2-162 | 2-162 |
M. le président. - M. Didier Reynders, ministre des Finances, répondra au nom de M. Antoine Duquesne, ministre de l'Intérieur.
De heer Paul Wille (VLD). - Sommigen beweren dat men de problemen moet aanpakken op het moment dat ze zich voordoen. Dat is hier het geval: het aantal verzoekschriften van asielzoekers bij de Raad van State is de jongste vijf jaar meer dan verdubbeld. In 1996 werden 2.550 verzoekschriften ingediend op een totaal van 6.560, dit is 39%. In 2001 is dat aantal gestegen tot 18.458 op een totaal van 22.528, of 81%. Het aantal aanvragen is vooral sterk toegenomen in de periode 1999-2000; toen is het aantal dossiers gestegen van 12.738 tot 22.528.
Ingevolge die toename heeft de Raad van State een immense achterstand opgelopen. Die kan niet zomaar worden weggewerkt aangezien er jaarlijks gemiddeld 9.000 arresten worden uitgesproken.
Graag had ik van de minister vernomen of hij op de hoogte is van dit probleem en welk standpunt hij terzake inneemt. Is hij van mening dat een aanpassing van de vreemdelingenwetgeving noodzakelijk is? Zou een procedurele of legistieke controlefunctie van de Raad van State en het laten uitvoeren van de overige taken door een administratieve rechtbank, wat ik evenwel ten persoonlijken titel naar voren breng, een oplossing kunnen bieden?
De heer Didier Reynders, minister van Financiën. - Mijn collega van Binnenlandse Zaken bezorgde me het volgende antwoord.
"Het kabinet van Binnenlandse Zaken had al contact met de Raad van State om bepaalde problemen te analyseren. Ook werd er een werkgroep opgericht en vonden er al verschillende technische vergaderingen plaats. Het werk vordert goed.
Toch blijft dit een verontrustend probleem. Momenteel wordt 50% van de beslissingen van onontvankelijkheid van asielaanvragen voor de Raad van State aangevochten. Voor dit zeer hoge percentage betwistingen is er naar mijn mening geen objectieve verklaring. De kwaliteit van het onderzoek van asielaanvragen is de afgelopen jaren zeker niet achteruitgegaan. Ik ben integendeel onder de indruk van de steeds nauwkeuriger en omstandiger motivering van de weigeringsbeslissingen van de commissaris-generaal. Zijn motiveringen zijn de voorbije jaren steeds beter geworden.
De stijging van het percentage betwistingen en de globale toename van het aantal geschillen rond vreemdelingen zijn te verklaren vanuit elementen die niets te maken hebben met de kwaliteit van de asielaanvragen. Zo oordeelde het Arbitragehof - in zijn arrest 43/98 - bijvoorbeeld dat de eenvoudige indiening van een bezwaarschrift bij de Raad van State de uitgeprocedeerde en verwijderbare asielzoekers het recht op maatschappelijke hulpverlening geeft, zolang het beroep bij de Raad van State niet beslecht is. Bovendien kent de Raad van State de gratis procedure waarbij de verzoeker wordt vrijgesteld van het kleven van fiscale zegels in 96% van de aanvragen. Dat betekent dat de procedure voor uitgeprocedeerde asielzoekers bijna altijd volledig gratis is.
Worden initiatieven genomen om het werk van de Raad van State te verlichten? Ik wil er allereerst op wijzen dat de Raad in een recent verleden om deze geschillen te behandelen al een zeer belangrijke personeelsversterking kreeg. Nieuwe kamers werden opgericht, talrijke staatsraden, auditeurs, griffiers en zelfs bijkomende bestuurssecretarissen werden aangeworven. Op hun verzoek heb ik ook een specifiek procedurereglement laten goedkeuren om de behandeling van de bezwaarschriften te versnellen en dus de toevloed ervan te verminderen.
Ik ben nog steeds bereid met mijn departement de nodige medewerking te verlenen om het werk van de Raad van State te optimaliseren, maar wel op basis van een louter technische en operationele ondersteuning. De regering gaat niet verder dan deze hoofdzakelijk technische bijstand. Er kan geen sprake van zijn opnieuw staatsraden, auditeurs of bijkomende juristen aan te werven. Ik meen trouwens dat ik al heb opgemerkt dat het moeilijk wordt nog specifieke wetgeving goed te keuren om het probleem van deze geschillen op te lossen zonder in te gaan tegen de principes van gelijkheid en non-discriminatie, waar ik achter sta.
Op het ogenblik moet de Raad van State dus interne oplossingen zoeken om deze dossiers snel te behandelen en dus de abnormaal grote toevloed van bezwaarschriften te beperken. De wetgever en de regering hebben de nodige middelen daarvoor gegeven."
De heer Paul Wille (VLD). - De minister is een praktisch man en ik probeer dat ook te zijn. De oplossing is duidelijk: minder asielaanvragen, minder verzoekschriften bij de Raad van State en meer dossiers laten behandelen door de bevoegde instelling. Ik hoop dat mijn suggestie om een administratieve rechtbank in te stellen alsnog zal worden bekeken. Het is een mogelijke oplossing voor dit probleem.