijnen. Het is wel mijn ambitie om mijn beleid doeltreffend te maken door te overleggen met de bedrijven en de gewestelijke verantwoordelijken.

Ik ben ervan overtuigd dat die formule werkt, getuige de zeer succesvolle missie die we onlangs hadden in Saudi-Arabië. Volgende week ga ik naar Marokko en Algerije om ook daar mee leiding te geven aan een belangrijke exportmissie waarvan iets meer dan tweehonderd, grotendeels Vlaamse, bedrijven deel uitmaken. We zullen vanuit Buitenlandse Zaken alles doen om de mogelijkheden van onze bedrijven op de Marokkaanse en de Algerijnse markt te versterken. Minister De Clerck schreef me ten andere dat Marokko wil investeren in duurzame energiewinning en dat er in dat kader wellicht mogelijkheden zijn voor Belgische, en dus ook Vlaamse bedrijven.

Economische diplomatie moet dus om evidente redenen geschieden in overleg met de betrokkene bedrijven en gewesten. Ik heb trouwens enkele weken geleden pragmatische voorstellen gedaan aan de collega's Demotte, Peeters en Vanraes om de inbreng en de dienstbaarheid van het federale netwerk en de federale diensten te verhogen. Ik wil op die lijn doorgaan in het belang van het Belgisch bedrijfsleven en dus ook in het belang van de Vlaamse bedrijven.

We hebben alle inzet, alle hands aan dek, nodig om in het buitenland op de grote exportmarkten goed te presteren. De Belgische bedrijven weten dat ze hierbij op mij, op de federale diensten van Buitenlandse Zaken en Buitenlandse Handel en op onze ambassades mogen rekenen en mochten ze dat nog niet weten, dan geeft de heer Van Overmeire mij de gelegenheid om het te herhalen.

De heer Karim Van Overmeire (VB). - Ik dank de minister voor zijn antwoord. Hij heeft gelijk wanneer hij zegt: alle hands aan dek en iedereen op zijn vierkante meter. Het gaat er natuurlijk om wie bevoegd is. Ik denk dat de bevoegdheidsverdeling duidelijk is en dat deze crisis niet mag worden aangewend om een soort recuperatie van bevoegdheden te organiseren. Wie bevoegd is, moet het initiatief nemen en de andere entiteiten kunnen dat ondersteunen. Wat ik lees in de beleidsbrief van de minister overschrijdt die bevoegdheden. Dat het federale niveau het initiatief neemt en overleg pleegt met de gewesten is niet correct. We bevinden ons in de zeer schizofrene situatie waarbij het andere niveau een afwijkende invulling geeft aan de organisatie van de exportpromotie. Ik dacht dat dit soort recuperatiepogingen tot de erfenis van paars behoorde. Ik stel echter vast dat de Belgische recuperatie op dit terrein onverminderd verder gaat met christen-democraten op de post van Vlaams minister-president, eerste minister en minister van Buitenlandse Zaken. Dat is zeer te betreuren. We zullen deze zaak onverminderd blijven volgen.

Mondelinge vraag van mevrouw Olga Zrihen aan de minister van Justitie en aan de minister van Klimaat en Energie over «klantenkaarten en hun gevolgen voor de bescherming van de persoonlijke levenssfeer» (nr. 4-945)

Mevrouw Olga Zrihen (PS). - De meeste, zo niet alle grote winkelketens zoals supermarkten, hard discounters, of winkels met verschillende filialen, stellen hun klanten een klantenbindingprogramma voor via persoonlijke kaarten waarmee ze, zodra ze een bepaald aantal punten hebben verzameld, diverse kortingen of geschenken kunnen krijgen als beloning voor hun `trouw'.

Die klantenkaarten zijn ook een waardevol instrument om informatie in te winnen over eenieders consumptiegedrag en maken het de winkels die deze praktijk toepassen mogelijk hun eigen klanten in doelgroepen in te delen aan de hand van hun gewoonten.

De klantenbindingprogramma's, vooral aan de hand van klantenkaarten, doen dan ook een probleem rijzen op het gebied van de bescherming van de persoonlijke levenssfeer van de consument.

Welke mechanismen bestaan er om in dit precieze kader de bescherming van de persoonlijke levenssfeer van de consumenten te garanderen?

Hoe lang mogen de winkelketens de persoonlijke gegevens bewaren? Is er een beperking in de tijd?

Wat is het werkelijke doel voor het bewaren van die gegevens? Quid met het gebruik van die gegevens wanneer er een geschil ontstaat tussen de consument en de bewuste winkel? Hoe kan het gebruik van die gegevens verboden worden voor andere dan de oorspronkelijk vermelde doeleinden? Moet het gebruik van die gegevens niet beter worden geregeld via een koninklijk besluit?

De heer Stefaan De Clerck, minister van Justitie. - Elke verwerking van persoonsgegevens is onderworpen aan de Belgische wet van 8 december 1992 betreffende de persoonlijke levenssfeer. Bovendien worden de consumenten ook beschermd door de wet op de elektronische handel en die op de handelspraktijken.

In haar nota van 28 mei 2008 `Direct marketing en bescherming van persoonsgegevens' signaleert de Commissie voor de bescherming van de persoonlijke levenssfeer dat de onbetwijfelbare toestemming van de betrokkene een wettelijke rechtsgrond is die de verwerking van persoonsgegevens rechtvaardigt voor marketingdoeleinden. Die toestemming moet vrij en specifiek zijn en steunen op een voorafgaande informatie. Ze moet op ieder ogenblik kunnen worden ingetrokken.

Artikel 4, eerste paragraaf, van de wet op de persoonlijke levenssfeer van 8 december 1992 bepaalt dat de persoonsgegevens dienen te worden bewaard in een vorm die het mogelijk maakt de betrokkenen te identificeren en niet langer mogen worden bewaard dan voor de verwezenlijking van de doeleinden waarvoor zij worden verkregen.

De wet voorziet dus niet in een precieze periode voor de bewaring. Toch wordt de niet-naleving van die bepaling strafrechtelijk bestraft. De periode voor bewaring van de gegevens mag dus niet overdreven lang zijn of onbeperkt.

Het zou voor de winkels nuttig zijn een periode van bewaring vast te leggen in de overeenkomst die ze sluiten met de consumenten.

Direct marketing is meestal de doelstelling.

Als het tot een geschil voor de rechtbanken komt, kunnen de partijen zich beroepen op de gebruikelijke bewijsvoering in burgerlijke en strafzaken indien de gegevens op geoorloofde wijze werden verwerkt, wat het geval is wanneer de betrokkene toestemming heeft gegeven.

In het geval van een geschil tussen de betrokkene en de verantwoordelijke voor de verwerking, bepaalt artikel 9 van de wet op de persoonlijke levenssfeer dat de betrokkene het recht heeft zich op verzoek en kosteloos te verzetten tegen de verwerking van zijn eigen gegevens.

Artikel 4, eerste paragraaf, 2º van de wet op de persoonlijke levenssfeer van 8 december 1992 bepaalt dat de persoonsgegevens voor welbepaalde, uitdrukkelijk omschreven en gerechtvaardigde doeleinden dienen te worden verkregen en niet verder mogen worden verwerkt op een wijze die onverenigbaar is met die doeleinden. De niet-naleving van die bepaling wordt strafrechtelijk bestraft krachtens artikel 39 van de wet.

De bepalingen van de wet van 8 december 1992 volstaan om de meeste, zo niet alle problemen inzake direct marketing te regelen. Er is dus geen nieuw besluit vereist.

Mevrouw Olga Zrihen (PS). - Ik heb deze vraag gesteld na het lezen van een verbazingwekkend bericht. In een ander Europees land werden de privé-gegevens die werden verzameld via een inventaris van de aankopen van een klant in een winkel, gebruikt in de regeling van een geschil tussen de winkel en de klant. De winkelier kon aantonen dat de klant buitengewoon veel alcoholische producten gebruikt en aldus argumenteren dat hij niet verantwoordelijk was voor een ongeluk dat was gebeurd.

Mag ik besluiten dat het, dankzij de bescherming die België biedt, volkomen ondenkbaar is dat een dergelijke situatie zich bij ons zou voordoen? Kan worden verwezen naar artikel 9 dat een gratis recht van verzet biedt?

Het zou interessant zijn dat de verschillende documenten die moeten worden ondertekend om een klantenkaart te krijgen meer expliciet vermelden dat de bescherming van de persoonlijke levenssfeer oplegt dat de gegevens in geen geval mogen worden gebruikt voor andere dan de oorspronkelijk vermelde doeleinden en zeker niet bij een geschil voor de rechtbank. In het voorbeeld dat ik heb aangehaald is de gebruiker door deze procedure in moeilijkheden geraakt.

Mondelinge vraag van mevrouw Els Schelfhout aan de minister van Justitie over «de bevoegdheid van de federale centrale autoriteit in het kader van een adoptieprocedure» (nr. 4-957)

Mevrouw Els Schelfhout (CD&V). - Adoptie is een zeer gevoelige materie. Het gaat over het verlangen van ouders naar een kind en over het recht van kinderen op liefhebbende ouders, op een warme thuis, op een toekomst. Dat is niet niks.

In een adoptieprocedure, zoals geregeld door het Verdrag van Den Haag, wordt ernstig onderzoek verricht naar de herkomst van de kinderen. Van de kandidaat-adoptieouders wordt verwacht dat zij een voorbereiding volgen. Ze worden gewikt en gewogen, vaak op een manier die vragen oproept. De bevoegde regionale autoriteiten zouden zich van dat alles bewust zijn en zouden initiatieven voorbereiden ter aanpassing van het adoptiedecreet.

Een groot vraagteken in de adoptieprocedure blijft evenwel de bevoegdheid van de Federale Centrale Autoriteit. Ik kan me niet van de indruk ontdoen dat aan de wijze waarop de FCA die bevoegdheid invult, één en ander schort.

Hoe evalueert de minister de wijze waarop de FCA haar bevoegdheden invult? Is de minister op de hoogte van problemen in dit verband?

Is de minister bereid maatregelen te nemen zodat de federale en de regionale autoriteiten hun bevoegdheden beter op elkaar kunnen afstemmen, de procedure een vlotter verloop zou kennen en kandidaat-adoptieouders op het einde van de rit, niet langer met de rug tegen de muur worden gezet?

De heer Stefaan De Clerck, minister van Justitie. - Ik onderschrijf uiteraard uw analyse dat het om een delicate problematiek gaat en dat de procedures op alle vlakken vlot moeten verlopen. Adoptie van kinderen gaat gepaard met heel wat emotionaliteit zowel van de kant van de adoptieouders als van de kinderen zelf.

Zowel de federale als de regionale overheid heeft een rol te vervullen. Een goede samenwerking met respect voor ieders bevoegdheid, is daarbij noodzakelijk. Dat is echter niet altijd het geval. Soms zijn er spanningen of uiteenlopende interpretaties. We hebben de opdracht de bevoegdheden maximaal op elkaar af te stemmen.

Mijn medewerkers handelen in nauw overleg met het kabinet van Vlaams minister Vandeurzen, niet alleen wat het volgen van de individuele dossiers betreft, maar ook en vooral over de wijze waarop de samenwerking structureel kan worden verbeterd.

Dat is niet altijd eenvoudig. In de landen van herkomst van de kinderen wordt niet altijd nauwgezet rekening gehouden met de internationale verdragen. Daardoor wordt het moeilijk de regelmatigheid van de procedure te beoordelen.

Niettemin is het belangrijk dat de bevoegde federale en Vlaamse autoriteiten nauwkeurig en intens samenwerken opdat de adoptieprocedure diligent kan verlopen. Op dit vlak zouden er geen obstakels mogen zijn die een snelle afhandeling in de weg staan. De bevoegdheden moeten op zeer korte termijn op elkaar worden afgestemd.

Er zijn inderdaad problemen geweest. Er zijn concrete dossiers die we nauwgezet trachten te volgen. Inmiddels zoeken we ook een structurele oplossing voor de samenwerking tussen de federale en de andere diensten.

Mevrouw Els Schelfhout (CD&V). - Uit het antwoord van de minister blijkt dat het probleem hem na aan het hart ligt. Het verheugt me dat hij de problemen erkent en dat hij samen met de Vlaamse minister Vandeurzen naar oplossingen zoekt.

Het zou niet mogen dat kandidaat-adoptieouders op het einde van de procedure struikelen over een detail zoals een paraaf in de kantlijn van de geboorteakte die niet gelegaliseerd zou zijn, terwijl de stempels van de legalisatie op de achterzijde van het document staan. Dat is geen muggenzifterij meer, maar onwil. Ik dank de minister dat hij naar oplossingen zoekt om dergelijke incidenten in de toekomst te voorkomen.

Mondelinge vraag van de heer Dimitri Fourny aan de vice-eersteminister en minister van Financiën en Institutionele Hervormingen en aan de minister van Justitie over «het bouwen van een nieuwe strafinstelling in Marche-en-Famenne» (nr. 4-942)

Mondelinge vraag van mevrouw Dominique Tilmans aan de vice-eersteminister en minister van Financiën en Institutionele Hervormingen en aan de minister van Justitie over «de bouw van een nieuwe gevangenis in Marche» (nr. 4-944)

Mondelinge vraag van mevrouw Anke Van dermeersch aan de minister van Justitie over «het masterplan voor de gevangenissen» (nr. 4-954)

De voorzitter. - Ik stel voor deze mondelinge vragen samen te voegen. (Instemming)

De heer Dimitri Fourny (cdH). - Het Masterplan om de overbevolking van de gevangenissen in ons land tegen te gaan voorziet onder meer in de bouw van nieuwe gevangenissen.

In Wallonië worden drie locaties naar voren geschoven: Sambreville, Leuze-en-Hainaut en Marche-en-Famenne. Ik heb een vraag over de toekomstige gevangenis in Marche-en-Famenne.

De gemeenteraad van Marche-en-Famenne staat eensgezind achter dat bouwproject. Hopelijk kunnen heel wat jobs worden gecreëerd, wat in dat landelijke gebied niet onbelangrijk is.

Via de pers hebben we vernomen dat de diensten van de minister het dossier wilden bespoedigen en wachten op het groen licht van het Waals Gewest en meer bepaald van de minister van Ruimtelijke Ordening, Philippe Henry.

Afgelopen week heeft het Waals Parlement hierover uitgebreid gedebatteerd. De burgemeester van Marche, André Bouchat, heeft minister Henry gevraagd of hij van plan is een vergunning uit te reiken voor de bouw van de toekomstige gevangenis op een locatie die weliswaar in een landbouwgebied ligt, maar tegelijk ook in de nabijheid van belangrijke toegangswegen en een station. De minister antwoordde verrassend genoeg dat hij nog twijfelde. Hij had vragen bij het belang van de bouw van een strafinstelling op die locatie en wou nog wat bedenktijd.

Als ik goed ben ingelicht, verwachtte de federale overheid een antwoord vóór 17 november. Die termijn is verstreken. De Waalse minister van Ruimtelijke Ordening heeft geen beslissing genomen en dat verontrust ons. Om die reden is een Luxemburgs front ontstaan om het project te verdedigen. Mevrouw Tilmans en ikzelf zijn daar vandaag de woordvoerders van.

Heeft de federale regering van het Waalse Gewest een duidelijk signaal gekregen? Maakt het dossier kans op slagen? Zal de federale overheid het project tegenover de Waalse minister verdedigen?

Mevrouw Dominique Tilmans (MR). - De federale regering heeft in april 2008 haar Masterplan 2008-2012 voor een gevangenisinfrastructuur in humane omstandigheden voorgesteld. De situatie in de strafinstellingen is catastrofaal; er moet een oplossing komen voor de overbevolking en ook de moeilijke arbeidsomstandigheden van het personeel mogen niet uit het oog worden verloren.

De federale regering heeft enkele maanden geleden bevestigd dat Marche-en-Famenne was gekozen als locatie voor een van de drie nieuwe gevangenissen in Wallonië. De provincie staat achter dat project, waarmee 300 tot 400 jobs kunnen worden gecreëerd in een gebied met een hoge werkloosheidsgraad.

Het project had een goede kans op slagen totdat het Waals Gewest, en in het bijzonder de bevoegde minister Phillippe Henry, zich tegen de tenuitvoerlegging verzette.

Het dossier is nochtans solide. De gevolmachtigde ambtenaar voor stedenbouw werd meermaals geraadpleegd en hij heeft een gunstig advies gegeven, ondanks het feit dat de gekozen site in landbouwgebied ligt.

Marche-en-Famenne beschikt niet over een niet meer gebruikte kazerne of een ander gebouw dat kan worden gerenoveerd; de gemeente kan dus geen andere locatie vinden voor die gevangenis.

Afgelopen maandag heeft de gemeenteraad de verkoop van een terrein van 15 hectare aan de Regie der Gebouwen goedgekeurd. Na de beslissing van de gewestminister moest de verkoop worden opgeschort en de burgemeester heeft het punt moeten schrappen ondanks het feit dat de voltallige gemeenteraad er achter stond.

Marche ligt op minder dan een half uur van Namen. De voorgestelde site ligt op minder dan drie kilometer van het station van Marche en op minder dan vijf kilometer van dat van Marloie. De site is gemakkelijk bereikbaar via meerbaanswegen. Bovendien zouden er busverbindingen komen.

We vragen ons dan ook af om welke redenen minister Henry het project wil tegenhouden.

Welke stappen zal vice-eersteminister Reynders doen om het dossier te deblokkeren? Heeft hij al contact opgenomen met minister Henry om hem ervan te overtuigen dat het een goed plan is? Is hij bereid om de keuze voor de steden, en in het bijzonder voor Marche, door de federale regering te blijven verdedigen?

Mevrouw Anke Van dermeersch (VB). - Het plan van de minister om gevangenissen bij te bouwen, loopt duidelijk niet over rozen.

Eerder moest de al geplande gevangenis in Puurs worden opgegeven omdat het gekozen terrein niet geschikt leek voor enige bewoning. Ten gevolge daarvan werd een nieuwe selectieprocedure opgestart.

Deze week lazen we in de pers dan weer dat de Raad van State het ruimtelijk uitvoeringsplan voor de bouw van een gevangenis in Dendermonde heeft vernietigd zodat ook de bouw van die gevangenis op losse schroeven komt te staan.

Naar verluidt, zijn er ook problemen met andere geplande gevangenissen.

Daarom had ik van de minister graag vernomen hoever het nu staat met zijn plannen voor de bouw van nieuwe gevangenissen. Voor welke geplande gevangenissen is er vertraging opgelopen of was er zelfs een totale heroriëntering noodzakelijk omdat de gekozen site niet voldeed of omdat er andere bezwaren waren in het dossier?

Meer specifiek wens ik te vernemen wat de gevolgen zijn van het arrest van de Raad van State voor de gevangenis van Dendermonde. Gaat men door met die geplande gevangenis? Zoekt men een andere locatie in die stad of moet men opnieuw van voren af aan beginnen met een zoektocht naar een andere vestigingsplaats in de provincie?

Graag vernam ik ook wat de stand van zaken is voor de gevangenis in de provincie Antwerpen na het afhaken van Puurs. Is de zoektocht naar een nieuwe locatie afgerond? Werd onderhandeld met het stadsbestuur van Antwerpen? Zo ja, wat is het resultaat daarvan?

De heer Bernard Clerfayt, staatssecretaris voor de Modernisering van de Federale Overheidsdienst Financiën, de Milieufiscaliteit en de Bestrijding van de fiscale fraude. - Ik zal de vragen beantwoorden over Marche-en-Famenne en minister De Clerck geeft het antwoord wat de overige locaties betreft.

Het Masterplan dat de Ministerraad in april en december 2008 heeft goedgekeurd voorziet onder meer in de bouw van vier nieuwe gevangenissen tegen 2012, twee in Vlaanderen en twee in Wallonië en in de bouw van een nieuwe gevangenis in Marche-en-Famenne tegen 2013 ter vervanging van de gevangenissen van Namen en Dinant.

De openbare aanbestedingen voor de bouw van de eerste vier gevangenissen bevinden zich in de fase van de keuze van de privé-kandidaten die geïnteresseerd zijn in die bouwprojecten.

Die procedures dreigen vertraging op te lopen als de terreinen in de komende dagen niet worden vastgelegd. Eens de keuze van de sites definitief is, zal een nieuw tijdschema worden opgesteld.

Voor de andere projecten in het Masterplan - twee centra voor geïnterneerden en een centrum voor jonge delinquenten - worden de studies en de aanbestedingsprocedures voorbereid.

De afgelopen weken is met de vertegenwoordigers van minister Phillippe Henry herhaaldelijk overleg gepleegd over de sites die werden gekozen voor de bouw van nieuwe gevangenissen in het Waals Gewest, namelijk Leuze, Sambreville en Marche-en-Famenne.

De sites voldoen aan de criteria die Justitie en de Regie der Gebouwen hadden opgesteld en ze werden gekozen op basis van de resultaten van verschillende bezoeken op het terrein en na overleg met de verschillende regionale overheden die bevoegd zijn voor en betrokken zijn bij een dergelijk project in het Waals Gewest: de Waalse regering, de gemeenten, de provincies, de intercommunales. Desalniettemin wil minister Henry alternatieven voorstellen die tegelijkertijd voldoen aan de criteria van Justitie en aan de vereisten voor een rationele inplanting inzake ruimtelijke ordening. Die beloofde nieuwe voorstellen hebben betrekking op de drie projecten voor de bouw van nieuwe instellingen in het Waals Gewest.

Bij de keuze van de sites werd rekening gehouden met de conclusies van het frequente overleg tussen de verschillende regionale overheden die bevoegd zijn voor en betrokken zijn bij een dergelijk project in het Waals Gewest - de Waalse regering, de gemeenten, de provincies, de intercommunales - en de kabinetten van de minister van Financiën en Justitie.

Het project in Marche-en-Famenne werd enthousiast onthaald door de gemeente en kreeg een gunstig advies van de dienst stedenbouw van de provincie Luxemburg, die het project steunt ondanks de problemen inzake de bestemming.

Alle voorwaarden om het project te doen slagen leken verenigd, daar het voldeed aan de verwachtingen van alle geconsulteerde partijen. Minister Henry heeft echter laten weten dat hij alternatieven wil voorstellen; hij heeft uitstel gevraagd en gekregen tot 23 december om een advies uit te brengen. De procedure om terreinen aan te kopen in het Waals Gewest is bijgevolg opgeschort in afwachting van meer duidelijkheid over de keuze van de terreinen.

De heer Stefaan De Clerck, minister van Justitie. - Dit is een `tandemantwoord' op de vragen over de gevangenisproblematiek.

In verband met Marche-en-Famenne kan ik alleen bevestigen dat er inderdaad zeer veel vergaderd is.

Er hebben veel vergaderingen en contacten plaatsgevonden. Ik zal er bij de Waalse regering op aandringen dat ze zo vlug mogelijk een beslissing neemt. Voor vier gevangenissen is de procedure opgestart en jury's selecteren meerdere kandidaten. Zodra de consortiums zijn gekozen moet hen zo snel mogelijk worden meegedeeld welke twee sites de regionale overheid definitief heeft gekozen om hun projecten te realiseren.

De drie Waalse sites die in aanmerking komen zijn Leuze-en-Hainaut, Sambreville en Marche-en-Famenne. Het is van essentieel belang dat de regionale overheden achter die keuze staat en de nodige vergunningen uitreikt. Ik hoop dat zo snel mogelijk een beslissing wordt genomen.

Het hele masterplan voor gevangenissen loopt dus. In dat kader wordt er in Wallonië gedebatteerd over de vraag waar er nieuwe gevangenissen komen. Leuze-en-Hainaut is geen probleem. Blijft nog de vraag of het Marche-en-Famenne of Sambreville wordt. Aan Vlaamse kant werden oorspronkelijk Dendermonde en Puurs voorgesteld. Puurs is echter om milieutechnische redenen afgevoerd en Beveren kwam in de plaats. Op zich is dat volgens mij geen probleem. Dendermonde daarentegen is wel een probleem. Dat werd deze week trouwens bevestigd door een arrest van de Raad van State van 4 november 2009 dat het RUP vernietigt van de zone `Oud Klooster' waar de nieuwe gevangenis van Dendermonde gepland was. Vanaf het moment dat we op de hoogte waren van het eventuele risico dat de site van Dendermonde niet meer in aanmerking zou komen, hebben we ook daarvoor een alternatief gezocht en dat werd Aalst.

Net zoals in Wallonië zijn we ook in Vlaanderen voor besprekingen naar de Vlaamse regering getrokken. We hebben de drie mogelijkheden voorgesteld: Beveren, Dendermonde met de problematiek van een verbroken RUP en procedures die heropgestart moeten worden, wat tijd vraagt, en Aalst, met eventueel milieutechnische problemen. De Vlaamse regering bestudeert het dossier en beslist in principe morgen welke twee sites worden vastgelegd. Dan kunnen we de bouwwerven opstarten.

Deze twee sites behoren tot het eerste pakket van zeven dat in principe tegen 2012 klaar moet zijn. Terecht werden hier ook de psychiatrische gevangenissen vermeld die in Gent en Antwerpen moeten worden gerealiseerd. De sites daarvoor zijn verworven, er is geen probleem van inplanting en de architectenteams zijn aan het werk. Voor Gent is de bouwaanvraag ingediend, die van Antwerpen is in voorbereiding. Daar zitten we op schema om tegen 2012 klaar te zijn.

Daarnaast komt er een jeugdinstelling in Achêne. Als Achêne klaar is, wordt Everberg vrijgemaakt voor Vlaanderen. Ook Saint-Hubert en Tongeren worden jongerencentra. Die afspraak hebben we in het verleden gemaakt.

Globaal zitten we nog altijd op schema. Het is wel hard werken om het tempo hoog te houden. Ik hoop dat morgen een beslissing valt aan Vlaamse kant en hopelijk de komende dagen of weken ook aan Waalse kant over de sites waar gebouwd kan worden.

Mevrouw Dominique Tilmans (MR). - Ik ben blij dat we een gezamenlijk antwoord van de ministers De Clerck en Reynders hebben gekregen. Ik onthoud dat de procedures lopen, maar dat de keuze van de terreinen vertraging heeft opgelopen. Er is herhaaldelijk overleg gepleegd. De federale regering heeft haar rol perfect ingevuld. We wachten op de beslissing die de Waalse regering tegen 23 december moet nemen. Als die negatief is, dan zouden we het enige arrondissement zijn zonder gevangenis.

De heer Philippe Moureaux (PS). - Omdat jullie daar zo eerlijk zijn. Jullie hebben geen gevangenis nodig.

Mevrouw Dominique Tilmans (MR). - Zo zijn de Luxemburgers!

Tegen een eventuele positieve beslissing zal meer dan waarschijnlijk geen beroep worden aangetekend. Het terrein ligt tegenover een militair domein en het is omringd door handelszaken. Er is dus geen reden om het project niet goed te keuren.

De heer Dimitri Fourny (cdH). - Ik dank de minister en de staatssecretaris voor hun steun aan het project. Studies tonen aan dat het een zeer positief project is. De gemeente, de provincie en de intercommunale Idelux staan erachter. De enige ontbrekende schakel is het Waals Gewest.

De heer Philippe Moureaux (PS). - Dan moet u de Waalse regering daarop aanspreken!

De heer Dimitri Fourny (cdH). - Ik hoop dat het project er met verenigde politieke steun komt. De datum 23 december is zeer dichtbij.

Mevrouw Anke Van dermeersch (VB). - Ik dank de minister voor het antwoord. Ik wacht met hem op de beslissing van de Vlaamse regering, maar ik kom hier zeker nog op terug.

Mondelinge vraag van de heer Christophe Collignon aan de staatssecretaris voor Mobiliteit over «de recente verklaringen over de invoering van de kilometerheffing» (nr. 4-949)

Mondelinge vraag van de heer Bart Tommelein aan de staatssecretaris voor Mobiliteit over «de verklaringen over rekeningrijden» (nr. 4-950)

De voorzitter. - Ik stel voor deze mondelinge vragen samen te voegen. (Instemming)

De heer Stefaan De Clerck, minister van Justitie, antwoordt.

De heer Christophe Collignon (PS). - De media citeerden onlangs de staatssecretaris voor Mobiliteit, de heer Schouppe, over de mogelijkheid tot het invoeren van een kilometerheffing voor de autosnelwegen. Nederland zou immers een dergelijk systeem tegen 2012 wil realiseren. Dat debat is niet nieuw. Het Waalse Gewest wilde al een eenvoudig en soepel systeem, namelijk een autovignet invoeren. Een autovignet kan snel worden ingevoerd en zou het Waalse Gewest 25 miljoen euro opbrengen. Aangezien de autobelasting proportioneel zou worden verlaagd, is het voor de burger een neutrale operatie. Met de opbrengst zou het wegennet kunnen worden onderhouden.

De Belgische autowegen zijn over drie gewesten verspreid. Het opzetten van een dergelijk systeem vereist dus een samenwerkingsovereenkomst. Over het vignet is uiteindelijk lang gedebatteerd.

Het verrast me dat de staatssecretaris verklaringen aflegt over het systeem dat Nederland aanprijst, want het gaat hier om een louter gewestelijke aangelegenheid. Ik heb er niets op tegen dat de federale overheid het beleid coördineert, maar het gaat hier om een zuivere gewestbevoegdheid.

