1-250/1 | 1-250/1 |
7 FEBRUARI 1996
Reeds tijdens de vorige zittingsperiode werd een analoog wetsvoorstel ingediend door de senatoren Cuyvers en Maertens (Gedr. St. Senaat nr. 418, B.Z. 1995) en de volksvertegenwoordigers Van Dienderen en De Vlieghere (Gedr. St. Kamer nr. 1151 92-93). Op 23 juni 1995 gebeurde er tijdens de rally « de 24 Uren van Ieper » een rampzalig ongeval tijdens een snelheidsproef te Boezinge, waardoor een tienjarige jongen het leven verloor. Op 4 juli 1995 werd een vergadering belegd op het kabinet van Binnenlandse Zaken, voorgezeten door de staatssecretaris voor Veiligheid, de heer Jan Peeters. Op die vergadering waren aanwezig : vertegenwoordigers van Binnenlandse Zaken, het staatssecretariaat voor Veiligheid, de algemene rijkspolitie, de rijkswacht, de organisatoren van de rally van Ieper en van de « Boucles de Spa », alsook de burgemeesters van Ieper en Spa. Tijdens de maanden juli en augustus werden bovendien nog een aantal tegenstanders van rally's uitgenodigd op het staatssecretariaat.
Op vrijdag 29 september 1995 legde het kabinet van de staatssecretaris een discussienota voor aan de groep die bijeengeroepen was op 4 juli, uitgebreid met vertegenwoordigers van de Vereniging van de Vlaamse provincies, de « Association francophone des provinces », de Vereniging van Vlaamse steden en gemeenten/Vereniging van Belgische steden en gemeenten, de Vlaamse Autosportfederatie (V.A.S.), de « Association sportive automobile francophone » (A.S.A.F.), « Inter Environnement Wallonie » en de Bond Beter Leefmilieu.
Alle betrokkenen werden uitgenodigd hun reacties op de discussietekst schriftelijk mee te delen. Deze schriftelijke reacties werden aan het staatsecretariaat bezorgd, de laatste op 29 november 1995. Toen reeds werd de principiële vraag gesteld of rally's nog toegelaten mogen worden op de openbare weg en zo ja, welke extra veiligheidsmaatregelen nodig zouden zijn.
De discussie omtrent de principiële vraag heeft er zeker toe bijgedragen dat tijdens de sindsdien georganiseerde wedstrijden meer aandacht aan de veiligheid werd besteed. Typerend was bijvoorbeeld de slogan « Le rallye est une fête, ne le gâchez pas », gebruikt tijdens de « Rallye du Condroz ». Die had reeds een duidelijk andere teneur dan « Gooi alle remmen los », gebruikt tijdens de dramatisch rally van Ieper.
Op een persconferentie van 7 december 1995 stelde de staatssecretaris een aantal beleidsvoorstellen voor die hij als conclusies uit deze rondvraag had getrokken : rally's worden principieel niet verboden, maar de veiligheidsvoorschriften worden verstrengd, verplicht vanaf januari 1997. Een omzendbrief aan de lokale besturen zou een en ander op een rij zetten en wordt in februari 1996 rondgestuurd.
Opvallend zijn maatregelen als het verbod van nachtelijke ritten en het vermijden van de bebouwde kom. Sommigen stelden reeds dat met dergelijke veiligheidsvoorschriften geen echte rally's meer kunnen georganiseerd worden. Tegenstanders van rally's juichen wel de verstrenging toe maar blijven deze sport op de openbare weg principieel afkeuren en hopen nog steeds op een principieel verbod. Dit is precies de bedoeling van dit wetsvoorstel.
Wij wensen enkele argumenten die een principieel verbod verantwoorden samen te vatten en steunen hiervoor onder meer op de persmap gezamenlijk uitgebracht door Natuurfonds Westland, Jeugdbond voor Natuurstudie en Milieubescherming, Westhoek Anti Rally en Agalev-Ieper-Poperinge.
Voor die verenigingen zijn autorally's op de openbare weg onverantwoord :
1. Omwille van de hinder voor de mensen in de streek en in het bijzonder de bewoners langs het parcours.
Vanaf ongeveer een maand voor de eigenlijke rally komen de deelnemers naar de streek om het parcours te « verkennen ». Zo noemen ze dat dan, want « trainen » mag officieel niet. Deze verkenning gebeurt wel tegen zo'n 150-160 km/u of nog meer. Ze scheuren zowel overdag als 's nachts (aangezien de eigenlijke rally ook deels 's nachts gereden wordt) langs soms zeer landelijke wegen met heel veel bochten die ze met steeds hogere snelheid proberen te nemen. Deze « verkenningsritten » verknallen de dag- en nachtrust van talloze gezinnen, studenten, bejaarden, zieken, enz. Na controles beweert men soms dat de geluidshinder niet zo erg is. Dit klopt wanneer men met gemiddelden rekent, maar daar hebben de mensen langs het parcours geen boodschap aan. Zij worden uiteraard het meest gestoord telkens wanneer zij een geluidspiek te verwerken krijgen.
