(N.): Vraag gesteld in 't Nederlands - (Fr.): Vraag gesteld in 't Frans
Sommige ontwikkelingslanden besteden een aanzienlijk deel van hun budget aan militaire uitgaven.
In welke mate is de hoogte van de militaire uitgaven van een land een factor bij de keuze van ontwikkelingsprojecten of partners ?
Op welke manier worden de betrokken landen er al dan niet toe aangezet om hun militaire uitgaven te verminderen ?
Antwoord : In antwoord op zijn vraag kan ik het geachte lid het volgende meedelen.
De landen die in het Human Development Report van de UNDP worden aangemerkt als de armste landen zijn veelal landen die te lijden hebben onder interne crisissen en/of conflicten. Als gevolg hiervan ontstaat een vicieuze cirkel van verder toenemende armoede. In de meeste gevallen heeft de Staat slechts beperkte middelen en wordt een vrij hoog bedrag uitgetrokken voor defensie. De onderliggende oorzaken van deze crisissen en/of conflicten houden verband met een gebrek aan middelen. Burundi is hiervan een voorbeeld.
Wat ontwikkelingshulp betreft, zijn de graad van armoede en de strategie voor armoedevermindering de sleutelcriteria. In dit verband laat België zich leiden door het PRSP, de richtlijnen van de DAC (OESO) en werkt het samen met de Wereldbank en het IMF. Deze instanties zien nauwlettend toe op de hoogte van de met defensie verband houdende uitgaven van deze landen en dus ook op de bestemmingen van het budget. België voert een politieke dialoog die nauw aanleunt bij het steunverleningspercentage en spitst de samenwerking toe op de sociale sectoren.
Deze landen helpen betekent begeleidende maatregelen uitwerken om hen uit de crisis te halen, de bevolking die het slachtoffer is van crisissen en/of conflicten steunen door de armoede waarin zij leeft te lenigen en het land helpen bij de herschikking van zijn uitgaven. Geen hulp verlenen aan de bevolking van landen die zich in een crisis en/of conflict bevinden, komt erop neer dat zij tweemaal het slachtoffer zijn.