Is de verklaring van de staatssecretaris het officiële standpunt van de federale regering? Ik ben misschien slecht ingelicht, maar ik denk niet dat dit standpunt voortvloeit uit overleg met de gewesten. Heeft de federale regering het idee van een forfaitair vignet definitief afgevoerd?

De Nederlanders willen een kilometerheffing invoeren vanaf 2012, maar ze denken er al tien jaar over na. Technisch brengt dit systeem heel wat problemen met zich mee. De invoering van een autovignet zou veel eenvoudiger zijn.

De kilometerheffing lijkt me een onrechtvaardige belasting want degenen die veel met de wagen rijden worden gestraft. De inwoners van Brussel rijden bijvoorbeeld in vergelijking gemiddeld minder kilometers dan de inwoners van de provincie Luxemburg. Die hebben voor veel verplaatsingen een wagen nodig, ook voor hun beroep.

Wat is de kostprijs en binnen welke termijn kan deze heffing worden gerealiseerd? Zal dit systeem de mensen die werken niet straffen of een rem zijn op de werkgelegenheid? Hoe zal men rekening houden met de verschillen tussen de gewesten, de steden of gemeenten?

De heer Bart Tommelein (Open Vld). - Vorige vrijdag kondigde de Nederlandse minister van Verkeer en Waterstaat aan dat Nederland vanaf 2012 rekeningrijden invoert voor personenwagens. Nogal verwonderlijk liet staatssecretaris Schouppe, verantwoordelijk voor Mobiliteit, daarop dit weekend verstaan ook voorstander te zijn van een systeem van kilometerheffing. Bij mijn weten is hij niet bevoegd voor deze materie, behalve dan voor overleg tussen de gewesten in verband met mobiliteit.

Bij mijn weten heeft het Comité van ministers van de Benelux al een commissie Wegbeprijzingen geïnstalleerd die zich bezighoudt met de materie. Heeft de federale regering eventueel via de minister van Buitenlandse Zaken, al aan de Nederlandse regering laten weten dat ons land absoluut vragende partij is voor overleg over rekeningrijden? Het kan toch niet zijn dat elk land in de Europese Unie een eigen systeem gaat invoeren. Zo een systeem moet minstens compatibel zijn met dat van de buurlanden. Binnen de Benelux lijkt compatibiliteit me zeker noodzakelijk. Het kan bijvoorbeeld toch niet dat Belgische bestuurders in Nederland een of andere heffing moeten betalen en Nederlandse bestuurders in België niet.

Zal de federale regering aan Nederland en Luxemburg laten weten dat ze over deze materie gezamenlijk van gedachten wil wisselen, eventueel via het Beneluxoverleg? Zijn al stappen gedaan voor overleg met de deelstaten? De woordvoerder van de staatssecretaris heeft duidelijk gezegd dat een kilometerheffing een bevoegdheid van de gewesten is. Zal de commissie Wegbeprijzingen en het Beneluxparlement bij de zaak worden betrokken?

De heer Stefaan De Clerck, minister van Justitie. - De staatssecretaris herinnert de heer Collignon eraan dat hij dit standpunt heeft verdedigd in zijn beleidsnota van 7 november 2008, die door de meerderheid werd goedgekeurd. Een eerste overleg had plaats half maart 2008 in het kader van een voorbereidende vergadering van de interministeriële conferentie voor Mobiliteit, Infrastructuur en Telecommunicatie. Aangezien op dat ogenblik de regeerperiode van de gewesten ten einde liep, werd dit punt niet verder behandeld. Nu de nieuwe gewestregeringen zich op kruissnelheid bevinden, kan het overleg misschien worden hernomen.

Ik weet niet of het idee van het forfaitair vignet van tafel is geveegd, zoals u suggereert. De heer Schouppe vindt dat een verstandig kilometerheffingssysteem geschikter is om de doelstellingen van duurzame mobiliteit te bereiken. Het is voorbarig te spreken van de invoering van een gelijkaardig systeem als in Nederland, want er is nog niets concreets. Eerst moet worden onderhandeld met alle betrokken partijen.

Het antwoord van de heer Schouppe op de vraag van de heer Tommelein luidt als volgt.

Ik ben van oordeel dat het invoeren van het rekeningrijden, als een vorm van internalisatie van de externe kosten die door het vervoer worden veroorzaakt, onvermijdelijk is.

Ik ben voorstander van een intelligente kilometerheffing waarbij naast infrastructuurkosten, ook de aspecten congestie en milieuvervuiling in rekening kunnen worden gebracht. Met een dergelijke slimme kilometerheffing kan men ook differentiëren naar plaats en tijd. De uiteindelijke bedoeling moet zijn dat voor alle vervoersmodi de externe kosten geïnternaliseerd worden. Ik ben ook van oordeel dat de invoering van het rekeningrijden gepaard moet gaan met een herziening van de globale autofiscaliteit.

Ik kan nog melden dat de zaak op het einde van de vorige gewestelijke legislatuur, namelijk midden maart 2009, werd aangekaart op een voorbereidende vergadering voor de interministeriële conferentie van de ministers van mobiliteit, infrastructuur en telecommunicatie. Omdat de verkiezingen toen voor de deur stonden, verkozen de gewesten de problematiek van het rekeningrijden op dat ogenblik niet meer te bespreken.

Nu de nieuwe gewestelijke regeringen weer geïnstalleerd zijn, zal ik voorstellen dat het rekeningrijden opnieuw geagendeerd wordt. Het is een goede suggestie om de kwestie ook in het Beneluxkader te bespreken.

De heer Christophe Collignon (PS). - Het antwoord van de staatssecretaris is onvolledig en zeer minimalistisch. Gelukkig heeft de heer Tommelein een gelijkaardige vraag gesteld, want men wil mijn vraag blijkbaar niet beantwoorden. Ik weet zelfs niet of het om een officieel standpunt van de federale regering gaat. Één zaak is duidelijk: het gaat hier om een gewestbevoegdheid.

De aankondiging van de heer Schouppe lijkt me helemaal voorbarig. Hij wil zichzelf bevoegdheden toekennen die hem helemaal niet toekomen. Ik heb er evenwel niets op tegen dat die vraag in Beneluxverband wordt gesteld. Ik wil er evenwel op wijzen dat de Walen zich bij de stemming daarover hebben onthouden.

Ik wens dat de drie gewesten proberen eenzelfde standpunt in te nemen alvorens op Beneluxniveau overleg plaatsvindt. De Nederlanders bestuderen dit dossier al gedurende tien jaar en het is nog altijd niet van toepassing.

De heer Bart Tommelein (Open Vld). - Nu Nederland het rekeningrijden wil invoeren, is er inderdaad dringend overleg nodig tussen de verschillende gewesten van ons land. Hoe Nederland de buitenlanders wil laten betalen is nog niet duidelijk. Ik pleit dan ook voor overleg in Beneluxverband.

Ik heb de heer Clerfayt al horen pleiten voor een stedelijke tolheffing, die overigens al in heel wat Europese steden bestaat. Ik denk dat we ook daarvoor binnen de gewesten en in overleg met elkaar, het kader moeten creëren. Steden moeten de mogelijkheid krijgen om met een tolheffing het verkeer tijdens de spitsuren op een redelijke manier te laten verlopen.

Mondelinge vraag van mevrouw Marleen Temmerman aan de vice-eersteminister en minister van Financiën en Institutionele Hervormingen en aan de minister voor Ondernemen en Vereenvoudigen over «de inbeslagname van generische medicatie voor Afrika door de Belgische douane» (nr. 4-952)

De voorzitter. - De heer Bernard Clerfayt, staatssecretaris voor de Modernisering van de Federale Overheidsdienst Financiën, de Milieufiscaliteit en de Bestrijding van de fiscale fraude, antwoordt.

Mevrouw Marleen Temmerman (sp.a). - De Belgische douane nam 1,8 miljoen antimalariapillen en 400 000 pijnstillers, geproduceerd in India en bestemd voor het Afrikaanse continent, in beslag onder het mom van de strijd tegen namaakgeneesmiddelen. Volgens Oxfam-Solidariteit zou het hier echter helemaal niet gaan om namaakgeneesmiddelen, maar om generische geneesmiddelen bestemd voor Afrika.

Die geneesmiddelen werden hoogstwaarschijnlijk in beslag genomen op basis van de Europese Richtlijn 1383 die Europese Staten toestaat geneesmiddelen in beslag te nemen wanneer ze via Europa in transit zijn. De inspiratie voor de inbeslagname zou gebaseerd zijn op een Europese verordening over intellectuele eigendomsrechten, die geen onderscheid maakt tussen generische medicamenten en namaakproducten, waarvoor de verordening uiteraard bedoeld is. De ware motivatie blijft voor ons onduidelijk.

Indien de beschuldiging van Oxfam-Solidariteit klopt, wil dit zeggen dat miljoenen mensenlevens op het spel worden gezet om de winsten van de farmaceutische industrie te vrijwaren. Die probeert de productie en handel in generische medicamenten te bemoeilijken via EU-verordeningen als die over intellectuele eigendomsrechten gaan. Die wetgeving maakt immers geen onderscheid tussen generische medicamenten en namaakproducten.

Dat baart mij ernstig zorgen want het tekort aan medicatie in derdewereldlanden is een immens probleem. Medicatie tegen moeder- en kindersterfte en hiv-medicatie bijvoorbeeld zijn absoluut nodig. Toch zien we in de praktijk vaak dat levensnoodzakelijke basisgeneesmiddelen op cruciale momenten ontbreken. Inbeslagnames als deze maken het probleem alleen maar erger, terwijl de essentie van de zaak, namelijk het opsporen van namaakmedicijnen, niet wordt aangepakt.

Werden die medicijnen inderdaad in beslag genomen op basis van de Europese Richtlijn 1383? Wat was de precieze motivatie hiervoor? Hoeveel van die medicamenten werden op basis van de Europese verordening over intellectuele eigendomsrechten tegengehouden? Wat gebeurt er met het contingent generische geneesmiddelen, aidsremmers, als blijkt dat het ten onrechte in beslag werd genomen?

Welke maatregelen zal de minister nemen om dit soort problemen in de toekomst te voorkomen? Is België bereid dit dossier aan te grijpen om de EU aan te manen richtlijn 1383 aan te passen of op te heffen zodat het echte doel, namelijk het opsporen van namaakmedicatie, kan worden gerealiseerd?

De heer Bernard Clerfayt, staatssecretaris voor de Modernisering van de Federale Overheidsdienst Financiën, de Milieufiscaliteit en de Bestrijding van de fiscale fraude. - Ik lees het antwoord van minister Reynders.

De Douane en het FAGG reageerden in een gezamenlijk persbericht reeds op het Belgabericht van zondag 15 november 2009: `La douane a saisi des médicaments génériques à destination de l'Afrique (Oxfam)', waarin Oxfam-Solidariteit de in beslagname van generieke geneesmiddelen ter discussie stelt. De Douane bevestigt dat de 2 200 000 pillen die in oktober 2008 op de luchthaven te Zaventem in beslag werden genomen, wel degelijk namaakgeneesmiddelen waren. De Douane onderstreept dat het één van haar basisopdrachten is bij te dragen aan de volksgezondheid en dat de strijd tegen namaakproducten tot haar kernopdracht behoort.

Zij betreurt dan ook dat zij in dit dossier door Oxfam-Solidariteit onterecht in verband wordt gebracht met het tegenhouden van legale generieke geneesmiddelen bestemd voor Afrika, terwijl zij door het stoppen van die vervalste `generieke' producten juist heeft bijgedragen tot de bescherming van de bevolking in de derde wereld. Ondertussen heeft Oxfam International erkend dat de Douane op dat punt zeer goed werk heeft geleverd.

Het rechtsinstrument waarnaar verwezen wordt - de Europese Richtlijn 1383/03 - en dat tevens de basis is voor het optreden van de douaneambtenaren, is een verordening en geen richtlijn. Dat betekent dat de voorschriften ervan rechtstreeks kracht van wet hebben in de lidstaten. De uitvoerende autoriteiten, in dit geval de Douane, zijn dus verplicht de voorschriften toe te passen.

De verordening betreffende de bescherming van intellectuele eigendomsrechten maakt geen onderscheid in de goederen. Volgens de criteria van die verordening is de Douane verplicht goederen tegen te houden als ze vermoedt dat ze bepaalde intellectuele eigendomsrechten schenden.

Zonder de stelling van senator Temmerman te onderschrijven dat het probleem door de Douane veroorzaakt wordt, kan de Douane in de toekomst nog nauwer samenwerken met het FAGG voor de herkenning van merkgeneesmiddelen en generische geneesmiddelen. Oplossingen van wettelijke aard behoren niet tot mijn bevoegdheid, maar tot die van de minister van Economie en of Volksgezondheid.

Het is niet duidelijk wat België volgens de senator aan de Europese Raad moet voorstellen om de verordening 1383/03 te wijzigen.

Mevrouw Marleen Temmerman (sp.a). - Ik hoop dat inderdaad namaakproducten en geen generische geneesmiddelen in beslag werden genomen. We zullen dergelijke gevallen toch blijven volgen, want sommige generische producten, bijvoorbeeld producten die in India worden geproduceerd en via Europa naar Afrika gaan, kunnen via de verordening betreffende de intellectuele eigendomsrechten door de douane worden tegengehouden. We moeten een manier vinden om dat te verhinderen.

(Voorzitter: de heer Hugo Vandenberghe, eerste ondervoorzitter.)

Actualiteitendebat: De opvangcrisis

Mondelinge vraag van mevrouw Zakia Khattabi aan de eerste minister, belast met de Coördinatie van het Migratie- en asielbeleid over «de beslissing inzake de maatregelen op federaal niveau om asielzoekers op te vangen» (nr. 4-947)

Mondelinge vraag van mevrouw Freya Piryns aan de eerste minister, belast met de Coördinatie van het Migratie- en asielbeleid over «de opvang van asielzoekers in een tentenkamp» (nr. 4-948)

Mondelinge vraag van mevrouw Fatma Pehlivan aan de eerste minister, belast met de Coördinatie van het Migratie- en asielbeleid over «de opvangcrisis» (nr. 4-951)

Mondelinge vraag van mevrouw Nahima Lanjri aan de staatssecretaris voor Maatschappelijke Integratie en Armoedebestrijding over «de crisis in de opvang» (nr. 4-953)

Mondelinge vraag van mevrouw Nele Lijnen aan de staatssecretaris voor Maatschappelijke Integratie en Armoedebestrijding over «de opvangcrisis» (nr. 4-956)

De voorzitter. - Het Bureau heeft tijdens zijn vergadering van vanmiddag besloten een actualiteitendebat te houden over `de opvangcrisis'. Het Bureau herinnert eraan dat het reglement de spreektijd voor iedere spreker vaststelt. Degenen die een vraag stellen, krijgen drie minuten. Degenen die daarover willen tussenkomen krijgen twee minuten spreektijd. Ieder van de sprekers krijgt dan nog een minuut om te repliceren. Om te verhinderen dat het debat een minidebat wordt, wenst het Bureau dat men zich houdt aan de spreektijden.

Mevrouw Lanjri, mevrouw Khattabi, mevrouw Pehlivan, mevrouw Piryns en mevrouw Lijnen krijgen dus elk drie minuten spreektijd. De andere senatoren die zullen spreken, mevrouw Jansegers, de heer Mahoux en de heer Lambert, krijgen twee minuten. De tijd voor de repliek bedraagt een minuut.

Mevrouw Nahima Lanjri (CD&V). - Ik heb vorige week al een vraag over het opvangprobleem gesteld. Er spelen zich op dat vlak dan ook heel wat menselijke drama's af.

Er is al een hele tijd een opvangcrisis. Fedasil kan geen opvangplaatsen meer toewijzen. Sinds er geen plaats meer in de hotels is, krijgt iedereen die zich aandient een code 207. Er wordt niet meer toegewezen aan een opvangcentrum. Tot dusver gaat het om een duizendtal mensen, die gewoon op straat belanden en proberen aan te kloppen bij een OCMW. Ook daar krijgen ze uiteraard vaak geen gehoor.

Ik krijg signalen uit Brussel, Antwerpen, Leuven dat mensen op zoek gaan naar OCMW-steun, maar tot beslissingen is het nog niet gekomen.

Daarnaast is er de beslissing van Fedasil om mensen al na vier maanden de mogelijkheid te geven om financiële steun bij het OCMW te vragen. Daar ben ik het absoluut niet mee eens. Wij hebben de opvangwet mee goedgekeurd om die financiële steun af te schaffen, juist om de mensen gedurende de hele periode op te vangen.

Omdat er niet tijdig in extra opvangplaatsen is geïnvesteerd, worden de OCMW's voor een stuk mee verantwoordelijk gesteld voor de heersende chaos en spelen er zich menselijke drama's af. Veel van die mensen zijn dakloos en zwerven rond in het Brusselse en slapen in stations of in de metro.

Uit pure noodzaak hebben heel wat ngo's gisteren een tentenkamp opgezet en het zal wellicht niet bij één kamp blijven.

Kan de staatssecretaris bevestigen dat het om een duizendtal personen gaat? Of zijn er inmiddels meer die geen plaats hebben gekregen?

Heeft de staatssecretaris weet van de plaats waar die asielzoekers uiteindelijk belanden? Weet hij die nog terug te vinden? Hoe gaat hij met die mensen contact opnemen in verband met hun asieldossier? Men heeft het vaak over mensen die in de natuur verdwijnen, zodat men ze niet meer het land kan uitzetten. Dit is nog erger: er is geen adres voor de asielprocedure.

Wanneer die mensen zich opnieuw bij Fedasil aanbieden, omdat zij na een paar nachten rondzwerven nog geen opvang hebben gevonden, zegt Fedasil hun dat er een beslissing werd genomen en dat daarop niet wordt teruggekomen. Voor die organisatie bestaan zij niet meer. Komen mensen die zich nu opnieuw aanbieden in aanmerking voor de 420 extra plaatsen waarover gisteren in het kernkabinet werd beslist?

Er wordt de facto weer financiële steun gegeven. Wij pleiten ervoor dat dit zeer selectief gebeurt. Het moet gaan over mensen die hier al langer verblijven en niet over mensen die hier pas vier maanden zijn. Bovendien moet het gekoppeld worden aan een spreidingsplan. Kan de minister daarmee akkoord gaan? Klopt het dat de financiële steun die OCMW's nu al willen geven, niet wordt terugbetaald?

Welke concrete plannen heeft de staatssecretaris om de opvangcrisis te beheersen en om niet alleen de duizend mensen die nu op straat staan op te vangen, maar ook de veertig, vijftig mensen die zich dagelijks aanbieden?

Mevrouw Zakia Khattabi (Ecolo). - Ik was getroffen door de uitdrukking `plaats van menselijke wanhoop' die de vertegenwoordiger van een ngo gisteravond in het televisiejournaal in de mond nam. Hij was omringd door noodtenten waarin honderden mensen waren ondergebracht. Tot mijn verbazing stelde ik vast dat hij zich niet bevond in Ethiopië, Afghanistan of een humanitaire corridor naar Darfur, maar wel in Brussel, in het hartje van de Europese hoofdstad!

De situatie van de opvang vlak voor de winter is zo dramatisch dat de ngo's dachten er goed aan te doen een vluchtelingenkamp op te slaan in het centrum van Brussel om de asielzoekers op te vangen en op die manier de gaten in het beleid van deze regering te verdoezelen! Men zou nog geneigd zijn de opwarming van de aarde als een goede zaak te beschouwen want de asielzoekers zullen tenminste niet sterven van de kou!

Midden november namen 1100 vluchtelingen hun intrek in hotels als gevolg van vonnissen van de rechtbank van eerste aanleg, die Fedasil veroordeelde tot het verschaffen van een onderkomen, op straffe van een dwangsom. Intussen zijn er 1100 die door de straten dwalen. Al meer dan een jaar luidt Fedasil de noodklok en slooft het personeel zich uit. De asielaanvragers worden bijeengepropt in de centra en het aantal gerichte opvanginitiatieven breidt zich uit.

Die situatie heeft talrijke gevolgen: het dossier kan niet meer worden gevolgd en de asielaanvragen worden maanden te laat ingediend. We mogen het personeel van Fedasil niet de schuld geven. Zij zijn wanhopig omdat ze hun taken niet kunnen uitvoeren.

De arbeidsrechtbank van Brussel herinnert er in haar vonnis van 18 november jongstleden aan dat de Belgische Staat verplicht is materiële hulp te bieden in de vorm van opvang in een opvangcentrum of een andere geschikte plaats. Zodoende bevestigt ze eigenlijk voor de eerste keer dat de Belgische Staat zich niet mag verschuilen achter de overvolle opvangcentra om zijn verplichtingen niet na te komen.

Vandaag vernemen we dat het kernkabinet beslist heeft om vanaf begin december 420 plaatsen vrij te maken. Waar moeten die mensen ondertussen naartoe? Moeten ze zich met eigen middelen behelpen?

Er zullen dus 680 vluchtelingen uit de boot vallen. Wat zult u met hen doen? Zal uw regering voortgaan met het aanbieden van gerichte antwoorden, met het aanbrengen van pleisters op de wonden door een legerkazerne open te stellen of een OCMW te mobiliseren en hen de verantwoordelijkheid door te schuiven omdat de centra verzadigd zijn, zonder zelfs een spreidingsplan op te stellen? Of zult u uw verantwoordelijkheid op zich nemen en een coherent en algemeen opvangbeleid uitvoeren?

Mevrouw Fatma Pehlivan (sp.a). - Ik sluit mij aan bij wat mijn collega's al hebben gezegd. De opvangcrisis sleept nu al maanden aan. Er zitten nog altijd 1200 mensen op hotel in precaire omstandigheden, met slechts een minimale begeleiding. Sinds 12 oktober belandden meer dan 800 mensen op straat. Voor hen kon zelfs in hotels geen opvang worden gevonden. Ze hebben alleen een `gids voor daklozen' gekregen, al is het niet zeker dat ze de taal begrijpen waarin die gids is opgesteld.

Fedasil werd veroordeeld tot een dwangsom van 500 euro per persoon per dag dat asielzoekers geen opvang krijgen. Fedasil kan zich volgens de Brusselse arbeidsrechtbank niet verschuilen achter het argument van overmacht.

Daarom hebben gisteren, 18 november 2009, vijf ngo's besloten in hartje Brussel een heus vluchtelingenkamp op te zetten dat plaats biedt aan vijftig mensen. Ik vind het mensonterend dat zoiets kan in een beschaafd land, in de hoofdstad van Europa.

De premier heeft het asiel- en migratiedossier als een prioritair punt voor deze regering bestempeld en sinds de herschikking van de regering is hij ook bevoegd voor de coördinatie van dit dossier. De huidige situatie wijst echter op een totaal gebrek aan controle en op een volledige chaos waarbij de hete aardappel van de ene dienst naar de andere wordt doorgeschoven.

Gisteren raakte bekend dat het kernkabinet een akkoord heeft bereikt over 420 extra opvangplaatsen die snel zouden worden gecreëerd. Ik vraag mij af hoe snel dat zal gaan. Bovendien zijn 420 extra plaatsen absoluut te weinig, aangezien 2000 mensen geen structurele opvang hebben.

Is de regering van plan nog extra maatregelen te nemen om het hoofd te bieden aan de opvangcrisis? Zo ja, welke? Indien niet, waarom niet?

Op de Ministerraad van 18 september was al beslist om vóór het einde van het jaar 800 bijkomende plaatsen te creëren en 9,5 miljoen euro extra vrij te maken voor Fedasil. Komen de gisteren aangekondigde 420 plaatsen bovenop deze 800 of in de plaats ervan?

Een aantal ngo's had zich ook al geëngageerd voor 450 extra plaatsen in 2010. Maken die 420 aangekondigde plaatsen hier deel van uit of komen die er bovenop?

De voorzitter. - Mevrouw Pehlivan, gelieve af te ronden.

Mevrouw Fatma Pehlivan (sp.a). - Er zijn collega's die wel wat langer mochten spreken.

De voorzitter. - De voorzitter regelt de orde van de werkzaamheden, en niet de spreker. In het Bureau werd afgesproken dat iedereen zich aan de spreektijd moet houden.

Mevrouw Nele Lijnen (Open Vld). - Ik verwijs naar een rapport dat door de commissie Binnenlandse Zaken werd opgesteld over de evaluatie van de opvangwet. Dat bevat ook een aantal aanbevelingen. Het rapport kwam tot de conclusie dat er een absoluut gebrek aan opvangplaatsen was. Die situatie is vandaag nog erger geworden. De actie van gisteren heeft duidelijk aangetoond hoe moeilijk het is om een oplossing te vinden, maar er moet ter zake een moedig beleid worden gevoerd en de commissie Binnenlandse Zaken heeft daartoe aanbevelingen aangereikt. Gisteren werd op het kernkabinet beslist 420 extra plaatsen te creëren. Ik vind dat we het probleem niet alleen met extra plaatsen moeten proberen op te lossen. We moeten ook nadenken op welke andere wijzen we het tekort aan opvangplaatsen kunnen aanpakken. Ik denk bijvoorbeeld aan een betere uitstroom van de personen die niet meer in de opvangstructuren horen te verblijven. Wat zal de staatssecretaris doen om deze personen effectief te helpen al dan niet vrijwillig naar hun land terug te keren?

Is de regering van plan te onderzoeken hoe ongegronde, meervoudige aanvragen in het begin van de asielprocedure kunnen worden voorkomen? Ook dat vormt immers een probleem inzake de opvangcapaciteit in ons land?

Wat vooral in het oog springt in de evaluatie is het gebrek aan samenwerking tussen de DVZ en Fedasil. Ook de samenwerking tussen de verschillende beleidsniveaus is verre van evident. Hoe zal de staatssecretaris dat oplossen? Plant hij geregeld overleg tussen de verschillende bevoegde federale kabinetten en de administraties opdat ze hun optreden in het asielbeleid op elkaar zouden afstemmen?

Ik sluit me verder aan bij mevrouw Lanjri en vind ook dat met financiële steun aan mensen die niet in de opvang terechtkunnen, een fout signaal wordt gegeven. Dat is geen basis voor een toekomstgericht beleid.

Mevrouw Freya Piryns (Groen!).. - `Monsieur le secrétaire d'État, monsieur Courard, je vous accuse.' Dat zijn straffe woorden, maar de staatssecretaris verstaat niets anders. Ik beschuldig hem van nalatigheid en van het weigeren van hulp aan mensen in nood.

De staatssecretaris kijkt de andere kant op. Wij niet, samen met heel wat collega's zijn we ter plaatse geweest. De hele week al heb ik op de stoep voor Fedasil gestaan en gisteren en vanochtend ben ik in het tentenkamp aan het Noordstation geweest. Wat ik daar zie, is beschamend voor België.

Nochtans komt de situatie niet uit de lucht gevallen. De regering kent ze al zeer lang, maar doet er niets aan. Mijn geduld is op.

1100 mensen staan op straat. Een gezin met dertien kinderen slaapt al meer dan een week in het Noordstation en een alleenstaande vrouw en haar vijf kinderen, onder wie een zieke baby, slapen er al tien dagen.

Wat doet de staatssecretaris? Hij verdeelt een folder met de welluidende titel `Dakloos. Waarheen?' Hij organiseert dus de dakloosheid met open ogen en tezelfdertijd laat hij in een Belgabericht weten dat hij 250 000 euro extra uittrekt voor daklozen, maar zeker niet voor asielzoekers. Ik meen dat elke dakloze recht heeft op een dak boven zijn hoofd en dat de staatssecretaris de plicht heeft om voor dat dak te zorgen.

De staatssecretaris zou binnen twee weken 420 extra opvangplaatsen creëren. Maar van de 800 eerder beloofde plaatsen moeten we de eerste nog zien. In afwachting moeten de mensen gewoon op straat slapen of in het tentenkamp dat volgens staatssecretaris Clerfayt vooral bedoeld is om plaatjes te kunnen schieten. Plaatjes of niet, zo een tentenkamp is een levende schande. Er staan genoeg overheidsgebouwen leeg en het is hoog tijd dat die worden opgevorderd en of de lokale burgemeester zich daartegen verzet, kan me niet schelen.

Op grond van onze internationale verplichtingen, maar ook om humanitaire redenen heeft de staatssecretaris de plicht asielzoekers op te vangen en ze minstens eten te geven plus een dak boven hun hoofd.

Mevrouw Nele Jansegers (VB). - Volgens onze fractie is de opvangcrisis gecreëerd door de regering en door de immigratielobby met zijn verborgen agenda van open grenzen. Een tentenkamp in hartje Brussel is geen symptoom van een echte humanitaire crisis, maar een pr-stunt van de immigratielobby.

Die tenten hadden niet hier moeten staan, maar in de echte crisis- en rampgebieden op de Filippijnen en in Afrika. Daar zitten de echte sukkelaars, de echte vluchtelingen die geen geld hebben om mensensmokkelaars, valse papieren of een vliegtuigticket naar Europa te betalen. Dat bewijst nogmaals het failliet van het hele systeem van open grenzen, regularisatie, van het belonen van asielbedrog en illegaliteit.

