|
5‑92 Sénat de Belgique Session ordinaire 2012‑2013 Séances plénières Jeudi 21 février 2013 Séance de l’après‑midi |
5‑92 Belgische Senaat Gewone Zitting 2012‑2013 Plenaire vergaderingen Donderdag 21 februari 2013 Namiddagvergadering |
|||
|
Annales |
Handelingen |
|||
|
Sommaire |
Inhoudsopgave |
|||
|
Prise en considération de propositions Propositions prises en considération Cour constitutionnelle – Arrêts Cour constitutionnelle – Questions préjudicielles Cour constitutionnelle – Recours Commission d’accès et de réutilisation des documents administratifs
|
Inoverwegingneming van voorstellen In overweging genomen voorstellen Grondwettelijk Hof – Prejudiciële vragen Centrale Raad voor het Bedrijfsleven Commissie voor de toegang tot en het hergebruik van bestuursdocumenten
|
|||
|
Présidence de Mme Sabine de Bethune (La séance est ouverte à 15 h 15.) |
Voorzitster: mevrouw Sabine de Bethune (De vergadering wordt geopend om 15.15 uur.) |
|||
Mondelinge vragen |
||||
Mondelinge vraag van mevrouw Elke Sleurs aan de vice‑eersteminister en minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid over «de leeftijdsgrens bij terugbetaling van een in‑vitrofertilisatie» (nr. 5‑858) |
||||
|
Mme Elke Sleurs (N‑VA). – Dans le cadre des économies à faire dans l’assurance maladie, la ministre des Affaires sociales et de la Santé publique a décidé l’année dernière de ramener de 43 à 41 ans l’âge maximum pour le remboursement de la fécondation in vitro. Grâce à cette mesure, l’INAMI économiserait 780 000 euros. Une étude scientifique révèle en effet que, pour les femmes de 40 à 43 ans, les chances de grossesse par fécondation in vitro sont de 5% seulement. En application de cette décision, un arrêté a été publié au Moniteur belge le 10 janvier 2013, après concertation avec le Comité de l’assurance et la Commission nationale médico‑mutualiste, comme la loi le prévoit. Il est entré en vigueur le 1er février dernier. Nous avons dès lors été très étonnés lorsque la ministre a retiré unilatéralement cet arrêté royal et en a fait publier un nouveau le 14 févier en remplacement du précédent. Selon un syndicat de médecins et la mutualité chrétienne, cela s’est fait sans concertation, et il était même question d’une « démarche dictatoriale ». La ministre a invoqué comme raison de la publication du nouvel arrêté royal qu’aucune mesure transitoire ne semblait avoir été élaborée pour les femmes de 41 à 43 ans qui avaient déjà entamé une fécondation in vitro au moment de l’entrée en vigueur du premier arrêté royal. La ministre a fait valoir l’extrême urgence afin de n’abandonner aucune patiente à son sort. Cette extrême urgence justifierait en même temps l’absence de concertation. On peut néanmoins s’étonner de l’absence de mesures transitoires en première instance, d’autant plus qu’aujourd’hui, on ne sait pas très bien quel arrêté royal s’applique aux femmes de 42 ans chez lesquelles un embryon a été implanté entre le 1er et le 13 février. La méthode de la ministre ne bénéficie donc à personne : ni aux patientes chez lesquelles la confusion est grande, ni à la politique de santé qui apparaît incohérente à la suite des changements intervenus. Comment la ministre explique‑t‑elle qu’aucune mesure transitoire n’ait été prévue dans l’arrêté royal initial ? Un oubli grave qui est à la base d’une grande confusion dans la pratique quotidienne ! |
Mevrouw Elke Sleurs (N‑VA). – In het kader van de besparingen in de ziekteverzekering besliste de minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid vorig jaar om de maximumleeftijd voor de terugbetaling van in‑vitrofertilisatie te verlagen van 43 jaar naar 41 jaar. De invoering van die maatregel zou leiden tot een besparing van 780 000 euro voor het RIZIV. Uit wetenschappelijk onderzoek blijkt immers dat bij vrouwen tussen 40 en 43 jaar de kans op zwangerschap via ivf slechts 5 procent bedraagt. Ter uitvoering van die beslissing werd op 10 januari 2013 een koninklijk besluit gepubliceerd in het Belgisch Staatsblad. Dat koninklijk besluit kwam tot stand, zoals de wet dat voorschrijft, na overleg met het Verzekeringscomité en met de Nationale Commissie Artsen‑Ziekenfondsen. Het koninklijk besluit trad in werking op 1 februari jongstleden. De verbazing was dan ook groot toen de minister dat koninklijk besluit eenzijdig introk en vorige week, op 14 februari, een nieuw koninklijk besluit liet publiceren ter vervanging van het vorige dat maar pas in werking was getreden. Volgens een artsensyndicaat en het christelijke ziekenfonds gebeurde dat zonder overleg en was er zelfs sprake van een ‘dictatoriale demarche’. Als reden voor de publicatie van het nieuwe koninklijk besluit haalde de minister aan dat er geen overgangsregeling bleek te zijn uitgewerkt voor vrouwen tussen 41 en 43 jaar, die op het moment van de inwerkingtreding van het eerste koninklijk besluit al met een ivf‑behandeling waren gestart. De minister beriep zich op de hoogdringendheid om er zo voor te kunnen zorgen dat geen enkele patiënte in de kou zou blijven. Die hoogdringendheid zou tegelijk rechtvaardigen waarom er geen overleg werd gepleegd. Het blijft echter wel opmerkelijk dat er in eerste instantie niet in overgangsmaatregelen werd voorzien, vooral nu ook onduidelijkheid is ontstaan over welk koninklijk besluit precies van toepassing is op vrouwen van 42 jaar die een embryo ingeplant kregen in de periode van 1 tot 13 februari. De werkwijze van de minister komt dus niemand ten goede: noch de patiënten, bij wie zeer veel verwarring heerst, noch het globale gezondheidsbeleid, waar steeds wisselende maatregelen allerminst leiden tot een coherent beleid. Hoe verklaart de minister dat er in geen overgangsmaatregelen is voorzien in het oorspronkelijke koninklijk besluit? Een ernstige vergetelheid die aan de basis ligt van heel wat verwarring in de dagelijkse praktijk! |
|||
|
Mme Laurette Onkelinx, vice‑première ministre et ministre des Affaires sociales et de la Santé publique, chargée de Beliris et des Institutions culturelles fédérales. – Il est exact que la Commission nationale médico‑mutualiste a adopté en juillet 2012 différentes mesures d’économie dont certaines dans le secteur de la procréation médicalement assistée. Selon les experts – dont Mme Sleurs fait partie – ces économies étaient justifiées étant donné que le nombre de tentatives et l’âge de la patiente ont un impact important sur les chances de réussite de l’opération ; ce constat valait tant pour l’insémination artificielle que pour la fécondation in vitro. Le 23 janvier 2013, un arrêté royal a été publié afin de limiter l’accès à ce genre de pratiques. Ce même arrêté a retiré, sans mesures transitoires, le droit d’implanter des embryons chez les femmes de 42 à 43 ans ; simultanément, les règles relatives à l’insémination artificielle ont été modifiées. Par ailleurs, cet arrêté a créé une insécurité juridique concernant les accords conclus entre les centres de reproduction et les patients/couples ainsi qu’à propos des gamètes et embryons déjà prélevés et congelés. En effet, durant l’élaboration de l’arrêté royal, aucune instance ne s’est interrogée sur d’éventuels problèmes causés par l’absence de mesures transitoires. Je ne peux que déplorer ce manque d’attention. C’est pourquoi l’arrêté royal du 10 janvier a été retiré par l’arrêté royal du 11 février 2013. Cela permet une concertation avec le secteur avant de prendre de nouvelles mesures. Par conséquent, l’arrêté royal du 10 janvier 2013 n’a jamais figuré dans l’ordre juridique. Pour la période mentionnée par Mme Sleurs, c’est donc en toute logique les tarifs et remboursements appliqués au 31 janvier 2013 qui sont valables. |
Mevrouw Laurette Onkelinx, vice‑eersteminister en minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid, belast met Beliris en de Federale Culturele Instellingen. – Het klopt dat de Nationale Commissie geneesheren‑ziekenfondsen in juli 2012 verschillende besparingsmaatregelen heeft goedgekeurd, waarvan sommige in de sector van de medisch begeleide voortplanting. Volgens de experts – en ook mevrouw Sleurs is een expert – waren die besparingen gerechtvaardigd, aangezien het aantal pogingen en de leeftijd van de patiënte een belangrijke impact hebben op de slaagkansen van de operatie; die vaststelling gold zowel voor de kunstmatige inseminatie als voor de in‑vitrofertilisatie. Op 23 januari 2013 werd een koninklijk besluit gepubliceerd om de toegang tot dat soort praktijken te beperken. Maar aan de andere kant werd met datzelfde besluit en zonder enige overgangsmaatregel het recht ingetrokken om bij vrouwen van 42 tot 43 jaar embryo’s in te planten; tegelijkertijd werden voor kunstmatige inseminatie de regels gewijzigd die tot dusver van toepassing waren. Anderzijds had dat besluit rechtsonzekerheid tot gevolg omtrent de overeenkomsten die de voortplantingscentra en de patiënten/koppels gesloten hadden en ook omtrent de al afgenomen en ingevroren gameten en embryo’s. Inderdaad, tijdens de opmaak van het koninklijk besluit heeft geen enkele instantie zich afgevraagd welke problemen het uitblijven van overgangsmaatregelen teweeg kunnen brengen. Ik kan dat gebrek aan aandacht alleen maar betreuren. Het koninklijk besluit van 10 januari is daarom ingetrokken bij het besluit van 11 februari 2013. Dat maakt het mogelijk met de sector te overleggen alvorens nieuwe maatregelen te nemen. Bijgevolg heeft het koninklijk besluit van 10 januari 2013 nooit in de rechtsorde bestaan. Voor de periode die mevrouw Sleurs heeft vermeld, gelden dus logischerwijze de tarieven en terugbetalingen die op 31 januari 2013 van toepassing waren. |
|||
|
Mme Elke Sleurs (N‑VA). – La ministre déplore qu’aucune mesure transitoire n’ait été prise. Puis‑je insister pour qu’à l’avenir, elle soit vigilante sur ce point afin d’éviter toute confusion ? Pour mener une politique efficace de fécondation, il convient que la ministre examine, en concertation avec le secteur, les mesures qui doivent être prises, en tenant compte des coûts et de ce qui est scientifiquement efficace. |
Mevrouw Elke Sleurs (N‑VA). – De minister betreurt dat er geen overgangsmaatregelen zijn genomen. Mag ik erop hameren dat ze daar in de toekomst wel op toeziet teneinde verwarring te voorkomen? Om tot een efficiënt fertiliteitsbeleid te komen, is het echt aangewezen dat de minister in overleg met de sector nagaat welke fertiliteitsmaatregelen moeten worden genomen, rekening houdend met de kosten en met wat wetenschappelijk gezien efficiënt is. |
|||
Mondelinge vraag van de heer Ahmed Laaouej aan de staatssecretaris voor Ambtenarenzaken en Modernisering van de Openbare Diensten over «het hervormingsproject van de federale ambtenarenloopbanen» (nr. 5‑856) |
||||
|
M. Ahmed Laaouej (PS). – Monsieur le secrétaire d’État, une dépêche Belga nous apprend que le front commun syndical de la fonction publique vous a remis, hier, une pétition signée par 38 000 fonctionnaires fédéraux opposés à la réforme des carrières, soit près de la moitié du nombre total d’agents. Pouvez‑vous confirmer ou infirmer cette information qui, si elle se vérifie, vous fera entrer dans le Livre des records car le nombre de signataires est énorme ? J’apprends qu’en vertu de cette réforme, le nombre d’échelons barémiques passera de trois ou quatre par niveau à cinq ou six. D’après votre proposition, le passage d’un échelon à l’autre se fera dorénavant selon une procédure d’évaluation et non plus en vertu de l’ancienneté. Les syndicats font valoir l’absence d’objectivité pour dénoncer un tel changement. Selon eux, la fonction publique s’en trouvera affaiblie. Vous annoncez aussi pouvoir clôturer la réforme durant le premier trimestre de cette année, soit, si je compte bien, pour les vacances de Pâques, ce qui me semble particulièrement optimiste, compte tenu du fait que les organisations représentatives des fonctionnaires ne cessent de dénoncer l’absence de dialogue réel et de marquer leur opposition sur le fond de vos réformes. Ne serait‑il pas judicieux que vous exposiez largement vos propositions aux représentants du personnel et écoutiez leurs suggestions, en particulier quant aux garanties d’objectivité du système que vous envisagez ? Je parle ici de l’évaluation qui déterminera dorénavant l’avancement barémique. On peut aussi se demander s’il ne convient pas de de soumettre d’abord votre projet à l’ensemble des directeurs « Personnel et Organisation » des différents départements et services concernés, qui connaissent les réalités de terrain et pourraient vérifier la faisabilité et la logique de ce que vous proposez. Pourriez‑vous confirmer ces informations et nous donner de plus amples précisions quant à cette réforme en complément de la réponse que vous m’aviez déjà fournie antérieurement ? Comme vous le savez, la colère gronde dans les rangs des fonctionnaires fédéraux et je ne puis imaginer un seul instant que l’on puisse imposer une réforme contre l’avis de la quasi‑totalité des fonctionnaires fédéraux ou à tout le moins la moitié d’entre eux qui s’est manifestée par une pétition. |
