SÉNAT DE BELGIQUE BELGISCHE SENAAT
________________
Session 2013-2014 Zitting 2013-2014
________________
23 octobre 2013 23 oktober 2013
________________
Question écrite n° 5-10168 Schriftelijke vraag nr. 5-10168

de Nele Lijnen (Open Vld)

van Nele Lijnen (Open Vld)

à la vice-première ministre et ministre des Affaires sociales et de la Santé publique, chargée de Beliris et des Institutions culturelles fédérales

aan de vice-eersteminister en minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid, belast met Beliris en de Federale Culturele Instellingen
________________
les sites internet pro-ana de pro-ana websites 
________________
maladie de la nutrition
statistique de la santé
jeune
site internet
voedingsziekte
gezondheidsstatistiek
jongere
internetsite
________ ________
23/10/2013 Verzending vraag
6/1/2014 Rappel
30/1/2014 Antwoord
23/10/2013 Verzending vraag
6/1/2014 Rappel
30/1/2014 Antwoord
________ ________
Requalification de : demande d'explications 5-3720 Requalification de : demande d'explications 5-3720
________ ________
Question n° 5-10168 du 23 octobre 2013 : (Question posée en néerlandais) Vraag nr. 5-10168 d.d. 23 oktober 2013 : (Vraag gesteld in het Nederlands)

Votre réponse à la question parlementaire 5-8549 nous a appris que le nombre de cas de troubles du comportement alimentaire chez les enfants est en augmentation ces dernières années. Les chiffres sont vraisemblablement sous-estimés puisqu'ils ne vont pas au-delà de 2009. Ces troubles seraient liés à une image déformée que les enfants ont de la taille idéale. L'anorexie mentale est perçue par un certain groupe de jeunes comme un mode vie, une philosophie. Par le biais de ce que l'on appelle les sites web et blogs pro-ana, également présents en Belgique, les jeunes s'encouragent mutuellement à s'affamer, glorifient l'anorexie et s'échangent même des conseils. Selon des communiqués de 2008, les sites web pro-ana ne remporteraient pas de succès en Belgique ; pourtant les chiffres augmentent, et les médias continuent à évoquer l'anorexie. Bloguer peut avoir selon moi des effets thérapeutiques sur les patients anorexiques, mais l'incitation à l'anorexie ou à la boulimie me semble quand même une tendance à laquelle il faut s'opposer. Aux États-Unis, les sites pro ana sont interdits. Aux Pays-Bas, avant l'ouverture de tels sites, un pop-up attire l'attention sur leurs dangers. En Belgique, ils sont assez accessibles. Seuls les centres de traitement des troubles des comportements alimentaires bloquent ces sites.

Mes questions sont les suivantes.

1) Des chiffres sont-ils disponibles sur les sites web et blogs pro-ana présents en Belgique ? Un inventaire est-il tenu à jour à ce sujet ? Ces sites sont-ils suivis ? Dans l'affirmative, j'aimerais obtenir ces chiffres.

2) Pensez-vous que les sites web pro-ana peuvent contribuer au développement d'un trouble du comportement alimentaire ?

3) Les sites web pro-ana peuvent-ils aussi avoir un effet thérapeutique auprès des patients atteints de troubles du comportement alimentaire ?

4) Que pensez-vous de l'introduction d'un pop-up sur les sites web pro-ana ? Quelle est votre position concernant une interdiction totale ?

 

Uit uw antwoord op parlementaire vraag 5-8549 leerden we dat het aantal gevallen van eetstoornissen bij kinderen de laatste jaren in stijgende lijn zit. Waarschijnlijk zijn de cijfers zelfs een onderschatting aangezien u maar over cijfers beschikt tot en met 2009. Één en ander zou te maken hebben met een verstoord beeld van wat kinderen ervaren als de ideale maten. Anorexia nervosa wordt door een bepaalde groep jongeren gezien als een levenswijze, een filosofie. Via de zogezegde pro-ana-websites en blog, die ook hier in België bestaan, zetten jongeren mekaar aan om zichzelf uit te hongeren, ze verheerlijken anorexia en geven elkaar zelfs tips. Volgens berichten uit 2008 zouden pro-ana websites in België niet aanslaan maar toch stijgen de cijfers en anorexia is niet meer weg te denken uit de media. Het bloggen door anorexia-patiënten kan mijns inziens wel een therapeutische werking hebben maar het aanzetten tot anaroxia of boulimie lijkt mij toch een trend die we halt moeten toeroepen. In de USA zijn pro-ana websites verboden. In Nederland krijgt men, vooraleer dergelijke site te betreden een pop-up die wijst op de gevaren van deze sites. In België zijn deze vrij toegankelijk. Enkel de centra voor behandeling van eetstoornissen blokkeren deze sites reeds.