Zelfs vóór de recentste regularisatie van kracht werd, moest men zogenaamde asielzoekers al onderbrengen in hotels. Heeft men al eens uitgerekend hoeveel echte vluchtelingen in echte crisis- en rampgebieden men met het geld van de hotelrekeningen had kunnen helpen?

Eerst slaat men alle waarschuwingen voor nieuwe regularisaties in de wind en ontkent men dat er een aanzuigeffect bestaat. Dan is men plots verontwaardigd en verbaasd wanneer men hen niet allemaal kan opvangen. Deze opvangcrisis vloeit voort uit de laksheid van de opeenvolgende regeringen die afgewezen asielzoekers, illegalen en zelfs echte bedriegers en criminelen niet durven te repatriëren. Het schandaal is niet dat al die gelukszoekers niet kunnen worden opgevangen. Het echte schandaal is dat ze hier werden binnengelaten hoewel ze op een kleine minderheid na, duidelijk geen echte vluchtelingen waren.

Stuur die vijf ngo's met hun tenten naar een rampgebied in Afrika waar ze echt iets nuttigs kunnen doen. Zet de dolgedraaide regularisatiemachine stop. Repatrieer illegalen. Voer een strenge, maar rechtvaardige selectie door om echte asielzoekers van gelukszoekers te scheiden en zet die laatsten kordaat het land uit. Koppel tot slot strengere voorwaarden aan het verkrijgen van de Belgische nationaliteit en aan de toegang tot onze sociale voorzieningen en er zal geen opvangprobleem meer zijn.

Mevrouw Christiane Vienne (PS). - Ik deel de verontwaardiging van mevrouw Piryns, maar een minimum aan politieke correctheid is hier toch op zijn plaats. De heer Courard heeft net een ingewikkeld dossier geërfd. Geef hem de kans om ons zijn projecten voor te stellen. Nadien zullen we dan beslissen of dergelijke harde taal echt nodig is.

Op het menselijke vlak is de situatie dramatisch, maar wij hebben vertrouwen in de staatssecretaris omdat we ervan overtuigd zijn dat hij het zijn plicht zal vinden alles in het werk te stellen om het lot van de slachtoffers van deze tragedie te verbeteren.

Mevrouw Freya Piryns (Groen!). - Ik vraag het woord voor een persoonlijk feit.

De voorzitter. - U heeft recht op een repliek na het antwoord van de minister. Mevrouw Vienne heeft een louter politiek betoog gehouden.

De heer Geert Lambert (Onafhankelijke). - Ik had eerlijk gezegd ook de indruk dat mevrouw Vienne zich rechtstreeks tot mevrouw Piryns richtte. Ik vind het raar dat men vanuit de PS-fractie zegt dat men heureux kan zijn.

Ik wend mij niet tot de staatssecretaris persoonlijk, want ik besef zeer goed dat hij een humanitair moeilijk dossier heeft geërfd. Hij dient evenwel de regering te vertegenwoordigen en regeren is vooruitzien. Welnu, deze problematiek sleept al maanden aan en verergert elke dag.

Wat ik het meest schrijnend vind, naast de beelden van mensen die op straat blijven staan en van vluchtelingenorganisaties die tentenkampen oprichten in onze eigenste hoofdstad om de aandacht op de problematiek te vestigen, is dat we de deur openzetten voor uiteenzettingen zoals die van mevrouw Jansegers waarin alles op één hoop wordt gegooid. Het gevolg is dat er een probleem wordt gecreëerd waarbij de regering haar eigen regularisatiebeleid, dat volgens mij terecht is, ondermijnt.

Ik verwijt de regering dat ze mensen, die naar ons land komen omdat ze vervolgd worden in hun thuisland, op straat laat staan. Mevrouw Jansegers weet zeer goed dat er ook in die thuislanden tentenkampen zijn van het Rode Kruis en van Unicef en dat er allerhande humanitaire organisaties aan het werk zijn. Ze weet echter ook zeer goed dat bepaalde mensen in die landen worden vervolgd, zodat ze niet in hun eigen land kunnen blijven en dus vluchten naar ons land. Onze regering weet dat die problematiek zich aandient, maar verschuilt zich en laat deze mensen aan hun lot over.

Ik doe meer dan een oproep. Er zijn extra budgetten vrijgekomen. Ik woon in een stad, Oostende, waar de staatssecretaris zelf gepoogd heeft een oplossing te vinden. Hij zal de gemeentelijke overheden ook met hun neus op de feiten moeten drukken. Hij zal vanuit zijn federale bevoegdheid moeten eisen dat de gemeenten en steden in ons land hun verantwoordelijkheid mee opnemen om de humanitaire crisis op te lossen. Ik ben bereid hem in mijn thuisstad, in de gemeenteraad, te steunen.

De heer Philippe Courard, staatssecretaris voor Maatschappelijke Integratie en Armoedebestrijding. - Sta me toe een gezamenlijk antwoord te geven op de verschillende vragen over de opvang van asielzoekers.

Bij mijn aantreden als staatssecretaris in de zomer van dit jaar werd ik geconfronteerd met de verzadiging van het opvangnetwerk. Ik heb aan de Ministerraad gevraagd mij te helpen om in 2009 nog 1200 nieuwe plaatsen te openen en 5000 in 2010.

Sinds september is de toestand inzake de aanvragen tot opvang niet verbeterd. De dienst Vreemdelingenzaken registreerde in september 170 bijkomende asielaanvragen in vergelijking met de maand voordien en 470 bijkomende asielaanvragen in vergelijking met september 2008. Alleen al op 3 november 2009 heeft Fedasil 307 aanvragen tot opvang gekregen. Wat de capaciteit betekent van één opvangcentrum.

De middelen die op 18 september 2009 werden verkregen, hebben geleid tot de opening van nieuwe plaatsen. Tussen 18 september en 31 december 2009 zal het opvangnetwerk met 600 plaatsen toegenomen zijn. De bijkomende inspanningen van de regering moeten tegen eind dit jaar een stijging met meer dan 300 plaatsen mogelijk maken. Ik wacht nog op informatie van mijn collega's over sites of gebouwen. Ik heb hieromtrent nog geen bevestiging gekregen. In januari 2010 zal nog eens een uitbreiding van het opvangnetwerk met 250 plaatsen bevestigd worden.

Ik hoop dat ik begin volgende week al een aantal plaatsen kan openen. Het gaat dus wel degelijk om oplossingen op korte termijn. Alles zal echter afhangen van mijn collega's in de regering en van de capaciteit van Fedasil en zijn partners om het operationele luik te ondersteunen en de begeleiding van de asielzoekers naar nieuwe opvangplaatsen te garanderen.

Van 12 oktober tot vandaag was Fedasil niet bij machte om in meer dan 1 100 gevallen opvangplaatsen toewijzen. Dat wil echter niet zeggen dat al deze personen geen plaats hebben gekregen als ze zich aangemeld hebben bij de dispatching.

Fedasil werd in 95 gevallen veroordeeld voor de rechter. Van deze 95 arresten werden er 45 gedwongen uitgevoerd. De 83 betrokken asielzoekers hebben indien mogelijk een opvangplaats gekregen. In het andere geval zijn de dwangsommen uitbetaald. Tot op vandaag heeft Fedasil aan 22 personen dwangsommen uitbetaald. De opgelegde dwangsommen varieerden van 250 euro tot 500 euro per dag per persoon. Tot op heden werden 1200 asielzoekers in een hotel ondergebracht.

Ik ben de eerste om me zorgen te maken over de verzadiging van het opvangnetwerk. Ik heb niet de aankondiging van een vluchtelingenkamp afgewacht om oplossingen te zoeken. In de zomer heb ik de leden van de regering om steun gevraagd opdat de gebouwen die eigendom zijn van de Staat kunnen worden gebruikt om asielzoekers onder te brengen.

De opvangpartners, waarvan drie van de vijf ngo's bij de installatie van dit kamp betrokken zijn, hebben beloofd om nog voor het einde van het jaar driehonderd plaatsen te openen. Ze weten dat het vinden van sites of gebouwen niet zal volstaan, maar dat de asielzoekers ook moeten worden begeleid. Die omkadering kan naar mijn mening enkel gebeuren door medewerkers die op dit vlak reeds over de nodige ervaring beschikken.

Ik veroordeel de houding van de vijf ngo's niet, maar ik denk dat het mediagenieke aspect meer heeft doorgewogen dan het humanitaire aspect. In ieder geval ben ik van mening dat dit geen structurele maatregel kan zijn. Ik reken trouwens op de energie en de bereidwilligheid van de partners om de nodige opvangplaatsen te openen en mee naar oplossingen te zoeken.

Sinds het begin van de opvangcrisis zijn twee belangrijke maatregelen genomen die ertoe hebben geleid dat asielzoekers voor financiële steun bij een OCMW terecht zijn gekomen. Die door de OCMW's toegekende steun wordt door de federale overheid volledig terugbetaald. De OCMW's moeten de steun dus niet uit eigen middelen betalen.

In november 2008 zijn vijfhonderd mensen naar een OCMW doorverwezen, waar ze financiële steun hebben gekregen. Tussen juli en september 2009 zijn nogmaals 2400 asielzoekers op basis van een spreidingsplan aan een OCMW toegewezen.

Fedasil heeft in oktober een instructie uitgevaardigd voor een opheffing van de code 207 op basis van vrijwilligheid, en dit binnen strikte criteria. Zo moeten de kandidaten onder andere reeds vier maanden in het opvangnetwerk zitten en over een huurovereenkomst beschikken. Momenteel hebben 140 personen voor financiële steun bij een OCMW aangeklopt.

Ik voeg er nog enkele elementen aan toe.

Ik ben het absoluut niet eens met de bewering dat er nog niets is gedaan. Toch deel ik de droefheid en ontmoediging van degenen die niet kunnen aanvaarden dat mannen, vrouwen en kinderen op straat moeten leven.

Ik herhaal dat er wordt gewerkt aan een structurele oplossing: er zullen in 2009 en 2010 honderden plaatsen bijgekomen zijn. Daarvoor moeten bouw- en andere vergunningen worden aangevraagd en aanbestedingen worden uitgeschreven. Ik wil alle officiële regels respecteren om problemen te voorkomen, maar er moet een onmiddellijke, zij het voorlopige, oplossing worden gevonden. Ik vind ook dat deze mensen kunnen worden opgevangen in openbare gebouwen, kazernes of andere plaatsen. Dat is zeker niet de beste oplossing, maar het zal alleszins beter zijn dan op straat te moeten leven. De regering zal morgen dus al een eerste maatregel goedkeuren waarmee we, dat hoop ik althans, enkele honderden mensen zullen kunnen opvangen.

Ik preciseer dat 1100 weigeringen werden geregistreerd. Dat betekent niet dat 1100 mensen op straat staan omdat sommigen zich verschillende keren hebben aangeboden en dus ook verschillende keren werden meegeteld. Anderen hebben inmiddels een oplossing gevonden, maar dat belet niet dat één vluchteling op straat er één te veel is. Ik blijf dus vechten voor structurele oplossingen en voor de onmiddellijke regeling van dringende problemen. Ik heb 1 december vermeld omdat er enkele dagen nodig zullen zijn om de nodige maatregelen te nemen, maar als de betrokkenen vóór die datum al kunnen worden opgevangen, zal dat uiteraard gebeuren.

Ook het probleem van de veelvoudige aanvragen zal worden geregeld. De regering heeft deze zaak bestudeerd en ik ben in het bezit van de adviezen die me in staat stellen een tekst in te dienen in het parlement. Op die manier moeten we de opvangcapaciteit kunnen verhogen.

We voeren een actief beleid. Er verlaten veel meer mensen de centra, maar de instroom is zo hoog dat oplossingen bijzonder moeilijk te vinden zijn. Ik zei al dat er op 3 november alleen al 309 aanvragen toekwamen. We geven de moed zeker niet op. Ik beloof dat ik de strijd zal voortzetten.

Mevrouw Nahima Lanjri (CD&V). - Ik betreur dat de staatssecretaris niet heeft geantwoord op mijn vraag waar de mensen verblijven die geen plaats kregen toegewezen. Men kan ze immers niet opvolgen als men niet weet waar ze zich bevinden. Mijn vragen in verband met de financiële steun en de reden waarom het spreidingsplan niet wordt toegepast, bleven eveneens onbeantwoord. Ik kom hierop later ongetwijfeld terug.

Steeds weer werden cijfers gegeven en beloften gedaan. Ik vind het uitstekend dat men naar opvangplaatsen zoekt, maar ze moeten er ook effectief komen. Van juli tot eind september werden er 500 plaatsen in het vooruitzicht gesteld, maar daarvan zijn er slechts 70 gecreëerd. Sindsdien werden er 800 beloofd, maar ook die zijn er grotendeels niet gekomen. Mij gaat het niet om het goochelen met cijfers, maar vooral om de concrete creatie van plaatsen.

De staatssecretaris noemde de kampen geen structurele oplossing. Dat is correct, maar het is niet aan de ngo's om een structurele oplossing uit te werken. Dat moet de regering doen.

Ik ben het er volkomen mee eens dat elke persoon op straat er een te veel is. Meer zelfs, elke persoon in een vluchtelingenkamp in België is er een te veel. Het behoort tot de verantwoordelijkheid van de regering daaraan een einde te maken.

Mevrouw Zakia Khattabi (Ecolo). - Ik maak me zorgen, mijnheer de staatssecretaris omdat ook ik vaststel dat u blijkbaar nog altijd niet van plan bent een structureel opvangbeleid uit te werken, maar dat u volhardt in het zoeken naar gerichte oplossingen, die er trouwens geen zijn, en in het afwentelen van uw verantwoordelijkheid door de ngo's te vragen om opvangplaatsen te creëren.

Denkt u niet dat de regering dringend moet nadenken over de keuzen die ze maakt, na miljoenen geïnvesteerd te hebben in het redden van de banken, zonder enige garantie te krijgen op een regulering van de financiële markt, na vaccins te hebben aangekocht waarvan we nu weten dat de voorraad lang niet zal worden uitgeput, of na haar beslissing om gevangenissen in het buitenland te gaan huren? In deze tijden van crisis is alles immers een kwestie van prioriteiten.

Mevrouw Fatma Pehlivan (sp.a). - Ik kan me aansluiten bij de repliek van de vorige sprekers. We hebben inderdaad geen antwoord gekregen op onze vragen. De staatssecretaris stelt cijfers tegenover cijfers en op den duur weet men niet meer waarover het gaat.

Belangrijker is evenwel dat mensen met baby's en kinderen de nacht op straat moeten doorbrengen. Een oplossing uitwerken, behoort echter niet tot de verantwoordelijkheid van de ngo's, maar tot die van de regering. Ik hoop dan ook dat de regering haar verantwoordelijkheid zo vlug mogelijk op zich zal nemen. We staan immers voor de winter en over enkele dagen kan het al zeer koud zijn.

Sommigen spraken over een pr-activiteit van de ngo's, maar ik zou me schamen mochten mensen daarvoor zijn gebruikt. Dat is onaanvaardbaar.

Mevrouw Nele Lijnen (Open Vld). - Ik betreur het vooral dat we geen antwoord hebben gekregen over een oplossing op lange termijn, hoewel ik me ervan bewust ben dat ook op korte termijn de problemen moeten worden weggewerkt. In ons rapport vroegen we daarvoor trouwens al aandacht, ook met betrekking tot het uitwijsbeleid.

De staatssecretaris merkt terecht op dat de nieuwe aanvragen zich opstapelen, maar dat kan ook niet anders, zeker niet met het signaal dat nu gegeven wordt in verband met financiële steun. De volgende weken zal het aantal aanvragen ongetwijfeld nog sterk toenemen.

Ik herhaal dat de problemen niet alleen kunnen worden weggewerkt door oplossingen op korte termijn, maar dat een langetermijnvisie absoluut noodzakelijk is en dat we een uitwijsbeleid moeten durven voeren.

Sta me toe te eindigen met een positieve noot. Ik kijk ernaar uit dat de staatssecretaris binnenkort een voorstel over meervoudige aanvragen zal voorleggen. Omdat ik in dat verband zelf een voorstel heb ingediend, zal ik dat dossier nauwgezet volgen.

Het lot van die mensen ligt in handen van de staatssecretaris. Bijgevolg vraag ik hem nogmaals om naast een kortetermijnoplossing, waarbij hij een beroep doet op zijn partners binnen de regering, ook aandacht te blijven hebben voor de langetermijnvisie.

Mevrouw Freya Piryns (Groen!). - Natuurlijk heeft de staatssecretaris een moeilijk dossier geërfd, maar niet van een of andere nobele onbekende. Hij weet goed genoeg van wie en waar het dossier vandaan komt en hoe lang er al aan wordt gewerkt. Hij zegt dan dat hij zijn best doet, maar dat zei hij twee weken geleden ook al, toen ik dezelfde vragen stelde. En daarom, mevrouw Vienne, ben ik zo verontwaardigd, want twee weken geleden hoorde ik al dat de staatssecretaris zijn best doet. Ik wil dat best geloven, maar ik zie wat ik zie: hier onder onze ogen, in ons land speelt zich een humanitaire ramp af. Dat moet onmiddellijk worden opgelost, niet over twee weken of een maand. Die mensen moeten onmiddellijk van de straat worden gehaald. Het antwoord dat de staatssecretaris hier vandaag heeft gegeven, is dan ook ruim onvoldoende.

Ik heb een voorstel van resolutie ingediend en ik hoop dat de staatssecretaris zijn partijgenoot, de heer Moureaux, wil vragen die met spoed te behandelen in de commissie waarvan hij voorzitter is. Misschien kunnen we daar dan een grondig debat voeren over de oplossingen die we zien. Dat is nodig en we moeten er tijd voor uittrekken. Intussen kan de regering zich van pure schaamte beter afzonderen tot ze een echte, structurele, maar ook snelle oplossing heeft gevonden. Eerder zou ik niet meer buiten komen.

Mevrouw Nele Jansegers (VB). - Als men dit probleem echt wil oplossen, dan moet men natuurlijk niet alleen iets doen aan de gevolgen van het non-beleid van de afgelopen decennia, maar dan moet men zeker ook de oorzaken aanpakken. Daar leggen wij vooral de nadruk op. Er moet inderdaad worden gezorgd voor een correcte en snelle procedure, die men niet eindeloos kan rekken en herhalen. Wanneer mensen worden afgewezen, moeten ze ook effectief worden uitgewezen en illegalen kunnen hier niet blijven. De regering doet echter precies het tegenovergestelde. Ze komt aandraven met een regularisatie die het bestaande probleem nog oneindig veel groter maakt. Op die manier komen we in een vicieuze cirkel terecht. De heer Lambert vindt blijkbaar dat de grote meerderheid van alle mensen die in ons land politiek asiel aanvragen, echte politieke vluchtelingen zijn. Wij durven dat betwisten en ook het aantal positief geëvalueerde asielaanvragen wijst in een andere richting.

(Voorzitter: de heer Armand De Decker.)

Mevrouw Christiane Vienne (PS). - Mijnheer de staatssecretaris, we kunnen u slechts aanmoedigen om uw inspanningen voort te zetten. We erkennen inderdaad dat er echte inspanningen zijn gedaan. Ik hoop dat u erin slaagt om de lege gebouwen, bijvoorbeeld kazernes, op te vorderen om er al de mensen die nu op straat leven in te huisvesten. Laten wij hopen dat ze bij de aanvang van deze winter onderdak zullen hebben gevonden. Ik weet alleszins dat u zich daar ernstig zorgen over maakt.

De heer Geert Lambert (Onafhankelijke). - Ik heb het antwoord van de staatssecretaris gehoord en ik hoop dat hij er echt werk van zal maken. Hij moet, zoals ik al zei, echt daadkrachtiger optreden, bij gemeenten bijna gebouwen gaan `opeisen'. Daar zal hij zich niet altijd populair mee maken en ik weet zeer goed dat hij ook tegenstand zal krijgen van lokale bestuurders, maar hij zal zijn tanden moeten tonen.

Ik wil ook nog even reageren op u, mevrouw Jansegers. Ik bepaal helemaal niet of mensen die hier asiel aanvragen, ook als vluchteling erkend moeten worden. Daar hebben we instellingen voor. Maar u gooit alles op één hoop en ik verwijt de regering dat ze u, door net geen beleid te voeren, daar de argumenten voor aanreikt. Regularisatie is iets helemaal anders dan de asielprocedure. Men kan niet geregulariseerd worden wanneer men pas in het land is. Daar gaat het niet om. Wie geregulariseerd wordt, heeft meestal al een dak boven het hoofd. Dat is een heel andere problematiek. Maar de beelden die we op de televisie zien en jammer genoeg moeten zien, want het is de realiteit, geven u argumenten om totaal verschillende problemen op één hoop te gooien. Dat vind ik verschrikkelijk erg. Omdat de regering asielzoekers noodgedwongen in hotels moet onderbrengen, kunt u het beeld ophangen dat we sommige mensen heel anders behandelen dan anderen. Dat verwijt ik de regering en daar maakt u aardig gebruik van.

Wetsontwerp tot wijziging van de wet van 7 mei 1999 op de kansspelen, de kansspelinrichtingen en de bescherming van de spelers, wat de kansspelcommissie betreft (Stuk 4-1410)

Wetsontwerp tot wijziging van het Burgerlijk Wetboek, de wet van 7 mei 1999 op de kansspelen, de kansspelinrichtingen en de bescherming van de spelers, van het Wetboek van de met inkomstenbelastingen gelijkgestelde belastingen, van de wet van 26 juni 1963 betreffende de aanmoediging van de lichamelijke opvoeding, de sport en het openluchtleven en het toezicht op de ondernemingen die wedstrijden van weddenschappen op sportuitslagen inrichten en van de wet van 19 april 2002 tot rationalisering van de werking en het beheer van de Nationale Loterij (Stuk 4-1411) (Evocatieprocedure)

Wetsvoorstel houdende diverse wijzigingen inzake kansspelen (van mevrouw Marie-Hélène Crombé-Berton, Stuk 4-1162)

Algemene bespreking

De voorzitter. - Ik stel voor de wetsontwerpen en het wetsvoorstel samen te bespreken. (Instemming)

De heer Hugo Vandenberghe (CD&V), rapporteur. - De voorbije twee maanden heeft de commissie voor de Justitie zich gebogen over de twee wetsontwerpen die net voor het zomerreces werden goedgekeurd in de Kamer en die wijzigingen aanbrengen aan de wet van 7 mei 1999 op de kansspelen, de kansspelinrichtingen en de bescherming van de spelers, en aan diverse andere wetten.

De commissie voor de Justitie heeft op 7 en 14 oktober hoorzittingen gehouden over deze wetsontwerpen. Hierbij werden de voorzitter van de Beroepsvereniging van Wedkantoren en verschillende vertegenwoordigers van de Federaties van paardenwedrennen of experts gehoord. Ook heeft de commissie verschillende instanties gehoord, die slachtoffers van gokverslaving begeleiden, alsook een expert inzake de informaticatechnologie, met betrekking tot de kansspelen die worden aangeboden via het internet, en aan professor Ergec werd schriftelijk advies gevraagd over het statuut van de Kansspelcommissie.

De kansspelwet dateert van 1999. Nu een decennium later moeten we vaststellen dat door de ontwikkeling van nieuwe spelvormen, denk maar aan de spelen die via het internet of andere mediakanalen aangeboden worden, de wet op bepaalde punten achterhaald is en niet de nodige instrumenten bevat om de spelers op een adequate wijze te beschermen tegen gokverslaving of groot geldverlies. De vereenvoudigde bereikbaarheid vanuit de huiskamer, voor wat betreft de spelen die via het internet of via de televisie of radio worden georganiseerd, maakt een wetgevend optreden noodzakelijk.

Namens de commissie voor de Justitie van de Senaat, dank ik de regering en in het bijzonder de staatssecretaris voor dit belangrijk wetgevend initiatief.

Het uitgangspunt van de wet van 1999 wordt niet verlaten, de uitbating van kansspelen blijft in principe verboden. Uitzonderingen op dit verbod worden toegestaan door een stelsel van vergunningen. Deze vergunningen veruiterlijken de `kanalisatiegedachte', die de speler, binnen een gecontroleerd systeem, in staat stellen deel te nemen aan legale kansspelen.

Een uitbater van kansspelen kan slechts een vergunning krijgen van de kansspelcommissie wanneer hij aan alle wettelijke voorwaarden voldoet. Het wetsontwerp breidt het toepassingsgebied van de kansspelwet aanzienlijk uit, door de toevoeging in de wet van de weddenschappen en de kansspelen aangeboden via internet en de mediaspelen. Op deze manier worden ook wedkantoren en dagbladhandels die weddenschappen aannemen en de aanbieders van onlinespelen vergunningsplichtig.

Wat de weddenschappen betreft, zorgt het wetsontwerp voor een eenvormige regeling ten aanzien van de verschillende weddenschappen. Op dit ogenblik moeten de organisatoren van paardenweddenschappen een vergunning aanvragen bij de fiscale administratie.

Andere sportweddenschappen daarentegen dienen enkel een aangifte te doen. Voor weddenschappen buiten het sportleven bestaat er momenteel geen wettelijke regeling.

Door een eenvormige regeling van alle vormen van weddenschappen in de kansspelwet wordt een einde gemaakt aan de ongelijkheid in de controle op deze vormen van kansspelen.

De commissie voor de Justitie van de Senaat bracht een bijkomende wijziging aan op het ontwerp, door dagbladhandelaars de mogelijkheid te bieden voortaan ook onderlinge weddenschappen op buitenlandse paardenrennen te verdelen. Dit amendement gaf aanleiding tot heel wat discussie. In tegenstelling tot vroeger, is het aanbod van onderlinge weddenschappen op Belgische paardenrennen sterk verminderd.

De commissie achtte het daarom wenselijk om ook de onderlinge weddenschappen op buitenlandse paardenrennen toe te staan, die georganiseerd worden door de inrichter van de Belgische onderlinge weddenschappen op paardenrennen of met de toestemming van de Belgische renverenigingen.

De commissie maakte op dit punt een onderscheid tussen de onderlinge weddenschappen en de weddenschappen tegen notering, daar deze uit hun aard en de wijze waarop deze worden aangeboden sterk verschillend zijn. De commissie was dan ook van oordeel dat er op dit vlak geen discriminatie gecreëerd wordt. Tijdens de hoorzitting met de heer De Vocht werd duidelijk dat een wetgevend optreden met betrekking tot de kansspelen op het internet noodzakelijk was, zodat deze sector ook over de nodige vergunningen dient te beschikken. Het gemak om websites op te richten en weer te doen verdwijnen gekoppeld aan de laagdrempelige toegang via het internet en het feit dat men volledig anoniem kan deelnemen aan een kansspel zorgen ervoor dat meer en meer spelers de weg vinden naar het kansspel.

Daarenboven zijn deze kansspelen zeer fraudegevoelig. Er werd tevens gewezen op het gebruik van illegale kansspelen om crimineel geld via een kansspel in het legale circuit te brengen. Al deze elementen dwingen de wetgever ertoe een stringente regeling aan te nemen ter bescherming van de spelers.

Het wetsontwerp wil de wildgroei van de onlinekansspelen beperken via een coherent en gecontroleerd vergunningsbeleid. De kansspelen via het internet kunnen enkel aangeboden worden door hen die ook in de reële wereld kansspelen aanbieden. De activiteit die via internet wordt aangeboden, dient tevens in het verlengde te liggen van de activiteit waarvoor men in de reële wereld vergund is. De vraag kan rijzen of deze beperkingen geen onrechtmatige inbreuk betekenen op het vrij verkeer van diensten binnen de Europese Unie. Op 8 september laatstleden werd echter door het Hof van Justitie te Luxemburg in de zaak Santa Casa benadrukt dat wegens het fraudegevoelige karakter, lidstaten beperkende maatregelen kunnen nemen voor het aanbieden van kansspelen via het internet.

Een amendement dat het online aanbieden van kansspelen wilde loskoppelen van het hebben van een vergunning in de reële wereld, werd niet aanvaard.

De strikte reglementering van de kansspelen zal gepaard gaan met een effectieve controle door de Kansspelcommissie. Dit soort controle kan niet gerealiseerd worden wanneer de server van de aanbieders van onlinespelen en weddenschappen zich in landen bevindt waar het organiseren van kansspelen niet of niet op dezelfde wijze strafbaar wordt gesteld. Ook dient rekening gehouden te worden met de beperkingen van het strafrecht. Met enkele muisklikken kan een illegale website verhuisd worden naar een andere server.

De doeltreffende controle op de kansspelen is wel mogelijk op onlineaanbieders die in België ook in de reële wereld kansspelen of weddenschappen aanbieden.

Het wetsontwerp voorziet ook in een regeling van de mediaspelen, waaronder het uitgebreide aanbod van televisiespelletjes. Momenteel wordt deze sector enkel geregeld door een koninklijk besluit, waarbij verschillende van deze kansspelen ontsnappen aan de bestaande regeling. Voortaan vallen alle vormen van televisiespelletjes onder de nieuwe kansspelwet.