De heer Ahmed Laaouej (PS). – Mijnheer de staatssecretaris, volgens een Belgabericht heeft het gemeenschappelijk vakbondsfront van het openbaar ambt u gisteren een petitie tegen de hervorming van de ambtenarenloopbaan overhandigd. Deze werd door 38 000 federale ambtenaren, bijna de helft van alle ambtenaren, ondertekend. Kunt u deze informatie bevestigen of ontkrachten? Als het waar is, dan komt u in het Guinness World Records‑boek, want het aantal handtekeningen is enorm. Ik verneem dat met deze hervorming het aantal loonschalen van drie of vier per niveau naar vijf of zes zou gaan. Met uw voorstel zou de overgang van het ene niveau naar het andere voortaan op grond van een evaluatieprocedure en niet meer op basis van anciënniteit gebeuren. De vakbonden protesteren tegen het gebrek aan objectiviteit. Volgens hen zal het openbaar ambt verzwakken. U bent van plan de hervorming tijdens het eerste trimester van dit jaar af te ronden. Als ik het goed voorheb is dat tegen de paasvakantie. Dat lijkt me heel optimistisch, vooral omdat de ambtenarenvakbonden het voortdurend hebben over het ontbreken van een echte dialoog en hun verzet tegen uw hervormingen kenbaar maken. Zou het niet verstandig zijn als u uw voorstellen uitgebreid zou uiteenzetten aan de vertegenwoordigers van het personeel en naar hun voorstellen zou luisteren, in het bijzonder aangaande de garanties voor objectiviteit van het systeem dat u voor ogen hebt? Ik heb het hier over de evaluatie, die voortaan de baremaverhoging zal bepalen. Men kan zich ook afvragen of het niet beter is uw project eerst voor te leggen aan alle directeurs “personeel en organisatie” van de verschillende departementen en betrokken diensten. Zij zijn immers vertrouwd met het terrein en kunnen de haalbaarheid en de samenhang van uw voorstel onderzoeken. Kunt u ons deze informatie bevestigen en ons uitgebreid en duidelijk over deze hervorming informeren, dit als aanvulling op het antwoord dat u me eerder hebt gegeven? Zoals u weet rommelt het binnen de federale ambtenarij. Ik kan me helemaal niet inbeelden dat men een hervorming kan opleggen tegen de mening van bijna alle federale ambtenaren in, of althans tegen de helft ervan, die de petitie hebben ondertekend. |
|||
|
M. Hendrik Bogaert, secrétaire d’État à la Fonction publique et à la Modernisation des Services publics. – Vos informations sont exactes, monsieur Laaouej. J’ai effectivement reçu une pétition signée par 38 000 personnes. Oserais‑je dire que cela signifie que quelque 38 000 personnes n’y souscrivent pas ? Mais peut‑être est‑ce quelque peu exagéré… Je résumerai comme suit les griefs avancés : des épargnes aveugles sont opérées dans le secteur de la fonction publique, les formations certifiées posent problème, la réforme des carrières est préoccupante. Je signale qu’actuellement dans la fonction publique, seule une personne sur trois est remplacée, ce qui représente une diminution de l’effectif de 1 500 personnes pour l’année 2013. Par ailleurs, nous procédons également à des investissements dans la fonction publique. Ainsi, nous recrutons actuellement 1 400 policiers par an au lieu de 1 000 par le passé ; quatre nouvelles prisons vont être construites, ce qui demandera l’engagement de nombreux agents pénitentiaires ; nous sommes en train de recruter 385 douaniers pour les ports, que nous souhaitons faire fonctionner 24 heures sur 24. Certes, nous épargnons, mais nous nous efforçons également d’investir dans la fonction publique, en termes d’effectifs. Par ailleurs, le gouvernement m’a bien demandé une analyse du système des formations certifiées. Les primes relatives à ces formations sont garanties jusqu’au mois de décembre 2013. Ensuite, elles devront être intégrées dans la carrière. J’insiste sur le fait que le gouvernement ne m’a pas demandé des économies budgétaires. Comme je l’expliquais hier encore aux syndicats, les 104 millions d’euros du budget seront intégralement réinvestis dans les nouvelles carrières. Ces dernières, il est vrai, ne reposeront plus sur l’ancienneté, mais sur les prestations des fonctionnaires. Les évaluations seront capitales. Ce principe des évaluations a été approuvé par le gouvernement et publié au mois de juillet 2012, avec l’accord des trois syndicats majeurs de notre pays. Pour conclure, je voudrais éclaircir la question délicate de la concertation sociale. Hier, j’ai présidé le comité A, où sont représentés aussi bien les entités fédérées que l’État fédéral. Sur les six points à l’ordre du jour, quatre ont été approuvés par les syndicats. Certes, il était aussi question de dossiers un peu techniques. Il n’en reste pas moins que les syndicats ont approuvé quatre des six points. Dans l’après‑midi, j’ai exposé mes plans sur les nouvelles carrières au comité B. Entre‑temps, un syndicat majeur m’a déjà communiqué sa réaction. Les négociations reprennent dans une demi‑heure. Il est donc bel et bien question de concertation sociale. Depuis le mois de janvier, des négociations ont lieu chaque mercredi ou chaque mercredi et vendredi. |
De heer Hendrik Bogaert, staatssecretaris voor Ambtenarenzaken en Modernisering van de Openbare Diensten. – U bent juist ingelicht, mijnheer Laaouej. Ik heb inderdaad een petitie ontvangen die door 38 000 personen getekend werd. Ik zou misschien kunnen zeggen dat dit betekent dat ongeveer 38 000 personen de petitie niet hebben getekend. Maar dat is misschien enigszins overdreven … De voornaamste grieven zijn: blinde besparingen bij het openbaar ambt, de gecertificeerde opleidingen vormen een probleem, de hervorming van de loopbanen is onrustwekkend. Momenteel wordt slechts één ambtenaar op drie vervangen. Voor 2013 betekent dit een vermindering van 1500 ambtenaren. Er wordt echter ook in het openbaar ambt geïnvesteerd. Momenteel rekruteren we 1400 politieagenten per jaar, in plaats van 1500 voordien; er zullen vier nieuwe gevangenissen worden gebouwd, waarvoor vele penitentiair beambten zullen moeten worden aangeworven; we rekruteren 385 douanebeambten voor de havens, die we 24 uur op 24 willen inzetten. Uiteraard wordt er bespaard, maar we proberen ook te investeren in het openbaar ambt, met name op personeel. De regering heeft me gevraagd het systeem van de gecertificeerde opleidingen te analyseren. De premies voor deze opleidingen zijn tot december 2013 gegarandeerd. Nadien moeten ze in de loopbaan geïntegreerd worden. Ik benadruk dat de regering mij niet heeft gevraagd te besparen. Zoals ik gisteren heb uitgelegd aan de vakbonden, zullen de 104 miljoen euro van de begroting integraal in de nieuwe loopbanen worden geïnvesteerd. Deze laatste zullen inderdaad niet meer gebaseerd zijn op anciënniteit, maar op de prestaties van de ambtenaren. De evaluatie zal het belangrijkste zijn. Het principe van de evaluaties kreeg het akkoord van de drie belangrijkste vakbonden van ons land, werd door de regering goedgekeurd en in juli 2012 gepubliceerd. Tot slot wil ik de delicate kwestie van het sociaal overleg verduidelijken. Gisteren heb ik het Comité A voorgezeten, waarin zowel de gewesten als de federale overheid vertegenwoordigd zijn. De vakbonden hebben vier van de zes agendapunten aangenomen. Er was uiteraard ook het probleem van de eerder technische dossiers, maar de vakbonden hebben vier van de zes punten goedgekeurd. In de namiddag heb ik Comité B mijn plannen over de nieuwe loopbanen uiteengezet. Intussen heeft een belangrijke vakbond me zijn reactie al medegedeeld. Over een half uur worden de gesprekken voortgezet. Er is dus wel degelijk sociaal overleg. Sinds januari zijn er trouwens elke woensdag of elke woensdag en vrijdag onderhandelingen. |
|||
|
M. Ahmed Laaouej (PS). – Je ne voudrais pas en faire un argument d’autorité mais je suis les dossiers relatifs à la fonction publique depuis une vingtaine d’années et, croyez‑moi, monsieur le secrétaire d’État, 38 000 signataires pour une pétition dans la fonction publique fédérale, c’est tout à fait inédit ! De mémoire de rose, on n’a jamais vu mourir un jardinier. Il se peut qu’il y a plus de vingt ans, une pétition ait recueilli davantage de signatures que celle dont nous parlons aujourd’hui mais je demande à voir. Sur le fond, vous évoquez le Comité A et les résultats positifs engrangés au sein de ce comité. Or ce comité – et je le regrette d’ailleurs – n’a plus les compétences qu’il avait jadis. Vous me parlez également du Comité B, ce qui est peut‑être déjà plus significatif, pour annoncer qu’il se réunit aujourd’hui à 16 heures. De ce point de vue, je ne voudrais donc pas anticiper un jugement reposant sur la concertation sociale actuellement en cours. Néanmoins, il me semble vraiment important de pouvoir garantir aux agents des services publics fédéraux une évolution de carrière sur des bases objectives. C’est fondamental et l’inquiétude des agents qui, à un moment donné, ont fait un choix de carrière dans la fonction publique et s’y sont investis est tout à fait légitime. Par ailleurs, la fonction publique doit être attractive. Il ne faudrait pas, par exemple, que les agents du SPF Finances décident de rejoindre le secteur privé après une dizaine d’années parce qu’ils y trouveraient des perspectives de carrière que n’offre plus la fonction publique. J’attire vraiment votre attention sur le problème, monsieur le secrétaire d’État. La colère gronde, il faut vraiment apporter des réponses et celles‑ci ne viendront que par une concertation sociale plus appuyée et plus respectueuse. |
De heer Ahmed Laaouej (PS). – Ik wil er geen gezagsargument van maken, mijnheer de staatssecretaris, maar ik volg de dossiers van het openbaar ambt sinds een twintigtal jaar. 38 000 handtekeningen voor een petitie in het openbaar ambt is nog nooit vertoond! Het is mogelijk dat er meer dan twintig jaar geleden een petitie door meer personen werden ondertekend. U verwijst naar het Comité A en de positieve resultaten die zijn bereikt. Dit comité, en ik betreur het, heeft niet meer dezelfde bevoegdheden als vroeger. U sprak ook over Comité B, dat is misschien al belangrijker, dat vandaag om 16 uur zal vergaderen. In dat opzicht wil ik niet vooruitlopen op een oordeel dat gebaseerd is op sociaal overleg dat aan de gang is. Het lijkt me evenwel belangrijk de ambtenaren van de federale overheidsdienst een evolutie van de loopbaan op objectieve basis te garanderen. Dat is uiterst belangrijk. De ongerustheid van de ambtenaren die op een gegeven moment gekozen hebben voor een loopbaan bij de overheid en die erin hebben geïnvesteerd is volledig gegrond. Het openbaar ambt moet trouwens aantrekkelijk zijn. Het kan bijvoorbeeld niet dat ambtenaren van de FOD Financiën na een tiental jaar naar de privésector gaan omdat het openbaar ambt hen geen loopbaanperspectieven meer biedt. Ik vestig echt uw aandacht op dit probleem, mijnheer de staatssecretaris. Er is onrust bij de ambtenaren. Er moeten antwoorden komen en dat kan alleen via een meer gefundeerd en respectvol sociaal overleg. |
|||
Mondelinge vraag van mevrouw Sabine Vermeulen aan de vice‑eersteminister en minister van Economie, Consumenten en Noordzee over «het eerste uitvoeringsbesluit over de wet betreffende de strijd tegen maritieme piraterij» (nr. 5‑859) |
||||
|