Ik heb daarom volgende vragen voor de minister:

1) Zijn er cijfers beschikbaar over het aantal pro-ana websites en blogs die beschikbaar zijn in België? Wordt hiervan een inventaris bijgehouden? Worden deze sites opgevolgd? Zo ja, had ik graag deze cijfers ontvangen.

2) Bent u van mening dat pro-ana websites kunnen bijdragen tot het ontwikkelen van een eetstoornis?

3) Kunnen pro-ana websites ook een therapeutische werking hebben voor patiënten met een eetstoornis?

4) Hoe staat u tegenover het invoeren van een pop-up op pro-ana websites? Hoe staat u tegenover een algeheel verbod?

 
Réponse reçue le 30 janvier 2014 : Antwoord ontvangen op 30 januari 2014 :

Je partage votre inquiétude concernant les blogs et les sites « pro-ana » qui font l’apologie de l’anorexie mentale comme mode de vie. J’ai été informée de l’existence de certains sites et j’en ai avisé mon administration afin qu’elle analyse nos possibilités d’action dans le cadre par exemple de l’article 3.4 de la directive 2000/31/Communauté européenne (CE) et, le cas échéant, les mette en œuvre. 

Il n’y a cependant pas qu'une seule cause à l’anorexie mentale. Parmi les facteurs prédisposants et déclenchants, la dimension sociale est importante : la minceur est devenue un diktat, un critère d’élégance et de réussite et les pratiques du contrôle du poids sont encouragées. En Belgique comme à l'étranger, plusieurs initiatives parlementaires et gouvernementales ont été prises pour lutter contre les facteurs de risque psycho-sociaux de l'anorexie mentale, comme par exemple la résolution visant à combattre l'anorexie mentale adoptée par le Sénat le 18 juillet 2008 dont certaines mesures requièrent une coordination optimale entre entités fédérale et fédérées, notamment pour ce qui concerne le « code de bonne conduite » destiné à lutter contre l'anorexie mentale chez les top-modèles, les participants à des concours de beauté et ce, en collaboration avec les représentants de l'industrie de la mode belge, les représentants de concours de beauté, les représentants des médias et les publicitaires. Vous savez qu’il s’agit ici plus de la compétence des Communautés et je vous invite donc à interroger mes homologues des entités fédérées en la matière.

Ik deel uw bekommernis over de “pro-ana” blogs en sites die anorexia nervosa als levensstijl ophemelen. Ik ben op de hoogte van het bestaan van bepaalde sites, en ik het mijn administratie hiervan op de hoogte gebracht opdat zij de interventiemogelijkheden zou onderzoeken in het kader van, bijvoorbeeld, art. 3.4 van de Europese Richtlijn 200/31/Europese Unie (EU), en ze desgevallend zou realiseren.

Maar er is niet slechts één oorzaak van anorexia nervosa. De sociale dimensie speelt een belangrijke rol tussen de bepalende en triggerende factoren: mager is een diktaat geworden, een criterium van elegantie en succes. Gewichtscontrolerende praktijken worden welig aangemoedigd. In België en in het buitenland werden initiatieven genomen door parlementen en regeringen om te strijden tegen de psychosociale risicofactoren voor anorexia. Zo is er bijvoorbeeld de resolutie ter bestrijding van anorexia die door de Senaat werd goedgekeurd op 18 juli 2008 en waarvan bepaalde maatregelen een optimale samenwerking behoeven tussen de federale overheid en de deelstaten. Het gaat hier onder meer over de “gedragscode” om te strijden tegen anorexia bij topmodellen of deelneemsters aan schoonheidswedstrijden. Daarbij zijn vertegenwoordigers betrokken van de Belgische mode-industrie, van schoonheidswedstrijden, van de media en de reclame-industrie. U weet dat het hier voornamelijk gaat over een bevoegdheid van de Gemeenschappen en ik nodig u dan ook uit om de bevoegde collega’s van de deelstaten te ondervragen.