Een belangrijk element uit het wetsontwerp is ook dat het aantal strafbaarstellingen in de wet wordt uitgebreid. Naast de exploitanten worden ook zij die de exploitatie vergemakkelijken of er publiciteit voor maken, strafbaar gesteld. Ook het deelnemen aan niet-vergunde kansspelen wordt strafbaar.

Om het toezicht van de Kansspelcommissie te versterken, krijgt de Kansspelcommissie voortaan ook de mogelijkheid om administratieve geldboetes op te leggen.

In het kader van de rechtsbescherming die geboden wordt door het artikel 6 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens, werd door de commissie voor de Justitie in een amendement verduidelijkt dat ingeval van beroep, de rechtbank van eerste aanleg over de volle rechtsmacht beschikt en dat er dus een werkelijke rechtsbescherming is voor de betrokkene.

Ik kom terug op het uitgangspunt van de wet van 7 mei 1999. Vanuit het oogpunt dat kansspelen een risico kunnen inhouden voor gokverslaving, maar dat er in de feiten toch een speelbehoefte bestaat, worden de kansspelen beperkt tot deze die beantwoorden aan de strikte regelgeving en daardoor ook over een vergunning beschikken.

Echter moeten er nog bijkomende maatregelen worden genomen om bepaalde spelers bijkomend te beschermen. Zo zullen voortaan ook hulpverleners en andere belanghebbenden een verzoek kunnen indienen om een familielid of een kennis de toegang tot bepaalde kansspelinrichtingen te laten ontzeggen. Ditzelfde toegangsverbod zal ook gelden voor de onlinespelen.

Ook het betalen met kredietkaarten wordt beperkt tot de casino's, in de andere kansspelinrichtingen en op het internet wordt het betalen met kredietkaarten verboden.

De leeftijdsvereisten die bestaan in de reële wereld, worden ook doorgetrokken naar de onlinespelen. Behalve voor de weddenschappen, wordt de spelleeftijd vastgelegd op 21 jaar. Dat betekent een bijkomende bescherming voor de jongeren tegen gokverslaving en geldverlies.

Op basis van de opmerkingen van de leden van de fracties werden in de commissie voor de Justitie verschillende amendementen, waaronder een groot aantal technische amendementen, besproken.

Een meerderheid van amendementen werd aanvaard en bijgevolg werd het wetsontwerp door de commissie Justitie geamendeerd. Wat wetsontwerp 4-1410 betreft, dat onder toepassing van artikel 77 van de Grondwet valt, werd de aangepaste tekst goedgekeurd door de commissie Justitie met 11 stemmen bij 2 onthoudingen.

Het geamendeerde wetsontwerp nr. 4-1411, dat onder toepassing van artikel 78 van de Grondwet valt, werd door de commissie Justitie goedgekeurd met 8 stemmen bij 4 onthoudingen.

Mevrouw Marie-Hélène Crombé-Berton (MR). - Talleyrand, een opmerkelijk staatsman - alleszins vanwege zijn lange politieke loopbaan - was van oordeel dat men door spelen zijn leven verpacht. Spelen om de verveling te verdrijven. De tijden zijn veranderd. O tempora! O mores! zou Cicero gezegd hebben en, wees gerust, daarbij laat ik het voor de citaten.

Ik wil helemaal geen oordeel vellen over die ontwikkeling. Het spel, dat onmogelijke toeval, dat tarten van het lot dat de kaarten vaak slecht verdeelt, maakt meer dan ooit deel uit van het menselijk leven. Op dat vlak is het voor de wetgever, meer dan op enig ander vlak, voortdurend koorddansen op zoek naar een perfect en dus moeilijk evenwicht.

Hoe kan men uiteindelijk individuele vrijheid, bescherming van de maatschappij en economisch belang in één wet verzoenen? Ik moet wel erkennen dat ik mezelf vooral op de bescherming van de spelverslaafde heb gericht.

Er rijzen verschillende soorten vragen. Moeten we de speler tegen zichzelf beschermen? Moeten we hem zijn droom, of liever zijn nachtmerrie, tot op het einde laten uitdromen? Moet het aantal speelzalen beperkt worden? Moet de inzet begrensd worden? Wat met de sterke uitbreiding van het onlinespelen? Zijn er grenzen aan de virtuele werkelijkheid?

Het wetsontwerp van de regering en het wetsvoorstel van mijn hand zetten een aantal bakens uit voor een complexe sector. De burger is misschien wel geïnteresseerd in het nagestreefde doel, maar niet in de vaak technische inhoud. Dat is begrijpelijk.

Eerst moet het toepassingsgebied van de wet van 1999 worden uitgebreid. Ter herinnering, het uitbaten van kansspelen is in België in principe verboden. Bij wijze van uitzondering kan die activiteit worden toegestaan, door middel van een systeem van licenties die worden toegekend en gecontroleerd door de Kansspelcommissie.

De nieuwe wet omvat voortaan ook de weddenschappen en de spelen op het internet. Buiten dat wettelijk kader kan de uitbater of de speler strafrechtelijk worden vervolgd. Dat geldt ook voor de uitbater van de server waarop het spel draait, het reclamebureau en de mensen die de uitslag van het spel direct kunnen beïnvloeden, bijvoorbeeld de jockey en de voetbaltrainer.

Verder moeten we de spelverslaafde zo goed mogelijk beschermen. Alleen de spelverslaafde kan om een spelverbod verzoeken bij de Kansspelcommissie en hij doet dat vaak pas als het te laat is.

Krachtens de nieuwe wet kan elke betrokkene die stap doen (het gezin, de schuldbemiddelaar, het OCMW). Dat recht is ook van toepassing op de onlinespelen. Dat stemt me bijzonder verheugd.

De Kansspelcommissie krijgt nieuwe bevoegdheden. Ik heb dat al beklemtoond voor wat het spelverbod betreft. Ze kan ook verwittigingen geven en administratieve boetes opleggen.

Verder behoudt ze haar onderzoeksbevoegdheid om inbreuken op te sporen en vast te stellen. Ze spreekt zich uit over de aanvragen van een licentie en over de toekenning ervan.

Er worden nieuwe vergunningen voor de onlinespelen in het leven geroepen. Op dit ogenblik zijn onlinespelen onwettig, maar ze doen overal ongebreideld hun intrede. Krachtens het in de commissie aangenomen wetsontwerp hangt de toekenning van een internetvergunning af van de toekenning van de klassieke hoofdvergunning. Voor een beheerder in een andere lidstaat komt dat erop neer dat hij eerst een offlinevergunning moet hebben om een onlinevergunning te krijgen. Ik kom daarop terug.

Mijnheer de staatssecretaris, u hebt om de dringende behandeling van dit wetsontwerp verzocht. Het klopt dat vooral de onlinespelen zo snel mogelijk wettelijk geregeld moeten worden. Destijds heb ik terzake een wetsvoorstel ingediend, dat u nu grotendeels in uw ontwerp hebt overgenomen., waarvoor mijn dank. In tegenstelling tot mijn collega's heb ik daarop niets aan te merken. Ik heb geen reden om het moederschap op te eisen. Die werkwijze schat mijn initiatief veeleer naar waarde. De opzet is een wet. Het overige vind ik een beetje belachelijk.

Persoonlijk vind ik het echter spijtig dat de Senaat zich niet de tijd van een reflectie heeft gegund om enkele problemen op te lossen die mijn inziens van cruciaal belang zijn opdat de wet zo vlug mogelijk effect ressorteert. Met andere woorden, het risico op beroepen is aanzienlijk.

Sta me toe ze even op te sommen.

Eerst en vooral krijgt de Kansspelcommissie in uw ontwerp geen statuut van rechtscollege. Dat zou erop neer komen dat we een onderscheid moeten maken tussen de fase van de opsporing en de fase van de besluitvorming.

De heer Ergec, professor aan de Universiteit van Luxemburg, hierover door de Senaatscommissie voor de Justitie geraadpleegd, maakt zelf enig voorbehoud. Ik citeer: `In het Belgisch publiekrecht wordt het begrip rechtscollege gedefinieerd aan de hand van een waaier van criteria, waarvan er geen enkel op zich alleen bepalend is.

De materiële criteria zijn de volgende: het orgaan mag de zaak niet zelf naar zich toetrekken; het beslist over tegenstrijdige aanspraken voorgelegd door derden op grond van de terzake geldende regels; het besluit wordt gemotiveerd.

De organieke en formele criteria zijn de volgende: het orgaan moet bij wet worden opgericht; het moet onafhankelijk zijn; het moet uitspraak doen na een contradictoir debat; het besluit moet met gezag van gewijsde worden genomen.

We stellen vast dat sommige van die criteria verenigd zijn in hoofde van de commissie; ze neemt een beslissing op grond van de wetgeving op de kansspelen, over de tegenstrijdige aanspraken van de controleautoriteiten, namelijk enerzijds de onderzoekers-rapporteurs en anderzijds van de betrokken rechtsonderhorige; het debat is contradictoir.

Aan andere criteria is niet voldaan of er bestaat twijfel over: de commissie trekt de zaak zelf naar zich toe; haar onafhankelijkheid die formeel gevestigd is in het wetsontwerp, is onbetrouwbaar.

Wil men alle twijfel over het jurisdictionele karakter van de commissie wegnemen, dan zou men haar onderzoeksopdrachten en haar gerechtelijke opdrachten duidelijk van elkaar moeten scheiden door ze toe te vertrouwen aan twee afzonderlijke kamers.

De benoeming door de regering is inderdaad niet onverenigbaar met het begrip rechtscollege. De beperking van het mandaat tot zes jaar is dat evenmin.'

Wat dezelfde raadpleging en het jurisdictionele aspect met betrekking tot het EVRM betreft, verklaart de heer Ergec dat `Artikel 6 van het EVRM over het recht op een billijk proces alleen van toepassing is op procedures voor een rechtbank. Het gaat om een onafhankelijk begrip dat geen verband houdt met de vereisten van het interne recht. Dat de Belgische wetgever de commissie met administratief gezag bekleedt, hetzij in de tekst, hetzij in de voorbereidende werkzaamheden, doet daarvan niets af. Dat geldt ook voor de Belgische rechtspraak die het Hof van Straatsburg niet loochent.'

Mijns inziens staat het buiten kijf dat de commissie het karakter van een rechtscollege heeft en het spijt me dat u ze als een administratief college aanziet.

Door zich te beroepen op het arrest-Dubus hebben advocaten die vandaag voor de commissie pleiten, tenslotte al een lans gebroken voor haar jurisdictionele karakter.

In dat arrest over de procedure voor de Franse Bankencommissie erkent het Hof dat de rechtsonderhorige redelijkerwijze de indruk heeft gehad dat dezelfde mensen hem hebben vervolgd en gevonnist en dat hij de beslissing van de commissie in twijfel kan trekken omdat zij haar rollen heeft verward door te oordelen over zowel de inbeschuldigingstelling, de betekening van de bezwaren als over de straf.

Bij de Franse Bankencommissie bestond evenwel nog een afzonderlijk Algemeen Secretariaat, wat bij de Kansspelcommissie niet eens het geval is.

Volgens mij en volgens specialisten is de Kansspelcommissie wel degelijk een rechtscollege. Beroep zou dus zowel bij het Belgisch Grondwettelijke Hof als bij het Europees Hof voor de Mensenrechten kunnen worden aangetekend.

Door de commissie uitsluitend administratieve bevoegdheden te verlenen, induceert u een gevaarlijke vorm van rechtsonzekerheid.

Verder doet ook de toekenning van onlinespelvergunningen vragen rijzen. Vandaag zijn die spelen onwettig, maar kennen ze wel een ongebreidelde uitbreiding. Het ontwerp heeft de lovenswaardige en legitieme opzet om witwasserij en artificiële constructies te voorkomen, om het fenomeen van de verslaving aan te pakken en om operatoren te verplichten hun belastingen in België te betalen.

Dat is een opzet van formaat. Uw antwoord om alleen aan houders van een offlinevergunning toe te staan om een onlinevergunning aan te vragen houdt mijns inziens geen steek, noch op juridisch vlak, noch in het licht van het Europees recht.

Het ontwerp voert drie grendels in, namelijk de beperking van het aantal vergunningen, de verplichte vestiging van de server in België en de reeds vermelde band tussen offline en online, wat strijdig is met artikel 49 van het Verdrag van Rome betreffende de vrije dienstverlening en met artikel 43 betreffende de vrije vestiging.

Om die reden overigens heeft de Europese Commissie in niet mis te verstane bewoordingen een omstandig advies over uw ontwerp uitgebracht. Met betrekking tot het voorafgaande beklemtoont de Commissie dat het in het kader van het genotificeerde ontwerp van kapitaal belang is dat de Belgische overheid haar tekst uitklaart en wijzigt met betrekking tot de vereiste van voorafgaand houderschap van een vergunning type A, B en F1 voor grondgebonden spelen in België en tot de vereiste van vestiging van de server van de uitbater in België.

In het licht van de rechtspraak van het Europees Hof van Justitie hebt u vaak verwezen naar het arrest-Santa Casa om de vrijheid van de Staten op het specifieke domein van de kansspelen te rechtvaardigen.

Dat arrest heeft echter slechts een beperkte draagwijdte, omdat de spelenmarkt in Portugal een bijzonder karakter heeft. Het gaat om een historisch monopolie van een bijna liefdadige instelling.

Portugal heeft uitsluitend een bestaand monopolie bevestigd, wat niet geldt voor België. Mevrouw Dony, professor aan de ULB, heeft trouwens bevestigd dat dit arrest volgens haar niet waterdicht is wegens de vederlichte verdediging van bwin en omdat een aantal argumenten niet werden ontwikkeld.

Ondanks het arrest-Santa Casa kreeg ook Denemarken een uitgebreid advies.

Krachtens het Belgisch recht en het gelijkheidsbeginsel kan nog een andersoortig beroep bij het Grondwettelijk Hof worden aangetekend.

Om die juridische problemen op te lossen heb ik u voorgesteld om een van de drie grendels te verwijderen.

Men zou de markt moeten openstellen voor alle operatoren van de Europese Unie, met uitzondering van de belastingparadijzen om overtredingen van zowel het Europees als het Belgisch recht te voorkomen. In Frankrijk gebeurt dat al.

Ik verlaat even het strikt juridische, maar de opening van de markt voor Europese operatoren kan het terrein effenen voor beroepsoperatoren. Onlinespelen hebben weinig uitstaande met grondgebonden spelen en beroepsoperatoren kunnen de beste waarborgen bieden inzake bescherming van de speler, transparantie, solvabiliteit, enzovoorts.

Sommige grondgebonden operatoren hebben me laten weten dat ze zelf niet in een onlineaanbod geïnteresseerd zijn. Het aanbod wordt dan zo beperkt dat spelers uiteindelijk de voorkeur gaan geven aan illegale websites.

Mijnheer de staatssecretaris, over de oprichting van een psychosociale cel bij de Kansspelcommissie hebben we lang van gedachten gewisseld.

In uw ontwerp staan de spelen terecht centraal, maar u vergeet de problemen van de gokverslaafde en zijn familie die in uitzichtloze situaties belanden. Vandaag zijn er 200 000 gokverslaafden.

Ik had dus voorgesteld om een psychosociale cel op te richten met een arts, een sociaal assistent en een psycholoog, en met een tweevoudige bevoegdheid: helpen bij het uitvaardigen van een verbod en de speler bewust maken van zijn verslaving en verwijzen naar aangepaste klinische zorg.

Tot mijn spijt hebt u dat voorstel niet in aanmerking genomen. De budgettaire kostprijs ervan is nochtans onbeduidend in vergelijking met de sociale en de persoonlijke kosten van de verslaving.

Tot slot hebt u audiovisuele en radiospelletjes op radio- en televisie-uitzendingen niet van de vergunningsplicht willen vrijstellen. Dat zorgt voor onnodige overlast bij de Kansspelcommissie. U hebt zich ertoe verbonden over een ontwerp van koninklijk besluit terzake in de commissie overleg te plegen. Die opening juich ik uiteraard toe.

Ik gaf er de voorkeur aan om de zaken wat op hun beloop te laten. Niet uit principe, maar om dat haast en spoed zelden goed zijn. Behoeft het betoog dat de Senaat een reflectie- en geen urgentiekamer is?

Het risico is te groot dat tegen dit ontwerp, waaraan ik bijzonder veel belang hecht, beroepen worden aangetekend. Dan belanden we opnieuw in het vacuüm dat we vandaag willen wegwerken. Ik had dan ongetwijfeld ongelijk om het te vroeg bij het rechte eind te hebben.

Ik herhaal dat de speler en zijn verslaving onvoldoende aan bod komen in uw ontwerp.

Om die redenen zal ik me bij de stemming moeten onthouden; tot mijn spijt, want het ontwerp is ook een beetje mijn kind. Ik zal mijn voorstellen opnieuw op tafel leggen als de tijd - wie weet? - me gelijk zal hebben gegeven.

Mevrouw Anke Van dermeersch (VB). - Het eerste wetsontwerp beoogt in hoofdzaak op een coherente manier de wetgeving inzake de kansspelen te reguleren. Die regulering is gebaseerd op de kanalisatiegedachte. Het is de bedoeling het toepassingsgebied van de kansspelwet uit te breiden tot de kansspelen aangeboden via `informatiemaatschappijinstrumenten', waaronder het internet, de mediaspelen en de weddenschappen. Terzijde merk ik op dat het gebruik van het woord `informatiemaatschappijinstrumenten' een zeer ongelukkige woordkeuze is. Beter zou zijn om te spreken van bijvoorbeeld elektronische datatransmissie. Ik heb echter begrepen dat die woordkeuze door Europa is opgelegd.

De eerste vraag die rijst is of kanalisatie de juiste optie is in deze aangelegenheid. Is het wenselijk de onlinemarkt deels te openen door een controleerbare omgeving te scheppen, net zoals bijvoorbeeld bij gevaarlijke producten die via apotheken verkregen kunnen worden?

Volgens het subsidiariteitsbeginsel kunnen de lidstaten van de Europese Unie inderdaad regelgevend optreden met een eigen licentiesysteem, dat niet noodzakelijk een wederzijdse erkenning moet toestaan. Europese lidstaten kunnen discretionair optreden, zij het dat ze gelimiteerd zijn door het proportionaliteitsbeginsel.

Een kanalisatiebeleid kan een oplossing bieden voor de infiltratie van de misdaad in de online gokspelen, maar er zijn andere en misschien betere mogelijkheden. Terwijl Italië en Frankrijk een zeer liberale koers varen op het vlak van online gokspelen, heeft Finland een zuiver monopolie ingevoerd en is er in Duitsland en Nederlands zelfs een volledig verbod ingevoerd.

Hoe dan ook is een puur concurrentiële markt met vrije mededinging a priori uitgesloten wegens het gevaar op een toename van de gokverslavingsproblemen. Om redenen van integriteit kan geen zelfregulerend kader toegelaten worden. Ook de witwasrichtlijn en het hoge risico maken een zelfregulerend kader niet mogelijk.

Gokverslaving leidt immers tot grote problemen en treft vaak maatschappelijk zwakkeren. Duitsland heeft om deze en andere weloverwogen redenen een totaalverbod op internetgokken ingesteld. Waarom volgen wij dat voorbeeld niet?

In principe is het uitbaten van kansspelen nu al a priori verboden. Momenteel zijn online kansspelen gewoonweg verboden in ons land, maar de controle hierop is zo goed als niet bestaand.

Met dit wetsontwerp kunnen uitzonderingen worden toegestaan door een stelsel van vergunningen, waarbij de vergunningsbevoegdheid uitgeoefend wordt door de kansspelcommissie. Het wetsontwerp gaat ervan uit dat online gokken in een beveiligde omgeving zal plaatsvinden en dat misbruiken op het internet vanaf nu tot het verleden zullen behoren.

Het internet kennende, weet ik dat een waterdichte beveiliging bijna onmogelijk is en bijgevolg is de zogenaamde kanalisatie via een beveiligde omgeving dat ook. In feite doen we dus veel moeite voor niets. Het beoogde doel zal niet worden bereikt.

Bovendien is online gokken niet zomaar een spelletje. Vooreerst zijn er de financiële gevolgen voor wie verliest, maar los daarvan is online gokken op zichzelf al mogelijk verslavend, net zoals het geval is voor alle internetspelletjes, spelconsoles en dergelijke.

Er is weinig of geen sociale controle op jongeren die de identiteitskaart van hun ouders lenen en daarmee gokken op het internet of die op hun kamertje gewoon urenlang zitten spelen.

Voor alle duidelijkheid, het Vlaams Belang kant zich ook tegen belspelletjes allerhande op televisie met gsm en dergelijke, omdat wij vinden dat ook daar de sociale controle zeer laag is. Wij willen het echt wel beperken tot die fysieke omgevingen, niet de virtuele, waar vaak al genoeg wordt vergokt en waar dikwijls zeer veel verslaving optreedt.

In de commissie voor de Justitie was er veel beroering over de vraag of er voldoende aandacht wordt besteed aan de bescherming van de speler. Het is een feit dat de bescherming van de consument in dit wetsontwerp duidelijk niet de eerste prioriteit is. Maatregelen zoals een verdubbeling van het toegestane uurverlies en het toestaan van het gebruik van kredietkaarten wakkeren immers de goklust aan. Men had meer en betere maatregelen kunnen treffen om problemen van spelverslaving te voorkomen.

Met dit wetsontwerp plaats ons land zich op een ethisch hellend vlak, dat enkel goedgepraat kan worden wegens het solidariteitsprincipe dat erachter zit, omdat er retributies betaald worden aan de Kansspelcommissie.

Desondanks is mijn fractie de wilde liberalisering van de sector niet genegen. Wij maken ons zeker ongerust over het gebrek aan sociale controle en over het gevaar voor misbruiken op het internet. In de reële wereld kunnen spelers op psychologische obstakels stoten of gelden maatregelen die hen verhinderen te gokken. Internetkansspelen zouden totaal verboden moeten worden, zoals in Duitsland. Dit is echter niet de politieke optie die met deze wetsontwerpen en -voorstellen genomen wordt.

Tot besluit kan ik concluderen dat de optie die hier vandaag genomen wordt niet de optie is die mijn partij zou nemen.

Het is vandaag een feit dat er een ongebreideld aanbod is aan online kansspelen en dit kan ook niet. Ik hoop dat door de kanalisatie waarvoor vandaag geopteerd wordt, dit online aanbod strenger gereguleerd zal worden en dat er ook streng opgetreden wordt tegen elke overtreding, want ik zou liever een strenge handhaving gezien hebben van het verbod dat tot vandaag eigenlijk geldt in plaats van het kanalisatiebeleid dat we nu gaan invoeren. Het kanalisatiebeleid kan weliswaar de huidige wildgroei beperken. Onze fractie zal zich dan ook onthouden bij de stemming.

De heer Francis Delpérée (cdH). - Ik zal me beperken tot drie opmerkingen.

Het cdH steunt de voorliggende wetsontwerpen, meer bij wijze van meerderheidsreflex dan uit diepe overtuiging of uit grenzeloos enthousiasme.

Verder betreur ik de werkwijze van de commissie. Ze is de Senaat als reflectiekamer onwaardig. Van de drie geplande hoorzittingen met professoren heeft er maar één plaatsgevonden.

Hoorzittingen met advocaten van de privé- of de openbare sector hadden we uitgesloten, maar we kregen wel de advocaat van de Staat te horen. Er zouden drie juristen worden geraadpleegd en we ontvingen alleen het advies van professor Ergec.

Ik wil niemand met de vinger nawijzen, maar dat is geen normale werkwijze.

Mijnheer de voorzitter, we moeten nadenken over een manier om die hoorzittingen, raadplegingen en werkzaamheden beter te organiseren. Het gaat om een fundamenteel methodologisch probleem: de Senaat moet vaak als tweede en binnen een zeer kort tijdsbestek ageren. Op dat soort debatten moeten we ons in de toekomst dus beter voorbereiden.

Tot slot stel ik vast dat het ontwerp voorziet in ruime bevoegdheidsdelegaties, waardoor vroeg of laat de grondwettigheid ervan op de helling komt, en het aan doeltreffendheid en rechtszekerheid inboet.

Sommigen in de commissie hielden ons voor dat het om een fluïde, bewegende materie in volle ontwikkeling gaat. Ze ontwikkelt zich zo snel dat we bijzondere machten aan de Koning, de minister of de staatssecretaris moeten verlenen.

De staatssecretaris heeft ons gerustgesteld; hij zal de koninklijke besluiten die hij zeer binnenkort neemt, aan de commissie voorleggen. Dat is beter dan niets, maar we flirten met de grenzen van de toelaatbare bevoegdheidsdelegaties.

In die geest zal het cdH voor de voorgestelde bepalingen stemmen.

-De algemene bespreking is gesloten.

Artikelsgewijze bespreking van het wetsontwerp tot wijziging van de wet van 7 mei 1999 op de kansspelen, de kansspelinrichtingen en de bescherming van de spelers, wat de kansspelcommissie betreft (Stuk 4-1410)

(Voor de tekst geamendeerd door de commissie voor de Justitie, zie stuk 4-1410/6.)

-De artikelen 1 tot 23 worden zonder opmerking aangenomen.

-De stemming over het wetsontwerp in zijn geheel heeft later plaats.

Artikelsgewijze bespreking van het wetsontwerp tot wijziging van het Burgerlijk Wetboek, de wet van 7 mei 1999 op de kansspelen, de kansspelinrichtingen en de bescherming van de spelers, van het Wetboek van de met inkomstenbelastingen gelijkgestelde belastingen, van de wet van 26 juni 1963 betreffende de aanmoediging van de lichamelijke opvoeding, de sport en het openluchtleven en het toezicht op de ondernemingen die wedstrijden van weddenschappen op sportuitslagen inrichten en van de wet van 19 april 2002 tot rationalisering van de werking en het beheer van de Nationale Loterij (Stuk 4-1411) (Evocatieprocedure)

(Voor de tekst geamendeerd door de commissie voor de Justitie, zie stuk 4-1411/7.)

De voorzitter. - Ik herinner eraan dat de commissie een nieuw opschrift voorstelt: Wetsontwerp tot wijziging van de wetgeving inzake kansspelen.

-De stemming over het wetsontwerp in zijn geheel heeft later plaats.

Wetsontwerp tot gelijkstelling van de graad van master in de rechten, master in het notariaat en master in het sociaal recht met respectievelijk een licentiaat of doctor in de rechten, een licentiaat in het notariaat en een licentiaat in het sociaal recht wat betreft de diplomavereisten voor juridische beroepen in wetten en reglementen die een aangelegenheid regelen als bedoeld in artikel 78 van de Grondwet (Art. 81, derde lid, en art. 79, eerste lid, van de Grondwet) (Stuk 4-1376)

Wetsontwerp tot gelijkstelling van de graad van master in de rechten, master in het notariaat en master in het sociaal recht met respectievelijk een licentiaat of doctor in de rechten, een licentiaat in het notariaat en een licentiaat in het sociaal recht wat betreft de diplomavereisten voor juridische beroepen in wetten en reglementen die een aangelegenheid regelen als bedoeld in artikel 77 van de Grondwet (Stuk 4-1377)

Algemene bespreking

De voorzitter. - Ik stel voor deze wetsontwerpen samen te bespreken. (Instemming)

De voorzitter. - Het woord is aan mevrouw Crombé-Berton voor een mondeling verslag.

Mevrouw Marie-Hélène Crombé-Berton (MR), rapporteur. - Het wetsontwerp regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 78 van de Grondwet. Het vloeit voort uit een wetsvoorstel dat de heer Vandenberghe c.s. op 2 juli 2009 heeft ingediend, samen met het wetsvoorstel dat een aangelegenheid regelt als bedoeld in artikel 77 van de Grondwet. Beide wetsvoorstellen werden door de Senaat geamendeerd en overgezonden naar de Kamer van volksvertegenwoordigers, die de voorstellen op haar beurt heeft geamendeerd en terug naar de Senaat heeft gestuurd. De voorstellen werden dus wel degelijk heen en weer gezonden tussen beide Kamers.

De minister heeft geantwoord op verschillende vragen van de dienst Wetsevaluatie van de Senaat in verband met de bachelor- en masterdiploma's. Er werd een debat gevoerd over de begrippen grondwettelijk recht en staatsrecht. Hebben ze dezelfde doelstellingen? De heer Delpérée meent van niet.

De civiele procedure was het onderwerp van een ander debat. Welke voorwaarden zijn onontbeerlijk voor een gelijkschakeling van diploma's? De heer Delpérée herinnerde eraan dat het niet de bedoeling is een programma op te stellen dat ideaal is voor alle faculteiten, maar wel een minimumdrempel te bepalen voor de buitenlanders.

Naar aanleiding van dat debat werden twee amendementen ingediend. Eén amendement, dat van de heer Vandenberghe, werd aangenomen. Het schrapt in artikel 2 alles wat betrekking heeft op een uitputtende lijst van het zakenrecht, personen- en familierecht, bijzondere overeenkomstenrecht, administratief recht, arbeidsrecht, socialezekerheidsrecht, handelsrecht, fiscaal recht. De commissie en de minister stemden in met het amendement, dat unaniem werd aangenomen door de 11 aanwezige leden.

-De algemene bespreking is gesloten.

