1-10/1

1-10/1

Belgische Senaat

BUITENGEWONE ZITTING 1995

27 JUNI 1995


Wetsvoorstel ter uniformisering van de wetgeving inzake gewaarborgd loon en tot afschaffing van de carensdag (1)

(Ingediend door mevr. Maximus)


TOELICHTING


Het onderhavig wetsvoorstel beoogt de gelijke behandeling van arbeiders en bedienden op het vlak van het gewaarborgd loon. Deze kwestie kwam reeds herhaaldelijk aan bod tijdens het interprofessioneel sociaal overleg. Een algemene oplossing is daarbij niet uit de bus gekomen. Dit neemt niet weg dat de sociale partners op dit terrein reeds belangrijke initiatieven hebben genomen. Zo kent C.A.O. nr. 12bis van 26 februari 1979 een gewaarborgd maandloon toe aan werklieden en zijn er diverse regelingen uitgewerkt tot volledige of gedeeltelijke afschaffing van de carensdag op het niveau van het paritair comité of subcomité.

Deze werkwijze heeft echter twee nadelen. Er zijn sectoren die achterblijven waardoor een volledige realisering van een gelijk recht op het gewaarborgd loon niet op korte termijn zal worden gerealiseerd. Dit zorgt voor meer en minder geprivilegieerde werknemers. Een tweede probleem is de rechtsonzekerheid die dit tot gevolg heeft. Het arbeidsrecht verschijnt meer en meer als een ondoorzichtig web van rechten en plichten waarin enkel nog specialisten hun weg terugvinden. Ook vanuit deze optiek is een uniformisering van de arbeidswetgeving welkom.

Om al deze redenen wordt voorgesteld de huidige regeling met betrekking tot het gewaarborgd maandloon voor bedienen te veralgemenen voor alle werknemers. Dit vergt een wijziging van de wet van 3 juli 1978 betreffende de arbeidsovereenkomsten. Deze wet kent momenteel aan de bedienden een gewaarborgd maandloon toe in geval van ziekte of ongeval ander dan een beroepsziekte of arbeidsongeval.

De werkman daarentegen heeft recht op zijn normaal loon gedurende de eerste week ten laste van de werkgever, gedurende de zeven daaropvolgende dagen op een geplafonneerde vergoeding ten laste van de werkgever en ten slotte gedurende de zestien daaropvolgende dagen op een samengestelde vergoeding gedeeltelijk ten laste van de ziekte- en invaliditeitsverzekering en van de werkgever, zoals bepaald in C.A.O. nr. 12bis van 26 februari 1979, afgesloten in de Nationale Arbeidsraad.

Ook de regeling inzake het gewaarborgd loon bij een beroepsziekte of arbeidsongeval of een ongeval op de weg naar of van het werk wordt gelijkgeschakeld tussen arbeiders en bedienden. Dit betekent dat in deze gevallen ook voor arbeiders voorzien wordt in een gewaarborgd maandloon.

Volledigheidshalve kan erop gewezen worden dat voor de bedienden die aangeworven zijn op proef, of voor een bepaalde tijd van minder dan drie maanden, of voor een duidelijk omschreven werk waarvan de uitvoering normaal een tewerkstelling van minder dan drie maanden vergt, tot op heden de regeling van de werklieden geldt. Het is duidelijk dat dit wetsvoorstel niet enkel de werklieden, maar ook deze categorieën van bedienden onder de globale regeling van de bedienden wenst te brengen.

Artikelsgewijze toelichting

Artikel 2

Artikel 2 schrijft de huidige loonregeling bij schorsing van de uitvoering van de arbeidsovereenkomst voor bedienden, zoals bepaald wordt door artikel 70, artikel 73 tot en met artikel 76 van titel III van de arbeidsovereenkomstenwet, in in artikel 31 van titel I. Dit heeft tot gevolg dat de huidige bediendenregeling inzake gewaarborgd maandloon van toepassing wordt op alle werknemers bedoeld bij artikel 1 van de arbeidsovereenkomstenwet. Het betreft hier meer bepaald de veralgemening van de duurtijd waarop de werknemer tijdens periodes van arbeidsongeschiktheid het recht op loon behoudt (art. 31bis, § 1), de bepalingen inzake herhaalde arbeidsongeschiktheid (§ 1) of arbeidsongeschiktheid ten gevolge van een ongeval naar aanleiding van een lichaamsoefening, uitgevoerd tijdens een sportcompetitie of -exhibitie of ten gevolge van een zware fout (§ 2). Tevens wordt de vergoedingsregeling door de verzekeringsmaatschappij, de verzekeringskas of het Fonds voor Beroepsziekten evenals de verweermiddelen van de werkgever tegen aansprakelijke derden bij de algemene bepalingen geplaatst (art. 31ter ,§§ 1 en 2).

