Indien een residentiële niet-beschermde eindafnemer van elektriciteit of gas gedropt wordt door zijn leverancier, wordt zijn energielevering gegarandeerd door de distributienetbeheerder. Het tarief dat de distributienetbeheerder, Eandis en Infrax in de praktijk, hiervan mag aanrekenen is het onderwerp van het Ministerieel Besluit van 1 juni 2004, dat stipuleert dat het tarief bestaat uit de som van de energieprijs, het transmissienettarief, het distributienettarief en een 'marge'.

Deze marge moet bij de overige componenten worden bijgeteld indien de som van deze overige componenten lager is dan de gemiddelde leveranciersprijs in hun leveringsgebied voor een soortgelijke categorie van klanten. Volgens beslissing (B)100429-CDC-964 van de CREG berekenen de distributienetbeheerders zelf de tarieven, maar leggen ze die wel ter goedkeuring voor aan de CREG, waarbij art. 3, lid 3 van het voorgenoemde Ministerieel Besluit als juridische basis dient.

Nu blijkt dat de CREG het Ministerieel Besluit wel op een bijzondere manier interpreteert. In zijn berekeningswijze worden namelijk alleen de duurste tarieven van de drie grootste leveranciers van de regio opgenomen, wat de prijs voor deze klanten aanzienlijk de hoogte injaagt.

Graag stelde ik u hierover de volgende vragen:

1. Waarom hanteert de CREG op dit moment deze specifieke berekeningswijze, terwijl dit voordien niet het geval was en dit tevens niet in het Ministerieel Besluit vermeld werd?

2. Hoeveel klanten hadden een distributienetbeheerder als leverancier gedurende de jaren 2008, 2009 en 2010? Kan u deze cijfers opsplitsen per gewest?

3. Hoe lang bleven deze klanten gemiddeld bij de distributienetbeheerder? Op welke manier worden ze momenteel begeleid naar een marktleverancier? Bent u van plan deze begeleiding nog verder aan te passen?

4. Waarom wordt er geen overleg gevoerd met de Vlaamse overheid over deze materie -distributie is een gewestelijke aangelegenheid- zoals Minister Van den Bossche opmerkte in De Morgen van 22 februari jongstleden?

Ik heb de eer het geachte lid te antwoorden:

1. Eerst en vooral wens ik eraan te herinneren dat de distributie van aardgas en elektriciteit alsook de daarbij horende openbare dienstverplichtingen behoren tot de bevoegdheid van de gewesten. Alleen de tarieven vallen onder federale bevoegdheid aangezien die door de Commissie voor de Regulering van de Elektriciteit en het Gas (CREG) worden gereguleerd.

   De tarieven die van toepassing zijn op de “niet-beschermde” klanten worden bepaald bij ministeriële besluiten van 15 februari 2005 tot vaststelling van de maximumprijzen voor de levering van gas en elektriciteit.

   Het tarief dat door de CREG wordt berekend baseert zich dus op een combinatie van de prijs voor de energie, de tarieven voor het vervoer en de distributie. De toegelaten marge wordt bepaald in functie van de gemiddelde prijs die bedreven wordt door drie leveranciers van dezelfde zone. De default tarieven van de leveranciers zijn niet hoger dan de markttarieven aangezien deze marge herleid wordt tot 0 indien de som van de samenstellende delen van de prijs het gemiddelde van de gewestelijke tarieven overschrijdt.

2. Er dient overigens eraan te worden herinnerd dat het systeem in voege niet bestemd is voor beschermde klanten die zich in een kwetsbare toestand bevinden.

   Het “niet-beschermd” tarief beoogt personen die achterstal van betaling vertonen en die zo spoedig mogelijk naar een commerciële leverancier moeten terugkeren.

   De wetgever heeft het derhalve verkieslijker geacht de distributeurs niet toe te staan een voorkeurtarief ten opzichte van de markt te bedrijven.

3. Voor cijfergegevens over het aantal klanten dat zich in deze situatie bevindt, dien ik te verwijzen naar de statistieken van de gewestelijke regulatoren.

4. De regels verschillen van gewest tot gewest en behoren tot de bevoegdheid van mijn gewestelijke collega's.