Artikelsgewijze bespreking van het wetsontwerp tot gelijkstelling van de graad van master in de rechten, master in het notariaat en master in het sociaal recht met respectievelijk een licentiaat of doctor in de rechten, een licentiaat in het notariaat en een licentiaat in het sociaal recht wat betreft de diplomavereisten voor juridische beroepen in wetten en reglementen die een aangelegenheid regelen als bedoeld in artikel 78 van de Grondwet (Art. 81, derde lid, en art. 79, eerste lid, van de Grondwet) (Stuk 4-1376)

(Voor de tekst geamendeerd door de commissie voor de Justitie, zie stuk 4-1376/10.)

-De stemming over het wetsontwerp in zijn geheel heeft later plaats.

Artikelsgewijze bespreking van het wetsontwerp tot gelijkstelling van de graad van master in de rechten, master in het notariaat en master in het sociaal recht met respectievelijk een licentiaat of doctor in de rechten, een licentiaat in het notariaat en een licentiaat in het sociaal recht wat betreft de diplomavereisten voor juridische beroepen in wetten en reglementen die een aangelegenheid regelen als bedoeld in artikel 77 van de Grondwet (Stuk 4-1377)

(Voor de tekst geamendeerd door de commissie voor de Justitie, zie stuk 4-1377/9.)

-De artikelen 1 tot 5 worden zonder opmerking aangenomen.

-De stemming over het wetsontwerp in zijn geheel heeft later plaats.

Wetsontwerp betreffende aspecten van gerechtelijk recht wat het statuut van en de controle op de vennootschappen voor het beheer van auteursrechten en naburige rechten betreft (Stuk 4-1408)

Algemene bespreking

De voorzitter. - Het woord is aan de heer Vandenberghe voor een mondeling verslag.

De heer Hugo Vandenberghe (CD&V), rapporteur. - De bepalingen vervat in voorliggend bicameraal wetsontwerp werden in de Kamer van volksvertegenwoordigers afgesplitst van het wetsontwerp tot wijziging van de wet van 30 juni 1994 betreffende het auteursrecht en de naburige rechten wat het statuut van en de controle op de vennootschappen voor het beheer van de rechten betreft.

Voorliggend wetsontwerp werd door de plenaire vergadering van de Kamer van Volksvertegenwoordigers op 16 juli 2009 eenparig aangenomen met 131 stemmen en op 17 juli 2009 overgezonden aan de Senaat.

Het werd door de commissie voor de Justitie besproken tijdens haar vergadering van 17 november 2009, in aanwezigheid van de minister voor Ondernemen en Vereenvoudigen.

Het voorliggend wetsontwerp heeft samen met het wetsontwerp tot wijziging van de wet van 30 juni 1994 betreffende het auteursrecht en de naburige rechten wat het statuut van en de controle op de vennootschappen voor het beheer van de rechten betreft, tot doel de bepalingen inzake het statuut en de controle van de vennootschappen voor het beheer van auteursrechten en naburige rechten te verbeteren.

Oorspronkelijk werd een globaal wetsontwerp ingediend inzake de controle op en het statuut van de beheersvennootschappen, maar dit werd overeenkomstig artikel 72.2 van het reglement van de Kamer gesplitst in een ontwerp `als bedoeld in artikel 77 van de Grondwet' en een ontwerp `als bedoeld in artikel 78 van de Grondwet'.

Het ontwerp `als bedoeld in artikel 78 van de Grondwet' werd op 16 juli 2009 door de Kamer aangenomen. De Senaat heeft het niet geëvoceerd binnen de evocatietermijn, die afliep op 26 oktober jongstleden, en het is dus definitief door het parlement aangenomen. Met zijn 45 artikelen is het de kern van de nieuwe wetgeving.

Onderhavig ontwerp `als bedoeld in artikel 77 van de Grondwet' behelst technische aanpassingen. Concreet gaat het om twee wijzigingen van het Gerechtelijk wetboek, om de rechter aan te wijzen die bevoegd is om kennis te nemen van een door de minister ingestelde vordering

Er zijn tijdens de bespreking geen opmerkingen geformuleerd, noch amendementen ingediend.

De artikelen 1 tot 3 werden aangenomen met negen stemmen bij een onthouding.

Het wetsontwerp in zijn geheel werd aangenomen met negen stemmen bij een onthouding.

Vertrouwen werd geschonken aan de rapporteur voor een mondeling verslag.

-De algemene bespreking is gesloten.

Artikelsgewijze bespreking

(De tekst aangenomen door de commissie voor de Justitie is dezelfde als de tekst van het door de Kamer van volksvertegenwoordigers overgezonden ontwerp. Zie stuk Kamer 52-2123/1.)

-De artikelen 1 tot 4 worden zonder opmerking aangenomen.

-De stemming over het wetsontwerp in zijn geheel heeft later plaats.

Wetsvoorstel tot wijziging van deel XII van het koninklijk besluit van 30 maart 2001 tot regeling van de rechtspositie van het personeel van de politiediensten, bekrachtigd door de programmawet van 30 december 2001 (van de heer Dirk Claes c.s., Stuk 4-1165)

Algemene bespreking

De heer Berni Collas (MR), rapporteur. - Ik kijk naar rechts, maar zie hem niet zitten. Nochtans is hij hier elke dinsdag, woensdag en donderdag. Ik heb het over één van de in mijn ogen meest gedreven senatoren, de heer Dirk Claes. Hij is er niet omdat zijn echtgenote onverwachts is overleden. Ik wil hem en zijn familie uit mijn naam en uit naam van onze fractie ons diep medeleven betuigen. De heer Claes is trouwens de hoofdauteur van het wetsvoorstel dat we nu bespreken.

Het wetsvoorstel dat ons vandaag wordt voorgelegd is bedoeld om een einde te maken aan de discriminaties ten opzichte van de korpschefs van een gemeente van klasse 17 en de commissarissen van een gemeente van klasse 20. Zoals het Grondwettelijk Hof, vroeger het Arbitragehof, al vaak heeft onderstreept, is het belangrijk om ter gelegenheid van de politiehervorming de integratie van de verschillende korpsen op een evenwichtige manier te laten verlopen. Van de wetgever wordt verwacht dat hij dat doet op een rechtvaardige en coherente manier.

De commissie heeft het wetsvoorstel behandeld in haar vergaderingen van 5 mei, 30 juni, 7 juli en 27 oktober 2009. Er werd in de vergadering van 5 mei beslist het advies van de Raad van State te vragen. In de vergadering van 7 juli werd beslist het advies van het Rekenhof te vragen over de budgettaire gevolgen van het wetsvoorstel. Die adviezen werden gepubliceerd onder de nummers 4-1165/2 en 4-1165/3.

Het geheel van het wetsvoorstel werd aangenomen met negen stemmen. Drie commissieleden onthielden zich.

Ik sluit hierbij aan met een korte toelichting namens de MR-fractie.

Wij steunen uiteraard dit wetsvoorstel. Ik herinner eraan dat tijdens de politiehervorming de rijkswachtofficieren vanaf de graad van majoor ingedeeld werden bij de hogere officieren en de nieuwe graad van hoofdcommissaris kregen.

Uit een gedetailleerde vergelijking blijkt dat de commissaris-korpschef klasse 17 en de commissaris klasse 20 van de vroegere gemeentepolitie bij die hogere officieren ingeschaald hadden moeten zijn. Dat is het doel van dit wetsvoorstel. De ministers De Padt en Turtelboom vreesden echter dat die maatregel een discriminatie zou creëren in het nadeel van de commissarissen van de gerechtelijke politie klasse C1. Ze waren bang voor een domino-effect. Er werd een amendement gevonden dat een consensus tussen de commissarissen en de minister kon realiseren. Dit amendement strekt ertoe de twee betrokken personeelscategorieën, de commissarissen klasse 17 en klasse 20, de mogelijkheid te bieden om via de interne mobiliteit of mandaatregeling aangewezen te worden voor een ambt van hoofdcommissaris, in navolging van de voormalige afdelingscommissarissen C1 van de gerechtelijke politie.

Dat compromis is een eerste stap in de richting van gelijke rechten. Die stap was mogelijk dankzij een parlementair initiatief, in hoofdzaak van de hand van de heer Claes. Dat verheugt ons.

Dit voorstel betekent echter slechts een eerste stap want wellicht verdienen nog andere categorieën politiebeambten onze aandacht. Ik denk bijvoorbeeld aan de commissarissen klasse 15 en klasse 16 en de officieren klasse C1 van de gerechtelijke politie.

Niets belet ons dan ook om hun situatie te onderzoeken om te zorgen voor meer evenwicht en rechtvaardigheid.

Mevrouw Freya Piryns (Groen!). - Namens Groen! en Ecolo sluit ik mij aan bij de blijken van medeleven voor de heer Claes en zijn familie.

Mevrouw Nahima Lanjri (CD&V). - Ik dank alle collega's voor hun medeleven met het zware verlies dat de heer Claes vandaag treft.

Ik was niet voornemens om nu het woord te nemen, maar de heer Claes heeft in dit wetsvoorstel veel energie gestoken en zoals de rapporteur heeft beklemtoond, is het compromis dat nu voorligt het resultaat ervan.

In normale omstandigheden zou collega Claes zeer blij geweest zijn om vandaag mee de kroon op dit werk te zetten.

Helaas moet hij vandaag een haast ondraaglijk verlies verwerken.

Onze fractie is blij met de nieuwe wet die een discriminatie wegwerkt. In de toekomst zal men via mobiliteit of een mandaatregeling voor het ambt van hoofdcommissaris aangewezen kunnen worden en, indien een gunstige evaluatie volgt, kan men er na drie jaar ook in worden benoemd. Men groeit niet automatisch door, maar wel als er een plaats vrijkomt.

Dankzij de nieuwe bepalingen krijgen de betrokkenen in de toekomst loopbaan- en doorgroeimogelijkheden. Tot nog toe was dit onmogelijk omdat ze vastzaten in een bepaalde schaal.

Namens collega Claes dank ik alle collega's die het wetsvoorstel steunen.

Mevrouw Myriam Vanlerberghe (sp.a). - Zoals alle collega's zijn ook wij aangeslagen door het verlies dat de heer Claes vandaag treft.

Wat voor hem een hoogdag moest worden, werd een dag van rouw.

We steunen uiteraard het wetsvoorstel van de heer Claes en hopen dat het zal worden aangenomen.

Mevrouw Christiane Vienne (PS). - Ik spreek ook namens onze fractie.

Wij hebben de jongste tijd nauw samengewerkt met de heer Claes, die in de discussies over het rookverbod blijk heeft gegeven van veel menselijke kwaliteiten. We deelden weliswaar zijn mening over de grond van de zaak, maar dankzij zijn politieke overtuiging is ons standpunt geëvolueerd. De tragedie die hem vandaag treft, is vreselijk moeilijk om dragen.

De heer Claes is ook een man die grote inspanningen doet om zijn politieke projecten te realiseren.

Namens de Franstalige socialistische fractie wil ik hem in deze verschrikkelijke beproeving ons medeleven betuigen.

-De algemene bespreking is gesloten.

Artikelsgewijze bespreking

(Voor de tekst aangenomen door de commissie voor de Binnenlandse Zaken en voor de Administratieve Aangelegenheden, zie stuk 4-1165/6.)

-De artikelen 1 tot 3 worden zonder opmerking aangenomen.

-De stemming over het wetsvoorstel in zijn geheel heeft later plaats.

Voorstel van resolutie betreffende het proces achter gesloten deuren en de opsluiting van de Birmaanse oppositieleidster Aung San Suu Kyi na de vermeende schending van haar huisarrest (van mevrouw Olga Zrihen en de heer Philippe Mahoux, Stuk 4-1355)

Bespreking

(Voor de tekst aangenomen door de commissie voor de Buitenlandse Betrekkingen en voor de Landsverdediging, zie stuk 4-1355/1.)

De voorzitter. - Mevrouw Van Hoof verwijst naar haar schriftelijke verslag.

Mevrouw Olga Zrihen (PS). - Ik zal niet uitvoerig ingaan op alle gebeurtenissen, vergrijpen en schendingen van het internationaal recht, zowel op humanitair vlak als op dat van de mensenrechten, die de jongste jaren de geschiedenis van Birma hebben gekenmerkt, meer bepaald sedert de militaire junta in 1962 in Rangoon aan de macht is gekomen.

Ik wil het echter wel hebben over de situatie van de politieke gevangenen en de tegenstanders van het militaire regime, onder wie mevrouw Aung San Suu Kyi, de enige winnaar van de Nobelprijs voor de Vrede onder huisarrest.

Dit voorstel van resolutie handelt over haar en de voorwaarden en beperkingen die gekoppeld zijn aan haar huisarrest.

Het huisarrest van mevrouw Aung San Suu Kyi liep af op 27 mei 2009. De Birmaanse autoriteiten beschuldigden haar echter prompt van schending van haar huisarrest omdat ze twee dagen onderdak had verleend aan een Amerikaanse burger, de heer John Yettaw.

Dat die man daar is binnengeraakt, is hoogst verdacht omdat voor het bijna-isolement waarin mevrouw Aung San Suu Kyi sinds 2003 in Rangoon wordt gehouden, grote en specifieke veiligheidsmaatregelen worden ingezet die niemand zomaar kan omzeilen.

In augustus 2009 werd mevrouw Aung San Suu Kyi veroordeeld tot een gevangenisstraf van 18 maanden, wat haar zou moeten beletten zich kandidaat te stellen bij de algemene verkiezingen van 2010. De Birmaanse oppositie is er, net als heel wat internationale waarnemers, van overtuigd dat het een politiek manoeuvre is om mevrouw Aung San Suu Kyi van het politieke toneel te doen verdwijnen juist vóór de verkiezingen van 2010 die door de militaire junta werden beloofd.

Dit voorstel van resolutie vraagt onze regering de Birmaanse autoriteiten te wijzen op de dringende noodzaak om eerlijke en billijke processen te garanderen, alsook de meest elementaire rechten van de verdediging te vrijwaren tijdens de duur ervan.

Het voorstel van resolutie vraagt ook de onvoorwaardelijke vrijlating van de historische opposante en van alle gevangenen die veroordeeld werden voor een opiniedelict!

Er moet ook een zeer krachtige diplomatieke activiteit worden ontwikkeld in de diverse bilaterale en multilaterale contacten die België onderhoudt met de internationale actoren en de staten die betrokken zijn bij dit probleem. Die vraag is des te belangrijker daar België weldra het Europese voorzitterschap bekleedt.

Dit voorstel van resolutie gaat voort op de standpunten die België en de internationale instanties vroeger hebben ingenomen.

De internationale gemeenschap heeft de jongste veroordeling van mevrouw Aung San Suu Kyi tot een gevangenisstraf van drie jaar unaniem gehekeld en de Birmaanse overheid ertoe aangezet die straf om te zetten in 18 maanden huisarrest.

De internationale gemeenschap heeft ook de voortdurende schendingen van de mensenrechten in Birma officieel veroordeeld. Langdurige opsluitingen, aanhoudende opsluitingen of huisarrest, de niet-naleving van de rechten van de gevangenen, willekeurige aanhoudingen, buitengerechtelijke executies en het systematisch gebruik maken van folteringen en andere vormen van onmenselijke of vernederende behandelingen, dwangarbeid en het inzetten van kindsoldaten zijn allemaal inbreuken op de fundamentele vrijheden die via verschillende internationale juridische instrumenten aan de kaak worden gesteld, maar die jammer genoeg onvoldoende leiden tot de totstandkoming van een reëel en voluntaristisch proces van democratische hervormingen!

In dit geval wens ik erop te wijzen dat ook de Europese Unie de onmiddellijke en onvoorwaardelijke vrijlating van mevrouw Aung San Suu Kyi heeft gevraagd.

België moet zijn toekomstige voorzitterschap van de Europese Unie krachtig aanwenden om het Birmaanse dossier bij voorrang op de agenda te plaatsen. Zijn geloofwaardigheid staat op het spel. In dat kader moeten we ons meer bepaald afvragen welke rol bepaalde lidstaten van de ASEAN - zoals China, maar ook India - kunnen spelen opdat het respect voor de mensenrechten en de bescherming van de bevolking een prioritair element zouden zijn in de akkoorden die ze met Birma sluiten.

Gelet op alle elementen die werden uiteengezet en de eenparige goedkeuring van de tekst in de commissie, hoop ik dat alle democratische politieke families zich zullen aansluiten bij dit initiatief.

De heer Philippe Fontaine (MR). - Dit voorstel van resolutie getuigt van onze constante bekommernis om het trieste lot van het Birmaanse volk en Aung San Suu Kyi onder de aandacht te brengen.

We staan volledig achter de doelstelling die de president van de Verenigde Staten op de ASEAN-top heeft uitgesproken in verband met Birma, namelijk dat de Birmaanse junta zich eerlijk en concreet moet engageren in een nationaal verzoeningsproces met de oppositie en de etnische minderheden.

We hopen dat de oproep tot de Birmaanse eerste minister om alle politieke gevangenen, onder wie Aung San Suu Kyi, vrij te laten gehoor vindt. Birma telt meer dan 2 000 politieke gevangenen en mevrouw Aung San Suu Kyi heeft van de jongste 20 jaar 14 jaar in gevangenschap doorgebracht. Hun vrijlating is een onontbeerlijke voorwaarde opdat de door de Birmaanse autoriteiten in 2010 geplande verkiezingen werkelijk democratisch zouden verlopen, zoals ze beloofd hebben. Als die verkiezingen enigszins geloofwaardig willen zijn, moeten ze vrij, rechtvaardig en transparant verlopen en openstaan voor de oppositie.

Ik stel met voldoening, maar ook met enige voorzichtigheid vast dat de autoriteiten aanvaard hebben dat Aung San Suu Kyi de ambassadeurs ontmoet van de landen die sancties toepassen, alsook met Amerikaanse gezanten. Zij moeten nu concrete maatregelen treffen om de dialoog en de nationale verzoening te bevorderen.

We kunnen en willen de pijnlijke situatie van het Birmaanse volk niet vergeten. Hoewel Birma over enorme natuurlijke rijkdommen beschikt die de economische ontwikkeling zouden moeten bevorderen, en hoewel de buurlanden evolueren naar het elektronisch tijdperk, dreigt dit land terug te glijden naar de middeleeuwen. Het is een maatschappij die volledig ontredderd is, afgesneden van de buitenwereld, waar de burgers geen toegang hebben tot democratie, een toereikende opvoeding of fundamentele economische rechten, en waar de mensenrechten niet worden gerespecteerd. Het regime heeft het Birmaanse volk buiten de maatschappij geplaatst.

Hoewel concrete en zichtbare resultaten uitblijven, moeten we blijven oproepen tot een constructieve dialoog binnen een welbepaalde termijn, tot een versterking van de rol van de Verenigde Naties en de inbreng van andere politieke machten, inzonderheid de etnische minderheden van Birma. Hillary Clinton zei onlangs dat enige toegeeflijkheid van de junta een inspanning op lange termijn en veel geduld vergt. Volgens haar staan de leiders van de junta aan de verkeerde kant van de geschiedenis en is het maar de vraag hoe lang ze daar zullen blijven staan.

Het is tijd dat het regime een echte dialoog tot stand brengt, dat het zich soepeler opstelt en aansluiting zoekt bij de civiele maatschappij. Daartoe moet het regime het contactverbod van Aung San Suu Kyi opheffen en een echte dialoog met haar aanvatten, alsook met de andere oppositiemachten en de leiders van de etnische minderheden.

Er moet een verzoening tot stand komen, alsook een reëel politiek overgangsproces. Dat proces kan uiteraard niet snel of eenvoudig tot stand komen. Birma is een ingewikkeld land waar etnische, religieuze en culturele elementen met elkaar verweven zijn. De buurlanden en de partners van Birma zijn goed geplaatst om dat proces, dat moet uitmonden in de stopzetting van de militaire dictatuur, te steunen en aan te moedigen.

Er staat bijzonder veel op het spel voor het Birmaanse volk, dat al jaren lijdt, en voor de buurlanden die al veel te lang geconfronteerd worden met problemen rond vluchtelingen, grensoverschrijdende drugsmokkel en instabiliteit. Wij wensen de totstandkoming van een welvarend en stabiel Birma, dat zijn economisch potentieel realiseert, bijdraagt tot het dynamisme in de regio en de bevolking haar rechten laat uitoefenen.

-De bespreking is gesloten.

-De stemming over het voorstel van resolutie in zijn geheel heeft later plaats.

Stemmingen

(De naamlijsten worden in de bijlage opgenomen.)

Wetsontwerp betreffende een algemene regeling voor rookvrije gesloten plaatsen toegankelijk voor het publiek en ter bescherming van werknemers tegen tabaksrook (Stuk 4-1392) (Evocatieprocedure)

Mevrouw Myriam Vanlerberghe (sp.a). - Ik heb voor deze en andere stemmingen een stemafspraak met senator Dirk Claes.

De voorzitter. - We stemmen over amendement 4 van de heer Ide.

Stemming 1

Aanwezig: 54
Voor: 1
Tegen: 35
Onthoudingen: 18

-Het amendement is niet aangenomen.

-Dezelfde stemuitslag wordt aanvaard voor de amendementen 5 tot 9 van de heer Ide. Deze amendementen zijn dus niet aangenomen.

De voorzitter. - We stemmen over amendement 18 van mevrouw Jansegers en de heer Ceder.

Stemming 2

Aanwezig: 54
Voor: 7
Tegen: 36
Onthoudingen: 11

-Het amendement is niet aangenomen.

De voorzitter. - We stemmen over amendement 10 van de heer Ide.

Stemming 3

Aanwezig: 54
Voor: 1
Tegen: 36
Onthoudingen: 17

-Het amendement is niet aangenomen.

De voorzitter. - We stemmen over amendement 19 van mevrouw Jansegers en de heer Ceder.

Stemming 4

Aanwezig: 55
Voor: 7
Tegen: 38
Onthoudingen: 10

-Het amendement is niet aangenomen.

De voorzitter. - We stemmen over amendement 12 van de heer Ide.

Stemming 5

Aanwezig: 53
Voor: 1
Tegen: 36
Onthoudingen: 16

-Het amendement is niet aangenomen.

De voorzitter. - We stemmen over amendement 20 van mevrouw Jansegers en de heer Ceder.

Stemming 6

Aanwezig: 55
Voor: 7
Tegen: 37
Onthoudingen: 11

-Het amendement is niet aangenomen.

De voorzitter. - We stemmen over amendement 11 van de heer Ide.

Stemming 7

Aanwezig: 54
Voor: 1
Tegen: 37
Onthoudingen: 16

-Het amendement is niet aangenomen.

-Dezelfde stemuitslag wordt aanvaard voor amendement 13 van de heer Ide. Het amendement is dus niet aangenomen.

De voorzitter. - We stemmen over amendement 3 van mevrouw Khattabi en de heer Hellings.

Stemming 8

Aanwezig: 54
Voor: 7
Tegen: 29
Onthoudingen: 18

-Het amendement is niet aangenomen.

De voorzitter. - We stemmen nu over het wetsontwerp in zijn geheel.

Stemming 9

Aanwezig: 54
Voor: 30
Tegen: 7
Onthoudingen: 17

De heer John Crombez (sp.a). - Onze fractie vindt, zoals de meeste artsen en de vele senatoren die begaan zijn met de gezondheid en die het ontwerp hebben goedgekeurd, de doelstellingen inzake gezondheid de belangrijkste in de discussie rond het rookverbod.

Dit wetsontwerp belangt iedereen aan: mensen die zelf proberen rook te vermijden, mensen die roken, de horeca. De manier waarop dit belangrijke wetsontwerp tot stand is gekomen, is echter redelijk afschuwelijk en dat is dan ook de reden van mijn onthouding. Het is een kakofonie, niet het minst door toedoen van de meerderheid zelf. Het bevat een aantal zaken die onlogisch en zelfs absurd zijn. Dat bleek vanochtend nog bij de toelichting door de verschillende fracties. Ik geef een voorbeeld, maar er zijn er meer. Door de definitie van `werkruimte' bijvoorbeeld zal men in bepaalde ondernemingen of zo zelfs niet onder een afdak mogen roken, maar moet dat in de open lucht gebeuren.

Het ontwerp gaat nu opnieuw naar de Kamer en ik hoop dan ook dat het daar wordt geamendeerd. Ik vraag de meerderheid er het ontwerp ernstiger te bespreken en die absurditeiten eruit te halen.

-Het wetsontwerp is aangenomen.

-Het werd geamendeerd en zal aan de Kamer van volksvertegenwoordigers worden overgezonden.

-Ten gevolge van deze stemming vervallen:

Wetsontwerp tot wijziging van de wet van 7 mei 1999 op de kansspelen, de kansspelinrichtingen en de bescherming van de spelers, wat de kansspelcommissie betreft (Stuk 4-1410)

Stemming 10

Aanwezig: 55
Voor: 39
Tegen: 0
Onthoudingen: 16

-Het wetsontwerp is aangenomen.

-Het werd geamendeerd en zal aan de Kamer van volksvertegenwoordigers worden overgezonden.

Wetsontwerp tot wijziging van de wetgeving inzake kansspelen (Stuk 4-1411) (Evocatieprocedure)

Stemming 11

Aanwezig: 54
Voor: 37
Tegen: 0
Onthoudingen: 17

-Het wetsontwerp is aangenomen.

-Het werd geamendeerd en zal aan de Kamer van volksvertegenwoordigers worden overgezonden.

-Ten gevolge van deze stemming vervalt het wetsvoorstel houdende diverse wijzigingen inzake kansspelen (van mevrouw Marie-Hélène Crombé-Berton, Stuk 4-1162).

Wetsontwerp tot gelijkstelling van de graad van master in de rechten, master in het notariaat en master in het sociaal recht met respectievelijk een licentiaat of doctor in de rechten, een licentiaat in het notariaat en een licentiaat in het sociaal recht wat betreft de diplomavereisten voor juridische beroepen in wetten en reglementen die een aangelegenheid regelen als bedoeld in artikel 78 van de Grondwet (Art. 81, derde lid, en art. 79, eerste lid, van de Grondwet) (Stuk 4-1376)

Stemming 12

Aanwezig: 54
Voor: 54
Tegen: 0
Onthoudingen: 0

-Het wetsontwerp is eenparig aangenomen.

-Het werd opnieuw geamendeerd en zal aan de Kamer van volksvertegenwoordigers worden overgezonden.

Wetsontwerp tot gelijkstelling van de graad van master in de rechten, master in het notariaat en master in het sociaal recht met respectievelijk een licentiaat of doctor in de rechten, een licentiaat in het notariaat en een licentiaat in het sociaal recht wat betreft de diplomavereisten voor juridische beroepen in wetten en reglementen die een aangelegenheid regelen als bedoeld in artikel 77 van de Grondwet (Stuk 4-1377)

Stemming 13

Aanwezig: 53
Voor: 53
Tegen: 0
Onthoudingen: 0

-Het wetsontwerp is eenparig aangenomen.

-Het werd geamendeerd en zal aan de Kamer van volksvertegenwoordigers worden overgezonden.

Wetsontwerp betreffende aspecten van gerechtelijk recht wat het statuut van en de controle op de vennootschappen voor het beheer van auteursrechten en naburige rechten betreft (Stuk 4-1408)

Stemming 14

Aanwezig: 54
Voor: 54
Tegen: 0
Onthoudingen: 0

-Het wetsontwerp is eenparig aangenomen.

-Het zal aan de Koning ter bekrachtiging worden voorgelegd.

Wetsvoorstel tot wijziging van deel XII van het koninklijk besluit van 30 maart 2001 tot regeling van de rechtspositie van het personeel van de politiediensten, bekrachtigd door de programmawet van 30 december 2001 (van de heer Dirk Claes c.s., Stuk 4-1165)

Stemming 15

Aanwezig: 54
Voor: 41
Tegen: 0
Onthoudingen: 13

-Het wetsvoorstel is aangenomen.

-Het wetsontwerp zal aan de Kamer van volksvertegenwoordigers worden overgezonden.

Voorstel van resolutie betreffende het proces achter gesloten deuren en de opsluiting van de Birmaanse oppositieleidster Aung San Suu Kyi na de vermeende schending van haar huisarrest (van mevrouw Olga Zrihen en de heer Philippe Mahoux, Stuk 4-1355)

Stemming 16

Aanwezig: 53
Voor: 53
Tegen: 0
Onthoudingen: 0

-De resolutie is eenparig aangenomen. Zij zal worden overgezonden aan de eerste minister en aan de minister van Buitenlandse Zaken.

Regeling van de werkzaamheden

De voorzitter. - Het Bureau stelt voor volgende week deze agenda voor:

Donderdag 26 november 2009 om 15 uur

In memoriam Graaf Pierre Harmel, Minister van Staat en Erevoorzitter van de Senaat.

Inoverwegingneming van voorstellen.

Actualiteitendebat en mondelinge vragen.

Wetsontwerp houdende instemming met het Verdrag tussen het Koninkrijk België en het Koninkrijk der Nederlanden over de terbeschikkingstelling van een penitentiaire inrichting in Nederland ten behoeve van de tenuitvoerlegging van bij Belgische veroordelingen opgelegde vrijheidsstraffen, gedaan te Tilburg (Nederland) op 31 oktober 2009; Stuk 4-1491/1 en 2.

