2-763/1 | 2-763/1 |
23 MEI 2001
Sedert de verkiezing van Ariel Sharon tot eerste minister van Israël, en de vorming van een regering van nationale eenheid met medewerking van Shimon Peres als minister van Buitenlandse Zaken, is een aantal onrustwekkende evoluties aan de gang. Het lijkt er immers steeds meer op dat premier Sharon alleen gelooft in een militaire oplossing van het conflit met de Palestijnen, en dat de Palestijnse overheid de controle over de Hamasbeweging heeft verloren. Getuige daarvan zijn de regelmatige invasies van het Israëlische leger in de Gaza-strook, en de aanvallen op burgerdoelen in de Westbank die eigenlijk in Palestijnen handen is sinds de vredesakkoorden van Oslo en waarvoor Israel zelfs door de Verenigde Staten op de vingers is getikt. Ook de zelfmoordaanslagen op Israëlische burgers doen de situatie verder escaleren.
Alle waarnemers zijn het erover eens dat Sharon daarmee het gezag van de Palestijnse autoriteit totaal wil vernietigen en Arafat aan de onderhandelingstafel wil dwingen op zijn voorwaarden. Door het bombardement van Israël op een Syrische radarinstallatie in Libanon, voor de eerste keer sinds 1982, dreigt de spanning bovendien in de hele regio aanzienlijk toe te nemen.
Deze militaire escalatie moet dringend een halt worden toegeroepen en alleen toenemende internationale druk zal Israël doen inzien dat het meer heil te zoeken heeft in de daadwerkelijke hervatting van de vredesonderhandelingen. De voorzichtigheid en terughoudendheid die we aan de dag legden om het vredesproces alle kansen te geven, moet nu plaats ruimen voor efficiënte druk op Israël. Vermeldenswaard is dat Israël onlangs is veroordeeld door de Commissie mensenrechten van de Verenigde Naties in Genève.
Bovendien wil de regering-Sharon fors doorgaan met het beleid van nederzettingen, terwijl nu net de internationale commissie onder leiding van de Amerikaanse ex-senator George Mitchell deze nederzettingen in bezet gebied scherp heeft veroordeeld.
Daarnaast zou de heer Sharon binnenkort een bezoek aan Brussel brengen.
Ook de Palestijnen zullen bepaalde toegevingen moeten doen om tot een leefbare oplossing voor beide partijen te komen; het is duidelijk dat ook Arafat toegevingen zal moeten doen rond de terugkeer van de vluchtelingen. De erkenning van een Joodse staat, binnen de grenzen van 1967, impliceert dat niet alle vluchtelingen kunnen terugkeren naar dit gebied.
Nu ons land aan de vooravond staat van het voorzitterschap van de Europese Unie, zullen signalen die vanuit België komen krachtiger klinken en dus de moeite lonen. Het Parlement moet dan ook zijn standpunt aan de regering bekend maken. Op 1 juli 2001 wordt ons land immers voorzitter van de Europese Unie. Op dat ogenblik moet België een neutrale rol spelen ten opzichte van de andere Europese lidstaten.
| Michiel MAERTENS. |
De Senaat,
A. overwegende dat een duurzame vrede die een einde moet maken aan het conflict tussen het Israëlische en het Palestijnse volk slechts tot stand kan komen middels een rechtvaardige oplossing voor de Palestijnse vluchtelingen en het statuut van Jeruzalem, de creatie van een Palestijnse staat en de afbouw van de Israëlische nederzettingen in Palestina;
B. verwijzend naar de verklaring van de Europese Top in Berlijn van 25 maart 1999, over het vredesproces in het Midden-Oosten;
C. herinnerend aan de resoluties van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties nrs. 476, 478, 672, 1073 en 1322, alsook aan alle andere resoluties over deze kwestie, aangenomen door verschillende internationale instellingen;
D. herinnerend aan de internationaal erkende beginselen met betrekking tot de rechten van de mens;
E. herinnerend aan de toepassing van het internationaal humanitair recht, inzonderheid het Vierde Verdrag van Genève van 12 augustus 1949 betreffende de bescherming van burgers in oorlogstijd;
F. bezorgd en bedroefd om de tragische gebeurtenissen die sinds 28 september 2000 in het Palestijnse gebied en in Israël hebben plaatsgevonden, en waarbij talrijke doden en gewonden zijn gevallen, voornamelijk aan Palestijnse zijde;
G. opnieuw bevestigend dat de rechtvaardige en duurzame oplossing van het conflict gebaseerd moet zijn op een realistische interpretatie van de resoluties nrs. 242 en 338 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties en op resolutie nr. 194 van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties, alsook op een actief onderhandelingsproces dat de legitieme rechten van het Palestijnse en het Joodse volk in acht neemt, met inbegrip van het recht van elk volk op een eigen staat;
H. zijn steun toezeggend aan het vredesproces in het Midden-Oosten en aan de inspanningen voor een definitieve regeling van het conflict tussen Israeli en Palestijnen en beide partijen aansporend mee te werken aan deze inspanningen, waarbij het Egyptisch-Jordaans vredesvoorstel en het rapport-Mitchell een goede basis kunnen vormen;
I. rekening houdend met de verklaring die de partijen op 17 oktober 2000 in Sharm-el-Sheikh hebben aangenomen, waarbij zij openlijk uiting hebben gegeven aan hun vastberaden wil om een einde te maken aan het geweld;
J. opnieuw bevestigend dat iedereen de religieuze plaatsen moet eerbiedigen en alle daarmee strijdende handelingen afkeurend;
1. veroordeelt alle provocaties en vergeldingsmaatregelen die het vredesproces bedreigen,
2. vraagt de Israëlische regering en de Palestijnse autoriteit om alle gewelddaden te staken en te voorkomen,
3. roept beide partijen op opnieuw te onderhandelen en alles in het werk te stellen om een duurzame vrede tot stand te brengen zonder daarbij af te wachten wie de eerste stap zet,
4. roept eveneens alle vredesmachten op zich over de grenzen heen in te zetten om van deze regio een zone van vrede en gedeelde welvaart te maken, en daartoe waarnemers en bemiddelaars uit te sturen,
5. roept de Europese Unie op om een vastberaden en duidelijk standpunt in te nemen over de toestand in het Midden-Oosten teneinde een reële politieke en diplomatieke rol te spelen op het internationale forum en te wegen op de goede afloop van het vredesproces,
6. verzoekt de Belgische regering
6.1. de Europese Unie te vragen de associatieakkoorden met Israël onmiddellijk op te schorten,
6.2. aan te dringen op het sturen van waarnemers van de Europese Unie naar de bezette gebieden,
6.3. de uitvoering van alle militaire contracten (invoer en uitvoer) met Israël onmiddellijk op te schorten,
6.4. de douane-akkoorden in verband met de producten uit de bezette gebieden door Israël te doen respecteren,
6.5. de beide partijen op te roepen tot een staakt het vuren.
| Michiel MAERTENS. |