3-1641/4 | 3-1641/4 |
17 MEI 2006
I. INLEIDING
De commissie heeft dit wetsvoorstel, na terugzending door de plenaire vergadering, besproken tijdens haar vergaderingen van 4 en 17 mei 2006, naar aanleiding van een nota van de Dienst Juridische Zaken, Wetsevaluatie en Documentaire Analyse van de Senaat, in aanwezigheid van de heer Tobback, minister van Leefmilieu en Pensioenen
II. ALGEMENE BESPREKING
1. Nota van de Dienst Juridische Zaken, Wetsevaluatie en Documentaire Analyse van de Senaat
Mevrouw Van de Casteele verwijst naar de nota van de Dienst Juridische Zaken, Wetsevaluatie en Documentaire Analyse van de Senaat, die jammer genoeg pas werd opgesteld nadat het wetsvoorstel nr. 3-1641 door de commissie ongewijzigd werd aangenomen, en die stelt dat de artikelen 9 en 10 van de door de commissie aangenomen tekst een ernstig probleem doen rijzen.
Overeenkomstig artikel 10 kunnen de bepalingen die door artikel 9 in het koninklijk besluit van 5 oktober 1994 houdende oprichting van een Raadgevend Comité voor de Pensioensector werden toegevoegd of gewijzigd, door de Koning opnieuw worden gewijzigd, opgeheven of aangevuld worden.
De tekst van de artikelen 9 en 10 gaat terug op amendementen op een vorig wetsvoorstel met dezelfde strekking, met name het wetsvoorstel nr. 3-1027/1 en de amendementen nrs. 7 en 8 die daarop werden ingediend (stuk Senaat, nr. 3-1027/4). De toelichting bij dat laatste amendement wijst op de noodzaak de scheiding der machten te respecteren.
Artikel 9 voegt echter geen bepalingen toe aan of wijzigt geen bepalingen van het koninklijk besluit, maar heft dat integraal op. Bovendien kan wat niet meer bestaat, ook niet meer opnieuw gewijzigd, opgeheven of aangevuld worden. Artikel 10 kan in zijn huidige redactie dan ook geen enkel gevolg hebben.
Het koninklijk besluit van 5 oktober 1994 werd uitgevaardigd met toepassing van de artikelen 37 en 107, tweede lid, van de Grondwet, dus op grond van de exclusieve bevoegdheid van de Koning als inrichtende overheid van de uitvoerende macht. Het Raadgevend Comité voor de pensioenen werd trouwens bij de federale overheidsdienst Sociale Zekerheid opgericht. De wetgever is dan ook niet bevoegd om dat Comité af te schaffen.
Bovendien is het duidelijk dat een inbreuk op de scheiding der machten door artikel 9 niet ongedaan kan worden gemaakt door in artikel 10 te bepalen dat de Koning eventueel die inbreuk ongedaan kan maken.
De Dienst Juridische Zaken, Wetsevaluatie en Documentaire Analyse van de Senaat concludeert dan ook dat artikelen 9 en 10 van de door de commissie aangenomen tekst dienen te worden herzien.
2. Bespreking
De heer Mahoux meent dat, indien de door de commissie aangenomen tekst ongrondwettig zou blijken te zijn, men hieraan dient te remediëren. Het louter doen vervallen van de artikelen 9 en 10, zonder dat men het concrete engagement van de minister van Leefmilieu en Pensioenen heeft over het opheffen van het koninklijk besluit van 5 oktober 1994 houdende oprichting van een Raadgevend Comité voor de Pensioensector, die in de Federale Adviesraad voor Ouderen zal worden geďntegreerd, lijkt hem evenwel niet wenselijk.
Mevrouw Pehlivan sluit zich hierbij aan. Zij is het echter niet eens met de bewering als zou de door de commissie aangenomen tekst ongrondwettig zijn en verwijst hiervoor naar andere wetten, zoals bijvoorbeeld de wet van 3 juli 2005 betreffende de rechten van vrijwilligers. Omwille van de coherentie lijkt het haar noodzakelijk dat de opheffing van het koninklijk besluit van 5 oktober 1994 in de wet zelf wordt ingeschreven. Zij dringt erop aan dat de voorliggende tekst zo snel als mogelijk wordt goedgekeurd door de Senaat zodat hij aan de Kamer van volksvertegenwoordigers kan worden overgemaakt en ter bekrachtiging aan de Koning kan worden voorgelegd.
Mevrouw Annane meent dat hier geen hoogdringendheid is en stelt voor de suggestie van de Dienst Juridische Zaken, Wetsevaluatie en Documentaire Analyse van de Senaat te volgen.
Ook de heer Vankrunkelsven is hier voorstander van maar vraagt tegelijk het engagement van de minister van Leefmilieu en Pensioenen over de opheffing van het koninklijk besluit van 5 oktober 1994.
III. ARTIKELSGEWIJZE BESPREKING
Artikelen 9 en 10
Amendementen nrs. 1 en 2
Mevrouw Geerts c.s. dienen amendementen nrs. 1 en 2 in (stuk Senaat, nr. 3- 1641/3) die er toe strekken om respectievelijk de artikelen 9 en 10 op te heffen.