Evocatieprocedure
Wetsontwerp houdende fiscale en diverse bepalingen; Stuk 4-1469/1 tot 4. (Pro memorie)

Toe te voegen:

Wetsvoorstel tot wijziging van het Wetboek van de inkomstenbelastingen 1992 met betrekking tot de aanrekening van de belastingvermindering voor werkloosheidsuitkeringen en brugpensioenen (van de heer Wouter Beke c.s.); Stuk 4-1450/1 en 2;

Wetsvoorstel tot wijziging van het Wetboek van de inkomstenbelastingen 1992 met betrekking tot de uitbreiding van het toepassingsgebied van de aftrekbare giften tot de instellingen en verenigingen binnen een lidstaat van de Europese Economische Ruimte (van de heer Dirk Claes c.s.); Stuk 4-1451/1 en 2.

Wetsvoorstel tot het toegankelijk maken van vrijwilligerswerk voor vreemdelingen (van mevrouw Nahima Lanjri c.s.); Stuk 4-840/1 tot 5.

Vanaf 17.30 uur: Naamstemmingen over de afgehandelde agendapunten in hun geheel.

Vragen om uitleg:

-De Senaat is het eens met deze regeling van de werkzaamheden.

Vraag om uitleg van de heer Louis Ide aan de vice-eersteminister en minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid, belast met Maatschappelijke Integratie over «het gebrek aan federale steun voor het Vlaamse Kruis» (nr. 4-1163)

De voorzitter. - De heer Olivier Chastel, staatssecretaris voor Europese Zaken, antwoordt.

De heer Louis Ide (Onafhankelijke). - Het Rode Kruis is in België werkzaam op een aantal domeinen zoals de dienst voor het bloed, ontwikkelingssamenwerking, maar ook bijstand, EHBO en ziekenvervoer. Het Rode Kruis wordt dan ook ingeschakeld als erkende partner in rampsituaties. Het Rode Kruis bestaat in ons land voor het hele operationele gedeelte uit een Vlaamse vleugel en een Franstalige vleugel.

In Vlaanderen bestaat ook het Vlaamse Kruis. Het Vlaamse Kruis is de op een na grootste kruisvereniging in Vlaanderen, maar ook in België. Het is eveneens actief in de eerstehulpverlening, met opleiding, en ziekenvervoer. Dat komt ongeveer overeen met een zesde van de activiteitsgraad van het Rode Kruis-Vlaanderen op deze vlakken.

Het Vlaamse Kruis en het Rode Kruis-Vlaanderen zijn geen concurrenten; het zijn collega's die elkaar goed begrijpen. Doch het Vlaamse Kruis moet het, in tegenstelling tot het Rode Kruis, stellen zonder enige federale overheidssteun.

Waarom kan het Vlaamse Kruis geen federale overheidssteun genieten?

Hoeveel bedraagt de steun voor Rode Kruis-Vlaanderen inzake ziekenvervoer, rampenhulpverlening, EHBO? Hoeveel stopt de Nationale Loterij toe? Zijn er nog andere instanties die het Rode Kruis-Vlaanderen financieren?

Hoeveel bedraagt de steun voor het Croix-Rouge inzake ziekenvervoer, rampenhulpverlening, EHBO? Hoeveel stopt de Nationale Loterij toe? Zijn er nog andere instanties die het Croix-Rouge financieren?

Waarom geldt de regeling voor burgerlijke aansprakelijkheid, namelijk 0,35 procent, van voertuigen enkel voor het Rode Kruis?

Mocht de Mexicaanse griep straks alsnog een ware pandemie worden, zullen sommige ziekenhuizen werken in de vorm van cohortziekenhuizen: alle grieppatiënten in één ziekenhuis, alle niet-grieppatiënten in een ander. Dat vergt patiëntentransport in een rampenfase. Het zal alle hens aan dek zijn. Is het dan niet logisch dat ook het Vlaamse Kruis, dat een tachtigjarige expertise in heeft, ook ten volle mee participeert en daarvoor bijgevolg ook erkend en gefinancierd wordt? Bovendien zijn het Rode Kruis-Vlaanderen en het Vlaamse Kruis complementair, zoals in Ieper en Tessenderlo, waar het Vlaamse Kruis sterker staat.

Vindt de minister het logisch dat het Vlaamse Kruis op geen enkel vlak vertegenwoordigd is, zoals in de Nationale Raad voor dringende medische hulpverlening, de Provinciaal Geneeskundige Commissies voor dringende geneeskundige hulpverlening of de Nationale Raad voor paramedische beroepen?

Goede communicatie is onontbeerlijk voor goede hulpverlening. Door zijn medewerking in de rampenhulpverlening, maar ook bij risicomanifestaties, moet het Vlaamse Kruis in verbinding staan met de andere disciplines en diensten. Op het ogenblik beschikt het Vlaamse Kruis echter niet over nationale frequenties die deze communicatie mogelijk maken. Het ASTRID-netwerk legt bijkomende lasten op, want de kostprijs voor dit netwerk is een belangrijke hinderpaal voor de implementatie binnen een vrijwilligersvereniging-vzw. Is de minister bereid het Vlaamse Kruis financieel bij te springen in het ontwikkelen van een adequaat netwerk?

Aangezien het Rode Kruis operationeel gesplitst is, ook voor de kerntaken die gedeeld worden met het Vlaamse Kruis, is het toch de logica zelve dat de beide organisaties billijk vergoed worden, zonder dat dit minder middelen voor het Rode Kruis-Vlaanderen hoeft te betekenen?

Het Vlaamse Kruis kan overigens in bepaalde situaties geen gebruik maken van de rampenkoffer. Het aantal koffers is beperkt per provincie en zou eigenlijk toch ter beschikking moeten staan van alle hulpdiensten. Vindt de minister ook niet dat elke hulpdienst die instaat voor zorg en hulp bij manifestaties, gebruik moet kunnen maken van de rampenkoffer?

Deze verenigingen zoals het Rode Kruis en het Vlaamse Kruis zijn erkend voor hun expertise, want ze geven attesten van opleiding tot EHBO'er en zorgen ervoor dat organisatoren in orde zijn met veiligheidsvoorschriften. Met andere woorden: moet ook geen volledige erkenning volgen van het Vlaamse Kruis?

De heer Olivier Chastel, staatssecretaris voor Europese Zaken. - Ik lees het antwoord van minister Onkelinx.

Het Vlaamse Kruis is niet opgenomen in de algemene medische en psychosociale rampenplannen en de eraan gekoppelde financiering omdat het niet federaal georganiseerd is en het evenmin evenwichtig over Vlaanderen, Wallonië en Brussel verspreid is. Evenwicht is van cruciaal belang voor de interventietijd.

Dit fenomeen doet zich zelfs al in Vlaanderen voor. De penetratie van het Rode Kruis-Vlaanderen is veel sterker dan die van het Vlaamse Kruis. Operationeel is dat zeer belangrijk: het Rode Kruis kan op elke plaats in België een evenwaardige tussenkomst garanderen met vertrek binnen 30 minuten na oproep.

De steun aan het Rode Kruis-Vlaanderen verloopt via het Belgische Rode Kruis. Het deel voor Vlaanderen is afhankelijk van de interne verdeling. Er is geen tussenkomst of bijdrage voor ziekenvervoer of voor EHBO. Ik heb geen informatie over de steun van de Nationale Loterij of de omvang ervan. Ik stel voor dat de heer Ide zich tot minister Reynders wendt, die bevoegd is voor de Nationale Loterij.

De steun aan het Croix-Rouge Communauté française verloopt ook via het Belgische Rode Kruis. Het deel voor Wallonië is eveneens afhankelijk van de interne verdeling. Ook hier geeft mijn departement geen bijdrage voor ziekenvervoer of EHBO.

Inzake burgerlijke aansprakelijkheid verwijs ik naar de wetgeving terzake en de algemene financiële ondersteuning van de werkingskosten van het Belgische Rode Kruis. Daarbij moet worden rekening gehouden met de positie van het Rode Kruis, de conventies van Genève en de verbintenissen van de Belgische staat die daaraan verbonden zijn.

Bij een ramp zal indien nodig voor het patiëntentransport een beroep worden gedaan op alle mogelijke partners in de hulpverlening, dus ook op het Vlaamse Kruis. Het Rode Kruis ontvangt daarvoor echter geen voorafgaande vergoeding.

De waardering voor de activiteitsgraad van het Vlaamse Kruis in maar twee gemeenten laat ik voor rekening van de heer Ide. Wij streven een zo groot mogelijke penetratie en federale dekking van de hulpverlening na, dus niet alleen in Ieper of Tessenderlo.

In de Provinciale Commissies voor dringende hulpverlening zetelen vertegenwoordigers van de diensten die in de dringende geneeskundige hulpverlening actief zijn. De leden van het provinciale bureau worden voor vijf jaar verkozen uit de leden van de algemene vergadering.

Mijn diensten hebben alle voertuigen die deelnemen aan de dringende geneeskundige hulpverlening en rampenhulpverlening uitgerust met ASTRID-communicatiemiddelen, die alleen of hoofdzakelijk kunnen worden ingezet in het kader van de dringende geneeskundige hulpverlening en de rampenhulpverlening op last van het hulpcentrum 100.

(Voorzitter: de heer Hugo Vandenberghe, eerste ondervoorzitter.)

Per ziekenwagen werden de kosten voor de aanschaf van één mobiele en één draagbare radio (twee voor de MUG's) voorzien en de bijbehorende abonnementskosten ten laste genomen. Dat geldt ook voor de middelen van het Vlaamse Kruis wanneer dat in de dringende geneeskundige hulp wordt ingezet. De middelen die niet door het hulpcentrum 100 worden ingezet, vallen niet onder die regeling. De abonnementskosten vallen onder artikel 7 van het beheerscontract gesloten tussen de minister van Binnenlandse Zaken en de nv ASTRID; het basistarief waarvan sprake wordt vastgelegd in artikel 33.

De abonnementsvoorwaarden van de gebruikers onder artikel 8 worden goedgekeurd door de minister van Binnenlandse Zaken. Elke organisatie die in het kader van de veiligheid van het land opereert, kan zich kandidaat stellen als gebruiker onder artikel 8.

Wanneer het Vlaamse Kruis door de 100-diensten ingeschakeld wordt in de dringende geneeskundige hulpverlening, waarvoor de overheid de kosten voor de communicatie draagt, dan kan de organisatie ook deze bijdrage genieten. De overheid komt echter niet tussen voor andere communicatiemiddelen of netwerken.

Voor de gepresteerde diensten en de georganiseerde hulpverlening wordt een billijke vergoeding toegepast voor het hele grondgebied.

De rampenkoffers kunnen alleen gebruikt worden bij een Medisch Interventieplan en niet bij preventieactiviteiten, ongeacht de organisatie die hierom vraagt.

De heer Louis Ide (Onafhankelijke). - Ik had Tessenderlo en Ieper slechts als voorbeeld gegeven. Het Vlaams Kruis neemt een zesde van de activiteiten in Vlaanderen voor zijn rekening en werkt in nauw overleg met het Rode Kruis-Vlaanderen.

Ik heb een formele opmerking voor minister Onkelinx. Het Rode Kruis-Vlaanderen en het Croix-Rouge vormen samen weliswaar één rechtspersoon in de Belgische koepel, maar operationeel zijn ze gescheiden. Dat betekent dat het Rode Kruis-Vlaanderen niet actief is in Wallonië. Ik vraag me af wat een magistraat zou denken van de redenering van de minister dat het Vlaamse Kruis niet federaal georganiseerd is.

Vraag om uitleg van de heer Louis Ide aan de vice-eersteminister en minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid, belast met Maatschappelijke Integratie over «de nieuwe regelgeving betreffende orgaandonatie» (nr. 4-1164)

De voorzitter. - De heer Olivier Chastel, staatssecretaris voor Europese Zaken, antwoordt.

De heer Louis Ide (Onafhankelijke). - In België wordt de orgaandonatie tot nu toe geregeld door een wet van 1986. Die maakt het mogelijk de organen van een overledene te gebruiken wanneer die zich tijdens zijn leven niet tegen een eventuele donatie heeft verzet. Dat geldt niet wanneer men de organen van de overledene voor wetenschappelijke doeleinden wil gebruiken. Daarvoor is de uitdrukkelijke toestemming van de overledene nodig.

Op 1 december treedt er een nieuwe wet in werking, namelijk de wet van 19 december 2008 inzake het verkrijgen en gebruik van menselijk lichaamsmateriaal met het oog op de geneeskundige toepassing op de mens of het wetenschappelijk onderzoek. Door deze nieuwe wet kunnen organen ook zonder toestemming bij de overledene worden weggenomen. Wie zich verzet tegen het afstaan van zijn organen voor wetenschappelijk onderzoek, verzet zich ook tegen het afstaan ervan aan noodlijdende mensen. De nieuwe wet maakt geen onderscheid meer tussen de beide categorieën.

Bepaalde mensen op het terrein, zoals professor Herman Nys in De Huisarts van 5 november schrijft, vrezen dat deze nieuwe regeling nefaste gevolgen kan hebben voor het aantal organen dat voor donatie beschikbaar komt. Ze vrezen dat mensen die hun organen wel willen afstaan voor transplantatie maar niet voor wetenschappelijke doeleinden zich tegen orgaandonatie zullen verzetten.

Wat is de mening van de minister in deze kwestie?

Kan de wet zo worden aangepast dat er een onderscheid blijft bestaan tussen orgaandonatie voor transplantatie en voor de wetenschap?

Heeft de minister met de mensen op het terrein reeds rond de tafel gezeten?

Was de minister op de hoogte van de ongerustheid die er heerst?

De heer Olivier Chastel, staatssecretaris voor Europese Zaken. - Ik lees het antwoord van minister Onkelinx.

De wet van 19 december 2008 verwijst inderdaad naar de bepalingen van de wet van 13 juni 1986 voor het opting-outbeginsel voor het wegnemen van menselijk lichaamsmateriaal na het overlijden. Dat betekent dat wie vanaf 1 december van dit jaar aangeeft dat hij na zijn overlijden geen organen wenst af te staan, meteen ook weigert menselijk lichaamsmateriaal af te staan met het oog op een toepassing die in deze wet wordt omschreven.

Toch wil ik de bewering nuanceren dat over deze verwijzing naar het opting-outbeginsel uit de wet op de orgaantransplantatie, `ongerustheid zou heersen op het terrein'. Tot vandaag kreeg ik geen informatie die erop wijst dat bij potentiële donoren zo'n wantrouwen heerst tegenover wetenschappelijk onderzoek, dat het aantal weigeringen tot wegneming van organen nu zou toenemen.

Ik wil in dit verband ook wijzen op een recente studie naar de bereidheid van burgers om menselijk lichaamsmateriaal af te staan voor wetenschappelijk onderzoek, die op vraag van het Vlaams Instituut voor Biotechnologie in de KULeuven werd uitgevoerd. Uit deze studie blijkt dat er een groot maatschappelijk draagvlak voor en vertrouwen is in biomedisch onderzoek. Mensen aanvaarden doorgaans zonder probleem dat residuair lichaamsmateriaal, materiaal dat overgebleven is na een diagnostische of therapeutische ingreep, voor wetenschappelijk onderzoek wordt gebruikt. De burger blijkt ook een groot vertrouwen te hebben in de rol van de ethische commissies bij het beoordelen van wetenschappelijke onderzoeksprojecten. Uit de bevindingen van deze studie kan worden afgeleid dat het gebruik van post mortem weggenomen menselijk lichaamsmateriaal voor wetenschappelijk onderzoek een redelijk draagvlak kent. Ik wijs er ook op dat het menselijk lichaamsmateriaal voor wetenschappelijk onderzoek zich in een biobank dient te bevinden. Een koninklijk besluit in uitvoering van artikel 22 van de wet is in voorbereiding. Een biobank kan pas worden erkend na een gunstig advies van een ethische commissie. Dat biedt op zich toch een bijkomende waarborg voor de ethische kwaliteit van het geplande wetenschappelijk onderzoek.

Toch blijft er een verschil bestaan tussen enerzijds een opting-out voor het wegnemen van menselijk lichaamsmateriaal post mortem voor therapeutische toepassing en anderzijds een opting-out voor het wegnemen post mortem met als primaire intentie het wetenschappelijk onderzoek. Ik ben me bewust van de ethische gevoeligheden op dit punt. Ik zal hierover advies vragen aan het Raadgevend comité voor de bio-ethiek. Deze vraag zal deel uitmaken van een globale evaluatie van het Belgische model van `presumed consent' voor donatie post mortem.

De heer Louis Ide (Onafhankelijke). - Ik wil het probleem alleen maar preventief signaleren. Men heeft de afgelopen jaren veel geïnvesteerd in campagnes voor orgaandonatie. Men heeft er alles aan gedaan om het taboe weg te werken. Het zou jammer zijn dat mensen zouden afhaken voor orgaandonatie omdat ze niet begrijpen wat er gebeurt.

Vraag om uitleg van de heer Louis Ide aan de vice-eersteminister en minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid, belast met Maatschappelijke Integratie en aan de vice-eersteminister en minister van Werk en Gelijke Kansen, belast met het Migratie- en asielbeleid over «zwangerschapsverlof voor artsen in opleiding» (nr. 4-1166)

De voorzitter. - De heer Olivier Chastel, staatssecretaris voor Europese Zaken, antwoordt.

De heer Louis Ide (Onafhankelijke). - Vrouwelijke huisartsen in opleiding die zwanger zijn, hebben recht op een aantal maanden zwangerschapsverlof zonder dat dit een nadeel mag vormen voor hun opleiding. Dit is een recente verworvenheid en een goede zaak. Een zwangerschapswens zal vrouwelijke collega's niet meer beletten zich te specialiseren in de huisartsgeneeskunde.

Bij specialisten in opleiding geldt de regeling ook en al langer. Door de regeling krijgen vrouwelijke artsen gelijke kansen in de opleiding en zullen ze een carrière in de medische wereld kunnen uitbouwen.

In de Klinische Biologie gelden volgende regels. Voor een gehele opleiding van vijf jaar, aanvaarden de Erkenningscommissie voor geneesheren-klinisch biologen en de Erkenningscommissie voor apothekers-klinisch biologen een onderbreking van vier aaneensluitende maanden zwangerschapsverlof, zonder verlenging van de totale opleidingsduur. Elke langere onderbreking of nieuwe onderbreking ten gevolge van een volgende zwangerschap zal leiden tot een verlenging van de opleidingsduur met het aantal afwezige dagen.

Voor vele ziekenhuizen zijn assistenten die op een zucht van hun erkenning staan de `interessantste' werknemers. Ze werken zelfstandig en zijn als het ware goedkope werkkrachten. Los van de discussie hoe die assistenten verdeeld moeten worden over de periferie en de universiteiten, en waar deze bijna specialisten werkzaam zijn, doet zich soms volgend probleem voor.

Meer en meer zijn er subspecialisaties in de specialisatie. Wil men bijvoorbeeld nefroloog worden, dan dient men zes jaar te specialiseren. Meestal stelt men dit voor als vijf jaar `algemene inwendige geneeskunde' en één jaar `subspecialisatie'. Dit is natuurlijk kort door de bocht, want de arts-assistent moet gedurende al die jaren meedraaien in alle disciplines en kwam dus al veel in contact met de nefrologie.

Als een vrouwelijke assistente zwanger wordt in haar laatste jaar, het zogenaamde subspecialisatiejaar, dan moet zij rekening houden met het feit dat zij de afwezige dagen moet inhalen.

Door de opleiding niet als één geheel te zien, maar als een `basisopleiding' van vijf jaar en één specialisatiejaar rijzen er vragen in geval van zwangerschap. Vrouwen stellen zwangerschap nogal eens uit in functie van hun carrière. Vrouwen bestraffen wegens een zwangerschapswens is daarenboven erg vrouwonvriendelijk.

Vindt de minister dat vrouwelijke assistenten die zwanger worden tijdens hun opleiding van zes jaar, `gestraft' moet worden met een verlenging van de opleiding? Ik noem het `straffen', want door die verlenging komen ze later op de arbeidsmarkt en verminderen ze hun kansen op het vinden van de juiste job.

Het komt nogal opportunistisch over dat stagemeesters deze zelfstandig werkende bijna-specialisten langer en goedkoop aan het werk kunnen houden. Wat vindt de minister daarvan?

Wat vindt de minister van het idee van eindtermen? Waarom bijvoorbeeld de kandidaat gastro-enteroloog niet een bepaald aantal gastroscopieën in een jaar laten uitvoeren en de stagemeester een sanctie opleggen als het aantal niet wordt gehaald? Hij zou bijvoorbeeld tijdelijk kunnen worden geschorst. Met een dergelijke regeling fixeren we ons niet meer op het aantal jaren, maar op eindtermen en doelstellingen. De stagemeester moet ervoor zorgen dat de doelstellingen gehaald worden door de arts in opleiding effectief de onderzoeken te laten doen.

De heer Olivier Chastel, staatssecretaris voor Europese Zaken. - Ik lees het antwoord van minister Onkelinx.

Ook in de discussie over de zwangerschap bij artsen in opleiding moeten we er allereerst over waken dat alle artsen, ongeacht hun geslacht, op dezelfde wijze opgeleid worden, want de kwaliteit van de zorg aan de patiënt hangt daarvan af.

Zwangerschap bij artsen in opleiding wordt in de eerste plaats geregeld door het koninklijk besluit van 21 april 1983 tot vaststelling van de nadere regelen voor erkenning van geneesheren-specialisten en van huisartsen. Dat bepaalt: `Een onderbreking van de stage mag in geen geval de totale duur van de opleiding verkorten. Wanneer de kandidaat gedurende minstens drie maanden zijn opleiding heeft moeten onderbreken, dient hij onmiddellijk de bevoegde kamer van de erkenningscommissie daarvan in kennis te stellen met opgave van de redenen van onderbreking. De kandidaat zal aan de bevoegde kamer voorstellen doen met het oog op een aanvullende stageperiode.'

Verder bepaalt het ministerieel besluit van 30 april 1999 tot vaststelling van de algemene criteria voor de erkenning van geneesheren-specialisten, stagemeesters en stagediensten, dat alleen betrekking heeft op de kandidaat-specialisten, in artikel 2 dat:

`§5. De opleiding moet ononderbroken worden gevolgd, behoudens afwijking toegestaan door de bevoegde erkenningscommissie overeenkomstig de richtlijnen van de minister. Elke onderbreking van meer dan 15 weken, berekend over het geheel van de opleiding, moet worden ingehaald op het einde van de opleiding voor het deel dat de 15 weken overschrijdt.

§6. De zwangere kandidaat-specialist, geniet van de bepalingen inzake de moederschapsbescherming, geregeld bij de arbeidswet van 16 maart 1971 en bij het koninklijk besluit van 2 mei 1995 inzake de moederschapsbescherming.

Zij geeft zo snel mogelijk haar stagemeester en de bevoegde arbeidsgeneeskundige dienst kennis van haar zwangerschap. (...).

Zo nodig moet de stagemeester, in overleg met de arbeidsgeneeskundige dienst, haar uit een risicovolle omgeving transfereren naar een veilige omgeving waar zij haar opleiding kan voortzetten.'

Uit deze twee artikelen blijkt dat een zwangere kandidate geacht wordt haar opleiding voort te zetten en dat, indien ze die moet onderbreken, elke onderbreking van meer dan vijftien weken, berekend op de volledige opleiding, moet worden ingehaald aan het einde van de opleiding, voor het deel dat de vijftien weken overschrijdt.

Deze bepalingen, die specifiek slaan op de opleiding en meer bepaald op het verloop van het stageplan onder controle van de bevoegde erkenningscommissie, gelden ongeacht het statuut van de kandidaat bij de instelling waar de kandidaat stage loopt (bediende, zelfstandige, ...) en ongeacht de rechten die er voor de kandidaat uit zouden voortvloeien.

Omdat de stage deel uitmaakt van de opleiding van de kandidaten, zou het ongepast zijn de effectieve duur van de opleiding te veel in te korten. Die lange periode is immers nodig om de kandidaten goed te kunnen vormen in hun specialisatie.

Ik ben echter bereid te praten met de verschillende actoren op het terrein om een betere regeling te vinden voor de zwangere vrouwen.

Ik liet recent een nieuw statuut voor de huisartsen in opleiding goedkeuren, dat de zwangere collega's beschermt en hen eindelijk recht geeft op betaald zwangerschapsverlof.

Over het aspect `kwantitatieve uitdrukking' van de erkenningscriteria zijn de artsen bijzonder verdeeld. De meningen gaan van een voorkeur voor kwalitatieve tot een voorkeur voor kwantitatieve elementen.

Op pedagogisch vlak is het essentieel om de nodige competenties te definiëren en om op het einde van de stage na te gaan of deze competenties verworven werden. Het spreekt voor zich dat de competenties niet kunnen worden herleid tot een precies aantal technische handelingen. Een heel andere zaak is het definiëren van een minimumaantal handelingen in bepaalde specialismen en dit onafhankelijk van het aantal jaren opleiding.

België heeft al lang geleden gekozen voor een beroepsopleiding met evaluatie door gelijken. Het is een keuze die ik zal respecteren, zolang de artsen er zelf mee tevreden zijn.

Er wordt thans gewerkt aan het moderniseren van de criteria, die meer kwantitatieve elementen zullen invoeren.

De heer Louis Ide (Onafhankelijke). - Er moet inderdaad een gezond evenwicht worden gezocht tussen kwalitatieve en kwantitatieve handelingen. Het is geruststellend dat de minister bevestigt dat de opleiding als huisarts of specialist een beroepsopleiding is, die door artsen zelf wordt geëvalueerd.

Het is mij enigszins ontgaan of de minister heeft geantwoord op mijn specifieke vraag over de regeling voor zwangere artsen in opleiding, meer bepaald in verband met specialisatie en subspecialisatie. Ik zal het antwoord nalezen en kom er eventueel later op terug.

Vraag om uitleg van de heer Berni Collas aan de vice-eersteminister en minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid, belast met Maatschappelijke Integratie over «de financiële steun aan de MUG van de vzw The Spirit of St. Luc» (nr. 4-1174)

De voorzitter. - De heer Olivier Chastel, staatssecretaris voor Europese Zaken, antwoordt.

De heer Berni Collas (MR). - De vzw `The Spirit of St. Luc' organiseert een MUG per helikopter in een deel van de provincies Luik, Luxemburg en Namen. Die vzw werd op 1 januari 2003 erkend als `SMUR satellite expérimental' Volgens mijn informatie zou die dienst slechts een financiële steun van ongeveer 65 000 euro per jaar ontvangen. Gewone MUG-diensten krijgen een subsidie van 220 000 euro per jaar.

Gelet op de uitgestrektheid van het grondgebied die door die dienst wordt bediend, een gemiddelde van 900 interventies per jaar, de specialisatie van het vliegend personeel en het grote nut voor de bevolking, vooral in een gebied met een lage bevolkingsdichtheid, lijkt me een aanpassing of een gelijke financiële behandeling van de MUG-ziekenwagens en de MUG-helikopter aan te bevelen. Bovendien is het vrijwilligerswerk van het steuncomité van de vzw erg indrukwekkend en verdient het onze steun.

Bent u van oordeel dat de aanpassing van de financiële steun voor de MUG-helikopters opportuun is?

Overweegt u een volledige erkenning van de MUG-helikopters en dus een aangepaste subsidiëring? Zo ja, wanneer komt die erkenning er?

De heer Olivier Chastel, staatssecretaris voor Europese Zaken. - Ik lees het antwoord van vice-eersteminister Onkelinx.

De helikopter van Bra-sur-Lienne opereert sinds enkele jaren in het oosten van de provincie Luik en in Luxemburg in het kader van een proefproject van de FOD Volksgezondheid en is geïntegreerd in de MUG-interventies van Luxemburg.

De financiering van dat proefproject bedraagt, zoals die van andere proefprojecten, 60 000 euro. Ik ben me ervan bewust dat dit een beperkt bedrag is vergeleken met de reële kost van de helikopter, die oploopt tot 2 à 3 miljoen euro per jaar. U moet echter begrijpen dat die 60 000 euro dienen om het MUG-proefproject te financieren en niet de werkingskosten van de helikopter.

De gegevens over de activiteiten van de SMUH - Service Médical d'Urgence par Hélicoptère - van Bra-sur-Lienne tijdens de periode april 2008 tot september 2009, hetzij 18 maanden activiteit, zijn afkomstig uit de gegevensbank van de MUG-diensten en vergeleken met de gegevens van de MUG over land.

De eerste resultaten werden me bezorgd. De SMUH is als eerste middel voor dringende medische hulpverlening 353 keren tussengekomen in Luxemburg met interventietijden die meestal korter zijn dan die van de MUG over land. In 91 interventies in Durbuy, Érezée en Houffalize werd 2 tot 5 minuten gewonnen, in 141 interventies in Gouvy, La Roche-en-Ardenne en Vielsalm werd 5 tot 10 minuten gewonnen en in 74 interventies in Manhay werd 20 minuten gewonnen.