Artikel 3

Het overbodige artikel 53 dat aan de Koning de bevoegdheid verleent om de loonregeling bij de schorsing van de arbeidsovereenkomsten voor werklieden verder uit te werken, wordt geschrapt en vervangen door de bepaling dat de Koning, na advies van het paritair comité, bijkomende voorwaarden kan stellen waaraan moet worden voldaan in geval van arbeidsongeschiktheid. Dit moet het mogelijk maken eventuele misbruiken efficiënt te bestrijden.

Artikelen 4, 5 en 6

De artikelen 56, 57 en 77 van de arbeidsovereenkomstenwet omvatten een aantal verwijzingen naar de artikelen die door de hier voorgestelde wet worden opgeheven. Daardoor dienen deze artikelen aangepast te worden zodat de verwijzingen blijven kloppen.

Artikel 7

Hierdoor worden de artikelen die de specifieke bepalingen instellen inzake gewaarborgd loon voor werklieden en bedienden opgeheven. Deze artikelen worden immers vervangen door de veralgemeende regeling, zoals ingesteld door artikel 2 van de hier voorgestelde wet.

Lydia MAXIMUS.


WETSVOORSTEL


Artikel 1

Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 78 van de Grondwet.

Art. 2

Artikel 31 van de wet van 3 juli 1978 betreffende de arbeidsovereenkomsten wordt aangevuld met een artikel 31bis en een artikel 31ter , luidende als volgt :

« Artikel 31 bis. ­ § 1. De werknemer behoudt het recht op zijn loon gedurende de eerste dertig dagen van arbeidsongeschiktheid wegens ziekte of ongeval.

In geval van arbeidsongeschiktheid wegens ziekte, ander dan een beroepsziekte, of wegens ongeval, ander dan arbeidsongeval of een ongeval op de weg naar of van het werk, is het in het eerste lid bedoelde loon niet opnieuw verschuldigd als een nieuwe arbeidsongeschiktheid zich voordoet in de eerste veertien dagen na het einde van een periode van arbeidsongeschiktheid waarvoor het bedoelde loon wordt betaald.

Het in het eerste lid bedoelde loon is echter verschuldigd :

1º voor het nog te lopen gedeelte van de periode van dertig dagen, als de eerste periode van arbeidsongeschiktheid geen aanleiding gaf tot betaling van het in het eerste lid bedoelde loon tijdens de periode van dertig dagen;

2º als de werknemer een geneeskundig getuigschrift voorlegt waaruit blijkt dat de nieuwe arbeidsongeschiktheid aan een andere ziekte of een ander ongeval is te wijten.

§ 2. In geval van arbeidsongeschiktheid wegens ziekte ander dan een beroepsziekte, of wegens ongeval, ander dan een arbeidsongeval of een ongeval op weg van of naar het werk, is het in § 1 bedoelde loon niet verschuldigd aan de werknemer :

a) die een ongeval heeft opgelopen naar aanleiding van een lichaamsoefening uitgevoerd tijdens een sportcompetitie of -exhibitie waarvoor de inrichter toegangsgeld ontvangt en waarvoor de deelnemers in om het even welke vorm een loon ontvangen;

b) wiens arbeidsongeschiktheid voortspruit uit een door hem gepleegde zware fout.

