5-67COM

5-67COM

Commissie voor de Justitie

Handelingen

WOENSDAG 11 MEI 2011 - OCHTENDVERGADERING

(Vervolg)

Vraag om uitleg van de heer Bert Anciaux aan de minister van Justitie over «een beslissing van het parket tot vrijlating van op heterdaad betrapte inbrekers» (nr. 5-802)

De heer Bert Anciaux (sp.a). - De politiezone West-Limburg arresteerde in 2010 twee Bulgaren bij een nachtelijke controle van voertuigen. Gevonden inbrekersmaterieel werd gelinkt aan een net gepleegde inbraak, op een moment dat de hele streek geteisterd werd door inbraken. Een dag later stelde het parket beide inbrekers op vrije voeten. Verder onderzoek legde een onomstotelijk verband tussen de twee Bulgaren en de bende die de streek al geruime tijd onveilig maakte. Gelukkig konden de twee later toevallig in Brussel worden ingerekend.

Dit feit verklaart waarom lokale politiediensten en burgemeesters zich zo vaak negatief uiten over de werking van justitie. Het hoeft inderdaad weinig betoog dat zulke feiten - en er zijn er honderden soortgelijke - koren op de molen betekenen voor iedereen die, soms met slechte bedoelingen, onze justitie wil desavoueren en de zelfs de rechtsstaat wil destabiliseren. Desondanks begrijpt elk weldenkend mens de enorme frustratie die zich bij de betrokken politiemensen, burgemeesters en bij uitbreiding in de samenleving ontwikkelt naar aanleiding van dit soort van verhalen.

Ongetwijfeld deelt de minister, met zijn ervaring als burgemeester van een grote stad, deze analyse en onderschrijft hij het grote belang van een slagkrachtige en performante justitie, ook op deze terreinen.

Wat heeft de minister ondernomen of is hij zinnens te doen om de geloofwaardigheid van de parketten bij de lokale politiediensten, burgemeesters en de samenleving sterker en krachtiger te maken? Met welke maatregelen kon of kan hij de parketten verhinderen te blunderen, zoals mijn verhaal illustreerde? Hoe verklaart hij dat er na decennialang ijveren voor alert en adequaat agerende parketten, nog steeds zulke misstappen gebeuren? Waar falen de kwaliteitszorg en de controles? Worden deze parketten niet systematisch en doortastend geëvalueerd of blijven zij zich koesteren in een boven de realiteit verheven onaantastbaarheid? Hoe kan de minister dit soort strapatsen blijven toedekken, vergoelijken of blijven verwijzen naar een betere toekomst?

De heer Stefaan De Clerck, minister van Justitie. - Op 21 maart 2010 omstreeks middernacht werden twee Bulgaarse mannen aangetroffen te Lummen. Ze gingen met een sporttas in de hand naar een Volkswagen Polo met Bulgaarse nummerplaat. De betrokken personen, van wie één ingeschreven is in Schaarbeek en de andere geen bekende verblijfplaats heeft in ons land, kwamen van de inrit van de woning aan Lindekensveld 23, zoals in de media werd meegedeeld. Hun wagen stond verderop in dezelfde straat geparkeerd. In de sporttas werd inbrekersmaterieel aangetroffen. Op 21 maart 2010 werd het parket te Hasselt rond 4.10 uur een eerste maal gecontacteerd. Beide personen werden gearresteerd en er werd een buurtonderzoek bevolen. Dat onderzoek heeft geen nuttige elementen opgeleverd. De bewoner van het pand Lindekensveld 23 was net thuisgekomen en heeft mogelijk de verdachten afgeschrikt. In elk geval werden in de buurt geen diefstallen of pogingen daartoe vastgesteld. Om 9.07 uur werd het parket opnieuw gecontacteerd en werd opdracht gegeven beide personen te verhoren in aanwezigheid van een tolk. Om 14.15 uur werd contact opgenomen met de magistraat met dienst van het parket te Tongeren, maar die achtte het niet opportuun de verdachten voor te leiden voor de onderzoeksrechter. Het onderzoek werd niettemin voortgezet. Zo bleek dat in Genk in de periode januari-februari 2011 verschillende diefstallen met braak in nachtwinkels werden gepleegd. Uit doorgedreven telefonieonderzoek bleek dat de gsm's van de betrokkenen zich ten tijde van de diefstallen zich herhaaldelijk onder de zendmasten van de plaats van de feiten bevonden. Zo konden de daders van deze feiten geïdentificeerd worden. Ze werden beiden voorgeleid voor en aangehouden door onderzoeksrechter Meesen te Tongeren. Het gerechtelijk onderzoek werd inmiddels afgesloten en beide verdachten werden op 4 januari 2011 door de correctionele rechtbank te Tongeren veroordeeld voor een aantal diefstallen met braak en de diefstal van een sporttas. Eén van hen werd veroordeeld tot vijftien maanden gevangenisstraf, waarvan acht maanden met drie jaar uitstel en de andere tot vijftien maanden, waarvan tien maanden met drie jaar uitstel.

Eens te meer werd vastgesteld dat de huidige arrondissementsgrenzen achterhaald zijn en eerder een hinderpaal zijn in de aanpak van rondtrekkende dadergroeperingen. Wanneer ze de grens van het arrondissement oversteken, is een ander parket bevoegd en is er geen eenheid van vervolging meer.

Ik denk dat dit een argument is voor de hervormingsvoorstellen om het gerechtelijk landschap te hertekenen, zodat Hasselt en Tongeren voortaan één arrondissement Limburg vormen.

Diefstallen met braak in woningen zijn een topprioriteit van het beleid in het rechtsgebied. De vijf parketten van Antwerpen en Limburg werken een gemeenschappelijk plan van aanpak uit, zodat ze beter kunnen samenwerken. Daarenboven werken deze parketten ook zeer intens samen met Nederland. Deze samenwerking is in Europa toonaangevend voor de bestrijding van grenscriminaliteit.