Mme Sabine Vermeulen (N‑VA). – Le 21 décembre 2012, le Sénat a voté la loi relative à la lutte contre la piraterie maritime. Cette loi autorise des activités de surveillance, de protection et de sécurisation de navires battant pavillon belge dans des zones marines présentant un risque élevé de piraterie. Le problème de la piraterie maritime se pose principalement dans les eaux au large de la Somalie et dans le Golfe de Guinée. L’article 3 de la loi énonce que le recours à une sécurisation privée n’est autorisé que dans certaines zones maritimes définies par arrêté royal. Le 11 février 2013, cet arrêté royal est devenu réalité. L’article 1er dispose que : « Les zones maritimes visées à l’article 3 de la loi du 16 janvier 2013 portant diverses mesures relatives à la lutte contre la piraterie maritime, sont fixées comme suit : la zone maritime délimitée par Suez et le Détroit d’Ormuz au Nord, 10º Sud et 78º Est. » Ces coordonnées concernent uniquement la région entourant la Somalie et non celle du Golfe de Guinée, alors que l’exposé des motifs du projet de loi fait explicitement référence au Golfe de Guinée et à la recrudescence de la piraterie dans cette région. La lutte contre la piraterie au niveau international dans le Golfe de Guinée en est encore à ses débuts. Au niveau national, les armateurs ont pris une initiative, en collaboration avec le Carrefour d’information maritime et l’OCAM, l’Organe de coordination pour l’analyse de la menace, afin de protéger les navires belges contre la piraterie ; ils fournissent des informations sur les actes récents de piraterie. Pourquoi la région du Golfe de Guinée n’est‑elle pas citée dans l’arrêté d’exécution ? |
Mevrouw Sabine Vermeulen (N‑VA). – Op 21 december 2012 keurde de Senaat de wet betreffende de strijd tegen maritieme piraterij goed. Met deze wet worden activiteiten van toezicht, bescherming en beveiliging van Belgische schepen in zeegebieden met een hoog risico op piraterij mogelijk. Maritieme piraterij doet zich vooral voor in de wateren voor de kust van Somalië en in de Golf van Guinea. Artikel 3 van de wet bepaalt dat de private beveiliging enkel kan in bepaalde zeegebieden vastgesteld door een koninklijk besluit. Op 11 februari 2013 werd dit uitvoeringsbesluit een feit. Artikel 1 ervan stelt: “De zeegebieden bedoeld door artikel 3 van de wet van 16 januari 2013 houdende diverse maatregelen betreffende de strijd tegen maritieme piraterij worden bepaald als volgt: het zeegebied begrensd door Suez en de Straat van Hormuz in het noorden, 10º Z.B. en 78º O.L.” Deze coördinaten betreffen enkel het gebied rond Somalië en niet het gebied rond de Golf van Guinea. Terwijl de memorie van toelichting van het wetsontwerp wel expliciet verwijst naar de Golf van Guinea en de toenemende piraterij in dat gebied. De bestrijding van de piraterij op internationaal vlak in de Golf van Guinea staat nog in een beginfase. Op nationaal vlak hebben de reders in samenwerking met het Maritiem Informatiekruispunt en het OCAD, Orgaan voor de coördinatie en de analyse van de dreiging, een initiatief genomen om Belgische schepen te beschermen tegen piraterij; ze verstrekken informatie over recente activiteiten van piraterij. Waarom is het gebied rond de Golf van Guinea dan niet opgenomen in dit uitvoeringsbesluit? |
|||
|
M. Johan Vande Lanotte, vice‑premier ministre et ministre de l’Économie, des Consommateurs et de la Mer du Nord. – L’arrêté royal du 11 février 2013 fixant les zones maritimes pour l’utilisation de gardiennage privé contre la piraterie maritime désigne effectivement la région maritime faisant face aux côtes de la Somalie comme une région où les armateurs peuvent recourir à des entreprises de sécurité maritime privées. Le gouvernement n’a pas jugé opportun de désigner également le Golfe de Guinée, pour diverses raisons. Les activités criminelles qui se développent dans le Golfe de Guinée sont d’un autre type. Il s’agit principalement de vols à main armée à bord de navires et d’attaques brèves de navires en vue de voler le chargement et, en particulier, le pétrole. Les Nations Unies n’ont pas encore organisé d’action internationale contre la piraterie dans cette région, alors qu’elles l’ont fait pour les eaux somaliennes. Une partie importante des incidents dans le Golfe de Guinée ont lieu dans les eaux territoriales des États côtiers. Actuellement, aucun fondement juridique international n’autorise la Belgique à intervenir dans les eaux territoriales de ces États côtiers contre la piraterie, comme c’est le cas pour la Somalie. Cela n’exclut pas une désignation ultérieure du Golfe de Guinée, mais cela dépendra de l’évolution de la piraterie dans la région et de l’évaluation fin 2013 de l’application de la loi du 16 janvier 2013. |
De heer Johan Vande Lanotte, vice‑eersteminister en minister van Economie, Consumenten en Noordzee. – Het koninklijk besluit van 11 februari 2013 tot vaststelling van de zeegebieden voor het gebruik van private bewaking tegen piraterij op zee duidt inderdaad het zeegebied voor de kust van Somalië aan als een gebied waar de reders een beroep kunnen doen op een maritieme veiligheidsonderneming om het schip te beveiligen. De regering heeft het niet opportuun geacht om ook de Golf van Guinea op dit ogenblik al aan te duiden. Hiervoor zijn verschillende redenen. Het gaat in de golf van Guinea tot nu toe om een andere soort van criminele activiteiten. Het gaat voornamelijk om gewapende diefstallen aan boord van schepen en om korte kapingen van schepen om zo de lading en, in het bijzonder, olie te stelen. In dat gebied hebben de Verenigde Naties nog geen internationale actie georganiseerd tegen piraterij, in tegenstelling tot de wateren voor de Somalische kust. Een belangrijk deel van de incidenten in de Golf van Guinea vindt plaats in de territoriale zeeën van de kuststaten. Er is op het ogenblik geen internationale rechtsgrond die België toestaat om in de territoriale zeeën van die kuststaten op te treden tegen piraterij, zoals dat wel het geval is voor Somalië. Dat sluit niet uit dat later ook de Golf van Guinea kan worden aangeduid, maar dat zal afhangen van de evolutie van de piraterij in het gebied en van de evaluatie eind 2013 van de toepassing van de wet van 16 januari 2013. |
|||
|
Mme Sabine Vermeulen (N‑VA). – J’insiste une fois encore sur l’importance de la région du Golfe de Guinée. En Europe, 13% du pétrole et 6% du gaz proviennent de cette région. La Commission européenne soutient entre autres les gouvernements de Guinée, du Bénin, du Cameroun, du Gabon, du Nigéria et du Togo dans leur lutte contre la piraterie maritime afin de pouvoir sécuriser les navires qui approvisionnent la région dans le cadre de l’aide au développement. Cela vaut la peine selon moi d’envisager d’inscrire la région du Golfe de Guinée dans l’arrêté royal. |
Mevrouw Sabine Vermeulen (N‑VA). – Ik benadruk nogmaals dat de Golf van Guinea een belangrijke regio is. In Europa is 13% van de olie en 6% van het gas afkomstig uit die regio. De Europese Commissie ondersteunt onder meer de regeringen van Guinea, Benin, Kameroen, Gabon, Nigeria en Togo in hun strijd tegen de maritieme piraterij, om de veiligheid van schepen die in het kader van ontwikkelingshulp de regio bevoorraden, te kunnen garanderen. Het loont volgens mij de moeite om te overwegen het gebied rond de Golf van Guinea in het koninklijk besluit op te nemen. |
|||
Mondelinge vraag van de heer Rik Daems aan de vice‑eersteminister en minister van Economie, Consumenten en Noordzee over «de telecomkosten» (nr. 5‑861) |
||||
|
M. Rik Daems (Open Vld). – Bonne nouvelle dans Het Nieuwsblad : les prix des opérateurs en télécommunications ont baissé. Nous récoltons enfin les fruits du fonctionnement du marché où la loi sur les télécommunications et l’offre de Telenet, à côté d’autres éléments, jouent assurément un rôle. J’aimerais savoir qui ne suit pas encore l’évolution et à qui le ministre a fait référence lorsqu’il a dit qu’un million de Belges payaient aujourd’hui encore des frais de télécommunication trop élevés. J’aimerais que le ministre indique la provenance de ce chiffre très élevé. Qu’est‑ce que cela signifie d’un point de vue économique ? Si un million de Belges paient à l’avenir cinq euros par mois ou 60 euros par an en moins, ils paient actuellement 60 millions d’euros en trop chaque année. C’est beaucoup. J’aimerais avoir des explications sur ce chiffre. Si j’osais, je ferais remarquer que Belgacom détient 40% du marché et que nous sommes donc privés de 34% d’impôts. Des mesures en faveur du consommateur ont donc des répercussions ailleurs. Quelle est l’ampleur du problème et que pouvons‑nous faire ? Devons‑nous laisser jouer le marché ? Quels éléments pouvons‑nous avancer en vue d’une plus grande égalité, outre cette portabilité des numéros nota bene qui existe depuis plus de dix ans déjà, ce qui indique que le marché ne bouge pas tellement. Que pouvons‑nous faire pour veiller à ce que le marché continue à évoluer à un rythme accéléré dans la bonne direction ? Le ministre a cité deux autres éléments que je trouve encore plus importants : l’internet mobile et l’indépendance de l’internet vis‑à‑vis de l’infrastructure. Quelles initiatives le parlement peut‑il prendre pour fournir davantage d’incitants à l’internet mobile et abaisser les prix ? Je constate en effet sur ma propre facture que l’abonnement à internet a baissé de manière spectaculaire mais je ne retrouve pas cet élément dans l’étude de l’IBPT. Cela m’étonne car cette différence est encore plus importante, c’est en tout cas ce que révèle ma propre facture et un sondage dans mon entourage. Quels éléments jouent‑ils ? S’agit‑il uniquement du fonctionnement du marché et de l’offre complémentaire ou y a‑t‑il autre chose, comme le réseau 4G ? Le fédéral ne peut‑il d’ailleurs signaler aux régions qu’elles ne devraient pas empêcher le développement du réseau 4G ? Évidemment, la santé est importante mais le 4G est un élément essentiel. Pour terminer, je ferai une remarque sur la fracture numérique. Je fais partie des sénateurs qui considèrent l’accès à internet comme un droit fondamental. Dans certains pays, ce droit est inscrit dans la Constitution. Devons‑nous faire de l’accès à internet un droit fondamental en l’inscrivant dans la Constitution ou en prenant une autre initiative législative ? J’aimerais avoir l’avis du gouvernement à ce sujet. |
De heer Rik Daems (Open Vld). – Goed nieuws in Het Nieuwsblad: de prijzen van de telecomoperatoren zijn gedaald. Eindelijk plukken we de vruchten van de marktwerking en daarin spelen de telecomwet en het Telenetaanbod naast andere elementen zeker een rol. Mijn vragen gaan echter over wie nog niet mee is met de evolutie en naar wie de minister verwees toen hij zei dat 1 miljoen Belgen vandaag te hoge telecomkosten betalen. Ik wil van de minister dan ook graag vernemen waar dat cijfer vandaan komt, want het ligt toch wel erg hoog. Wat betekent het economisch? Als 1 miljoen Belgen in de toekomst 5 euro per maand of 60 euro per jaar minder betalen, dan betalen ze nu per jaar 60 miljoen euro te veel. Dat is niet weinig. Graag een beetje duiding bij dat cijfer. Als ik stout was, zou ik opmerken dat Belgacom 40% van de markt heeft en dat we dus 34% van de belastingen kwijt zijn. Maatregelen ten gunste van de consument hebben dus elders ook repercussies. Hoe groot is de problematiek en wat kunnen we eraan doen? Moeten we de markt nog verder laten spelen? Welke elementen kunnen we aanreiken om het level playing field nog uit te breiden, verder dan die nummeroverdraagbaarheid nota bene, die al meer dan 10 jaar bestaat, wat aangeeft dat de markt niet zo snel beweegt. Wat kunnen we doen om ervoor te zorgen dat de markt in de positieve richting verder blijft versnellen? De minister heeft twee andere elementen aangehaald die ik nog belangrijker vind: het mobiele internet en de infrastructuuronafhankelijkheid van het internet. Welke initiatieven kan het parlement nemen om het mobiele internet nog meer stimulansen te geven en de prijzen te verlagen? Ik zie namelijk op mijn eigen rekening dat ook de internetabonnementen spectaculair gedaald zijn, maar dat vind ik niet terug in de studie van het BIPT. Dat verrast me, want dat verschil is nog veel groter, zo blijkt althans uit mijn eigen rekening en uit een kleine rondvraag in mijn omgeving. Welke elementen spelen daar? Gaat het enkele om de marktwerking en het bijkomende aanbod of is er meer, zoals het 4G‑netwerk? Kan het federale niveau de verschillende gewesten trouwens niet het signaal geven dat ze de ontwikkeling van het 4G‑netwerk beter niet tegenhouden? Natuurlijk is gezondheid belangrijk, maar 4G is een essentieel element. Tot slot nog een opmerking over de digitale kloof. Ik behoor tot de senatoren die toegang tot het internet als een grondrecht beschouwen. In sommige landen staat dat recht ook werkelijk in de Grondwet. Moeten we inderdaad van de toegang tot het internet een grondrecht maken, via de Grondwet of via een ander wetgevend initiatief? Graag kreeg ik de mening van de regering hierover. |