Natuurlijk veroorzaken ook de « verbindingsritten » tijdens de rally heel wat lawaai. Deze verbindingsritten zijn collectieve spurten van piloten, service-wagens en duizenden supporters van de ene echte snelheidsrit naar de andere.
Een paar weken vóór de rally kan men dus op gelijke welke plaats op het parcours een « verkennende » rallywagen tegenkomen. Het is algemeen bekend dat deze wagens zich dan niet storen aan de verkeersreglementen (hoge snelheden in de dorpskommen, inhalen over de witte lijn, onwettelijk voorrang nemen, enz.). Vele landelijke wegen zijn amper breed genoeg om twee auto's elkaar te laten kruisen. Voor de bewoners gaat ondertussen het leven normaal door : zij moeten naar hun werk, hun kinderen moeten naar school, ... en dit over dezelfde geterroriseerde wegjes.
We vermeldden reeds de zogenaamde verbindingsritten. De wegen waarop deze verbindingen tussen de snelheidsritten worden gemaakt, zijn uiteraard ook toegankelijk voor de gewone weggebruikers. Daar moeten de normale verkeersreglementen gerespecteerd worden, maar daar hebben de rallypiloten en servicejongens geen boodschap aan. Zij moeten binnen de tijd aan het beginpunt van de volgende snelheidsrit staan en ondertussen moeten ze de service aan hun wagens uitvoeren, waarbij soms onderdelen worden vervangen. Dus, hoe sneller ze op de verbindingsritten rijden, hoe meer tijd er rest om aan de wagens te sleutelen.
Ondertussen begeven de rallyfanaten zich ook van de ene « spectaculaire » snelheidsrit naar de andere. Vooral zij lappen de hele wegcode aan hun laars. Zo ontstaat in de hele streek een levensgevaarlijke verkeerschaos met elk jaar zware en minder zware ongevallen. Weggebruikers die niets met de rally te maken hebben worden in gevaar gebracht. De lokale politiediensten kunnen deze grootschalige autogekte gewoon niet aan. Verantwoordelijken van de politie hebben reeds toegegeven dat hun machteloze korpsen zich tijdens de rally ronduit belachelijk maken.
Elke rally kent ook snelheidsritten, de eigenlijke klassementsproeven op afgesloten wegen. Alle organisatoren beweren dat hun rally de veiligste is. Toch gebeuren geregeld ongevallen, vaak met dodelijke afloop, zoals o.a. in Boezinge tijdens de rally van Ieper in 1995 en in de winter ervoor te Esneux. Ongevallen zijn een wezenlijk onderdeel van rally's, meer nog, ze zijn er precies de aantrekkingskracht van !
De parcoursbewoners krijgen net voor de rally totaal ongevraagd een briefje in de bus met de uren waarop zij hun huis niet meer mogen verlaten of niet meer kunnen bereiken. Feitelijk huisarrest ! Zo moeten mensen die van hun werk thuis komen hun auto heel ver achterlaten en te voet naar huis gaan, tenminste als die weg niet voor voetgangers is afgesloten. Bewoners die dringend verzorging nodig hebben moeten eerst telefoneren naar de organisatoren, die de wedstrijd misschien stilleggen. Ook het wegdek en de wegbermen worden vaak beschadigd. Diepe putten en verzakkingen worden vaak pas kort voor de nieuwe rally hersteld. Het is weinig waarschijnlijk dat het de organisatoren zijn die deze herstellingen betalen !
2. Omwille van de schade aan de natuur en het leefmilieu
De toeschouwers willen zoveel mogelijk spektakel zien en vertrappen velden koren, bieten, aardappelen, enz. Dit wordt met de nieuwe maatregelen nog in de hand gewerkt want de minimumafstand tot de weg wordt groter. De boeren klagen echter niet : ze worden vergoed. Het blijft echter onverantwoord. Tonnen voedsel vertrappen is wansmakelijk als elke minuut 20 mensen van de honger sterven. Eerst worden de akkers overbemest, vervolgens bezaaid met een monomaïscultuur om dan gewoon vertrappeld te worden : landbouwbeleid eind 20e eeuw !