Artikel 31 ter. ­ § 1. In geval van arbeidsongeschiktheid wegens een arbeidsongeval, een ongeval op de weg naar of van het werk of een beroepsziekte, zijn de in de artikelen 49 en 58 van de arbeidsongevallenwet bedoelde maatschappij, verzekeringskas of Fonds voor Arbeidsongevallen alsmede het in artikel 4 van de gecoördineerde wetten van 3 juni 1970 betreffende de schadeloosstelling van beroepsziekten bedoelde Fonds voor de beroepsziekten, ertoe gehouden, in afwijking van de artikelen 22 en 25 van de arbeidsongevallenwet van 10 april 1971 en van de artikelen 34 en 35 van genoemde gecoördineerde wetten van 3 juni 1970, de dagelijkse vergoedingen, die aan de werknemer verschuldigd zijn, voor de in artikel 31bis , § 1, bedoelde periode aan de werkgever te storten.

In dat geval zijn de in artikel 43 van de voormelde wet van 10 april 1971 en in artikel 42 van de voormelde gecoördineerde wetten van 3 juni 1970 bedoelde bijdragen niet verschuldigd.

De werkgever is verplicht de werknemer de dagelijkse vergoedingen te betalen die betrekking hebben, hetzij op de dagen van gewone inactiviteit van de onderneming, hetzij op de dagen waarop de uitvoering van de overeenkomst bij toepassing van artikel 50 of 51 wordt geschorst.

De in het vorige lid bedoelde vergoedingen worden, voor de toepassing van de bepalingen betreffende de sociale zekerheid, met loon gelijkgesteld.

§ 2. De werkgever kan tegen derden die aansprakelijk zijn voor de ongevallen, de arbeidsongevallen, de ongevallen op de weg naar of van het werk en de beroepsziekten, die een schorsing van de uitvoering van de overeenkomst hebben veroorzaakt als bedoeld in artikel 31bis , § 1, een rechtsvordering instellen tot terugbetaling van het loon dat aan het slachtoffer is betaald en van de sociale bijdragen waartoe hij door de wet of door een individuele of collectieve arbeidsovereenkomst is gehouden.

§ 3. Zo de werkneemster buiten de periodes van verlof of van arbeidsonderbreking, vastgesteld bij artikel 39 van de arbeidswet van 16 maart 1971, arbeidsongeschikt is ten gevolge van zwangerschap of bevalling, zijn de bepalingen van artikel 31bis, § 1, van toepassing. »

Art. 3

Artikel 53 van dezelfde wet van 3 juli 1978 wordt vervangen als volgt :

« Artikel 53. ­ De Koning kan, na advies van het bevoegd paritair comité en bij een in Ministerraad overlegd besluit, bijkomende voorwaarden buiten die gesteld in artikel 31, § 2, opleggen.

Het paritair comité deelt zijn advies mede binnen twee maanden na verzoek daartoe; na het verstrijken van deze termijn mag een beslissing worden genomen. »

Art. 4

In artikel 56 van dezelfde wet worden de woorden « vastgesteld bij de artikelen 29, 30, 49, 51, 54 en 55 » vervangen door de woorden « vastgesteld bij de artikelen 29, 30, 31bis, 31ter, 49 en 51 ».

Art. 5

In artikel 57 van dezelfde wet worden de woorden « zoals bepaald bij de artikelen 27, 29, 30, 49 tot 52, 54 en 55 » vervangen door de woorden « zoals bepaald bij de artikelen 27, 29, 30, 31bis, 31ter, 49 tot 51 ».

Art. 6

In artikel 77 van dezelfde wet worden de woorden « de in de artikelen 70, 71 en 72 bedoelde arbeidsongeschiktheid » vervangen door de woorden « de in artikel 31bis, § 1, bedoelde arbeidsongeschiktheid ».

Art. 7

In dezelfde wet van 3 juli 1978 worden de artikelen 52, 54, 55, 70 tot en met 76 opgeheven.

Art. 8

Onverminderd artikel 2, dat artikel 53 wijzigt, geldt als overgangsmaatregel dat de besluiten die werden genomen in uitvoering van het vroegere artikel 53, eerste lid, 3º, betreffende de bijkomende voorwaarden en die voorzien bij artikel 31, van toepassing blijven.

Lydia MAXIMUS.

(1) Dit wetsvoorstel werd reeds in de Senaat ingediend op 13 maart 1992, onder het nummer 250-1 (B.Z. 1991-1992).