2-168

2-168

Sénat de Belgique

Annales

JEUDI 20 DÉCEMBRE 2001 - SÉANCE DE L'APRÈS-MIDI

(Suite)

Question orale de M. Didier Ramoudt au ministre des Télécommunications et des Entreprises et Participations publiques, chargé des Classes moyennes, sur «le contrat entre la Sabena et la Swissair» (n° 2-760)

De heer Didier Ramoudt (VLD). - De contracten die afgesloten werden in 1995 tussen de Belgische Regering en de Swissair-groep zouden volgende clausules bevatten. Ten eerste, als de resultaten van de exploitatie niet bevredigend, ondermaats of verlieslatend zijn, kan de Belgische overheid de aandelen van Swissair terugkopen tegen de prijs die ervoor werd betaald, verhoogd met de intresten voor de duur van het geïnvesteerde kapitaal. Ten tweede, de executieve van de raad van bestuur, de grote baas dus, moet een persoon zijn die door Swissair wordt aangewezen.

Met deze twee opmerkelijke contractclausules kreeg Swissair in feite een carte blanche, met de ondertussen welbekende gevolgen.

Graag vernam ik van de minister waarom aan deze clausules in de loop van de jongste twee jaar niets is veranderd. Het is immers niet logisch dat de voorzitter van de raad van bestuur door Swissair, een minderheidsaandeelhouder wordt aangewezen en dat Swissair daardoor de volledige beslissingsmacht verwerft. Geen enkel gezond privé-bedrijf zou een dergelijk contract ondertekenen.

De heer Rik Daems, minister van Telecommunicatie en Overheidsbedrijven en Participaties, belast met Middenstand. - Een afgesloten contract kan je niet unilateraal wijzigen. Een wijziging vereist de instemming van beide partijen. Daarom was het niet mogelijk om op een aantal punten betreffende het contract van 1995, die de vraagsteller aanhaalt, wijzigingen door te voeren. Daarentegen zijn wel wijzigingen aangebracht aan het contract van april 2000. Die ondervangen één van de twee aangehaalde problemen. Het zo maar kunnen nemen van de meerderheid, naar eigen goeddunken, hebben we in de overeenkomst van 2000 voorkomen. De enige voorwaarde die de meerderheidsparticipatie van Swissair tot gevolg had was alleen nog het goedkeuren van de bilaterale akkoorden. Wanneer de meerderheid was genomen, zou daardoor heel het passief in consolidatie bij Swissair, dat toch aan de basis lag van de zeer zware schuldpositie van Sabena, terecht zijn gekomen. Het is juist dat in die context de andere clausule, over de aanduiding van de baas, niet is gewijzigd. Dat was logisch.

Zeker is dat men terug wilde gaan naar het contract van 1995. Men heeft de contracten van april 2000 en januari en februari 2001, die ik heb onderhandeld, nooit gewild. Dat is misschien een verklaring voor de moeilijke relatie die uiteindelijk heeft geleid tot een rechtszaak, waarbij we Swissair met de rug tegen de muur hebben gezet om het te verplichten om een aantal zaken te doen, met name het inbrengen van kapitaal. Het verhaal, dat dramatisch is geëindigd, is gekend. We hopen dat er toch nog een behoorlijke sociale opvang komt voor de mensen die hun baan zijn verloren.

Ik moet geen oordeel vellen over de omstandigheden waarin het contract van 1995 is gemaakt. Ik weet wel dat een dergelijk contract in 2000 of 2001 niet mogelijk was. Ik ken echter de omstandigheden van 1995 niet zodat ik er moeilijk een waardeoordeel kan over vellen.

De heer Didier Ramoudt (VLD). - Uiteraard was de minister niet bij machte het contract te wijzigen zonder de medewerking van Swissair. Ik wilde met deze vraag enkel benadrukken dat de overheid in de toekomst deze handelwijze niet kan herhalen bij het afsluiten van belangrijke contracten. Het is aberrant call-opties volledig risicoloos, zelfs met intresten, in een contract in te schrijven. Dat is onverantwoordelijk vanwege de toenmalige beleidsmensen. Ik blijf erbij dat hier een oorzakelijk verband zit voor het teloorgaan van Sabena.