De Vlaamse Gezinsbond concludeert, op het einde van het Europees Jaar van de Armoedebestrijding, dat het leefloon gezinsonvriendelijk is en dus niet doeltreffend is als instrument voor de armoedebestrijding. Vooral het onvoldoende meetellen van het aantal kinderen in het gezin van een leefloontrekker weegt door. Zo ontvangt een begunstigde met drie kinderen evenveel als een begunstigde met één kind. Een koppel met kinderen ontvangt evenveel als een alleenstaande ouder.

Graag kreeg ik een antwoord op de volgende vragen:

1. Is de minister het eens met de conclusie van de Gezinsbond dat de berekening van het leefloon onvoldoende rekening houdt met de kinderlast en dat er daardoor belangrijke kansen tot het bestrijden van armoede, zeker ook armoede bij kinderen, verloren gaan?

2. Zo ja, welke initiatieven plant ze ter verbetering van deze situatie? Hoe kan bij de toekenning van het leefloon ten volle rekening gehouden worden met de kinderlast om effectiever en efficiënter de armoede te bestrijden?

Zo neen, op basis van welke argumenten beoordeelt ze de conclusie van de Gezinsbond als foutief en niet relevant voor de armoedebestrijding?

In antwoord op uw vraag, heb ik de eer u mee te delen dat de inhoud ervan tot de uitsluitende bevoegdheid behoort van mijn collega, de heer Philippe Courard, Staatssecretaris voor Maatschappelijke Integratie en Armoedebestrijding, aan wie de vraag ook gesteld werd.