Mevrouw Geerts licht toe dat deze amendementen door de indieners van het initiële wetsvoorstel werden ingediend teneinde tegemoet te komen aan de juridische bezwaren die zijn gebleken uit de nota van de Dienst Juridische Zaken, Wetsevaluatie en Documentaire Analyse van de Senaat. Zij verwijst ook naar de verantwoording bij het amendement, waaruit duidelijk blijkt dat de ratio legis van de opgeheven artikelen overeind blijft en dat moet vermeden worden dat twee structuren naast mekaar zouden bestaan. Het bestaande Raadgevend Comité voor de Pensioenen dient dan ook te worden opgeheven bij koninklijk besluit en dient te worden geďntegreerd in de Federale Adviesraad voor Ouderen teneinde de continuďteit te waarborgen. Zij vraagt dat de minister van Pensioenen zich ertoe zou engageren om een dergelijk koninklijk besluit daadwerkelijk aan de Koning ter ondertekening voor te leggen. Niettemin moet worden benadrukt dat tijdens de hoorzittingen in de werkgroep « vergrijzing » van de Senaat geen enkele negatieve beoordeling werd gegeven over het functioneren van het Raadgevend Comité voor Pensioenen.
Mevrouw de T' Serclaes sluit zich aan bij deze argumentatie. Zij dringt erop aan dat ook de zelfstandige ondernemers zouden worden vertegenwoordigd in de op te richten Federale Adviesraad voor Ouderen en verzoekt de minister om zich ook hiertoe te engageren.
Mevrouw Zrihen is van oordeel dat de oprichting van een Federale Adviesraad voor Ouderen aansluit bij de evolutie in de samenleving. De oprichting ervan is een constructieve en proactieve handeling en dient geenszins te worden beschouwd als een vernietiging van de bestaande adviesraden die veel nuttig werk leveren. De bedoeling is vooral om meer gestructureerd te kunnen werken.
De heer Beke informeert of de minister reeds een idee heeft van de samenstelling van de Federale Adviesraad voor Ouderen, vermits de leden worden benoemd bij koninklijk besluit op voordracht van de minister van Pensioenen en de minister van Sociale Zaken. Zal hij de nodige evenwichten die in ons land bestaan respecteren bij de samenstelling ? Zal de minister extra financiële middelen ter beschikking stellen van de Federale Adviesraad voor Ouderen of wordt het budget voor het bestaande Raadgevend Comité voor Pensioenen verder opgebruikt ?
Mevrouw Van de Casteele sluit zich aan bij deze laatste vraag en informeert naar het huidige budget voor het Raadgevend Comité voor Pensioenen. Hoe zit het overigens met het de rechtspositieregeling van de personeelsleden van dit Raadgevend Comité ? Worden zij overgeheveld naar de Federale Adviesraad ?
De heer Tobback, minister van Leefmilieu en Pensioenen, bevestigt dat een oplossing moet worden gevonden voor de personeelsleden die vanuit de verschillende administraties ter beschikking worden gesteld aan het bestaande Raadgevend Comité voor Pensioenen. Wellicht zal dit, samen met de budgettaire implicaties, naar aanleiding van de opmaak van de volgende begroting worden geregeld. De minister zal hierover wel overleg plegen met de indieners van het wetsvoorstel.
Het is de intentie van de minister om erover te waken dat de op te richten Federale Adviesraad voor Ouderen minstens even representatief is als het bestaande Raadgevend Comité voor Pensioenen. Voor de concrete voordrachten lijkt het wenselijk de bekrachtiging door de Koning van voorliggende wet af te wachten.
Het uitgangspunt van de toenmalige minister van Pensioenen, die de oprichting van het Raadgevend Comité voor Pensioenen heeft begeleid, was om zoveel als mogelijk de ouderenorganisaties te betrekken bij het beleid. Ook de heer Tobback heeft deze intentie en wil dit element zelfs nog versterken. De opheffing van het bestaande Raadgevend Comité voor Pensioenen is zijns inziens slechts mogelijk wanneer de garantie bestaat dat het wordt geďntegreerd in de Federale Adviesraad voor Ouderen. Het is niet de bedoeling beide organen naast mekaar te laten bestaan. In de mate dat deze Adviesraad daadwerkelijk zal worden opgericht en de nodige garanties biedt inzake representativiteit, is de minister bereid het Raadgevend Comité voor de Pensioenen op te heffen.
De heer Beke vraagt dat niet enkel met de indieners overleg wordt gepleegd over de samenstelling van de Federale Adviesraad voor Ouderen, maar ook met alle politieke fracties die voorliggend wetsvoorstel zullen goedkeuren.
De minister bevestigt dat het overleg op deze wijze zal plaatsvinden.
IV. STEMMINGEN
De amendementen nrs. 1 en 2 worden aangenomen met eenparigheid van de 9 aanwezige leden.
Het aldus geamendeerde wetsvoorstel werd aangenomen met eenparigheid van de 9 aanwezige leden.
Vertrouwen werd geschonken aan de rapporteur voor het het uitbrengen van een mondeling verslag aan de plenaire vergadering.
| De rapporteur, | De voorzitter, |
| Jihane ANNANE. | Annemie VAN de CASTEELE. |