|||
|
M. Johan Vande Lanotte, vice‑premier ministre et ministre de l’Économie, des Consommateurs et de la Mer du Nord. – Les chiffres de la téléphonie mobile révèlent effectivement, surtout depuis le mois d’octobre, une baisse spectaculaire des tarifs, à hauteur de 50% pour certains profils. Elle est due à la baisse des tarifs de terminaison d’appel et à la gratuité du changement d’opérateur. Le nombre de clients ayant changé d’opérateur a d’ailleurs doublé ces trois derniers mois. L’action King et Kong de Telenet y a évidemment contribué. L’Internet mobile constitue toutefois une exception. Je reviendrai sur ce point. La situation est positive du point de vue des tarifs. Cependant, de nombreux consommateurs sont encore soumis aux tarifs antérieurs. Comment inciter le consommateur à opter pour des tarifs plus bas ? Tout d’abord, la loi oblige les opérateurs à communiquer annuellement les meilleurs tarifs à leurs clients. Nous avons rappelé cette obligation, ce qui devrait certainement avoir un effet positif. Ensuite, l’IBPT va améliorer et promouvoir son site de comparaison des tarifs. En septembre, nous lancerons une action de comparaison des tarifs des télécommunications, analogue à notre initiative antérieure de comparaison des prix de l’énergie. Nous comptons de la sorte réveiller les clients endormis. Nous espérons pouvoir évaluer l’impact de cette action vers la fin du mois d’octobre. Une offre trop variée de tarifs nuit cependant à la concurrence. Peut‑être devons‑nous la limiter. Toutefois, nous n’adopterons pas envers les opérateurs de télécommunications la même stratégie qu’envers les fournisseurs d’énergie. Comme le marché de l’énergie était complètement rigide, nous avions pris très rapidement des mesures coercitives. Par contre, le marché des télécommunications est plus flexible, les opérateurs étant ouverts à davantage de concurrence. Par conséquent, je préfère engager des discussions avec eux. En ce qui concerne l’Internet sur GSM, plusieurs options sont possibles, dont l’offre de forfaits Internet attractifs. Les forfaits actuels sont si limités qu’ils sont déjà dépassés après quelques connexions, ce qui entraîne des paiements supplémentaires. L’étude de l’OCDE signale également ce problème. Les forfaits étaient bel et bien suffisants pour les connexions Internet classiques par l’intermédiaire du câble ou de la ligne téléphonique. Les forfaits Internet pour les GSM ont depuis monté en flèche, mais il reste à voir si cette mesure sera effective. L’introduction du réseau 4G aura également un impact important. Nous organiserons une table ronde avec le secteur afin d’influencer positivement la pénétration et les tarifs des smartphones. Les tarifs pour la simple utilisation d’Internet sont assez bas. La loi sur les télécommunications nous permet en outre d’offrir un tarif social. Les changements des abonnements Triple Play restent problématiques, étant donné que la télévision n’est pas technologiquement neutre. Aussi longtemps qu’il y aura des obstacles technologiques, les initiatives législatives seront impossibles. L’IBPT a pris une décision et examine à présent les possibilités futures de changement d’opérateur sans remplacement intégral du dispositif. Nous avons insisté auprès des opérateurs sur l’exigence d’une solution rapide. En effet, la mobilité du client est inversement proportionnelle à l’importance de l’obstacle. En définitive, le consommateur qui change de boulanger ne doit pas changer également de grille‑pain. Je force un peu le trait, mais l’idée est bien là. |
De heer Johan Vande Lanotte, vice‑eersteminister en minister van Economie, Consumenten en Noordzee. – Vooral sinds oktober blijkt uit de cijfers over de mobilofonie inderdaad een spectaculaire tariefdaling, die voor sommige profielen zelfs kan oplopen tot 50%. De lagere afgiftetarieven en de kosteloze overstap hebben daartoe geleid. De afgelopen drie maanden zijn er trouwens dubbel zoveel mensen overgestapt als voordien. Ook de King‑en‑Kong‑actie van Telenet heeft uiteraard meegespeeld. Een uitzondering is echter het mobiel internet en daar kom ik nog op terug. Qua tarieven zitten we goed, maar veel mensen zitten nog vast aan de vroegere tarieven. Hoe kunnen we de consument stimuleren om voor lagere tarieven te kiezen? Ten eerste zijn de operatoren wettelijk verplicht om hun klanten jaarlijks op de hoogte te brengen van de beste tarieven. Dat we die verplichting opnieuw onder de aandacht hebben gebracht, zal zeker helpen. Daarnaast zal het BIPT zijn tariefvergelijkingswebsite verbeteren en promoten. In september plannen we een vergelijkingsactie voor de telecomtarieven zoals we dat eerder voor de energieprijzen gedaan hebben. Op die manier willen we de slapende klanten wakker maken. Tegen het einde van oktober hopen we de impact van die actie te kunnen meten. Een te uitgebreid aanbod aan tarieven is echter ook niet gunstig voor de concurrentie; we moeten dat aanbod misschien beperken. We zullen de telecomoperatoren echter anders aanpakken dan de energieleveranciers. De energiemarkt zat volledig vast en dus hebben we zeer snel dwingende maatregelen genomen. De telecommarkt is echter wel in beweging, want de operatoren staan open voor meer concurrentie; dus verkies ik met hen in gesprek te treden. Voor internet via gsm liggen verschillende opties open, waaronder het aanbieden van aantrekkelijke internetforfaits. Er bestaan wel al forfaits, maar die zijn zo beperkt dat ze al na enkele keren inloggen worden overschreden en telkens moet worden bijbetaald. Ook de OESO‑studie wees op dat probleem. Voor een klassieke internetverbinding via de kabel of de telefoonlijn volstonden de forfaits wel. Intussen zijn de internetforfaits voor gsm’s spectaculair opgetrokken, maar het blijft afwachten of die maatregel effectief zal zijn. Ook de introductie van het 4G‑netwerk zal een grote impact hebben. We zullen een rondetafelgesprek met de sector organiseren om de penetratie en tarieven van smartphones positief te beïnvloeden. De tarieven voor het gebruik van internet alleen liggen vrij laag. Dankzij de telecomwet kunnen we bovendien een sociaal tarief aanbieden. Een triple play‑abonnement veranderen, blijft een probleem omdat televisie kijken niet technologieneutraal is. Zolang er technologische barrières bestaan, kunnen we dat wettelijk niet aanpakken. Het BIPT heeft een besluit genomen en onderzoekt nu hoe men in de toekomst van operator kan veranderen zonder de volledige installatie te moeten vervangen. We hebben bij de operatoren aangedrongen op een snelle oplossing. Hoe hoger de barrière, hoe minder mobiel de klant immers. Wie van bakker verandert, moet uiteindelijk ook geen nieuwe broodrooster kopen. De vergelijking is misschien wat overdreven, maar het lijkt er wel op. |
|||
|
M. Rik Daems (Open Vld). – Je n’ai pas reçu de chiffres, mais j’espère que ceux‑ci viendront par la suite. La diminution des tarifs est aussi due aux marchés eux‑mêmes. Il suffit de citer les abonnements King et Kong. Je me félicite dès lors que les autorités n’envisagent pas de mesures coercitives. Il est exact que l’opérateur qui propose ces abonnements avantageux dispose toujours de l’emploi exclusif du câble. Peut‑être devrions‑nous libéraliser davantage ce secteur, surtout en ce qui concerne l’offre d’accès à la télévision. Je prends acte du tarif social pour Internet. Selon moi, l’accès à Internet est un facteur essentiel de développement. Il favorise de surcroît l’émancipation, étant donné qu’il transcende la diversité des origines. Je prendrai sous peu une initiative législative afin de promouvoir l’accès à Internet avec le soutien du gouvernement et des autres groupes parlementaires. |
De heer Rik Daems (Open Vld). – Ik heb geen cijfers gekregen, maar hoop dat die later zullen volgen. Als de tarieven gedaald zijn, is dat ook dankzij de markt zelf, bijvoorbeeld door de King- en Kongabonnementen. Ik ben dan ook blij dat er niet aan dwingende overheidsmaatregelen wordt gedacht. Het is wel zo dat de aanbieder van die voordelige abonnementen nog steeds het voordeel van het alleengebruik van de kabel heeft. Misschien moeten we op dat gebied de markt nog harder laten spelen, vooral in verband met het aanbieden van toegang tot televisie. Ik neem acte van het sociaal internettarief. Naar mijn mening is de toegang tot het internet een essentieel gegeven van ontwikkeling, dat bovendien een sterke emancipatorische werking heeft, omdat het de verschillen in afkomst overbrugt. Ik zal binnenkort een wetgevend initiatief nemen om het belang van de toegang tot het internet met de steun van de regering en de andere fracties verder uit te werken. |
|||
Mondelinge vraag van de heer André du Bus de Warnaffe aan de staatssecretaris voor Sociale Zaken, Gezinnen en Personen met een handicap, belast met beroepsrisico’s, en staatssecretaris voor Wetenschapsbeleid over «het groene nummer van de directie‑generaal Personen met een handicap» (nr. 5‑851) |
||||
|
M. André du Bus de Warnaffe (cdH). – Monsieur le secrétaire d’État, je vous ai déjà interrogé à plusieurs reprises, l’année dernière, sur le numéro de téléphone vert de la direction générale Personnes handicapées. De nombreux appels restaient sans réponse alors qu’il s’agit d’un service essentiel pour les bénéficiaires d’une allocation de personne handicapée. Le 27 novembre 2012, vous avez annoncé que des mesures avaient déjà été prises, dont le recrutement de dix opérateurs supplémentaires, l’aménagement des horaires d’accessibilité et l’utilisation d’un formulaire‑type de contact. De plus, un audit relatif au centre d’appel a débuté en septembre 2012 et s’est terminé en janvier 2013. Selon cet audit, à peine 23% des appels émis vers le call center entre février 2011 et septembre 2012 ont reçu une réponse. L’audit a également formulé des recommandations relatives au personnel, à sa formation, à son coaching, à son encadrement, à l’uniformisation des méthodes de travail ainsi qu’aux applications et au matériel informatiques. La mise en œuvre de ces recommandations pourrait voir le nombre d’appels recevant une réponse tripler dans les deux ans. Il s’agit de perspectives très intéressantes. Pour atteindre l’objectif de la charte de l’administration à l’écoute des usagers, c’est‑à‑dire répondre à 100% des appels dans les 2,5 minutes, 6,6 équivalents temps plein devraient être engagés pour renforcer le call center, ce qui n’a pas encore été envisagé. Selon la presse, malgré ces projets d’amélioration, certains acteurs comme la CGSP dénoncent la gestion désastreuse par les managers du SPF, le manque de moyens humains et des procédures de contact par Internet qui passent désormais par l’obligation de compléter un formulaire « indigeste et inefficace ». Des concertations seront‑elles menées rapidement avec les travailleurs pour améliorer le fonctionnement du numéro vert de la direction générale Personnes handicapées ? L’aide aux professionnels sera‑t‑elle optimisée afin de réduire le nombre d’appels ? Dans l’affirmative, de quelle manière ? |
