In 2009 werden door de federale politie bijna 200 gevallen van opzettelijke of onopzettelijke verwaarlozing van kinderen of onbekwamen geregistreerd. Uit die cijfers valt echter niet af te leiden welk profiel die slachtoffers hebben. Zo wordt bijvoorbeeld geen onderscheid gemaakt tussen bejaarden, pasgeborenen en zwaar gehandicapten. Nochtans is België internationaalrechtelijk verplicht om: "alle passende wettelijke en bestuurlijke maatregelen [te nemen] om het kind te beschermen tegen alle vormen van [..]lichamelijke of geestelijke verwaarlozing of nalatige behandeling". Zo staat het beschreven in artikel 19 van het Kinderrechtenverdrag dat België ratificeerde.

Het is de plicht van de federale overheid om cijfers beschikbaar te stellen die een duidelijk beeld geven van het aantal verwaarloosde kinderen en onbekwamen.

Graag kreeg ik een antwoord op de volgende vragen:

1) Graag kreeg ik de leeftijdspiramide van de feitomschrijving "onthouding voedsel/verzorging aan kind/onbekwame" en "verzuim van onderhoud aan een kind/onbekwame", per gewest voor de afgelopen tien jaar.

2) Hoe vaak was (waren) de dader(s) hier de juridische ouder(s) van het kind? Graag kreeg ik een uitsplitsing per geslacht, leeftijd en nationaliteit van de dader(s).

3) Hoe vaak was de dader de stiefouder van het kind? Graag kreeg ik een uitsplitsing per geslacht, leeftijd en nationaliteit van de dader(s).

4) Hoe vaak waren andere leden van de familie de daders? Graag kreeg ik een uitsplitsing per geslacht, leeftijd en nationaliteit van de dader(s).

5) Hoe vaak was de dader hier onbekend?

Het geachte lid vindt hieronder het antwoord op zijn vragen.

Ik verwijs u naar het antwoord van mijn collega van Justitie.