In 44,1% van de oproepen gaat het om één van de volgende vijf ernstige aandoeningen: hartstilstanden, zwaargewonden, ernstige ademnood, en coronaire en cerebrovasculaire aandoeningen. Voor de MUG over land bedragen die 38,9% van de gevallen.

De Nationale Raad voor Dringende Geneeskundige Hulpverlening heeft zich gebogen over het ontwerp van koninklijk besluit om de helikopter op te nemen als vervoermiddel in het kader van de dringende medische hulpverlening in België. De Raad heeft op 18 november 2009 zijn advies uitgebracht.

De hoofdpunten van dat advies zijn de volgende.

De helikopter heeft zijn doelmatigheid bewezen als middel voor dringende medische hulpverlening om patiënten sneller te bereiken en hen sneller naar het aangepaste ziekenhuis te vervoeren. Op het niveau van het hele land gaat het om een gering voordeel, maar in sommige gebieden of omstandigheden, zoals in gebieden met een geringe bevolkingsdichtheid of bij verkeersopstoppingen, kan dat voordeel significant zijn.

De medische dispatching moet worden versterkt.

Wat de morbiditeit-mortaliteit betreft, gaat het om een zeer klein aantal patiënten waarvan het aantal gewonnen levensjaren groot is.

De kostprijs van de SMUH kan niet alleen ten laste van de patiënt worden gelegd. Hij moet door de ziekteverzekering worden vergoed en mag de huidige financiering van de MUG niet in het gedrang brengen.

Er wordt nagedacht over de SMUH, maar het betreft een ingewikkeld probleem omdat moet worden voorkomen dat de SMUH uitsluitend privébelangen dient.

De heer Berni Collas (MR). - Ik stel vast dat er een nieuw element is, het advies van 18 november van de Nationale Raad voor dringende geneeskundige hulpverlening. Gelet op die evaluatie zal ik overleg plegen met de actoren op het terrein. Vanzelfsprekend moet op dezelfde weg worden voortgegaan, maar ik begrijp dat niet alles in een keer kan worden verkregen.

Vraag om uitleg van de heer Berni Collas aan de minister van Klimaat en Energie en aan de minister voor Ondernemen en Vereenvoudigen over «het Sociaal Verwarmingsfonds» (nr. 4-1173)

De voorzitter. - De heer Olivier Chastel, staatssecretaris voor Europese Zaken, antwoordt.

De heer Berni Collas (MR). - Het Sociaal Verwarmingsfonds betaalt een stookolievergoeding voor mensen die het financieel moeilijk hebben.

De mensen die een gedeeltelijke bijdrage van het fonds kunnen genieten, worden in vier categorieën ondergebracht: mensen met recht op een verhoogde verzekeringstegemoetkoming van de ziekte- en invaliditeitsverzekering; mensen met een begrensd inkomen; mensen met schuldoverlast; gezinnen die niet onder een van bovenstaande categorieën vallen en waarvan het jaarlijks netto belastbaar gezinsinkomen lager is of gelijk aan 26 000 euro.

In principe moeten de aanvragen bij de OCMW's worden ingediend. Sinds 1 januari 2009 moet wie tot de vierde categorie behoort zijn aanvraag indienen bij de FOD Economie en dus niet meer bij het OCMW.

Die aanvragen kunnen niet in het Duits worden gedaan. Het nummer 0800/90.929 en de website van de FOD Economie geven evenmin informatie in het Duits.

Zal de minister ervoor zorgen dat onze Duitstalige medeburgers hun aanvraag bij de FOD Economie in het Duits kunnen indienen?

De website van FOD Economie kondigt aan ,,Der FÖD wird allmählich mehrere Rubriken auf Deutsch veröffentlichen. Im Moment sind leider nur einige Seiten auf Deutsch verfügbar". Hoever staat het met die vertaling? Wanneer zal een integrale vertaling beschikbaar zijn?

De heer Olivier Chastel, staatssecretaris voor Europese Zaken. - Ik lees het antwoord van de minister.

In het kader van de forfaitaire korting voor aardgas, elektriciteit of stookolie, heeft de FOD Economie zich er effectief toe verbonden de dossiers te behandelen van de verbruikers of de gezinnen waarvan het netto belastbaar inkomen lager is dan 26 520 euro (index 1 juli)

De telefoonlijn 0800/90.929 waarover u het heeft, is die van de vzw Sociaal Verwarmingsfonds. Voor de aanvragen die door de FOD Economie worden behandeld, moet men zich wenden tot het nummer 0800/120.33.

Het Contact Center van de FOD Economie staat ter beschikking van alle burgers en kan de vragen in het Frans en in het Nederlands mondeling beantwoorden. Het aanvraagformulier voor de forfaitaire korting kan in het Duits worden verkregen. Elke schriftelijke vraag die aan de FOD Economie in het Duits wordt gesteld, wordt in dezelfde taal beantwoord.

Als een burger een formulier in het Duits terugstuurt, wordt hij automatisch in het Duits benaderd. Alle noodzakelijke communicatie, telefonisch of via de post, tijdens de behandeling van de aanvragen, verloopt in het Frans, Nederlands of Duits, afhankelijk van de taal van de aanvraag.

De heer Berni Collas (MR). - Ik dank de minister voor het telefoonnummer bij de FOD Economie. Ik stel ook enige vooruitgang vast bij de behandeling van aanvragen in het Duits. De toestand is echter nog niet optimaal en we zullen ongetwijfeld nog wat geduld moeten oefenen.

Vraag om uitleg van de heer Louis Ide aan de staatssecretaris voor de Coördinatie van de Fraudebestrijding en staatssecretaris, toegevoegd aan de minister van Justitie over «de financiële situatie van de voetbalclub Excelsior Moeskroen» (nr. 4-1168)

De voorzitter. - De heer Olivier Chastel, staatssecretaris voor Europese Zaken, antwoordt.

De heer Louis Ide (Onafhankelijke). - Mijn vorige vraag om uitleg over de financiële toestand van Excelsior Moeskroen was nog niet koud of de Belgische voetbalbond besliste om de proflicentie van de Henegouwse ploeg in te trekken. Dat komt erop neer dat Moeskroen niet meer in de hoogste twee afdelingen van de Belgische competitie mag spelen omdat ze haar financiële verplichtingen niet nakwam.

Die beslissing van de voetbalbond verbaast me allerminst, gelet op de structurele financiële problemen waar Excelsior Moeskroen reeds langer mee kampte. Wat me wel verbaasde, was dat het nieuws nog geen dag oud was toen De Standaard in haar editie van 28 oktober uitpakte met cijfers die het via de voetbalbond verkregen had. Zo wist de krant te melden dat Excelsior Moeskroen haar financiële verplichtingen niet nakwam in het derde trimester. Het zou gaan om 231 000 euro voor de RSZ, 358 000 euro voor de btw en 256 000 euro voor de bedrijfsvoorheffing. Dat brengt de totale schuld aan de gemeenschap op 845 000 euro. De overheid heeft dus nog een immens bedrag te goed van de voetbalclub.

Wat zijn de plannen van de staatssecretaris om dit bedrag terug te vorderen van voetbalclub Excelsior Moeskroen? Loopt er een betalingsplan? Worden bepaalde bedragen zoals inkomgelden automatisch doorgestort aan de fiscus? Kan men bij een faillissement alle verschuldigde bedragen terugvorderen? Is de staatssecretaris ook niet van mening dat de overheid dit dossier te lang heeft laten aanslepen, waardoor de gemeenschap een financiële aderlating dreigt te moeten doormaken? Hoe zit het met de andere schulden van de club tegenover de overheid? Ik denk voornamelijk aan de lening van 900 000 euro van een intercommunale eind vorig seizoen.

Ik werd bij mijn vorige vraag om uitleg wandelen gestuurd toen ik cijfers vroeg over de financiële toestand van Excelsior Moeskroen. Ik citeer het antwoord dat mij toen werd gegeven: `Alle gegevens daarover vallen onder het beroepsgeheim of behoren tot de persoonlijke levenssfeer. Ik kan bijgevolg geen informatie over individuele gevallen vrijgeven.' Het is toch verwonderlijk dat de KBVB deze cijfers wel naar buiten mag brengen, terwijl een minister een vertegenwoordiger van het volk niet mag inlichten. Is er dan meer transparantie bij de voetbalbond dan in de contacten tussen de uitvoerende en wetgevende macht?

De heer Olivier Chastel, staatssecretaris voor Europese Zaken. - Ik lees het antwoord van staatssecretaris Devlies.

Volgens de cijfers van de financiële toestand van voetbalclub vzw Royal Excelsior Mouscron in De Standaard, zijn de bedragen uit mijn vorige antwoord aanzienlijk gestegen.

Krachtens de KBVB-licentie van 7 mei 2009, moet de vzw Royal Excelsior Mouscron haar tussentijdse financiële resultaten op 31 mei 2009, 21 oktober 2009, 21 januari 2010 en op 21 april 2010 aan de licentiecommissie meedelen. Zo oefent de Koninklijke Belgische Voetbalbond, overeenkomstig haar interne regels, toezicht uit op de club en heeft ze de licentie van de club in een beslissing van 27 oktober 2009 ingetrokken.

De vzw Royal Excelsior Mouscron heeft echter verzet aangetekend tegen de beslissing van de KBVB-licentiecommissie. Ze heeft voorts twee leden van de licentiecommissie gewraakt en een eenzijdig verzoekschrift ingediend bij de rechtbank van eerste aanleg van Brussel om de licentiecommissie onbevoegd te verklaren. Ingevolge die rechtsplegingen is de procedure van intrekking van de licentie van de vzw Royal Excelsior Mouscron door de rechtbank opgeschort tot 24 november 2009.

In het algemeen geeft de uitvoerende macht geen onderzoeksgegevens vrij. Ook in deze specifieke zaak houdt ze zich aan die regel. Naar analogie met de wet op de bescherming van de persoonlijke levenssfeer van fysieke personen, hebben ook rechtspersonen recht op discretie over hun fiscale en sociale toestand. Bovendien zijn de bepalingen inzake het beroepsgeheim van artikel 237 van het Wetboek van Inkomstenbelastingen en artikel 458 van het Strafwetboek duidelijk. Zo zijn ambtenaren buiten de uitoefening van hun ambt verplicht tot de meest volstrekte geheimhouding over alle zaken waar ze in de uitvoering van hun opdracht kennis van krijgen. De RSZ maakt de rekeningstand van een werkgever niet kenbaar, tenzij een wet dat expliciet oplegt.

Een fiscaal afbetalingsplan wordt door de bevoegde ontvanger toegekend. Tot dusver heb ik daarover geen informatie.

De club is zijn verplichting inzake sociale zekerheidsbijdragen nagekomen tot en met het tweede kwartaal 2009. Het is nog te vroeg om uitspraken te doen over het derde kwartaal. De socialezekerheidsbijdragen moeten uiterlijk op de laatste dag van de maand volgend op het kwartaal bij de RSZ toekomen: voor het derde kwartaal is dat op 31 oktober. De erkende sociale secretariaten van werkgevers beschikken echter over 20 extra werkdagen: ze kunnen de bijdragen voor het derde kwartaal dus tot 20 november betalen.

Bij een eventueel faillissement worden de vorderingen van RSZ en fiscus opgenomen in het passief, ieder volgens zijn rang. Dit houdt in dat de RSZ dan de openstaande vordering zal indienen bij de curator, met het verzoek ze op te nemen in het passief van het faillissement. Tenzij de curator de vordering betwist, wordt de RSZ-vordering opgenomen in het bevoorrecht passief voor de bijdragen en de bijdrageopslagen, en in het gewoon passief voor de intresten en de gerechtskosten.

Of de RSZ een dividend ontvangt, hangt dus af van de omvang van de activa en de grootte van de vorderingen die een beter voorrecht genieten dan de RSZ.

Het voorrecht van de fiscus wordt geregeld in de fiscale wetgeving. Voor sommige invorderingen komen zij na de RSZ. Voor andere komen ze in dezelfde rang als de RSZ.

Als de RSZ in samenloop komt met de bedrijfsvoorheffing of de btw en er is onvoldoende geld beschikbaar om die vorderingen te betalen, dan volgt er een pondspondsgewijze verdeling plaats.

De voorwaarden van de licentie die de KBVB aan Royal Excelsior Mouscron heeft gegeven op 7 mei 2009, het feit dat de CFI informatie aan het gerecht heeft meegedeeld en het feit dat de bevoegde invorderingsdiensten de geldende wetgeving en administratieve bepalingen toepassen, overtuigen mij dat alle betrokken partijen het nodige hebben gedaan in dit dossier.

Ik kan u ook bevestigen dat de bevoegde diensten de geldende wetgeving en administratieve bepalingen toepassen in de vorm van het aanstellen van een raadsman om een gerechtelijke procedure op te starten om de rechten van de schatkist te vrijwaren.

De heer Louis Ide (Onafhankelijke). - Ik dank de staatssecretaris. Het slot van zijn antwoord was het meest geruststellende, namelijk dat de diensten hun werk zullen doen, zodat de schulden aan de samenleving kunnen worden gevorderd.

Elke andere zelfstandige heeft belastingsplicht, RSZ-plicht, moet bedrijfsvoorheffing betalen. Het zou niet bijster lang duren, mochten dergelijke schulden openstaan, voor de deurwaarder aan de deur staat.

Hoe de voetbalbond zijn zaken intern regelt, moeten we hier niet bespreken. Eigenlijk moet de staatssecretaris daar ook niet naar omzien. Onze diensten moeten optreden zoals het hoort voor elk bedrijf, voor elk voetbalbedrijf.

Vraag om uitleg van mevrouw Sabine de Bethune aan de staatssecretaris voor Begroting, voor Migratie- en asielbeleid, voor Gezinsbeleid en voor de Federale Culturele Instellingen over «het wetsontwerp inzake levenloos geboren kinderen» (nr. 4-1162)

De voorzitter. - De heer Olivier Chastel, staatssecretaris voor Europese Zaken, antwoordt.

Mevrouw Sabine de Bethune (CD&V). - In het parlement werden meerdere wetsvoorstellen ingediend met het oog op een modernisering en humanisering van de huidige wetgeving over levenloos geboren kinderen. Ik verwijs naar mijn wetsvoorstel 4-1318.

Kinderen die na een zwangerschap van minder dan 180 dagen levenloos worden geboren, worden nog steeds niet geregistreerd. In de akte van aangifte van een levenloos geboren kind kan geen familienaam worden opgenomen. Heel wat ouders nemen er aanstoot aan dat hun kindje voor de wetgever wel gestorven is, maar niet geboren. Er wordt immers geen geboorteakte opgesteld en de akte van aangifte van een levenloos geboren kind wordt ingeschreven in het register van de akten van overlijden.

De staatssecretaris heeft ter zake een wetsontwerp aangekondigd. Wat is de stand van zaken van dit wetsontwerp? Wat zijn de krachtlijnen ervan? Wanneer plant de staatssecretaris de indiening ervan in het parlement? Heeft de staatssecretaris voor het wetsontwerp adviezen ingewonnen? Zo ja, aan welke instanties werd een advies gevraagd en wat zijn de conclusies?

De heer Olivier Chastel, staatssecretaris voor Europese Zaken. - Ik lees het antwoord van de staatssecretaris voor Begroting, Migratie en Asielbeleid, Gezinsbeleid en de Federale Culturele Instellingen.

Het wetsontwerp inzake levenloos geboren kinderen werd opgesteld en besproken op twee interministeriële bijeenkomsten. De belangrijkste doelstelling van het ontwerp is het erkennen van het lijden van de rouwende ouders. Het wil hun de mogelijkheid bieden hun levenloos geboren kind te laten inschrijven in de registers van de burgerlijke stand.

Daartoe werd voorzien in 3 categorieën.

Voor de levenloos geboren kinderen vanaf 180 dagen zwangerschap wordt het huidig artikel 80ter van het Burgerlijk Wetboek gewijzigd met het oog op het invoeren van deze termijn en het afgeven van een `certificaat van levenloos geboren kind'.

Voor de levenloos geboren kinderen tussen 140 en 180 dagen wordt bij de burgerlijke stand een speciaal register geopend waarin deze kinderen verplicht zullen worden ingeschreven en waarbij de ouders de mogelijkheid zullen hebben het kind een voornaam te geven.

Voor de foetussen die geen teken van leven vertonen tussen 106 en 140 dagen wordt een speciaal register geopend waarin de ouders de foetus kunnen laten inschrijven en een voornaam geven.

Op de interministeriële vergaderingen werd mij gevraagd het advies van diverse instellingen in te winnen met betrekking tot het ontwerp en de gevolgen ervan, onder meer op het vlak van de sociale rechten, maar ook op het vlak van de burgerlijke stand en de bescherming van de persoonlijke levenssfeer. Tevens werd mij gevraagd het advies in te winnen van het RIZIV, de RKW en de Nationale Arbeidsraad. Bepaalde adviezen werden door de betrokken commissies uitgebracht, maar ik wacht nog op de laatste twee.

Het ontwerp wordt momenteel aangepast op basis van bepaalde opmerkingen op het vlak van het sociaal recht. Zodra ik in het bezit ben van de laatste adviezen kan het interministerieel overleg worden voortgezet. Ik hoop het ontwerp vóór het einde van het jaar bij de Ministerraad te kunnen indienen.

Mevrouw Sabine de Bethune (CD&V). - Ik dank de staatssecretaris voor het antwoord. De denksporen die de staatssecretaris aanreikt, gaan in de goede richting en komen tegemoet aan de bezorgdheid die ik ook in mijn eigen wetsvoorstel tot uiting breng. Ik hoop dat we dit punt spoedig in de bevoegde commissie kunnen bespreken om zeker vóór het einde van deze legislatuur een nieuw wettelijk kader te kunnen creëren.

Vraag om uitleg van mevrouw Nahima Lanjri aan de staatssecretaris voor Begroting, voor Migratie- en asielbeleid, voor Gezinsbeleid en voor de Federale Culturele Instellingen over «de werking van Fedasil» (nr. 4-1176)

De voorzitter. - De heer Olivier Chastel, staatssecretaris voor Europese Zaken, antwoordt.

Mevrouw Nahima Lanjri (CD&V). - Tijdens het debat van daarnet hebben we de crisis in de opvang van asielzoekers besproken. Fedasil roeit met de riemen die het heeft, maar kan nu eenmaal geen wonderen verrichten. Dat heeft natuurlijk ook te maken met het gebrek aan personeel.

Fedasil ziet zich genoodzaakt meer personeel in dienst te nemen. De audit van de personeelscyclus uitgevoerd door het Rekenhof bracht een aantal pertinente problemen naar voren. Nu bereiken mij ook vanuit de verschillende opvangcentra onheilspellende berichten.

Het rapport van het Rekenhof bracht onder meer aan het licht dat het hoofdbestuur bij de indienstneming en selectie van nieuwe medewerkers niet kan controleren of wel degelijk de meest geschikte kandidaat werd geselecteerd. Daarnaast ontbreekt bij vele selecties een degelijke motivatie. Voorts controleert het hoofdbestuur nooit hoe de centra voor het selectie-interview selecteren. Bovendien is dat interview vaak het enige selectiemiddel, wat een eerder wankele techniek blijkt te zijn. Ten slotte blijkt dat er onvoldoende mededinging is en dat voor verschillende dossiers slechts één kandidaat tot het selectieproces werd toegelaten.

Dergelijke technieken zetten de deur open voor willekeur en zorgen ervoor dat van een objectieve wervingsmethode geen sprake kan zijn. Die situatie wordt ook aangeklaagd door verschillende personeelsleden van Fedasil, maar zij vinden geen gehoor bij de directie. Zij klagen onder meer over het gebrek aan communicatie en overleg bij veranderingsprocessen en over willekeur bij de selecties en wervingen. Dat alles leidt tot demotivatie en frustratie, zeker in de huidige crisissituatie.

Is de staatssecretaris op de hoogte van de inhoud van het rapport van het Rekenhof? Is de staatssecretaris op de hoogte van de klachten van de medewerkers van Fedasil? Welke maatregelen zal de staatssecretaris nemen om de wervings- en selectiemethoden van Fedasil snel te objectiveren?

De heer Olivier Chastel, staatssecretaris voor Europese Zaken. - Ik lees het antwoord van de staatssecretaris voor Maatschappelijke integratie en Armoedebestrijding.

Ik ben uiteraard op de hoogte van het genoemde rapport en de aanbevelingen. De algemene strekking van het rapport is volgens mij positief. Zo vermeldt het rapport dat Fedasil `belangrijke stappen heeft gezet om tot een gedegen interne beheersing van de personeelscyclus te komen (..)' en dat het `dankzij een aantal beheersactiviteiten de regelgeving grotendeels naleeft' en dat de organisatie haar personeelsverrichtingen `efficiënt, effectief en ethisch' behartigt en dat `de personeelsfunctie hiertoe beschikt over deskundig personeel'.

Het Rekenhof wijst op een aantal positieve punten, zoals het bestaan van een vademecum met betrekking tot de selectie- en wervingsprocedures. Uiteraard zijn er altijd punten voor verbetering vatbaar. Zo doet het Rekenhof twee concrete aanbevelingen: in de eerste aanbeveling dringt het erop aan dat men naast het interview ook bijkomende tests zou organiseren. De tweede aanbeveling is meer zorg te besteden aan de motivatie van de beslissing van de selectiejury.

Mijn administratie heeft die aanbevelingen ter harte genomen: ze werden opgenomen in het jaaractieplan 2009 van de personeelsdienst en zullen dus effectief nog dit jaar worden ten uitvoer gelegd; ik kom hierop terug in mijn antwoord op de derde vraag.

Mijn administratie, noch ikzelf zijn op de hoogte van specifieke en ernstige klachten van medewerkers over de vermeende subjectiviteit van selecties, laat staan dat wij op dit ogenblik een oorzakelijk verband detecteren tussen die vermeende subjectiviteit in het bijzonder en de motivatie van het personeel in het algemeen.

De maatregelen die in het jaaractieplan 2009 van Fedasil worden voorgesteld naar aanleiding van het rapport van het Rekenhof acht ik relevant en afdoende. Het gebruik van extra selectietools zal voortaan in het selectiedossier worden geëxpliciteerd. Mijn administratie betwist overigens dat geen gebruik wordt gemaakt van extra tests, maar beseft wel dat die tests niet zichtbaar zijn in de dossiers zoals die door het Rekenhof werden geauditeerd.

De motivatieplicht wordt uitgebreid naar een absolute rangschikking van kandidaten van gelijke geschiktheid via een nummering. Die nummering wordt telkens gemotiveerd in de individuele beoordelingsformulieren van de kandidaten. De voorselectie op basis van een cv zal standaard in het selectiedossier worden opgenomen.

De centrale personeelsdienst zal meer gestructureerde steekproeven uitvoeren in de centra om de kwaliteit van het decentrale selectieproces te monitoren.

Mevrouw Nahima Lanjri (CD&V). - Ik wil er toch op wijzen dat wij hetzelfde rapport van het Rekenhof hebben gelezen en dat daar behalve positieve punten ook heel wat problemen in vermeld staan, waarvoor het Rekenhof concrete aanbevelingen doet.

Natuurlijk gaat het niet om `vermeende' subjectiviteit, aangezien ze ook door het Rekenhof wordt vastgesteld en de personeelsleden eveneens klachten hebben. Het lijkt me daarom nodig dat het Rekenhof hierop een reactie krijgt.

In elk geval noteer ik dat de staatssecretaris en Fedasil bereid zijn, op basis van wat in het jaaractieplan voor Fedasil voor 2009 is opgenomen, nog dit jaar een aantal maatregelen te nemen die door het Rekenhof worden aangebracht ter verbetering van de selectieprocedure. Dat is positief. Over een aantal maanden zal ik de staatssecretaris daarover opnieuw vragen stellen om te kijken of deze maatregelen ook op het terrein effect hebben. Het is immers belangrijk dat iedereen opnieuw gemotiveerd raakt. We weten allemaal hoe moeilijk het werken is en een selectieprocedure die niet helemaal objectief verloopt, draagt bij tot de demotivatie.

De voorzitter. - Hiermee zijn we aan het einde van deze belangrijke dag gekomen. Behalve een koning hebben we nu ook een president. Onze eerste minister en vroegere collega - in 1987 werd Herman Van Rompuy senator - wordt de eerste president van de Europese Unie. Hij heeft een goede basisopleiding gekregen om rimpelloos van de Belgische naar de Europese oever over te varen. Ik twijfel er niet aan dat alle collega's in de Senaat hierover ten zeerste verheugd zijn.

De agenda van deze vergadering is afgewerkt.

De volgende vergadering vindt plaats op donderdag 26 november om 15 uur.

(De vergadering wordt gesloten om 20.10 uur.)

Berichten van verhindering

Afwezig met bericht van verhindering: de dames Matz, Taelman en Van Ermen, de heren Vande Lanotte en Wille, in het buitenland, mevrouw Stevens, om gezondheidsredenen, de heer Claes, om familiale redenen, mevrouw Lizin en de heer Duchatelet, wegens andere plichten.

-Voor kennisgeving aangenomen.

Bijlage

Naamstemmingen

Stemming 1

Aanwezig: 54
Voor: 1
Tegen: 35
Onthoudingen: 18

Voor

Louis Ide.

Tegen

Wouter Beke, Yves Buysse, Jurgen Ceder, Christophe Collignon, Hugo Coveliers, Sabine de Bethune, Jean-Jacques De Gucht, Michel Delacroix, Francis Delpérée, Caroline Désir, Jan Durnez, Richard Fournaux, Dimitri Fourny, Cindy Franssen, Nele Jansegers, Nahima Lanjri, Nele Lijnen, Philippe Mahoux, Jean-Paul Procureur, Els Schelfhout, Franco Seminara, Ann Somers, Marleen Temmerman, Elke Tindemans, Bart Tommelein, Hugo Vandenberghe, Pol Van Den Driessche, Freddy Van Gaever, Els Van Hoof, Patrik Vankrunkelsven, Karim Van Overmeire, Tony Van Parys, Marc Verwilghen, Christiane Vienne, Olga Zrihen.

Onthoudingen

Marcel Cheron, Berni Collas, Alain Courtois, Marie-Hélène Crombé-Berton, John Crombez, José Daras, Armand De Decker, Philippe Fontaine, Benoit Hellings, Zakia Khattabi, Geert Lambert, Philippe Monfils, Fatma Pehlivan, Caroline Persoons, Freya Piryns, Dominique Tilmans, Luckas Vander Taelen, Myriam Vanlerberghe.

Stemming 2

Aanwezig: 54
Voor: 7
Tegen: 36
Onthoudingen: 11

Voor

Yves Buysse, Jurgen Ceder, Hugo Coveliers, Michel Delacroix, Nele Jansegers, Freddy Van Gaever, Karim Van Overmeire.

Tegen

Wouter Beke, Marcel Cheron, Christophe Collignon, John Crombez, José Daras, Sabine de Bethune, Jean-Jacques De Gucht, Francis Delpérée, Caroline Désir, Jan Durnez, Dimitri Fourny, Cindy Franssen, Benoit Hellings, Louis Ide, Zakia Khattabi, Geert Lambert, Nahima Lanjri, Nele Lijnen, Philippe Mahoux, Philippe Moureaux, Fatma Pehlivan, Freya Piryns, Jean-Paul Procureur, Els Schelfhout, Franco Seminara, Ann Somers, Marleen Temmerman, Elke Tindemans, Bart Tommelein, Hugo Vandenberghe, Pol Van Den Driessche, Luckas Vander Taelen, Patrik Vankrunkelsven, Marc Verwilghen, Christiane Vienne, Olga Zrihen.

Onthoudingen

Berni Collas, Alain Courtois, Marie-Hélène Crombé-Berton, Armand De Decker, Philippe Fontaine, Richard Fournaux, Philippe Monfils, Caroline Persoons, Dominique Tilmans, Els Van Hoof, Myriam Vanlerberghe.

Stemming 3

Aanwezig: 54
Voor: 1
Tegen: 36
Onthoudingen: 17

Voor

Louis Ide.

Tegen

Wouter Beke, Yves Buysse, Jurgen Ceder, Christophe Collignon, Hugo Coveliers, John Crombez, Sabine de Bethune, Jean-Jacques De Gucht, Michel Delacroix, Francis Delpérée, Caroline Désir, Jan Durnez, Dimitri Fourny, Cindy Franssen, Nele Jansegers, Nahima Lanjri, Nele Lijnen, Philippe Mahoux, Fatma Pehlivan, Jean-Paul Procureur, Els Schelfhout, Franco Seminara, Ann Somers, Marleen Temmerman, Elke Tindemans, Bart Tommelein, Hugo Vandenberghe, Pol Van Den Driessche, Freddy Van Gaever, Els Van Hoof, Patrik Vankrunkelsven, Karim Van Overmeire, Tony Van Parys, Marc Verwilghen, Christiane Vienne, Olga Zrihen.

Onthoudingen

Marcel Cheron, Berni Collas, Alain Courtois, Marie-Hélène Crombé-Berton, José Daras, Armand De Decker, Philippe Fontaine, Richard Fournaux, Benoit Hellings, Zakia Khattabi, Geert Lambert, Philippe Monfils, Caroline Persoons, Freya Piryns, Dominique Tilmans, Luckas Vander Taelen, Myriam Vanlerberghe.