De heer André du Bus de Warnaffe (cdH). – Ik heb u vorig jaar meermaals vragen gesteld over het groene nummer van de directie‑generaal Personen met een handicap. Tal van oproepen werden niet beantwoord, hoewel deze dienstverlening essentieel is voor de begunstigden van een tegemoetkoming aan personen met een handicap. Op 27 november 2012 hebt u aangekondigd dat er reeds maatregelen genomen werden, zoals de indienstneming van tien extra operatoren, de aanpassing van de openingsuren en het gebruik van een standaardcontactformulier. Bovendien werd in september 2012 met betrekking tot het callcenter een audit besteld, die in januari 2013 werd afgerond. Volgens die audit zouden tussen februari 2011 en september 2012 slechts 23% van de binnengekomen oproepen zijn beantwoord. In de audit werden ook aanbevelingen geformuleerd met betrekking tot het personeel, hun opleiding, hun coaching, hun omkadering, de standaardisatie van de werkmethoden alsook het informaticamateriaal. Als die aanbevelingen worden uitgevoerd, zou het aantal beantwoorde oproepen binnen twee jaar aanzienlijk kunnen toenemen. Dat zijn zeer interessante vooruitzichten. Om te beantwoorden aan de doelstelling van het charter voor een klantvriendelijke overheid, namelijk 100% van de oproepen beantwoorden binnen 2,5 minuten, moeten 6,6 voltijdse equivalenten worden aangetrokken om het callcenter te versterken, maar dat wordt nog niet overwogen. Niettegenstaande deze plannen voor verbetering heeft onder andere het ACOD kritiek op het rampzalige beheer door de managers van de FOD, op het gebrek aan personeel en op de contactprocedures via internet, waarop onverstaanbare en inefficiënte formulieren moeten worden ingevuld. Zal spoedig met de werknemers overleg worden gepleegd om de werking van het groene nummer van de directie‑generaal Personen met een handicap te verbeteren? Zal de steun aan de professionelen geoptimaliseerd worden om het aantal oproepen te doen dalen? Zo ja, op welke wijze? |
|||
|
M. Philippe Courard, secrétaire d’État aux Affaires sociales, aux Familles et aux Personnes handicapées, chargé des Risques professionnels, et à la Politique scientifique. – Le consultant Möbius a effectivement présenté son rapport définitif ce lundi 18 février 2013. Celui‑ci vous parviendra également dans les tout prochains jours. L’audit recommande pas moins de dix‑huit pistes d’amélioration. Elles sont claires, concrètes, directement et facilement applicables pour certaines et surtout porteuses d’effets tangibles. Le rapport précise bien que la mise en œuvre de ces recommandations, qui s’étalera sur deux ans, permettra une optimalisation sensible de l’efficacité du call center. L’étude souligne également les progrès qui ont été accomplis au cours des derniers mois pour déjà apporter des changements au fonctionnement du call center et le rendre plus accessible. Malgré le contexte budgétaire difficile, dix équivalents temps plein ont rejoint l’équipe, après avoir été formés, ce qui porte l’effectif total du call center à 36,4 équivalents temps plein. Depuis le 4 juin 2012, les horaires d’accessibilité du call center ont été adaptés dans le but de mobiliser un maximum de collaborateurs pendant les heures de pointe, mais aussi de donner une suite rapide et efficace aux demandes des professionnels. Les téléphonistes répondent désormais en priorité aux personnes handicapées et à leurs proches de 8 heures 30 à 13 heures, tandis que l’après‑midi, le call center rappelle les professionnels du secteur, lesquels sont invités à faire part de leurs demandes, prioritairement par courrier électronique. Je souhaite insister sur les conditions de travail particulières à tout centre de contact ; le call center de la Direction générale Personnes handicapées n’échappe pas aux réalités de stress lié à l’insatisfaction des travailleurs et des clients. Des équipes d’opérateurs compétents et motivés sont la clé des centres d’appel efficaces. Le rapport de l’audit nous oriente vers des pistes très concrètes de travail, comme la formation continue des opérateurs mais aussi de collaborateurs de deuxième ligne, la définition d’objectifs personnels, le coaching et le processus d’échanges d’expériences, les protocoles de collaboration avec les autres services, la gestion de la motivation des équipes et le feed‑back des équipes, ainsi que des actions contre l’absentéisme. Le rapport souligne également l’importance de l’accompagnement du processus d’information par les professionnels du secteur. Près de 45% des appels au call center sont passés par des professionnels. Il s’agit, par exemple, de villes et communes qui soumettent par voie électronique les demandes de personnes avec un handicap au SPF ou les assistants sociaux des mutuelles et CPAS qui accompagnent des personnes avec un handicap. De nombreuses initiatives ont ainsi concerné ce public cible. Depuis la fin de l’année 2012, les villes, communes et CPAS peuvent consulter en ligne les dossiers des personnes avec un handicap via Handiweb. C’est un progrès important. En plus, le nouveau site www.handicap.fgov.be est actif depuis le mois de janvier et propose un formulaire‑type de contact en ligne fournissant les éléments essentiels pour permettre au personnel de la Direction générale Personnes handicapées de répondre à la demande dans les meilleurs délais. Ainsi, pour le mois de janvier, plus de 4 000 demandes d’informations ont été formulées à travers ce canal de communication et ont été résolues rapidement. Les efforts doivent évidemment être poursuivis pendant les mois qui viennent. D’où l’importance des recommandations émises par Möbius, qui devront être mises en œuvre dans les mois à venir. En plus de ces recommandations, je travaille aussi à d’autres pistes qui devraient également permettre de soulager le call center. Cela passe notamment, comme vous l’indiquez, par une optimisation de l’aide aux professionnels. À cette fin, je voudrais que d’autres acteurs de première ligne puissent également renseigner les personnes handicapées sur leur situation administrative et les aider à introduire des demandes. Je pense notamment aux mutuelles. Dans ce cadre, un outil est par ailleurs en développement, le Communit‑e (plus) : les mutuelles pourront introduire directement elles‑mêmes une demande. C’est véritablement une mesure efficace de simplification administrative qui facilitera également la vie des personnes handicapées. J’ai encore rencontré les mutualités hier. Le système va bien fonctionner et tout le monde est assez enthousiaste. |
De heer Philippe Courard, staatssecretaris voor Sociale Zaken, Gezinnen en Personen met een handicap, belast met Beroepsrisico’s, en voor Wetenschapsbeleid. – Consultantbureau Möbius heeft maandag 18 februari 2013 zijn definitief rapport gepubliceerd, dat u de komende dagen zult ontvangen. De audit geeft wel achttien aanbevelingen voor verbetering. Ze zijn duidelijk, concreet, sommige zijn onmiddellijk en gemakkelijk toepasbaar en ze kunnen vooral tastbare resultaten opleveren. Het rapport meldt dat indien die aanbevelingen worden uitgevoerd over een periode van twee jaar, de efficiëntie van het callcenter aanzienlijk kan worden geoptimaliseerd. De studie wijst ook op de inspanningen die de afgelopen maanden al geleverd werden om de werking van het callcenter te verbeteren en het toegankelijker te maken. Ondanks de moeilijke begrotingscontext werden, na een opleiding, tien voltijdse equivalenten in dienst genomen, zodat er nu 36,4 voltijds equivalenten in dienst zijn bij het callcenter. Sedert 4 juni 2012 werden de openingsuren van het callcenter aangepast om zo veel mogelijk werknemers te kunnen inzetten tijdens de piekuren en om de vragen van beroepsmensen snel en efficiënt te kunnen beantwoorden. Voortaan beantwoorden de telefonisten van 8 u 30 tot 13 u in eerste instantie vragen van personen met een handicap of mensen uit hun omgeving. In de namiddag belt het callcenter zelf beroepsmensen van de sector terug met het verzoek hun vragen bij voorkeur via e‑mail te stellen. Het callcenter van de directie‑generaal Personen met een handicap ontsnapt niet aan de stresserende werkomstandigheden waarmee elk contactpunt wordt geconfronteerd op het vlak van ontevredenheid van werknemers en klanten. Teams van bekwame en gemotiveerde operatoren vormen de sleutel tot efficiënte callcenters. Het verslag van de audit geeft ons inzicht in zeer concrete werkmethodes, zoals de voortgezette opleiding van de operatoren en de tweedelijnsmedewerkers, de definitie van persoonlijke doelstellingen, coaching en uitwisseling van ervaringen, samenwerkingsprotocollen met de andere diensten, motivatie van de teams en feedback aan de teams, alsook acties tegen het absenteïsme. Het verslag wijst ook op het belang van de begeleiding van het automatiseringsproces door de beroepsmensen van de sector. Ongeveer 45% van de oproepen in het callcenter komen van beroepsmensen. Het gaat bijvoorbeeld om steden en gemeenten die de aanvragen van personen met een handicap elektronisch bij de FOD indienen of sociale werkers van ziekenfondsen en OCMW’s die personen met een handicap bijstaan. Heel wat initiatieven focussen dan ook op deze doelgroep. Sinds eind 2012 kunnen steden, gemeenten en OCMW’s online de dossiers van personen met een handicap raadplegen via Handiweb. Dat is een belangrijke vooruitgang. Bovendien stelt de nieuwe website www.handicap.fgov.be die sinds januari actief is, een online contactformulier voor dat de noodzakelijke elementen verstrekt, zodat het personeel van de directie‑generaal Personen met een handicap vragen sneller kan beantwoorden. Zo werden in januari via dit communicatiekanaal meer dan 4000 vragen om inlichtingen geformuleerd en snel opgelost. De inspanningen moeten de komende maanden echter worden voortgezet. Daarom is het belangrijk dat de aanbevelingen van Möbius worden uitgevoerd. Daarnaast werk ik ook andere sporen uit om het werk van het callcenter te verlichten. Zoals u aangeeft, moet daarvoor de hulp aan professionals worden geoptimaliseerd. Daarom wil ik ervoor zorgen dat ook andere eerstelijnsactoren personen met een handicap kunnen informeren over hun administratieve situatie en hen helpen bij het indienen van hun aanvragen. Ik denk daarbij vooral aan de ziekenfondsen. Daarvoor wordt overigens Communit‑e (plus) uitgewerkt, een applicatie waarmee de ziekenfondsen zelf rechtstreeks een aanvraag kunnen indienen. Dat is werkelijk een administratieve vereenvoudiging die tevens het leven van personen met een handicap zal vergemakkelijken. Gisteren nog heb ik de ziekenfondsen ontmoet. Het systeem zal goed functioneren en iedereen is vrij enthousiast. |
|||
|
M. André du Bus de Warnaffe (cdH). – J’espère que votre enthousiasme se concrétisera grâce à des décisions opérationnelles. J’ai bien entendu votre réponse. Vous avez largement développé le constat établi et les recommandations formulées. Le plus important est maintenant de savoir comment ces dernières seront opérationnalisées dans les semaines et les mois qui viennent. Vous disposez aujourd’hui de deux feuilles de route importantes : les recommandations de l’audit et les résultats de la vaste consultation que vous avez menée l’année dernière et dont vous avez récemment communiqué le rapport. L’année qui vient sera dès lors fortement chargée. J’espère que nous pourrons suivre pas à pas la mise en œuvre de ces recommandations. Il s’agit de l’enjeu majeur. |
De heer André du Bus de Warnaffe (cdH). – Ik hoop dat uw enthousiasme tot operationele beslissingen leidt. In uw antwoord verwijst u uitgebreid naar de vaststelling en de geformuleerde aanbevelingen. Het komt er nu op aan ze de komende weken en maanden te concretiseren. U beschikt thans over twee belangrijke elementen: de aanbevelingen van de audit en de resultaten van de uitvoerige raadpleging die u vorig jaar hebt gehouden en waarvan u onlangs het verslag hebt meegedeeld. We hebben dus een zeer druk jaar voor de boeg. Ik hoop dat we stap voor stap de tenuitvoerlegging van de aanbevelingen kunnen volgen. Dat is een belangrijke uitdaging. |
|||
Mondelinge vraag van de heer Karl Vanlouwe aan de vice‑eersteminister en minister van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Europese Zaken over «het standpunt van de Belgische regering over het Boergasrapport» (nr. 5‑860) |
||||
|
