De meest recente cijfers over de opflakkering van tuberculose, die zijn bekendgemaakt door organisaties op het terrein (meer bepaald Damiaanactie en de «Belgian Lung and Tuberculosis Association» - Belta), zijn alarmerend.

In 2024 werden in België 950 nieuwe gevallen van tuberculose geregistreerd, wat neerkomt op een stijging van 10 % op één jaar tijd.

Deze aandoening, die doet denken aan een ziekte uit een ver verleden, is zonder adequate behandeling nog altijd dodelijk en blijft in de eerste plaats een ziekte die samenhangt met kansarmoede.

De situatie in Brussel is bijzonder zorgwekkend, met een incidentie van 22,4 gevallen per 100 000 inwoners, wat bijna drie keer zo hoog is als het nationale gemiddelde.

Deze stedelijke specificiteit is te verklaren door de concentratie van kwetsbare en kansarme groepen, maar ook door een verontrustende verzwakking van het verenigingsleven en de eerstelijnszorg.

In dit verband zou ik u graag de volgende vragen willen stellen:

1) Wat de interfederale coördinatie betreft: is er, gelet op de stijging van het aantal tuberculosegevallen, een spoedoverleg gepland binnen de Interministeriële Conferentie (IMC) Volksgezondheid om de screeningsinspanningen tussen het federale niveau en de deelstaten te coördineren?

2) Wat de ondersteuning van de verenigingssector betreft: organisaties zoals Belta maken zich zorgen over de opschorting van medische consultaties in Brussel. Hoe denkt de federale regering, samen met de deelstaten en de bevoegde instanties, de continuïteit van de diagnostische voorzieningen voor kwetsbare groepen (daklozen, mensen zonder papieren, enz.) te waarborgen, wetende dat elke vertraging van de diagnose het risico op overdracht aanzienlijk vergroot?

3) Wat gecoördineerde voorlichting en bewustmaking betreft: de bestrijding van tuberculose is afhankelijk van een vroege herkenning van de symptomen door de patiënten zelf en door sociale hulpverleners. Bent u van plan om, in samenwerking met de deelstaten, een nationale bewustmakingscampagne op te zetten die gericht is op risicogroepen en eerstelijnsprofessionals, om taboes te doorbreken en de opsporing te verbeteren?

4) Wat de financiering van preventie betreft: volgens internationale prognoses zullen er tegen 2035 miljoenen sterfgevallen zijn die eigenlijk te voorkomen waren, als gevolg van wereldwijde besparingen. Wat is het standpunt van België tijdens internationale topontmoetingen over de financiering van de strijd tegen tuberculose? Hoe garandeert u dat nationale bezuinigingsmaatregelen de vooruitgang van de afgelopen decennia niet ondermijnen?

5) Het is ook belangrijk om de kwestie van gelijke toegang tot gezondheidszorg en terugbetalingen aan te kaarten: de kosten en de administratieve complexiteit van tuberculosebehandelingen blijven een belemmering voor de meest kwetsbare bevolkingsgroepen. Overweegt u specifieke maatregelen om de toegang tot proactieve behandeling en het toezicht op de therapietrouw voor deze doelgroepen te vereenvoudigen?

6) Tot slot, wat het risico op verspreiding betreft: de wereldwijde impact van bezuinigingen zal onvermijdelijk ook op ons grondgebied voelbaar zijn. Beschikt u over een strategie van verhoogde waakzaamheid ten aanzien van gevallen van multiresistente tuberculose, waarvan de behandelingskosten voor de sociale zekerheid aanzienlijk hoger liggen?

Het transversale karakter van deze vraag staat buiten kijf: terwijl volksgezondheid en ziekteverzekering tot de federale bevoegdheden behoren, vallen preventieve geneeskunde, maatschappelijke hulpverlening en het beheer van lokale gezondheidscrisissen onder de bevoegdheid van de deelstaten.