SÉNAT DE BELGIQUE BELGISCHE SENAAT
________________
Session 2013-2014 Zitting 2013-2014
________________
18 décembre 2013 18 december 2013
________________
Question écrite n° 5-10680 Schriftelijke vraag nr. 5-10680

de Nele Lijnen (Open Vld)

van Nele Lijnen (Open Vld)

à la vice-première ministre et ministre des Affaires sociales et de la Santé publique, chargée de Beliris et des Institutions culturelles fédérales

aan de vice-eersteminister en minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid, belast met Beliris en de Federale Culturele Instellingen
________________
la délivrance de médicaments aux résidents des maisons de repos het leveren van medicijnen aan de inwoners van rusthuizen 
________________
médicament
équipement social
pharmacien
geneesmiddel
sociale voorzieningen
apotheker
________ ________
18/12/2013 Verzending vraag
4/3/2014 Rappel
28/4/2014 Einde zittingsperiode
18/12/2013 Verzending vraag
4/3/2014 Rappel
28/4/2014 Einde zittingsperiode
________ ________
Requalification de : demande d'explications 5-4372 Requalification de : demande d'explications 5-4372
________ ________
Question n° 5-10680 du 18 décembre 2013 : (Question posée en néerlandais) Vraag nr. 5-10680 d.d. 18 december 2013 : (Vraag gesteld in het Nederlands)

De nombreuses maisons de repos et de soins, gérées ou non par les pouvoirs publics (en l'espèce le Centre public d'action sociale ou CPAS), commandent les médicaments de leurs résidents dans une seule et même pharmacie. Les commandes sont livrées et ensuite réparties entre les patients. L'article 6 de la loi relative aux droits du patient du 22 août 2002 stipule que le patient a droit au libre choix du praticien professionnel. Un pharmacien est également un praticien. Le pharmacien est responsable de la préparation des médicaments. Selon moi, ce droit ne devrait pas être supprimé dès le moment où l'on se trouve dans une maison de repos. Tous les pharmaciens ne devraient-ils pas avoir la possibilité de livrer des médicaments dans une maison de repos ? Il ne peut pas non plus être question d'une diminution de prix, en particulier pour les médicaments soumis à une prescription obligatoire, qui inciterait à tout acheter chez le même fournisseur.

Je souhaiterais par conséquent poser les questions suivantes à la ministre :

1) Êtes-vous informée du fait que de nombreuses maisons de repos font appel à un seul et même pharmacien pour commander les médicaments de leurs patients ?

2) La fourniture de médicaments aux patients séjournant dans une maison de repos relève-t-elle de la loi du 22 août 2002, en particulier en ce qui concerne le libre choix du praticien ? Un pharmacien est-il considéré comme un praticien ?

3) Les maisons de repos peuvent-elles obliger leurs patients à commander leurs médicaments dans une seule et même pharmacie s'ils veulent que ceux-ci leur soient livrés sur place ?

4) Selon vous, quels sont les avantages de centraliser toutes les commandes chez un seul et même pharmacien ?

5) Des sanctions peuvent-elles être prises à l'encontre des maisons de repos et des CPAS qui, de cette manière, ne respectent pas les droits des patients ?

 

Heel wat rust- en verzorgingstehuizen, al dan niet uitgebaat door de overheid (in casu het Openbaar Centrum voor maatschappelijk welzijn of OCMW), bestellen de medicijnen voor hun inwoners gecentraliseerd bij één en dezelfde apotheek. De bestellingen worden geleverd en dan verdeeld onder de patiënten. De wet betreffende de rechten van de patiënt van 22 augustus 2002 stelt in artikel 6 dat elke patiënt de vrije keuze moet hebben qua zorgverstrekker. Ook een apotheker is een zorgverstrekker. De apotheker staat immers in voor de individuele medicatievoorbereiding. Mijns inziens kan het niet dat dit recht zou vervallen van zodra men in een rusthuis gaat wonen. Elke apotheker zou toch de mogelijkheid moeten hebben om te kunnen leveren aan een rusthuis? Zeker wanneer het gaat om voorschriftplichtige medicijnen kan hier ook geen sprake zijn van een prijsvermindering waardoor het interessant zou zijn om alles bij dezelfde leverancier aan te kopen.

Ik had dan ook volgende vragen voor de geachte minister:

1) Bent u op de hoogte van het feit dat heel wat rusthuizen voor de medicijnen van hun patiënten beroep doen op één en dezelfde apotheker?

2) Valt het leveren van medicijnen aan patiënten die verblijven in een rusthuis onder de wet van 22 augustus 2002, meer bepaald de vrije keuze van de zorgverstrekker? Wordt een apotheker aanzien als een zorgverstrekker?

3) Mogen rusthuizen hun patiënten verplichten hun medicijnen te bestellen bij één en dezelfde apotheker indien zij deze ter plaatse geleverd willen?

4) Wat kunnen volgens u de voordelen zijn om alle bestellingen te centraliseren bij één en dezelfde apotheker?

5) Kunnen er sancties genomen worden tegen rusthuizen en OCMW's omdat zij via deze weg de vrije keuze van de patiënt niet respecteren?