Stemming 4

Aanwezig: 55
Voor: 7
Tegen: 38
Onthoudingen: 10

Voor

Yves Buysse, Jurgen Ceder, Hugo Coveliers, Michel Delacroix, Nele Jansegers, Freddy Van Gaever, Karim Van Overmeire.

Tegen

Wouter Beke, Marcel Cheron, Christophe Collignon, John Crombez, José Daras, Sabine de Bethune, Jean-Jacques De Gucht, Francis Delpérée, Caroline Désir, Jan Durnez, Dimitri Fourny, Cindy Franssen, Benoit Hellings, Louis Ide, Zakia Khattabi, Geert Lambert, Nahima Lanjri, Nele Lijnen, Philippe Mahoux, Philippe Moureaux, Fatma Pehlivan, Freya Piryns, Jean-Paul Procureur, Els Schelfhout, Franco Seminara, Ann Somers, Marleen Temmerman, Elke Tindemans, Bart Tommelein, Hugo Vandenberghe, Pol Van Den Driessche, Luckas Vander Taelen, Els Van Hoof, Patrik Vankrunkelsven, Tony Van Parys, Marc Verwilghen, Christiane Vienne, Olga Zrihen.

Onthoudingen

Berni Collas, Alain Courtois, Marie-Hélène Crombé-Berton, Armand De Decker, Philippe Fontaine, Richard Fournaux, Philippe Monfils, Caroline Persoons, Dominique Tilmans, Myriam Vanlerberghe.

Stemming 5

Aanwezig: 53
Voor: 1
Tegen: 36
Onthoudingen: 16

Voor

Louis Ide.

Tegen

Wouter Beke, Yves Buysse, Jurgen Ceder, Christophe Collignon, Hugo Coveliers, John Crombez, Sabine de Bethune, Jean-Jacques De Gucht, Michel Delacroix, Francis Delpérée, Caroline Désir, Jan Durnez, Dimitri Fourny, Cindy Franssen, Nele Jansegers, Nele Lijnen, Philippe Mahoux, Philippe Moureaux, Fatma Pehlivan, Freya Piryns, Jean-Paul Procureur, Els Schelfhout, Franco Seminara, Ann Somers, Marleen Temmerman, Elke Tindemans, Bart Tommelein, Hugo Vandenberghe, Pol Van Den Driessche, Freddy Van Gaever, Els Van Hoof, Patrik Vankrunkelsven, Karim Van Overmeire, Tony Van Parys, Marc Verwilghen, Olga Zrihen.

Onthoudingen

Marcel Cheron, Berni Collas, Alain Courtois, Marie-Hélène Crombé-Berton, José Daras, Armand De Decker, Philippe Fontaine, Richard Fournaux, Benoit Hellings, Zakia Khattabi, Geert Lambert, Philippe Monfils, Caroline Persoons, Dominique Tilmans, Luckas Vander Taelen, Myriam Vanlerberghe.

Stemming 6

Aanwezig: 55
Voor: 7
Tegen: 37
Onthoudingen: 11

Voor

Yves Buysse, Jurgen Ceder, Hugo Coveliers, Michel Delacroix, Nele Jansegers, Freddy Van Gaever, Karim Van Overmeire.

Tegen

Wouter Beke, Marcel Cheron, Christophe Collignon, John Crombez, José Daras, Sabine de Bethune, Jean-Jacques De Gucht, Francis Delpérée, Caroline Désir, Jan Durnez, Dimitri Fourny, Cindy Franssen, Benoit Hellings, Louis Ide, Geert Lambert, Nahima Lanjri, Nele Lijnen, Philippe Mahoux, Philippe Moureaux, Fatma Pehlivan, Freya Piryns, Jean-Paul Procureur, Els Schelfhout, Franco Seminara, Ann Somers, Marleen Temmerman, Elke Tindemans, Bart Tommelein, Hugo Vandenberghe, Pol Van Den Driessche, Luckas Vander Taelen, Els Van Hoof, Patrik Vankrunkelsven, Tony Van Parys, Marc Verwilghen, Christiane Vienne, Olga Zrihen.

Onthoudingen

Berni Collas, Alain Courtois, Marie-Hélène Crombé-Berton, Armand De Decker, Philippe Fontaine, Richard Fournaux, Zakia Khattabi, Philippe Monfils, Caroline Persoons, Dominique Tilmans, Myriam Vanlerberghe.

Stemming 7

Aanwezig: 54
Voor: 1
Tegen: 37
Onthoudingen: 16

Voor

Louis Ide.

Tegen

Wouter Beke, Yves Buysse, Jurgen Ceder, Christophe Collignon, Hugo Coveliers, John Crombez, Sabine de Bethune, Jean-Jacques De Gucht, Michel Delacroix, Francis Delpérée, Caroline Désir, Jan Durnez, Dimitri Fourny, Cindy Franssen, Nele Jansegers, Nahima Lanjri, Nele Lijnen, Philippe Mahoux, Philippe Moureaux, Fatma Pehlivan, Jean-Paul Procureur, Els Schelfhout, Franco Seminara, Ann Somers, Marleen Temmerman, Elke Tindemans, Bart Tommelein, Hugo Vandenberghe, Pol Van Den Driessche, Freddy Van Gaever, Els Van Hoof, Patrik Vankrunkelsven, Karim Van Overmeire, Tony Van Parys, Marc Verwilghen, Christiane Vienne, Olga Zrihen.

Onthoudingen

Marcel Cheron, Berni Collas, Alain Courtois, Marie-Hélène Crombé-Berton, José Daras, Armand De Decker, Philippe Fontaine, Richard Fournaux, Zakia Khattabi, Geert Lambert, Philippe Monfils, Caroline Persoons, Freya Piryns, Dominique Tilmans, Luckas Vander Taelen, Myriam Vanlerberghe.

Stemming 8

Aanwezig: 54
Voor: 7
Tegen: 29
Onthoudingen: 18

Voor

Marcel Cheron, José Daras, Benoit Hellings, Zakia Khattabi, Geert Lambert, Freya Piryns, Luckas Vander Taelen.

Tegen

Wouter Beke, Christophe Collignon, John Crombez, Sabine de Bethune, Jean-Jacques De Gucht, Francis Delpérée, Caroline Désir, Jan Durnez, Dimitri Fourny, Cindy Franssen, Nele Lijnen, Philippe Mahoux, Philippe Moureaux, Fatma Pehlivan, Jean-Paul Procureur, Els Schelfhout, Franco Seminara, Ann Somers, Marleen Temmerman, Elke Tindemans, Bart Tommelein, Hugo Vandenberghe, Pol Van Den Driessche, Els Van Hoof, Patrik Vankrunkelsven, Tony Van Parys, Marc Verwilghen, Christiane Vienne, Olga Zrihen.

Onthoudingen

Yves Buysse, Jurgen Ceder, Berni Collas, Alain Courtois, Hugo Coveliers, Marie-Hélène Crombé-Berton, Armand De Decker, Michel Delacroix, Philippe Fontaine, Richard Fournaux, Louis Ide, Nele Jansegers, Philippe Monfils, Caroline Persoons, Dominique Tilmans, Freddy Van Gaever, Myriam Vanlerberghe, Karim Van Overmeire.

Stemming 9

Aanwezig: 54
Voor: 30
Tegen: 7
Onthoudingen: 17

Voor

Wouter Beke, Marcel Cheron, Christophe Collignon, José Daras, Sabine de Bethune, Francis Delpérée, Caroline Désir, Jan Durnez, Dimitri Fourny, Cindy Franssen, Benoit Hellings, Louis Ide, Zakia Khattabi, Geert Lambert, Nahima Lanjri, Philippe Mahoux, Freya Piryns, Jean-Paul Procureur, Els Schelfhout, Franco Seminara, Marleen Temmerman, Elke Tindemans, Hugo Vandenberghe, Pol Van Den Driessche, Luckas Vander Taelen, Els Van Hoof, Patrik Vankrunkelsven, Tony Van Parys, Christiane Vienne, Olga Zrihen.

Tegen

Yves Buysse, Jurgen Ceder, Hugo Coveliers, Michel Delacroix, Nele Jansegers, Freddy Van Gaever, Karim Van Overmeire.

Onthoudingen

Berni Collas, Alain Courtois, Marie-Hélène Crombé-Berton, John Crombez, Armand De Decker, Jean-Jacques De Gucht, Philippe Fontaine, Richard Fournaux, Nele Lijnen, Philippe Monfils, Fatma Pehlivan, Caroline Persoons, Ann Somers, Dominique Tilmans, Bart Tommelein, Myriam Vanlerberghe, Marc Verwilghen.

Stemming 10

Aanwezig: 55
Voor: 39
Tegen: 0
Onthoudingen: 16

Voor

Wouter Beke, Berni Collas, Christophe Collignon, Alain Courtois, John Crombez, Sabine de Bethune, Armand De Decker, Jean-Jacques De Gucht, Francis Delpérée, Caroline Désir, Jan Durnez, Philippe Fontaine, Richard Fournaux, Dimitri Fourny, Cindy Franssen, Geert Lambert, Nahima Lanjri, Nele Lijnen, Philippe Mahoux, Philippe Moureaux, Fatma Pehlivan, Caroline Persoons, Jean-Paul Procureur, Els Schelfhout, Franco Seminara, Ann Somers, Marleen Temmerman, Dominique Tilmans, Elke Tindemans, Bart Tommelein, Hugo Vandenberghe, Pol Van Den Driessche, Els Van Hoof, Patrik Vankrunkelsven, Myriam Vanlerberghe, Tony Van Parys, Marc Verwilghen, Christiane Vienne, Olga Zrihen.

Onthoudingen

Yves Buysse, Jurgen Ceder, Marcel Cheron, Hugo Coveliers, Marie-Hélène Crombé-Berton, José Daras, Michel Delacroix, Benoit Hellings, Louis Ide, Nele Jansegers, Zakia Khattabi, Philippe Monfils, Freya Piryns, Luckas Vander Taelen, Freddy Van Gaever, Karim Van Overmeire.

Stemming 11

Aanwezig: 54
Voor: 37
Tegen: 0
Onthoudingen: 17

Voor

Wouter Beke, Berni Collas, Christophe Collignon, John Crombez, Sabine de Bethune, Armand De Decker, Jean-Jacques De Gucht, Francis Delpérée, Caroline Désir, Jan Durnez, Philippe Fontaine, Richard Fournaux, Dimitri Fourny, Cindy Franssen, Nahima Lanjri, Nele Lijnen, Philippe Mahoux, Philippe Moureaux, Fatma Pehlivan, Caroline Persoons, Jean-Paul Procureur, Els Schelfhout, Franco Seminara, Ann Somers, Marleen Temmerman, Dominique Tilmans, Elke Tindemans, Bart Tommelein, Hugo Vandenberghe, Pol Van Den Driessche, Els Van Hoof, Patrik Vankrunkelsven, Myriam Vanlerberghe, Tony Van Parys, Marc Verwilghen, Christiane Vienne, Olga Zrihen.

Onthoudingen

Yves Buysse, Jurgen Ceder, Marcel Cheron, Hugo Coveliers, Marie-Hélène Crombé-Berton, José Daras, Michel Delacroix, Benoit Hellings, Louis Ide, Nele Jansegers, Zakia Khattabi, Geert Lambert, Philippe Monfils, Freya Piryns, Luckas Vander Taelen, Freddy Van Gaever, Karim Van Overmeire.

Stemming 12

Aanwezig: 54
Voor: 54
Tegen: 0
Onthoudingen: 0

Voor

Wouter Beke, Yves Buysse, Jurgen Ceder, Marcel Cheron, Berni Collas, Christophe Collignon, Alain Courtois, Hugo Coveliers, Marie-Hélène Crombé-Berton, John Crombez, José Daras, Sabine de Bethune, Armand De Decker, Jean-Jacques De Gucht, Michel Delacroix, Francis Delpérée, Caroline Désir, Jan Durnez, Philippe Fontaine, Richard Fournaux, Dimitri Fourny, Cindy Franssen, Benoit Hellings, Louis Ide, Nele Jansegers, Zakia Khattabi, Geert Lambert, Nahima Lanjri, Nele Lijnen, Philippe Mahoux, Philippe Monfils, Philippe Moureaux, Fatma Pehlivan, Caroline Persoons, Freya Piryns, Jean-Paul Procureur, Franco Seminara, Ann Somers, Marleen Temmerman, Dominique Tilmans, Elke Tindemans, Bart Tommelein, Hugo Vandenberghe, Pol Van Den Driessche, Luckas Vander Taelen, Freddy Van Gaever, Els Van Hoof, Patrik Vankrunkelsven, Myriam Vanlerberghe, Karim Van Overmeire, Tony Van Parys, Marc Verwilghen, Christiane Vienne, Olga Zrihen.

Stemming 13

Aanwezig: 53
Voor: 53
Tegen: 0
Onthoudingen: 0

Voor

Wouter Beke, Yves Buysse, Jurgen Ceder, Marcel Cheron, Berni Collas, Christophe Collignon, Alain Courtois, Hugo Coveliers, Marie-Hélène Crombé-Berton, John Crombez, José Daras, Sabine de Bethune, Armand De Decker, Jean-Jacques De Gucht, Michel Delacroix, Francis Delpérée, Caroline Désir, Jan Durnez, Philippe Fontaine, Richard Fournaux, Dimitri Fourny, Cindy Franssen, Benoit Hellings, Louis Ide, Nele Jansegers, Zakia Khattabi, Geert Lambert, Nahima Lanjri, Nele Lijnen, Philippe Mahoux, Philippe Monfils, Philippe Moureaux, Fatma Pehlivan, Caroline Persoons, Freya Piryns, Jean-Paul Procureur, Franco Seminara, Ann Somers, Marleen Temmerman, Dominique Tilmans, Bart Tommelein, Hugo Vandenberghe, Pol Van Den Driessche, Luckas Vander Taelen, Freddy Van Gaever, Els Van Hoof, Patrik Vankrunkelsven, Myriam Vanlerberghe, Karim Van Overmeire, Tony Van Parys, Marc Verwilghen, Christiane Vienne, Olga Zrihen.

Stemming 14

Aanwezig: 54
Voor: 54
Tegen: 0
Onthoudingen: 0

Voor

Wouter Beke, Yves Buysse, Jurgen Ceder, Marcel Cheron, Berni Collas, Christophe Collignon, Alain Courtois, Hugo Coveliers, Marie-Hélène Crombé-Berton, John Crombez, José Daras, Sabine de Bethune, Armand De Decker, Jean-Jacques De Gucht, Michel Delacroix, Francis Delpérée, Caroline Désir, Jan Durnez, Philippe Fontaine, Richard Fournaux, Dimitri Fourny, Cindy Franssen, Benoit Hellings, Louis Ide, Nele Jansegers, Zakia Khattabi, Geert Lambert, Nahima Lanjri, Nele Lijnen, Philippe Mahoux, Philippe Monfils, Philippe Moureaux, Fatma Pehlivan, Caroline Persoons, Freya Piryns, Jean-Paul Procureur, Franco Seminara, Ann Somers, Marleen Temmerman, Dominique Tilmans, Elke Tindemans, Bart Tommelein, Hugo Vandenberghe, Pol Van Den Driessche, Luckas Vander Taelen, Freddy Van Gaever, Els Van Hoof, Patrik Vankrunkelsven, Myriam Vanlerberghe, Karim Van Overmeire, Tony Van Parys, Marc Verwilghen, Christiane Vienne, Olga Zrihen.

Stemming 15

Aanwezig: 54
Voor: 41
Tegen: 0
Onthoudingen: 13

Voor

Wouter Beke, Berni Collas, Christophe Collignon, Alain Courtois, Marie-Hélène Crombé-Berton, John Crombez, Sabine de Bethune, Armand De Decker, Jean-Jacques De Gucht, Michel Delacroix, Francis Delpérée, Caroline Désir, Jan Durnez, Philippe Fontaine, Richard Fournaux, Dimitri Fourny, Cindy Franssen, Louis Ide, Nahima Lanjri, Nele Lijnen, Philippe Mahoux, Philippe Monfils, Philippe Moureaux, Fatma Pehlivan, Caroline Persoons, Jean-Paul Procureur, Franco Seminara, Ann Somers, Marleen Temmerman, Dominique Tilmans, Elke Tindemans, Bart Tommelein, Hugo Vandenberghe, Pol Van Den Driessche, Els Van Hoof, Patrik Vankrunkelsven, Myriam Vanlerberghe, Tony Van Parys, Marc Verwilghen, Christiane Vienne, Olga Zrihen.

Onthoudingen

Yves Buysse, Jurgen Ceder, Marcel Cheron, Hugo Coveliers, José Daras, Benoit Hellings, Nele Jansegers, Zakia Khattabi, Geert Lambert, Freya Piryns, Luckas Vander Taelen, Freddy Van Gaever, Karim Van Overmeire.

Stemming 16

Aanwezig: 53
Voor: 53
Tegen: 0
Onthoudingen: 0

Voor

Wouter Beke, Yves Buysse, Jurgen Ceder, Marcel Cheron, Berni Collas, Christophe Collignon, Alain Courtois, Hugo Coveliers, Marie-Hélène Crombé-Berton, John Crombez, José Daras, Sabine de Bethune, Armand De Decker, Jean-Jacques De Gucht, Michel Delacroix, Francis Delpérée, Caroline Désir, Jan Durnez, Philippe Fontaine, Richard Fournaux, Dimitri Fourny, Cindy Franssen, Benoit Hellings, Louis Ide, Nele Jansegers, Zakia Khattabi, Geert Lambert, Nahima Lanjri, Nele Lijnen, Philippe Mahoux, Philippe Monfils, Philippe Moureaux, Fatma Pehlivan, Caroline Persoons, Freya Piryns, Jean-Paul Procureur, Franco Seminara, Ann Somers, Marleen Temmerman, Dominique Tilmans, Bart Tommelein, Hugo Vandenberghe, Pol Van Den Driessche, Luckas Vander Taelen, Freddy Van Gaever, Els Van Hoof, Patrik Vankrunkelsven, Myriam Vanlerberghe, Karim Van Overmeire, Tony Van Parys, Marc Verwilghen, Christiane Vienne, Olga Zrihen.

In overweging genomen voorstellen

Wetsvoorstellen

Artikel 77 van de Grondwet

Wetsvoorstel tot wijziging van de wet van 17 mei 2006 betreffende de externe rechtspositie van de veroordeelden tot een vrijheidsstraf en de aan het slachtoffer toegekende rechten in het raam van de strafuitvoeringsmodaliteiten betreffende het elektronisch toezicht (van de heer Philippe Monfils; Stuk 4-1506/1).

-Verzonden naar de commissie voor de Justitie.

Artikel 81 van de Grondwet

Wetsvoorstel tot versoepeling van de termijnen voor de aanvraag tot vrijstelling van sociale bijdragen van zelfstandigen (van de heer Wouter Beke c.s.; Stuk 4-1503/1).

-Verzonden naar de commissie voor de Sociale Aangelegenheden.

Wetsvoorstel tot vrijwaring van de pensioenrechten voor zelfstandigen die een vrijstelling van sociale bijdragen bekomen (van de heer Wouter Beke c.s.; Stuk 4-1504/1).

-Verzonden naar de commissie voor de Sociale Aangelegenheden.

Voorstel van resolutie

Voorstel van resolutie om tijdens het Belgische voorzitterschap van de Europese Unie de opsluiting van de Myanmarese oppositieleidster Aung San Suu Kyi te veroordelen (van mevrouw Lieve Van Ermen; Stuk 4-1493/1).

-Verzonden naar de commissie voor de Buitenlandse Betrekkingen en voor de Landsverdediging.

Vragen om uitleg

Het Bureau heeft volgende vragen om uitleg ontvangen:

-Deze vragen worden naar de plenaire vergadering verzonden.

Niet-evocaties

Bij boodschappen van 17 en 19 november 2009 heeft de Senaat aan de Kamer van volksvertegenwoordigers terugbezorgd, met het oog op de bekrachtiging door de Koning, de volgende niet geëvoceerde wetsontwerpen:

Wetsontwerp tot wijziging van het Wetboek van de belasting over de toegevoegde waarde (Stuk 4-1468/1).

Wetsontwerp betreffende de betalingsdiensten (Stuk 4-1495/1).

Wetsontwerp op het statuut van de betalingsinstellingen, de toegang tot het bedrijf van betalingsdienstaanbieder en de toegang tot betalingssystemen (Stuk 4-1496/1).

Wetsontwerp houdende bekrachtiging van diverse koninklijke besluiten genomen krachtens de wet van 29 april 1999 betreffende de organisatie van de elektriciteitsmarkt en de wet van 12 april 1965 betreffende het vervoer van gasachtige producten en andere door middel van leidingen (Stuk 4-1498/1).

Wetsontwerp tot wijziging van de wet van 16 januari 2003 tot oprichting van een Kruispuntbank van Ondernemingen, tot modernisering van het handelsregister, tot oprichting van erkende ondernemingsloketten en houdende diverse bepalingen, wat de taken van het één-loket betreft (Stuk 4-1500/1).

-Voor kennisgeving aangenomen.

Boodschappen van de Kamer

Bij boodschappen van 12 november 2009 heeft de Kamer van volksvertegenwoordigers aan de Senaat overgezonden, zoals ze ter vergadering van dezelfde dag werden aangenomen:

Artikel 77 van de Grondwet

Wetsontwerp tot wijziging van de wet van 2 augustus 2002 betreffende het toezicht op de financiële sector en de financiële diensten en tot instelling van de vordering tot staking van de inbreuken op de wet van (...) betreffende de betalingsdiensten (Stuk 4-1497/1).

-Het wetsontwerp werd verzonden naar de commissie voor de Financiën en voor de Economische Aangelegenheden.

Artikel 78 van de Grondwet

Wetsontwerp houdende diverse bepalingen inzake gezondheid (Stuk 4-1494/1).

-Het wetsontwerp werd ontvangen op 13 november 2009; de uiterste datum voor evocatie is maandag 30 november 2009.

-De Kamer heeft het ontwerp aangenomen op 12 november 2009.

Wetsontwerp tot bekrachtiging van het koninklijk besluit van 8 december 2008 betreffende de bijdrage in de werkings-, personeels- en oprichtingskosten van de kansspelcommissie verschuldigd door de houders van de vergunningen klasse A, B, C en E voor het kalenderjaar 2009 (Stuk 4-1499/1).

-Het wetsontwerp werd ontvangen op 13 november 2009; de uiterste datum voor evocatie is maandag 30 november 2009.

-De Kamer heeft het ontwerp aangenomen op 12 november 2009.

Artikel 80 van de Grondwet

Wetsontwerp betreffende de betalingsdiensten (Stuk 4-1495/1).

-Het wetsontwerp werd ontvangen op 13 november 2009; de uiterste datum voor evocatie is woensdag 18 november 2009.

-De Kamer heeft het ontwerp aangenomen op 12 november 2009.

Wetsontwerp op het statuut van de betalingsinstellingen, de toegang tot het bedrijf van betalingsdienstaanbieder en de toegang tot betalingssystemen (Stuk 4-1496/1).

-Het wetsontwerp werd ontvangen op 13 november 2009; de uiterste datum voor evocatie is woensdag 18 november 2009.

-De Kamer heeft het ontwerp aangenomen op 12 november 2009.

Wetsontwerp houdende bekrachtiging van diverse koninklijke besluiten genomen krachtens de wet van 29 april 1999 betreffende de organisatie van de elektriciteitsmarkt en de wet van 12 april 1965 betreffende het vervoer van gasachtige producten en andere door middel van leidingen (Stuk 4-1498/1).

-Het wetsontwerp werd ontvangen op 13 november 2009; de uiterste datum voor evocatie is woensdag 18 november 2009.

-De Kamer heeft het ontwerp aangenomen op 12 november 2009.

Wetsontwerp tot wijziging van de wet van 16 januari 2003 tot oprichting van een Kruispuntbank van Ondernemingen, tot modernisering van het handelsregister, tot oprichting van erkende ondernemingsloketten en houdende diverse bepalingen, wat de taken van het één-loket betreft (Stuk 4-1500/1).

-Het wetsontwerp werd ontvangen op 13 november 2009; de uiterste datum voor evocatie is woensdag 18 november 2009.

-De Kamer heeft het ontwerp aangenomen op 12 november 2009.

Kennisgeving

Wetsontwerp tot wijziging van de wet van 31 december 1983 tot hervorming der instellingen voor de Duitstalige Gemeenschap betreffende de onverenigbaarheden voor de leden van het Parlement van de Duitstalige Gemeenschap (van de heer Berni Collas c.s.; Stuk 4-1225/1).

-De Kamer heeft het ontwerp aangenomen op 12 november 2009 zoals het haar door de Senaat werd overgezonden.

Indiening van een wetsontwerp

De Regering heeft volgend wetsontwerp ingediend:

Wetsontwerp houdende instemming met het Internationaal Verdrag inzake de bescherming van alle personen tegen gedwongen verdwijning, aangenomen te New York op 20 december 2006 (van de Regering; Stuk 4-1505/1).

-Het wetsontwerp werd verzonden naar de commissie voor de Buitenlandse Betrekkingen en voor de Landsverdediging.

Informele mededeling van een verdrag

Bij brief van 12 november 2009 heeft de vice-eersteminister en minister van Financiën, aan de Senaat ter kennisgeving overgezonden, de tekst van de Overeenkomst tussen België en Liechtenstein, ondertekend op 10 november 2009.

Deze tekst zal tevens worden gepubliceerd op de website van de Federale Overheidsdienst Financiën www.fiscus.fgov.be.

Deze Overeenkomst werd nog niet aan de Kamers ter goedkeuring voorgelegd.

-Verzonden naar de commissie voor de Buitenlandse Betrekkingen en voor de Landsverdediging.

Mededeling van koninklijke besluiten

Bij brief van 13 november 2009 heeft de vice-eersteminister en minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid aan de Senaat overgezonden, voor de publicatie in het Belgisch Staatsblad, overeenkomstig artikel 3bis, §1, 3de lid, van de gecoördineerde wetten op de Raad van State, het ontwerp van koninklijk besluit voor advies voorgelegd aan de Raad van State van volgende koninklijke besluiten:

-Verzonden naar de commissie voor de Sociale Aangelegenheden.

Bij brief van 19 november 2009 heeft de vice-eerste minister en minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid aan de Senaat overgezonden, voor de publicatie in het Belgisch Staatsblad, overeenkomstig artikel 3bis, §1, 3de lid, van de gecoördineerde wetten op de Raad van State, het ontwerp van koninklijk besluit voor advies voorgelegd aan de Raad van State van volgend koninklijk besluit:

-Verzonden naar de commissie voor de Sociale Aangelegenheden.

Economische Overheidsbedrijven - Infrabel

Bij brief van 10 november 2009 heeft de vice-eersteminister en minister van Ambtenarenzaken, Overheidsbedrijven en Institutionele Hervormingen, overeenkomstig artikel 23, §6, van de wet van 21 maart 1991 betreffende de hervorming van sommige economische overheidsbedrijven, aan de Senaat overgezonden, het jaarverslag omtrent de uitvoering van de opdrachten van openbare dienst van Infrabel tijdens het dienstjaar 2008.

Economische Overheidsbedrijven - NMBS

Bij brief van 10 november 2009 heeft de vice-eersteminister en minister van Ambtenarenzaken, Overheidsbedrijven en Institutionele Hervormingen, overeenkomstig artikel 23, §6, van de wet van 21 maart 1991 betreffende de hervorming van sommige economische overheidsbedrijven, aan de Senaat overgezonden, het jaarverslag omtrent de uitvoering van de opdrachten van openbare dienst van de NMBS tijdens het dienstjaar 2008.

Economische Overheidsbedrijven - NMBS Holding

Bij brief van 10 november 2009 heeft de vice-eersteminister en minister van Ambtenarenzaken, Overheidsbedrijven en Institutionele Hervormingen, overeenkomstig artikel 23, §6, van de wet van 21 maart 1991 betreffende de hervorming van sommige economische overheidsbedrijven, aan de Senaat overgezonden, het jaarverslag omtrent de uitvoering van de opdrachten van openbare dienst van de NMBS Holding tijdens het dienstjaar 2008.

-Verzonden aan de commissie voor de Financiën en voor de Economische Aangelegenheden.

Vaste Commissie voor taaltoezicht

Bij brief van 29 oktober 2009, heeft de minister van Binnenlandse Zaken, overeenkomstig artikel 62 van de door het koninklijk besluit van 18 juli 1966 samengeordende wetten op het gebruik van de talen in bestuurszaken, aan de Senaat overgezonden, het jaarverslag en de adviezen van de Vaste Commissie voor taaltoezicht voor het jaar 2008.

-Ter Griffie gedeponeerd.

Europees Parlement

Bij brief van 23 oktober 2009 heeft de voorzitter van het Europees Parlement aan de Senaat volgende teksten overgezonden:

aangenomen tijdens de vergaderperiode van 19 tot 22 oktober 2009.

-Verzonden naar de commissie voor de Buitenlandse Betrekkingen en voor de Landsverdediging en naar het Federaal Adviescomité voor Europese Aangelegenheden.