M. Karl Vanlouwe (N‑VA). – En juillet 2012, un attentat a été commis à proximité de l’aéroport de Bourgas, en Bulgarie. Un Bulgare et cinq touristes israéliens y ont perdu la vie, et trente‑deux personnes ont été grièvement blessées. Les soupçons se sont rapidement tournés vers une organisation terroriste, le Hezbollah. Les autorités bulgares ont ouvert une enquête et le 5 février dernier, le ministre bulgare des Affaires étrangères a fait savoir que le Hezbollah était bel et bien à l’origine de l’attentat. En dépit du rapport bulgare, Catherine Ashton, le haut représentant de l’Union pour les affaires étrangères et la politique de sécurité, est restée dans l’expectative et s’est abstenue d’établir un lien entre le Hezbollah et l’attentat de Bourgas. Soutenue par d’autres États membres de l’Union européenne, dont le Royaume‑Uni et les Pays‑Bas, la Bulgarie a demandé l’inscription du Hezbollah sur la liste européenne des organisations terroristes. Le gouvernement belge est resté dans l’expectative et a pris acte des faits. Il déterminerait l’attitude à adopter en concertation avec ses partenaires européens. Par contre, la Bulgarie a voulu mettre le rapport à l’ordre du jour du Conseil de l’UE Affaires étrangères du lundi 18 février dernier. Manifestement, aucun consensus n’a été établi et la communication officielle des services de madame Ashton n’a fait aucune allusion à la discussion sur le rapport, alors que cette dernière aurait bel et bien eu lieu. Lors du dernier Conseil de l’UE, quel point de vue notre pays a‑t‑il adopté au sujet de la responsabilité des militants du Hezbollah dans l’attentat de Bourgas ? À la suite de ce qui constitue tout de même un rapport officiel d’un autre État membre de l’UE, la Belgique considère‑t‑elle le Hezbollah comme une organisation terroriste ? |
De heer Karl Vanlouwe (N‑VA). – In juli 2012 was er nabij de luchthaven van de Bulgaarse stad Boergas een aanslag, waarbij één Bulgaar en vijf Israëlische toeristen omkwamen en tweeëndertig omstaanders ernstig gewond raakten. Al snel vermoedde men dat de terroristische organisatie Hezbollah achter de aanslag zat. De Bulgaarse autoriteiten hebben een onderzoek gestart naar de aanslag en op 5 februari jongstleden werd door de Bulgaarse minister van Buitenlandse Zaken bekendgemaakt dat Hezbollah wel degelijk achter de aanslag zat. Hoge vertegenwoordiger van de Europese Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid Catherine Ashton, reageerde afwachtend op het Bulgaarse rapport en legde voorlopig niet de link tussen Hezbollah en de aanslag in Boergas. Bulgarije, gesteund door andere Europese lidstaten, waaronder het Verenigd Koninkrijk en Nederland, drong erop aan dat Hezbollah op de EU‑lijst van terroristische organisaties zou worden geplaatst. De Belgische regering reageerde afwachtend, nam akte en zou in samenspraak met de Europese partners een houding bepalen. Bulgarije wilde daarentegen het rapport op de EU‑Raad Buitenlandse Zaken van afgelopen maandag 18 februari bespreken. Er werd blijkbaar geen consensus bereikt en de officiële mededeling van de diensten van mevrouw Ashton repte met geen woord over de bespreking van het rapport, terwijl het wel degelijk ter sprake zou gekomen zijn. Welk standpunt heeft ons land tijdens de voorbije EU‑raad ingenomen over de verantwoordelijkheid van Hezbollah‑militanten voor de aanslag in Boergas? Beschouwt ons land de organisatie Hezbollah na het verschijnen van dit Boergasrapport, toch een officieel rapport van een andere EU‑lidstaat, al dan niet als een terroristische organisatie? |
|||
|
M. Didier Reynders, vice‑premier ministre et ministre des Affaires étrangères, du Commerce extérieur et des Affaires européennes. – Une première réunion s’est tenue lundi au Conseil de l’UE. Le ministre bulgare des Affaires étrangères a, comme convenu, fait le point sur l’enquête au sujet de l’attentat antijuif commis dans son pays. Il en ressort qu’il ne s’agissait pas d’un attentat‑suicide et que deux des trois auteurs impliqués ont des liens avec le Hezbollah, que ce soit par l’intermédiaire de leur famille ou de réseaux financiers. Aujourd’hui, ils se trouvent hors de la juridiction bulgare. L’enquête se poursuit, mais il n’y aura plus de changement pour l’aspect précité. La Bulgarie n’a pour l’instant tiré aucune conclusion sur une liste éventuelle de terroristes et/ou d’organisations terroristes dressée par l’UE, ou sur le renforcement de la coopération européenne dans le cadre d’Europol et d’Eurojust. La Belgique est prête à approfondir l’enquête en collaboration avec ses partenaires européens. Nous pouvons peut‑être commencer par dresser des listes de personnes et rassembler des faits précis. Nous verrons ensuite s’il est nécessaire d’aller plus loin. |
De heer Didier Reynders, vice‑eersteminister en minister van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Europese Zaken. – Maandag was er een eerste bespreking in de EU‑Raad. Zoals vooraf afgesproken heeft de Bulgaarse minister van Buitenlandse Zaken een stand van zaken gegeven inzake het onderzoek van de anti‑Joodse aanslag in zijn land. Daaruit blijkt dat het geen zelfmoordaanslag was en dat 2 van de 3 betrokken daders banden hebben met Hezbollah, hetzij via hun familie, hetzij via financiële netwerken. Zij bevinden zich vandaag niet binnen de jurisdictie van Bulgarije. Het onderzoek loopt verder, maar over voornoemd aspect zal er niets meer veranderen. Bulgarije trok voorlopig geen conclusies over een eventuele lijst opgemaakt door de EU van terroristische organisaties en/of individuen, of om de Europol‑Eurojust samenwerking te versterken. België is bereid samen met de Europese partners verder onderzoek te voeren. Er kan misschien worden gestart met het opmaken van lijsten van individuen en het verzamelen van precieze feiten. We zullen nadien zien of het noodzakelijk is om verder te gaan. |
|||
|
M. Karl Vanlouwe (N‑VA). – Le ministre fait référence à un rapport du ministre bulgare datant d’il y a deux semaines et indiquant qu’il ne s’agirait pas d’un attentat- suicide mais il mentionne simultanément que deux des trois personnes impliquées ont des liens avec le Hezbollah. Le ministre ajoute qu’il se fonde sur une liste d’individus et qu’il ne condamne pas encore d’organisations. Cependant, d’autres États européens comme le Royaume‑Uni et les Pays‑Bas vont eux plus loin et, selon moi, ils ont raison. Un attentat commis sur le territoire européen, en l’occurrence en Bulgarie, a fait plusieurs morts. Deux des trois personnes impliquées ont des liens avec le Hezbollah. Le ministre doit bien en conclure que cette organisation commet elle‑même des actes criminels et peut être qualifiée d’organisation terroriste. Certains pays européens le font déjà, pas encore la France. J’espère que la diplomatie belge ne va pas simplement suivre Paris et qu’elle se forgera son propre point de vue. La Belgique doit adopter une position claire sur le Hezbollah qui a déjà plusieurs meurtres sur la conscience. |
De heer Karl Vanlouwe (N‑VA). – De minister verwijst naar een rapport van de Bulgaarse minister van twee weken geleden waaruit zou blijken dat het hier niet om een zelfmoordaanslag gaat. Tegelijk vermeldt hij dat twee van de drie betrokkenen banden hebben met de Hezbollah. De minister zegt ook dat hij werkt met een lijst van individuen en dat hij nog geen organisaties veroordeelt. Nochtans gaan andere Europese landen, zoals het Verenigd Koninkrijk en Nederland, wel verder, en in mijn ogen is dat terecht. Er is een aanslag gepleegd op Europees grondgebied, meer bepaald in Bulgarije, waarbij meerdere doden zijn gevallen. Twee van de drie betrokkenen hebben banden met de Hezbollah. Dan moet de minister toch de conclusie trekken dat die organisatie zelf ernstige criminele feiten pleegt en mogelijk als een terroristische organisatie moet worden omschreven. Sommige Europese landen doen dat al, Frankrijk nog niet. Ik hoop dat de Belgische diplomatie niet zomaar achter Parijs zal aanlopen, maar een eigen standpunt zal innemen. België moet over Hezbollah, dat dergelijke moorden op haar geweten heeft, een duidelijk standpunt innemen. |
|||
Mondelinge vraag van de heer Filip Dewinter aan de minister van Justitie over «het volgen van politici door de Staatsveiligheid en de controle op deze dienst» (nr. 5‑850) |
||||
|
M. Filip Dewinter (VB). – Tant à la Chambre qu’au Sénat, la ministre de la Justice a déclaré que la Sûreté de l’État ne suivait aucun politique et parlementaire et qu’elle n’avait connaissance d’aucun dossier sur des politiques. Depuis ces déclarations, faites à la suite de la publication d’un rapport sur les sectes, la presse a fait de nouvelles révélations. Un ancien collaborateur de mon parti s’est présenté comme un informateur de la Sûreté de l’État et la RTBF a diffusé des images montrant un dossier à mon nom sur le bureau de l’administrateur général de la Sûreté. Ce dernier a ensuite nuancé, disant que la Sûreté ne surveillait aucun politique en raison de ses activités parlementaires mais qu’elle était habilitée à analyser les menaces, dont l’extrémisme, des politiques pouvant être suivis dans ce contexte. Il ressort du rapport du Comité R de 2007 que 53 politiques actifs, parmi lesquels des parlementaires et des ministres, avaient un dossier dit réservé à la Sûreté de l’État. Seuls les dirigeants du service avaient accès à ces dossiers qui étaient d’ailleurs conservés dans le bureau de l’administrateur général de l’époque, Albert Raes. Il existe une directive obligeant l’administrateur général de la Sûreté de l’État à informer le ministre de la Justice de la surveillance d’un politique ? La ministre a‑t‑elle déjà reçu un rapport d’information me concernant ? Existe‑t‑il aujourd’hui des dossiers semblables sur d’autres politiques ? Quel est le point de vue de la ministre sur les déclarations de l’administrateur général de la Sûreté de l’État ? Elle a en effet demandé un audit sur les faits de ces dernières semaines au Comité R. La ministre peut‑elle confirmer que, si aucun politique n’est suivi, des partis politiques représentés au Parlement font bel et bien l’objet d’une surveillance ? Si tel est le cas, quelles initiatives la ministre prendra‑t‑elle pour éviter que cela se répète ? |
De heer Filip Dewinter (VB). – Zowel in de Kamer als de Senaat verklaarde de minister van Justitie dat de Staatsveiligheid onder geen enkel beding politici of parlementsleden volgt en dat haar geen dossiers over politici bekend zijn. Sinds die verklaringen, die in de nasleep van de publicatie van een rapport over het volgen van sektes werden afgelegd, zijn er alweer nieuwe onthullingen in de pers verschenen. Een gewezen medewerker van mijn partij heeft zich geout als een informant van de Staatsveiligheid en de RTBF heeft beelden uitgezonden waarop mijn eigen dossier als een soort smoking gun op de tafel van de administrateur‑generaal van de Staatsveiligheid te zien was. De administrateur‑generaal van de Staatsveiligheid nuanceerde dat achteraf en zei dat zijn dienst “geen politici volgt vanwege hun parlementaire activiteiten”, maar dat de Staatsveiligheid wel bevoegd is om bedreigingen te onderzoeken, waaronder extremisme en dat in dat kader politici wel kunnen worden gevolgd. Uit het rapport van het Comité I van 2007 blijkt dat toen 53 actieve politici, onder wie parlementsleden en ministers, een zogenaamd gereserveerd dossier hadden bij de Staatsveiligheid. Alleen de top van de dienst had toegang tot deze dossiers, die overigens werden bewaard in het kantoor van de administrateur‑generaal, de heer Albert Raes zelf. Er is een richtlijn die de administrateur‑generaal van de Staatsveiligheid verplicht om de minister van Justitie te informeren wanneer een politicus gevolgd wordt. Heeft de minister ooit een informatierapport over mij ontvangen? Bestaan er op het moment nog andere soortgelijke dossiers over politici? Wat is het standpunt van de minister betreffende de verklaringen van de administrateur‑generaal van de Staatsveiligheid? De minister heeft immers een audit gevraagd bij het Comité I over de feiten van de voorbije weken. Kan de minister bevestigen dat, indien geen politici worden gevolgd, er toch politieke partijen die in het parlement zijn vertegenwoordigd, worden gevolgd? Indien dat zo is, welke initiatieven zal de minister nemen om herhaling te vermijden? |
|||
|
