1-186

1-186

Sénat de Belgique

Belgische Senaat

Annales parlementaires

Parlementaire handelingen

SÉANCES DU JEUDI 14 MAI 1998

VERGADERINGEN VAN DONDERDAG 14 MEI 1998

(Vervolg-Suite)

MONDELINGE VRAAG VAN DE HEER DEVOLDER AAN DE MINISTER VAN SOCIALE ZAKEN OVER « DE INVOERING VAN DE SOCIALE IDENTITEITSKAART VOOR AMBULANTE HULPVERLENERS »

QUESTION ORALE DE M. DEVOLDER AU MINISTRE DES AFFAIRES SOCIALES SUR « L'INTRODUCTION DE LA CARTE D'IDENTITÉ SOCIALE POUR LES PRESTATIONS DE SOINS AMBULANTS »

De voorzitter. ­ Aan de orde is de mondelinge vraag van de heer Devolder.

Het woord is aan de heer Devolder.

De heer Devolder (VLD). ­ Mijnheer de voorzitter, minister De Galan en minister Smet hebben vorige week lof geuit over de invoering van de SIS-kaart. Er blijven echter nog vele vragen. Bij hulpverleners groeit de ongerustheid over de praktische toepassing ervan. Op 18 december 1997, 19 februari 1998 en 19 maart 1998, heb ik tijdens mondelinge vragen gewezen op concrete moeilijkheden die kunnen opduiken. Tot nu toe werd nog steeds geen oplossing voorgesteld.

Wat zal er gebeuren met ambulante hulpverleners zoals thuisverplegers ? Hoe zullen grote thuisverpleegcentra met veel rondrijdend personeel moeten werken ? Zal elk personeelslid dat de baan opgaat met een mobiel leestoestel worden uitgerust ? Hoe zwaar zullen de investeringen in deze sector wegen ?

Er is ook nog steeds geen oplossing gevonden voor het probleem wanneer de SIS-kaart op hetzelfde tijdstip op verschillende plaatsen moet zijn.

Graag kreeg ik een antwoord op de volgende vragen.

Binnen welke termijn zal de SIS-kaart voor ambulante hulpverleners worden ingevoerd ? Op welke manier zal dat gebeuren ? Zullen hiervoor mobiele toestellen worden gebruikt ? Binnen welke termijn zullen deze worden ingevoerd ? Zal ondertussen het oude systeem parallel met het nieuwe bestaan ? Welke meerkosten zal dit meebrengen ? Welke oplossing wordt naar voren geschoven wanneer de kaart op hetzelfde tijdstip op verschillende plaatsen moet zijn bijvoorbeeld wanneer ze moet worden voorgelegd bij een arbeidscontrole terwijl ze gebruikt wordt voor boodschappen bij de apotheek of voor formaliteiten in een of andere instelling ?

De voorzitter. ­ Het woord is aan minister De Galan.

Mevrouw De Galan, minister van Sociale Zaken. ­ Mijnheer de voorzitter, ik sta hier weer voor de maandelijkse aflevering van het SIS-kaartfeuilleton.

Zoals de heer Devolder weet, bepaalt artikel 37, laatste lid, van het koninklijk besluit van 22 februari 1998, houdende uitvoeringsmaatregelen voor de sociale identiteitskaart uitdrukkelijk dat naast de apothekers en de ziekenhuizen alle andere zorgverleners, inbegrepen de verpleegsters aan huis, de sociale identiteitskaart mogen gebruiken. Dit principe is thans definitief verworven.

Het was evenwel onmogelijk in één keer het gebruik van de SIS-kaart verplicht te maken voor de meer dan 100 000 zorgverleners in België. Er worden 350 000 kaarten per week aan de verzekerden uitgereikt. De ziekenfondsen bevoorraden eerst het meest stabiele deel van hun leden, te weten oudere mensen die minder geneigd zijn om te verhuizen. De regering heeft beslist dat het verplichte gebruik van de SIS-kaart in fasen zal gebeuren. In de eerste, thans lopende fase worden de zorgverleners die de derdebetalersregeling het meest toepassen, namelijk de apothekers en de ziekenhuizen, verplicht de kaart te gebruiken.

Tot het einde van 1998 mogen de apothekers evenwel de oude kleefstrookjes nog aanvaarden. Bij de apothekers van De Familie blijven de gegevens die worden ingevoerd, gedurende drie maanden geldig. Dit betekent dat een moeder die de kaart van één van haar kinderen niet bij zich heeft, gedurende drie maanden kan worden verdergeholpen op basis van de gegevens die in de computer werden opgeslagen.

Het tijdsschema voor de andere fasen hangt af van het resultaat van het overleg in de organen van het RIZIV. We willen dat het systeem succesrijk wordt en niet wordt geconfronteerd met een situatie als in Frankrijk, waar bij gebrek aan overleg het ambitieuze systeem enkel in Bretagne kan worden toegepast. Het initiatief voor het RIZIV-overleg gaat overigens uit van de potentieel betrokken sectoren. De sector van de thuisverpleging is blijkbaar één van de sectoren die voorstander zijn van het verplicht gebruik van de SIS-kaart. Ik zal hun verzoek dus gunstig benaderen.

