Krachtens het artikel 2 van het koninklijk besluit van 5 juli 1994 tot oprichting van een Nationale Raad voor dringende geneeskundige hulpverlening wordt de inzameling en de registratie van de gegevens met betrekking tot de dringende geneeskundige hulpverlening verzekerd.

In dit kader had ik graag een antwoord gekregen op de volgende vragen:

1) Hoeveel ziekenwagendiensten zijn thans in België erkend? Over hoeveel ziekenwagens en personeelsleden met een 100-badge beschikken die diensten? Graag had ik de cijfers gekregen voor de afgelopen vijf jaar, opgesplitst per instelling waaraan de dienst verbonden is (brandweer, ziekenhuis, privé-ambulancedienst), opgesplitst per jaar, per provincie en voor het Brussels Hoofdstedelijk Gewest.

2) Welke zijn de thans geldende normen inzake aanrijtijd en vertrektijd voor ziekenwagendiensten?

3) Hoeveel ziekenwagendiensten verloren in de afgelopen vijf jaar hun erkenning? Hoe vaak werd die schorsing of niet-hernieuwing gemotiveerd door een gebrekkige aanrij- of vertrektijd? Kan de minister de cijfers geven opgesplitst per provincie en voor het Brussels Hoofdstedelijk Gewest en per jaar?

4) Hoeveel burgers zijn thans hulpverlener-ambulancier? Welke is de leeftijd van die hulpverleners-ambulanciers? (gemiddelde en mediaan)? Graag had ik de cijfers gekregen voor de afgelopen vijf jaar, opgesplitst per jaar, per provincie en voor het Brusselse Hoofdstedelijk Gewest.

5) Hoeveel hulpverlener-ambulanciers zijn thans in het bezit van een '100-badge'? Wat is hun leeftijd (gemiddelde en mediaan)? Graag had ik de cijfers gekregen voor de afgelopen vijf jaar, opgesplitst per jaar, per provincie en voor het Brusselse Hoofdstedelijk Gewest, per instelling waaraan de ambulancier is verbonden (brandweer, ziekenhuis, privé-ambulancedienst) en per statuut (vrijwilliger of werknemer).

6) Hoe vaak werd de 100-badge van een hulpverlener-ambulancier niet hernieuwd? Welke is de leeftijd van die hulpverleners-ambulanciers? (gemiddelde en mediaan)? Graag had ik de cijfers gekregen voor de afgelopen vijf jaar, opgesplitst per jaar, per provincie en voor het Brusselse hoofdstedelijke gewest, per instelling waaraan de ambulancier is verbonden (brandweer, ziekenhuis, privé-ambulancedienst) en per statuut (vrijwilliger of werknemer).

Mag ik er u attent op maken dat mijn administratie geen onderscheid maakt in type diensten en/of het werken met vrjiwilligers of beroepspersoneel, voor wat betreft de erkenning, inspectie en opvolging van de diensten. Vrijwilligers kennen we trouwens bij alle type-diensten.

Algemeen kan ik u melden dat we vandaag, begin 2012:

• 230 erkende ziekenwagendiensten hebben;

• welke een ziekenwagenvertrek organiseren van op 257 standplaatsen;

• met 516 voertuigen;

• 9 671 personen zijn bij mijn administratie geregistreerd met een geldige badge van hulpverlener-ambulancier;

• 9 077 van deze personen staan ingeschreven als actief bij een erkende 112-ziekenwagendienst;

• 4 380 van deze geregistreerde actieve hulpverleners ambulanciers zijn vrijwilliger.

De detail-opdeling per provincie en typediensten bezorg ik u schriftelijk.

Aangaande de evolutie van het aantal ziekenwagendiensten over de periode van de laatste vijf jaar, kan ik u melden dat deze samen te vatten zijn als volgt:

• een stijging van het aantal ziekenhuisgebondendiensten, dit gezien de uitbreiding van het pilootproject PIT;

• een quasi stabiele toestand voor wat betreft het aantal ‘zelfstandige private diensten’. Maar dit kan u ook in de tabel terugvinden welke ik u zal bezorgen;

• en een stabiele toestand voor wat de andere type diensten betreft.

De evolutie van de aantallen hulpverleners-ambulanciers sinds 2008 kan ik u minder gedetailleerde bezorgen, het actuele bestand van hulpverleners-ambulanciers laat niet toe een statistische historiek te produceren.

Voor vandaag, begin 2012, kan ik u zeggen dat ongeveer:

• 67 % van de hulpverleners-ambulanciers werken bij de brandweer;

• 13 % binnen ziekenhuisdiensten;

• 10 % bij het Rode Kruis;

• 8 % bij zelfstandige private diensten;

• 1 % bij andere openbare diensten (Civiele Bescherming, Gemeente, OCMW);

• De gemiddelde leeftijd van onze hulpverlener-ambulancier is ongeveer 39 jaar.

  In 2010 hebben we een soortgelijke demografische analyse uitgevoerd, en toen bleken er:

• 64 % van de hulpverleners-ambulanciers werkzaam bij de brandweer;

• 14 % binnen ziekenhuisdiensten;

• 9 % bij het Rode Kruis;

• 8 % bij zelfstandige private diensten;

• 5 % bij andere openbare diensten (Civiele Bescherming, Gemeente, OCMW).

Twee jaar later merken we dus slechts heel kleine statistische variatie in de cijfers. En is de afname van het aandeel hulpverleners-ambulanciers bij openbare diensten, opgevangen door een stijging van het aandeel bij de brandweer, dat tenslotte ook een openbare dienst is.

Ook deze detail-opdeling per provincie en typediensten bezorg ik u schriftelijk.

De normen geldende vertrektijden werden vastgelegd bij omzendbrief in april 2008. Het principe binnen deze omzendbrief is dat de bevoegdheden van de provinciale commissie dringende geneeskundige hulpverlening gerespecteerd worden en dat deze commissie, dan ook toezicht houdt op de operationele aspecten van de dringende geneeskundige hulpverlening binnen haar provincie, en deze systematisch onderwerpt aan een analyse. De afgelopen vijf jaar werd de erkenning van twee diensten opgeheven, één in provincie Luik, één in provincie Antwerpen. De reden van deze intrekking was niet gebonden aan de vertrektijden, beide diensten zijn hun activiteiten gestopt, en aldus ook hun erkenning verloren.

Schriftelijke bijlage 1.

Aantal “zelfstandige privédiensten” actief in de dringende geneeskundige hulp.

Schriftelijke bijlage 2.

Schriftelijke bijlage 3.