Mme Annemie Turtelboom, ministre de la Justice. – Dans sa question, le sénateur évoque une « liste d’organisations qui constituent une menace pour l’État et qui doivent être surveillées ». Une telle liste n’existe pas. La liste à laquelle il semble se référer est la liste des organisations et groupements qui, pour la sauvegarde de l’ordre public, sont suivis par la police fédérale, plus spécialement par la direction des opérations de police administrative. Cette liste est établie par la police fédérale, est évaluée chaque année et est soumise pour approbation au ministre de l’Intérieur. La Sûreté de l’État connaît l’existence de cette liste mais ne s’en inspire pas pour définir ses priorités. Depuis 2009, ces priorités sont déterminées dans le plan d’action annuel, chaque fois soumis au ministre pour accord. Le contenu des plans d’action de la Sûreté de l’État est confidentiel mais il va de soi qu’il ne peut jamais aller à l’encontre des missions légales de la Sûreté, telles que définies dans la loi du 30 novembre 1998 organique des services de renseignement et de sécurité. Les domaines relevant de la mission de renseignement de la Sûreté de l’État y sont énumérés et expliqués. Il s’agit de l’espionnage, du terrorisme, de l’extrémisme, de la prolifération, des organisations sectaires nuisibles, des organisations criminelles et de l’ingérence. La Sûreté de l’État fait partie du SPF Justice et donc du pouvoir exécutif. C’est pourquoi elle est soumise automatiquement au contrôle du Parlement, émanation du pouvoir législatif. Ce contrôle se concrétise par la Commission du Sénat chargée du suivi du Comité permanent de Contrôle des services de renseignements et de sécurité. Si la Sûreté intégrait des parlementaires ou les activités parlementaires de ceux‑ci dans ses missions de renseignement, ce serait une violation du principe de la séparation des pouvoirs. Concrètement, il en résulte que la Sûreté de l’État ne peut collecter, traiter ou analyser des informations sur les activités que mène un parlementaire, que ce soit au sein ou en dehors du parlement, pour autant qu’elles relèvent de sa fonction parlementaire. On ne peut certes exclure qu’un parlementaire soit approché par des personnes ou organisations faisant l’objet d’une surveillance de la Sûreté de l’État parce que menant des activités qui relèvent des compétences légales de la Sûreté. La seule mention d’un nom – qu’il s’agisse d’un politique ou non – dans un rapport d’information ne veut en soi rien dire et ne constitue pas une violation des principes de l’immunité parlementaire ou de la protection de la vie privée. Le nom est une donnée et une donnée ne constitue pas en soi un renseignement. Les renseignements sont en effet fondés sur des informations qui proviennent de différentes sources et dont la collecte a été soumise à un contrôle de légalité et d’opportunité. |
Mevrouw Annemie Turtelboom, minister van Justitie. – In de vraag heeft de senator het over een “lijst met te volgen staatsbedreigende organisaties”. Een dergelijk lijst bestaat niet. De lijst waarnaar de senator lijkt te verwijzen, is de lijst met organisaties en groeperingen die, met het oog op de bescherming van de openbare orde, gevolgd worden door de federale politie, meer bepaald door de directie van de operaties inzake de bestuurlijke politie. Die lijst, opgesteld door de federale politie, wordt jaarlijks geëvalueerd en wordt ter goedkeuring voorgelegd aan de minister van Binnenlandse Zaken. De Staatsveiligheid is op de hoogte van het bestaan van die lijst, maar hanteert ze niet voor het bepalen van haar eigen prioriteiten. De prioriteiten van de Staatsveiligheid worden sinds 2009 vastgelegd in een jaarlijks actieplan, dat telkens ter goedkeuring wordt voorgelegd aan de minister. De inhoud van de actieplannen van de Staatsveiligheid is vertrouwelijk, maar het spreekt vanzelf dat ze nooit kunnen ingaan tegen of in tegenspraak kunnen zijn met de wettelijke opdrachten van de Staatsveiligheid, die zijn vastgelegd in de wet van 30 november 1998 houdende regeling van de inlichtingen- en veiligheidsdiensten. De domeinen waarop de inlichtingenopdracht van de Staatsveiligheid betrekking heeft, worden daarin opgesomd en nader toegelicht. Het betreft: spionage, terrorisme, extremisme, proliferatie, schadelijke sektarische organisaties, criminele organisaties en inmenging. De Staatsveiligheid behoort, als een onderdeel van de FOD Justitie, tot de uitvoerende macht. Daardoor valt ze automatisch ook onder de controle van het parlement, als emanatie van de wetgevende macht. Die controle wordt geconcretiseerd door de Senaatscommissie belast met de parlementaire begeleiding van het Vast Comité van Toezicht op de Inlichtingen- en Veiligheidsdiensten. Indien de Staatsveiligheid parlementsleden of hun parlementaire activiteiten tot voorwerp van haar inlichtingenopdracht zou maken, dan zou dit een schending van het principe van de scheiding der machten betekenen. Concreet heeft dit tot gevolg dat de Staatsveiligheid geen inlichtingen mag verzamelen, verwerken of analyseren over de activiteiten van een parlementslid binnen het parlement zelf en voor alle activiteiten of handelingen van het parlementslid buiten het parlement, voor zover ze deel uitmaken van zijn of haar parlementaire functie. Het valt uiteraard niet uit te sluiten dat een parlementslid benaderd wordt door personen of organisaties die gevolgd worden door de Staatsveiligheid omdat zij activiteiten ontplooien die onder de wettelijke bevoegdheden van de dienst vallen, zoals inmenging en extremisme. Het louter vermelden van een naam – al dan niet van een politicus – in een informatierapport heeft op zich geen enkele relevantie en houdt ook geen schending in van principes als de parlementaire onschendbaarheid of de bescherming van de persoonlijke levenssfeer. Een naam is een gegeven, maar een gegeven op zich is geen inlichting. Inlichtingen zijn immers gebaseerd op informatie afkomstig uit verschillende bronnen en op een toetsing van de informatie aan het wettelijke kader waarin ze ingewonnen worden en aan de doelstelling. |
|||
|
M. Filip Dewinter (VB). – Comme c’est souvent le cas pour ce genre de réponses, la ministre tourne autour du pot. Elle se réfère à la loi de 1998 qui définit les missions de la Sûreté de l’État. Elle souffle le chaud et le froid : elle affirme qu’un parlementaire ne peut être suivi pour ses activités relevant de la fonction de parlementaire mais qu’il peut néanmoins être surveillé dans certains cas. Est‑il si difficile de dire si des politiques siégeant au Parlement fédéral ou dans un autre parlement font l’objet d’un dossier « réservé » ! Nous savons qu’en 2007, il existait 53 dossiers de ce type. Combien y en a‑t‑il aujourd’hui ? Des partis politiques représentés au Parlement font‑ils l’objet d’une surveillance soit en tant que parti, soit dans le cadre de certains phénomènes qu’analyse la Sûreté ? Il doit être possible de faire la clarté à ce sujet. La réponse de la ministre prête à une très large interprétation. Je le regrette car cela ne dissipe pas le flou et le mystère qui entourent la Sûreté de l’État et ses pratiques éventuellement indélicates et rendent un contrôle démocratique impossible. |
De heer Filip Dewinter (VB). – Zoals vaak bij dit soort van antwoorden draait de minister rond de pot. Ze verwijst naar de wet van 1998 die de taken van de Staatsveiligheid bepaalt. De minister slaat en zalft: ze zegt dat een parlementslid niet kan worden gevolgd voor activiteiten binnen het parlement, noch voor alle activiteiten van het parlementslid buiten het parlement voor zover die deel uitmaken van zijn of haar parlementaire functie. Maar in sommige gevallen kunnen parlementsleden dan wel worden gevolgd. Zo moeilijk kan het toch niet zijn om te zeggen of er “gereserveerde” dossiers bestaan over politici die in het federale of in een ander parlement zetelen. We weten dat er in 2007 53 zulke dossiers over politici waren. Hoeveel zijn er vandaag? Worden politieke partijen die vertegenwoordigd zijn in het parlement, gevolgd, rechtstreeks als partij of onrechtstreeks in het kader van bepaalde fenomenen die de Staatsveiligheid onderzoekt? Het moet toch mogelijk zijn om daar uitsluitsel over te geven. We hebben het rapport van het Comité I van 2007 over de gereserveerde dossiers, waar die aangelegenheden uitgebreid worden behandeld. De minister draait echter rond de pot. Haar antwoord kan zeer breed worden geïnterpreteerd. Ik betreur dat, want zo blijft de onduidelijkheid over de Staatsveiligheid en hun al dan niet malafide praktijken bestaan en blijft er over de Staatsveiligheid een waas van geheimzinnigheid en gebrek aan democratische controle hangen. |
|||
Mondelinge vraag van mevrouw Christine Defraigne aan de minister van Justitie over «het arrest van het Grondwettelijk Hof betreffende de zogenaamde Salduzwet» (nr. 5‑852) |
||||
|
Mme Christine Defraigne (MR). – Ce 14 février 2013, la Cour constitutionnelle s’est prononcée sur les recours introduits à l’encontre de la loi dite Salduz. Son arrêt annule trois dispositions de la loi et interprète deux autres dispositions. Ce sont les motifs d’annulation qui m’intéressent. Ainsi, premièrement, il va falloir compléter la « letter of rights » pour faire savoir au suspect auditionné qu’il a le droit d’aller et venir et de quitter à tout moment l’audition. En fait, si la personne use de ce droit d’aller et venir – traduisons en pratique qu’elle exerce son droit à faire cesser l’interrogatoire –, la police peut toujours alors la priver de liberté mais dans ce cas, la protection de la loi Salduz et la présence de l’avocat deviennent obligatoires. Deuxièmement, le contentieux de roulage échappe actuellement à l’application de la loi Salduz, la Justice ayant été quelque peu effrayée du nombre de dossiers que cela supposait, environ 300 000. La Cour constitutionnelle a annulé cette exception car elle n’est pas conforme à la Constitution. Enfin, la loi Salduz prévoit que les condamnations fondées sur des déclarations faites par un suspect sans la présence d’un avocat sont possibles si l’accusation repose sur d’autres éléments de preuve que ceux qui ont été obtenus en violation de ces droits. La Cour constitutionnelle annule cette disposition car elle viole le droit à un procès équitable. Cette exception avait été longuement discutée avant l’adoption de la loi et son annulation à fait déjà couler beaucoup d’encre également. Le moins que l’on puisse dire est que la loi Salduz est revue dans le sens d’un renforcement de la position des suspects lors des premières auditions. Dans les deux premiers cas, l’annulation prononcée par la Cour n’a pas d’effet immédiat. Les dispositions annulées sont maintenues jusqu’à l’intervention du législateur ou, à défaut, jusqu’au 31 août 2013. Madame la ministre, quelles initiatives allez‑vous prendre pour tenir compte des annulations prononcées par la Cour et selon quel calendrier ? Je suis particulièrement curieuse de savoir comment vous allez concilier les exigences de la Cour avec les déclarations de votre collègue de l’Intérieur qui souhaite que la loi Salduz soit modifiée afin d’alléger la tâche des policiers et enquêteurs qui considèrent leur travail très alourdi par l’application de cette loi. On connaît aussi le mécontentement des avocats intervenant dans le cadre de la loi Salduz à propos du niveau de leur rémunération pour les prestations accomplies. Il est incontestable que les dispositions annulées vont engendrer encore plus de présences obligatoires d’avocats durant la phase préliminaire du procès pénal. Comment allez‑vous gérer la situation dans le cadre de l’aide juridique, notamment sur le plan budgétaire ? |