De Kemmelberg in het zuiden van West-Vlaanderen is wel het symbool van verkrachting van natuurschoon. Het gebied is sinds 1979 beschermd, wat dus eigenlijk betekent dat er geen autowedstrijden georganiseerd mogen worden. Toch wordt elk jaar opnieuw voor de Kemmelberg een uitzondering gemaakt, want voor de rally is de Kemmelberg het attractiepunt bij uitstek. Toeschouwers noch rallypiloten hebben ook maar enige aandacht voor dit natuurgebied en voor de rest van het parcours. Beschermde landschappen verliezen hun bescherming tijdens de rally. Lokale besturen dragen hierin een zeer zware verantwoordelijkheid.
Tenslotte is er nog de verspilling van brandstof, banden en auto-onderdelen. Niemand gelooft immers nog dat deze rally's nodig zijn voor de technologische evolutie van de auto-industrie.
3. Om principiële redenen
Elke rally beïnvloedt het rijgedrag van een grote groep automobilisten. De spectaculaire rijstijl van de piloten werkt aanstekelijk. Duizenden opgezweepte rallyfanaten willen hun idolen het hele jaar door op de openbare weg imiteren. Hun snel en lawaaiierig wagentje is hun afgod. Kleine wagens met veel paardekracht, meestal rode kleur en sportieve uitrusting worden in het Ieperse getooid met de reuzesticker van de 24-uren. Overmoedig maken ze zichzelf wijs dat ze de andere autobestuurders, fietsers, spelende kinderen steeds tijdig zullen kunnen ontwijken.
Een wel heel gevaarlijk spel is het narijden van de klassementsproeven vóór, tijdens en na de rallyperiode. Verkeersleefbaarheidsplannen, snelheidsremmende maatregelen, dure campagnes van Via Secura en aanverwanten worden door de rallyfanaten belachelijk en kapot gemaakt. Een staatssecretariaat voor de Verkeersveiligheid is totaal ongeloofwaardig zolang deze rallywaanzin toegelaten wordt.
Opvallend zijn ook de agressieve reclamecampagnes. Het zal wel geen toeval zijn dat de ene superdoder (autoverkeer) gesponsord wordt door de andere killer, tabak. Het was een sigarettenproducent die de slogan lanceerde « Gooi alle remmen los » !
Tenslotte willen wij het hebben over het gebruik van de term « sport ». Wat is dat voor een sport die een permanente mobilisatie van alle ziekenhuizen en spoedgevallendiensten uit de buurt vereist ? Waar is de sportiviteit voor de andere weggebruiker in de verbindingsritten ? Waar is de sportiviteit als na een dodelijk ongeval de show gewoon doorgaat omdat men ergere gevolgen verwacht wanneer de rally zou worden stilgelegd ?
In een tijd waarin de verkeersdrukte steeds toeneemt en defensief rijden de grondregel moet zijn, in een tijd waarin het verkeer aanleiding geeft tot agressiviteit en we voor het eerst een staatssecretaris hebben voor Verkeersveiligheid, moet men de moed kunnen opbrengen om de beslissing te nemen die zich opdringt : verbied principieel de rally's op de openbare weg !
Tijdens de voorbije weken is al overduidelijk gebleken dat de organisatoren de strengere veiligheidsmaatregelen willen terugschroeven en in ieder geval slechts minimaal zullen toepassen en de grote lobby van de autosport steeds stromannen en -vrouwen vindt om de maatregelen te doen intrekken. Voor wie verkeersveiligheid en veilige mobiliteit prioriteiten zijn, moeten rally's op de openbare weg verboden worden. Men mag de verantwoordelijkheid niet meer bij de burgemeester laten. De lokale druk wordt te groot. Bovendien overstijgen de rally's duidelijk het gemeentelijk belang. Andere sportevenementen zoals loop- en fietswedstrijden, zijn daarentegen wel nog toegelaten.
| Eddy BOUTMANS. |
Artikel 1
Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 78 van de Grondwet.
Art. 2
Artikel 9 van de wet betreffende de politie over het wegverkeer, gecoördineerd op 16 maart 1968, wordt aangevuld met het volgende lid :
« In afwijking van de vorige leden kan geen vergunning verleend worden voor het organiseren van sportwedstrijden of -competities voor motorvoertuigen die geheel of gedeeltelijk op de openbare weg plaatshebben. »
| Eddy BOUTMANS. Vera DUA. |