Tweetalige printerversie Eentalige printerversie

Schriftelijke vraag nr. 7-471

van Rik Daems (Open Vld) d.d. 3 april 2020

aan de vice-eersteminister en minister van FinanciŽn, belast met Bestrijding van de fiscale fraude, en Minister van Ontwikkelingssamenwerking

Coronacrisis - Geweigerde domiciliering - Extra kosten - Uitstel - Overleg met de banken en Febelfin - Maatregelen (Covid-19)

infectieziekte
epidemie
kredietinstelling
bankkosten
BTW

Chronologie

3/4/2020 Verzending vraag (Einde van de antwoordtermijn: 7/5/2020 )
8/5/2020 Antwoord

Ook gesteld aan : schriftelijke vraag 7-472
Ook gesteld aan : schriftelijke vraag 7-473

Vraag nr. 7-471 d.d. 3 april 2020 : (Vraag gesteld in het Nederlands)

Banken rekenen extra kosten aan als iemand onvoldoende saldo op zijn rekening heeft staan om een afgegeven overschrijving uit te voeren. Deze kosten worden aangerekend per geweigerde domiciliering en hier boven op wordt ook nog eens 21†% btw aangerekend.

De tarieven variŽren van bank tot bank. Enkelingen rekenen geen kost aan terwijl de meeste tussen de 5 en de 10†euro per geweigerde overschrijving aanrekenen.

Het hoeft geen betoog dat we in uitzonderlijke tijden zitten die het aanrekenen van deze kosten buitensporig maakt. Werknemers en zelfstandigen vallen eensklaps op een heel beperkt inkomen terug waardoor dit veelvuldig zal voorvallen.

Ook kunnen mensen die minder vertrouwd zijn met het internet en zich nu minder naar de bank begeven, soms geen geld van hun spaar- naar hun zichtrekening overschrijven waardoor ook zij deze extra kost aangerekend krijgen.

Hetzelfde geldt voor zieken die hun bankzaken niet kunnen beheren en die dus geen geld kunnen overschrijven om voldoende provisie te voorzien voor hun domiciliering.

Het betreft een transversale aangelegenheid met de Gewesten. De Gewesten staan in voor de steun en advies aan bedrijven, handelsvestiging en handelshuur, prijsbeleid en een deel van de buitenlandse handel.

Ik had dan ook volgende vragen:

1) Kan u meedelen of u het eens bent met het principe dat het aanrekenen van extra kosten wanneer er onvoldoende saldo is op een rekening in de huidige moeilijke omstandigheden niet aangewezen is gezien sommige mensen hun saldo niet kunnen aanzuiveren omdat ze ziek zijn of omdat ze eensklaps tijdelijk op een beperkt inkomen moeten terugvallen? Kan u dit toelichten?

2) Kan u meedelen of dit reeds werd aangekaart door de financieel-economische task force in hun overleg met de banken en Febelfin? Zo ja, kan u concreet de resultaten toelichten? Zo neen, bent u bereid dit mee te geven en kan u de timing en de inhoud toelichten?

3) Bent u bereid om zelf op te treden bij stilzitten van de banken hieromtrent? Kan u dit toelichten?

4) Bent u het ermee eens dat het aanrekenen van btw (21†%) op deze extra kost niet aangewezen is zolang de coronacrisis duurt? Kan u hieromtrent een geste doen? Zo neen, waarom niet?

5) Voorziet u andere pistes of maatregelen hieromtrent? Zo ja, kan u deze toelichten?

Antwoord ontvangen op 8 mei 2020 :

Het doel van een domiciliëring is dat een recurrente schuld van een schuldenaar automatisch wordt betaald op rekening van een schuldeiser. Dit gebeurt op een vaste datum en vraagt uiteraard de nodige provisie op de zichtrekening op het moment van de debitering. Beide partijen rekenen hierop en vormt mee de juridische basis van de levering van diensten of goederen.

Het gebeurt wel eens dat een schuldenaar onvoldoende saldo heeft op de zichtrekening op het moment van de debitering van het bedrag van de domiciliëring. Dat betekent dat de betaling niet kan doorgaan en de automatische uitvoering van de betaling wordt vervangen door een manuele opvolging. Dat is een kost voor de bank daar dit arbeids- en tijdsintensief is. De ene bank zal bijvoorbeeld vijf dagen na elkaar het saldo controleren om alsnog de debitering te kunnen laten doorgaan en de andere bank gaat telefonisch contact opnemen. De tarieven van de banken voor een niet-uitgevoerde domiciliëring zijn transparant daar ze zijn opgenomen in de tarieflijst van de banken. Ze kunnen verschillen tussen banken afhankelijk van hun businessmodel. Sommige banken rekenen zelfs geen kosten aan.

Het al dan niet aanrekenen van een kost voor de niet-uitgevoerde domiciliëring lost het probleem van het niet tijdig betalen van facturen niet op. Ik wil benadrukken dat het tijdig betalen van facturen, al dan niet met een domiciliëring, maximaal dient te worden uitgevoerd door eenieder die een uitstaande schuld heeft. Ook in deze bijzondere tijden. Anders dreigen weer andere schuldeisers in de problemen te komen. Bovendien hebben deze laatsten recht op nalatigheidsinteresten wat de factuur ook doet oplopen. We moeten met zijn allen absoluut vermijden dat er een kettingreactie van schuldvorderingen ontstaat. Ik kan begrijpen dat in sommige situaties een betalingsprobleem zich kan voordoen maar dat moet tot het absolute minimum worden beperkt.

Ik herhaal hier bovendien dat de banksector al verschillende maatregelen getroffen heeft door uitstel toe te kennen van kredieten van zowel ondernemingen als particulieren. Hierdoor komen gelden vrij om facturen tijdig te betalen. Daarnaast blijven de banken natuurlijk bereikbaar voor al haar klanten, ook zij die niet aan digitale overschrijvingen kunnen doen (bijvoorbeeld telefonisch).