(N.): Vraag gesteld in 't Nederlands (Fr.): Vraag gesteld in 't Frans
De betekening van een beslissing om iemand verplichtend van het bevolkingsregister van de ene gemeente naar de andere te muteren (eventueel met terugwerkende kracht) genomen krachtens artikel 8, § 2, van de wet van 19 juli 1991 betreffende de bevolkingsregisters en identiteitskaarten, maakt sinds kort melding van een beroepsmogelijkheid bij de Raad van State (overeenkomstig artikel 19 van de op 12 januari 1973 gecoördineerde wetten op de Raad van State).
Graag had ik van de geachte minister een antwoord op volgende vraag :
Is het niet raadzaam dat gezien de mogelijke verregaande (nadelige) gevolgen van een dergelijke hogervermelde beslissing deze betekening tevens melding maakt van het feit dat het eventueel beroep dat tegen deze beslissing wordt ingesteld niet schorsend werkt en tevens de termijn vermeldt binnen welke bij afzonderlijk verzoekschrift een vordering tot onmiddellijke schorsing van tenuitvoerlegging van de beslissing kan worden ingesteld (overeenkomstig artikel 17 van de voornoemde gecoördineerde wetten op de Raad van State) ?
Antwoord : De wetgever heeft in een eigen procedure van kennisgeving voorzien bij de beslechting van moeilijkheden of betwistingen in verband met het hoofdverblijf in artikel 8, § 2, van de wet van 19 juli 1991 betreffende de bevolkingsregisters en de identiteitskaarten en tot wijziging van de wet 8 augustus 1983 tot regeling van een Rijksregister van de natuurlijke personen. Overeenkomstig deze bepalingen betekent het departement de ministeriële beslissing enkel aan de gemeentebesturen. Het zijn de gemeentebesturen, die de inschrijvingen of afvoeringen doen in uitvoering van de ministeriële beslissing, die aan de betrokken personen bij aangetekende brief kennis geven van de uitvoering van de beslissing.
In de betekening aan de gemeente wordt haar de opdracht gegeven de betrokken personen op de hoogte te brengen van de beslissing en hen in te lichten over de rechtsmiddelen waarover zij beschikken. Omwille van de aard van de rechtshandeling, kan het slechts gaan om een beroep tot nietigverklaring tegen administratieve beslissingen in betwiste zaken bij de Raad van State.
Artikel 19 van de gecoördineerde wetten op de Raad van State, die in het onderhavige geval van toepassing is, verwijst naar artikel 14, eerste lid, van dezelfde wetten, dat de beroepen tot nietigverklaring uiteenzet. Het komt aan de betrokken personen toe te oordelen of zij tegelijkertijd een vordering tot schorsing van de tenuitvoerlegging van de beslissing indienen, schorsing die noodzakelijkerwijs moet beschouwd worden als een attribuut van het verzoekschrift tot vernietiging.