Ik weet op het ogenblik nog niet of er aan een tegemoetkoming voor de aanschaf van apparatuur kan worden gedacht noch welke apparatuur er zal worden ingezet. Deze zaken zullen in gemeenschappelijk overleg worden onderzocht. De logopedisten en kinesitherapeuten zijn ook vragende partij. In afwachting dat al deze categorieën over de vereiste leesapparatuur beschikken, kunnen de kleefstrookjes worden verder gebruikt.

Elke categorie moet ook toegang kunnen hebben tot de veiligheidscode. Zorgverleners moeten toegang krijgen tot de beveiligde informatie die voor elke andere persoon geheim dient te blijven.

Monsieur Devolder, vous me dites ne pas encore avoir obtenu de réponses satisfaisantes aux autres questions que vous m'aviez posées il y a un mois ou deux. Elles portaient sur les possibilités de falsification. Tout un dossier a été établi au sein de la banque Carrefour et je vous le transmettrai bien volontiers. On y traite entre autres de certains choix qui ont dû être faits au niveau de la fiabilité des données, comme par exemple l'apposition ou non d'une photo. J'ai également reçu des lettres d'assurés sociaux qui s'interrogent sur la lisibilité des données concernant le chômage. Actuellement, sur la partie lisible de la carte, on ne trouve comme données que le nom, l'âge, le numéro d'identification de la sécurité sociale et le sexe représenté par un pictogramme ­ le symbole de l'homme ou de la femme ­. La puce qui n'est lisible que par l'institution hospitalière ou par le pharmacien ne comporte que des données I.N.A.M.I., entre autres par exemple le statut V.I.P.O. ou V.I.P.O. Plus. Les clients présents dans la pharmacie ne verront donc plus à la couleur de la vignette quelle est l'appartenance de l'assuré ni son statut social.

À propos de la sécurisation de la carte, le test qui a été fait devant la presse n'a pu être pratiqué qu'au départ de cartes appartenant aux personnes présentes. En effet, le comité de surveillance de la banque Carrefour avait interdit que l'on utilise les données d'autres personnes. Vous vous rendez donc bien compte que le système de sécurisation est optimal, ce qui me paraît important. Si d'autres données étaient intégrées par la suite au niveau de la puce ­ je pense par exemple aux maladies chroniques ­ cela se ferait par un ajout spécifique au statut V.I.P.O. Ainsi, lorsque nous pourrons prendre en compte le ticket modérateur de certains médicaments remboursés seulement en catégorie B pour certains malades chroniques, le pharmacien pourra le lire automatiquement.

De voorzitter. ­ Het woord is aan de heer Devolder voor een repliek.

De heer Devolder (VLD). ­ Mijnheer de voorzitter, ik heb begrepen dat er nog overleg komt met de sector van de thuisverpleging. Ik vrees dat de vele leestoestellen die moeten worden aangekocht, voor deze sector een zware investering zullen betekenen. Ik weet niet in hoeverre de overheid hiervoor een tegemoetkoming zal geven. Volgens de minister zal de vrije keuze gelden, maar dan moeten ook de kleefstrookjes gehandhaafd blijven.

Volgens de minister zal de apotheker de kaart kunnen scannen. Men mag echter niet vergeten dat de apotheek ook sluitings- en vacantiedagen heeft, ongeveer 10 % per jaar. Mensen zullen dus naar een andere apotheek moeten gaan. Er zullen ook problemen rijzen, omdat een kaart op twee plaatsen tegelijk moet zijn. Ik vrees dus dat voor bepaalde gevallen een parallel systeem gehandhaafd moet blijven.

Ik heb nog een bijkomende vraag en ik verontschuldig mij dat ik ze niet schriftelijk heb gesteld. In alle ziekenfondsen is er nu een zeer goede informatiefolder ter beschikking. Ik heb echter een discussie gehad over de kostprijs van de kaart bij verlies of diefstal. In het weekblad Feiten van de regering staat vermeld dat in het koninklijk besluit 250 frank als kostprijs is opgenomen. Dat zou neerkomen op een schandalig grote winst voor de ziekenfondsen. De minister heeft herhaald dat maar 100 frank zal worden gevraagd. In de folder staat echter gewoon vermeld dat bij diefstal, verlies of beschadiging het ziekenfonds tegen betaling voor een nieuwe kaart zorgt, maar zonder dat de prijs wordt vermeld. Ik had liever gezien dat expliciet het bedrag van 100 frank wordt vermeld.

De voorzitter. ­ Het woord is aan minister De Galan.

Mevrouw De Galan, minister van Sociale Zaken. ­ Mijnheer de voorzitter, ik wil nog kort even reageren op de laatste vraag van de heer Devolder. De prijs voor een nieuwe kaart bedraagt inderdaad 100 frank. Elke verzekerde zal bij zijn persoonlijke kaart een brief ontvangen met de gegevens die op de kaart zijn aangebracht, het recht op correctie en de prijs die hij moet betalen indien een nieuwe kaart noodzakelijk is. Ik bevestig dus dat de ziekenfondsen geen schandalige winst zullen kunnen maken.

De voorzitter. ­ Het incident is gesloten.

L'incident est clos.