3-66

3-66

Belgische Senaat

Handelingen

DONDERDAG 24 JUNI 2004 - NAMIDDAGVERGADERING

(Vervolg)

Mondelinge vragen

Mondelinge vraag van de heer Jean-Marie Dedecker aan de vice-eerste minister en minister van Binnenlandse Zaken over «de regeling inzake takel- en stallingskosten» (nr. 3-362)

De heer Jean-Marie Dedecker (VLD). - Artikel 4 van het koninklijk besluit van 1 december 1975 houdende algemeen reglement op de politie van het wegverkeer en het gebruik van de openbare weg bepaalt dat de politie bij afwezigheid van de bestuurder het recht heeft een geparkeerd voertuig ambtshalve te laten verplaatsen.

In de praktijk wordt soms vrij snel tot takelen overgegaan, ook al is er geen sprake van effectieve hinder of van gevaarlijke omstandigheden voor andere weggebruikers. Er heerst een grote willekeur bij het wegslepen van geparkeerde voertuigen.

Alle takelwerk wordt uitbesteed. In bepaalde gevallen blijven de voertuigen voor bepaalde tijd gestald bij de takelfirma.

De vergoeding van de takel- en stallingskosten is niet zeer duidelijk door de wet geregeld. Soms neemt de overheid die vergoeding voor haar rekening, soms niet. De takel- en stallingstarieven zijn evenmin eenvormig.

Die situatie leidt vaak tot geschillen en wanbetaling, en bijgevolg tot financiële problemen voor de takelfirma's. Soms worden voertuigen gewoon niet meer opgehaald en moeten ze jaren bij de takelfirma blijven staan tot het juridische dispuut beëindigd is en zonder dat de firma de takelkosten krijgt terugbetaald.

Kan reglementair en algemeen worden bepaald dat politie of parket de inning van takel- en stallingskosten voor hun rekening nemen en de takelfirma's vergoeden?

Kunnen richtlijnen worden uitgevaardigd om het takelen van voertuigen te beperken tot gevallen waarbij geparkeerde voertuigen onmiskenbaar het verkeer hinderen of een gevaar vormen voor de andere weggebruikers, zodat willekeur vanwege de politie wordt uitgeschakeld?

De heer Patrick Dewael, vice-eerste minister en minister van Binnenlandse Zaken. - Het ligt voor de hand dat de politie een geparkeerd voertuig slechts zal laten wegtakelen wanneer daar goede redenen voor bestaan. Zo kan een voertuig het verkeer hinderen of gevaarlijk maken, of gediend hebben voor het plegen van een misdrijf. Ik verwacht van de politiediensten dat ze het stallen van die voertuigen en het teruggeven ervan aan de eigenaars op een klantvriendelijke manier organiseren. De wet machtigt de politie immers niet het takelen als een extra straf te hanteren. De politiediensten sluiten meestal overeenkomsten met de sector van de takelmeesters. In die overeenkomsten worden kwaliteitseisen gesteld en wordt ook een goede werkwijze afgesproken. Dat lijkt mij een goede werkwijze, die haar deugdelijkheid in de praktijk al heeft bewezen.

De overheid neemt de kosten slechts in twee gevallen voor haar rekening. Ten eerste, als ze zelf een fout heeft begaan, als ze bijvoorbeeld ten onrechte heeft getakeld of verkeersborden te laat heeft geplaatst. Ten tweede als de bestuurder van de auto geen fout heeft begaan, maar het takelen van de wagen toch nodig was. Dat kan het geval zijn als de politie correct geparkeerde auto's heeft verplaatst om de doorgang van uitzonderlijk vervoer te kunnen verzekeren. Tot vandaag is het uiterst ongebruikelijk dat de politie de kostenafwikkeling verzorgt voor rekening van een privé-takelmeester. Integendeel, in het verkeersreglement staat dat het verplaatsen gebeurt op risico en ten laste van de overtreder. Ik begrijp wel dat de sector problemen heeft om de takel- en stallingskosten tijdig de recupereren, te meer daar de rechtspraak het retentierecht dat soms wordt toegepast, niet erkent. Ik ben zelf voorstander van het invoeren van dat retentierecht. Maar aangezien dat bij wet moet gebeuren, moet ik ook verwijzen naar mijn collega's van Justitie en van Mobiliteit.

Anderzijds ga ik ervan uit dat de politie ook zonder bijkomende richtlijnen weet dat ze haar bevoegdheid om een voertuig te verplaatsen op een intelligente manier moet uitoefenen. Bovendien zijn er de plaatselijke instructies van de parketten en van de lokale overheden.