|
|
Kindvrije ruimtes - Trend - Cijfers - Overleg met de betrokken sectoren - Maatregelen - Leeftijdsdiscriminatie - Preventie - Juridisch kader
discriminatie op grond van leeftijd
kind
toerisme
| 6/6/2025 | Verzending vraag (Einde van de antwoordtermijn: 10/7/2025) |
| 18/7/2025 | Antwoord |
In Frankrijk is onlangs een openbaar debat ontstaan over een praktijk die erg in zwang is: de oprichting van zogenoemde kindvrije ruimtes. Dat zijn ruimtes waar kinderen niet meer welkom zijn, ruimtes waar kinderen onzichtbaar zijn gemaakt, of zelfs verboden zijn. Ze wekken heftige reacties op, zowel bij het grote publiek als in de politiek. Die initiatieven zijn even verleidelijk als polariserend.
Kindvrije zones staan bijvoorbeeld in het vizier van de Franse hoge commissaris voor het Kind. Sarah El Haïry heeft immers verschillende federaties uit de toeristische en vervoersector bijeengebracht om dit «kindvrije» commerciële aanbod te bespreken teneinde de omvang van dit verschijnsel te meten en de goede praktijken te identificeren. Ze wil het tij doen keren en proberen een einde te maken aan die trend om minderjarigen te weren uit bepaalde hotels en restaurants, en bij bepaalde reizen en andere vrijetijdsactiviteiten.
Achter die nieuwe trend gaat onverdraagzaamheid tegenover kinderen schuil, die nu openlijk wordt geuit. Er wordt rust en stilte beloofd aan volwassenen in voorbehouden ruimtes (restaurants, vliegtuigen, vervoer of zelfs huwelijksfeesten), ver van kinderen, die voor sommigen een bron van vreugde zijn, maar voor anderen een last.
Ten aanzien van die onverdraagzaamheid en uitsluiting van een deel van de bevolking, meent de Franse socialistische senator Laurence Rossignol dat het om discriminatie gaat en dat de samenleving te veeleisend is voor kinderen (en de ouders). Zij heeft onlangs een wetsvoorstel ingediend om dit soort ruimtes te verbieden. Volgens haar zijn die ruimtes zonder kinderen de uiting van de onwil om samen te leven. Zij ontnemen de jongsten een deel van hun opvoeding, namelijk het geleidelijk leren deel te nemen aan het sociale leven. De senator wijst ook op de gevolgen voor ouders, die uitgesloten worden van het gemeenschapsleven.
1) Wat is het standpunt van de federale overheid over de opkomst van dit soort ruimtes in België?
2) Hebt u cijfers over het stijgend aantal ruimtes dat meesurft op de kindvrije trend in België? Zo ja, om welke cijfers gaat het per Gewest?
3) Hebt u al vragen gekregen hierover van verenigingen voor de strijd tegen discriminatie en de bevordering van gelijke kansen?
4) Overweegt u om samen met de deelstaten een rondetafel te organiseren met de sectoren die met deze trend te maken hebben?
5) Welke eventuele maatregelen zijn er al ter zake genomen?
6) Zal er worden nagedacht over een juridisch kader om eventuele leeftijdsdiscriminatie te voorkomen, in
het bijzonder voor kinderen en gezinnen?
7) Meer algemeen, hoe denkt de federale regering de vrijheid om evenementen te organiseren, te verzoenen met gelijke toegang tot de publieke ruimte voor alle burgers, ongeacht hun leeftijd?
Deze schriftelijke vraag valt onder de bevoegdheid van de Senaat aangezien gelijke kansen en gendergelijkheid zowel het federale niveau als de deelstaten aanbelangen.
Tekst nog niet beschikbaar.