Mevrouw Christine Defraigne (MR). – Op 14 februari 2013 heeft het Grondwettelijk Hof zich uitgesproken over de beroepen die waren ingediend tegen de Salduzwet. Het arrest vernietigt drie wetsbepalingen en legt twee andere bepalingen uit. Ik wil me toespitsen op de redenen voor de vernietiging. Zo moet men aan de verdachte die men wil verhoren, laten weten dat hij het recht heeft om te gaan en te staan waar hij wil en dat hij het kantoor waar hij verhoord wordt kan verlaten. Als de betrokkene gebruik maakt van zijn recht om een einde te stellen aan het verhoor, kan de politie hem aanhouden, maar dan is de bescherming van de Salduzwet en de bijstand van een advocaat verplicht. Voorts vallen verkeersmisdrijven momenteel niet onder de toepassing van de Salduzwet omdat men bij Justitie een te grote toevloed van dossiers vreesde, namelijk ongeveer 300 000 zaken. Het Grondwettelijk Hof heeft die uitzondering vernietigt omdat ze niet strookt met de Grondwet. Ten slotte bepaalt de Salduzwet dat veroordelingen, die gebaseerd zijn op verklaringen van de verdachte zonder de bijstand van een advocaat, mogelijk zijn indien de beschuldiging op nog andere bewijzen steunt dan die welke met schending van het recht op bijstand werden verkregen. Het Grondwettelijk Hof vernietigt deze bepaling omdat ze in strijd is met het recht op een eerlijk proces. Over deze uitzondering is tijdens de voorbereiding van de wet lang gedebatteerd en ook de vernietiging ervan is veelbesproken. We kunnen minstens stellen dat de Salduzwet bijgestuurd werd met het oog op een grotere bescherming van de verdachte tijdens de eerste verhoren. In de eerste twee gevallen heeft de vernietiging door het Hof geen onmiddellijke uitwerking. De vernietigde bepalingen blijven van kracht tot ze door de wetgever worden gewijzigd of, indien dat niet gebeurt, tot 31 augustus 2013. Wat zal de minister ondernemen om tegemoet te komen aan de uitspraak van het Hof en volgens welk tijdspad? Hoe zal ze de eisen van het Hof verzoenen met de uitspraken van haar collega van Binnenlandse zaken die de Salduzwet gewijzigd wil zien om de opdracht van politiemensen en rechercheurs te verlichten. Ze vinden immers dat hun werk door de wet wordt bemoeilijkt. Iedereen weet dat ook de advocaten die door toepassing van de Salduzwet verdachten bijstaan, niet tevreden zijn over de manier waarop ze voor hun prestaties vergoed worden. Het staat vast dat de vernietiging van de desbetreffende bepalingen tot nog meer verplichte bijstand van advocaten zal leiden tijdens de beginfase van het strafproces. Hoe zal de minister dit probleem van de juridische bijstand aanpakken, en met name het budgettaire aspect ervan? |
|||
|
Mme Annemie Turtelboom, ministre de la Justice. – Après une première analyse de l’arrêt contraignant du 14 février 2013 de la Cour constitutionnelle, il ressort que la loi Salduz doit être adaptée sur trois points. La loi prévoit le droit de se concerter avec un avocat avant le premier interrogatoire pour autant que les faits concernés soient passibles d’un emprisonnement d’un an minimum, exception faite des infractions de roulage. La Cour précise que cette exclusion des infractions de roulage n’est pas admissible. Elle accepte toutefois le seuil d’un an d’emprisonnement. En d’autres termes, une concertation préalable avec un avocat devra, dans l’avenir, être également possible en cas d’infraction de roulage punissable d’un an d’emprisonnement minimum. La loi sera adaptée en ce sens. Ensuite, la loi prévoit que les déclarations faites au mépris du droit à l’assistance ne peuvent servir de preuve pour condamner quelqu’un. La Cour constitutionnelle indique toutefois qu’une condamnation ne peut en aucun cas se fonder sur ces déclarations. La loi sera adaptée en ce sens. La Cour précise qu’une personne interrogée doit également être informée qu’elle n’a pas été arrêtée et que, par conséquent, elle a à tout moment le droit d’aller et de venir. La loi prévoit déjà que la personne interrogée est informée de ses droits : droit à une assistance médicale, droit d’informer une personne de confiance, droit à l’assistance d’un avocat, droit d’être informée des faits au sujet desquels elle est interrogée. Ces informations sur l’état d’arrestation ou non y seront ajoutées. Les ordres des avocats exigeaient une annulation quasi totale de la loi Salduz. La Cour constitutionnelle n’a pas accédé à cette demande. Concernant l’exigence la plus importante, à savoir le fait que des avocats doivent être présents lors de tous les interrogatoires et doivent pouvoir y prendre part activement, les avocats n’ont pas été suivis par la Cour qui a estimé que sur ces points la loi suffisait. Ces modifications ponctuelles doivent évidemment être examinées conjointement avec les propositions formulées dans le cadre d’une réforme de l’assistance judiciaire gratuite. À cet effet, j’ai élaboré un certain nombre de propositions qui font l’objet d’une concertation avec le barreau. Une réforme fondamentale de notre système juridique doit également être examinée. Le service de la Politique criminelle m’a entre‑temps communiqué un cahier des charges pour la rédaction d’une étude scientifique, à savoir une enquête pratique en vue d’une modernisation globale du Code d’instruction criminelle. Enfin, il convient de tenir compte de l’imminence de la directive de l’UE relative au droit d’accès à un avocat, qui impliquera une réforme plus approfondie de la loi Salduz. |
Mevrouw Annemie Turtelboom, minister van Justitie. – Uit een eerste analyse van het arrest van het Grondwettelijk Hof van 14 februari 2013 vloeit voort dat de Salduzwet op drie punten moet worden gewijzigd. De wet voorziet in het recht op overleg met een advocaat vóór het eerste verhoor voor zover de gepleegde feiten strafbaar zijn met een gevangenisstraf van minstens één jaar, met uitzondering van verkeersovertredingen. Het Hof stelt dat deze uitzondering voor verkeersovertredingen niet toelaatbaar is. Het Hof aanvaardt wel de drempel van één jaar gevangenisstraf. Er zal met andere woorden ook overleg met een advocaat mogelijk moeten zijn in geval van verkeersmisdrijven die strafbaar zijn met minstens één jaar gevangenisstraf. De wet zal in die zin worden aangepast. Voorts bepaalt de wet dat verklaringen die werden afgelegd met schending van het recht op bijstand niet als enig bewijs kunnen dienen voor een veroordeling. Het Grondwettelijk Hof heeft nu bepaald dat een veroordeling in geen geval kan gebaseerd zijn op zulke verklaringen. De wet zal in die zin worden aangepast. Het Hof verduidelijkt dat een persoon die verhoord wordt, er ook op gewezen moet worden dat hij niet is aangehouden en dat hij dus op elk ogenblik kan gaan en staan waar hij wil. De wet bepaalt al dat de verhoorde persoon over zijn rechten wordt ingelicht: het recht op medische bijstand, het recht om een vertrouwenspersoon in te lichten, het recht op bijstand van een advocaat, het recht om te weten over welke feiten hij wordt verhoord. De mededeling over het al dan niet aangehouden zijn zal daar worden aan toegevoegd. De ordes van advocaten vroegen een zo goed als volledige vernietiging van de Salduzwet. Het Grondwettelijk Hof is daar niet op ingegaan. Met betrekking tot hun voornaamste eis, die betrekking had op het feit dat advocaten aanwezig moeten zijn bij alle verhoren en daar actief moeten kunnen aan deelnemen, heeft het Hof de advocaten niet gevolgd en geoordeeld dat de bepalingen van de wet dienaangaande volstonden. Deze wijzigingen moeten natuurlijk samen bekeken worden met de voorstellen in het kader van de hervorming van de gratis rechtsbijstand. Ik heb daarover een aantal voorstellen uitgewerkt die voor overleg aan de balies zijn voorgelegd. Een fundamentele hervorming van ons rechtssysteem ligt eveneens voor. De Dienst voor het Strafrechtelijk beleid heeft me intussen een lastenboek bezorgd voor het uitvoeren van een wetenschappelijk onderzoek, namelijk een praktijkstudie met het oog op de algehele modernisering van het Wetboek van Strafvordering. Tot slot moet ook rekening gehouden worden met het voorstel van EU‑richtlijn betreffende het recht op toegang tot een advocaat, die tot een grondige hervorming van de Salduzwet zal leiden. |
|||
|
Mme Christine Defraigne (MR). – Vous confirmez, madame la ministre, mon énumération des points annulés par la Cour Constitutionnelle. Effectivement, les avocats n’ont pas gagné sur toute la ligne, mais le balancier s’est plutôt déplacé dans le sens qu’ils souhaitaient. Ma question demeure : comment allez‑vous gérer cette question sur le plan budgétaire ? Vous annoncez une concertation avec le barreau, mais elle est en cours depuis longtemps. Le coût de la letter of rights sera certes limité, mais votre administration a‑t‑elle déjà chiffré le surcoût des privations de liberté qui pourraient intervenir plus tôt, en particulier pour les infractions de roulage passibles d’une peine d’un an ? Vous évoquez la directive de l’Union européenne et la refonte du Code d’instruction criminelle ‑ actuellement de bric et de broc – mais sans préciser l’enveloppe budgétaire prévue. C’était l’objet de ma question ! |
Mevrouw Christine Defraigne (MR). – De minister bevestigt mijn opsomming van knelpunten die door het Grondwettelijk Hof zijn vernietigd. De advocaten hebben inderdaad niet over de hele lijn hun slag thuisgehaald maar de balans is toch grotendeels in hun voordeel doorgeslagen. Mijn vraag blijft: hoe zal de minister dit budgettair aanpakken? Ze kondigt overleg met de balies aan, maar dat is al lang aan de gang. De kosten van de mededeling van de rechten van de verhoorde zullen weliswaar beperkt zijn, maar heeft de administratie van de minister de meerkosten al becijferd van de vrijheidsberovingen waartoe vroeger zou kunnen worden overgegaan, in het bijzonder voor verkeersmisdrijven strafbaar met een gevangenisstraf van minstens één jaar? De minister stelde de EU‑richtlijn en de hervorming van het Wetboek van Strafvordering in het vooruitzicht, dat nu een bont samenraapsel is, maar zonder het over de financiering te hebben. Daar ging nu net mijn vraag over! |
|||
Mondelinge vraag van mevrouw Fabienne Winckel aan de minister van Justitie over «de ongeoorloofde praktijken van gerechtsdeurwaarders inzake minnelijke invorderingen» (nr. 5‑853) |
||||
|
Mme Fabienne Winckel (PS). – À la suite d’une étude, le Centre d’appui Médiation de dettes aurait constaté que de nombreux courriers d’huissiers ne seraient pas conformes aux obligations légales d’informations, seraient menaçants ou libellés de manière telle à induire le consommateur en erreur. Ces procédés employés par certains huissiers viseraient alors à mettre à la charge des débiteurs des frais et des pénalités contraires à l’esprit même des dispositions légales en matière de recouvrement de dettes à l’amiable. Cette pratique est, en effet, formellement interdite par la loi sur le recouvrement à l’amiable de 2002, modifiée en vue de renforcer davantage la protection des consommateurs par la loi de relance économique du 27 mars 2009. Selon le Centre d’appui Médiation de dettes, certains huissiers violeraient systématiquement la loi sur le recouvrement de dettes à l’amiable et s’enrichiraient sur le dos des consommateurs. Afin de contourner les dispositions légales qui entourent le recouvrement à l’amiable, de nombreux créanciers auraient donc introduit des clauses pénales dans leurs contrats imputant les frais de recouvrement de créance au débiteur de facto redevable de tous les frais liés à l’intervention d’un huissier. Sur le terrain, cela implique pour un débiteur de devoir passer par la justice pour obtenir gain de cause et faire valoir ses droits lorsqu’il est confronté à des clauses abusives, voire nulles. Madame la ministre, à l’heure où de plus en plus de personnes connaissent des difficultés financières, des dispositions sont‑elles envisagées pour enrayer et sanctionner ces pratiques qui ne font qu’enfoncer davantage dans la pauvreté des consommateurs déjà fragilisés ? |
Mevrouw Fabienne Winckel (PS). – Het Steunpunt voor de Diensten Schuldbemiddeling zou in een studie hebben vastgesteld dat veel brieven van deurwaarders niet in overeenstemming zijn met de wettelijke informatieverplichtingen. Ze zouden bedreigingen bevatten of misleidend zijn. De procedures die sommige deurwaarders hanteren zouden ertoe strekken de schuldenaars op te zadelen met kosten en straffen die strijdig zijn met de geest van de wettelijke bepalingen inzake de minnelijke invordering van schulden. Die praktijk is formeel verboden door de wet betreffende de minnelijke invordering van 2002, die door de Economische herstelwet van 27 maart 2009 werd gewijzigd teneinde de bescherming van de consumenten nog meer te beschermen. Volgens het Steunpunt voor de Diensten Schuldbemiddeling schenden bepaalde deurwaarders de wet betreffende de minnelijke invordering en verrijken ze zich op de rug van de consumenten. Om de wettelijke bepalingen inzake de minnelijke invordering te omzeilen zouden veel schuldeisers strafbedingen in hun contracten hebben ingeschreven waardoor de kosten voor de invordering van de schuld ten laste vallen van de schuldenaar die de facto moet opdraaien voor alle kosten verbonden aan het optreden van de deurwaarder. Dat betekent in de praktijk dat de schuldenaar voor de rechter zijn gelijk moet halen en zijn rechten moet doen gelden wanneer hij met onrechtmatige of nietige bedingen wordt geconfronteerd. Steeds meer mensen hebben het financieel moeilijk. Plant de minister maatregelen om die praktijken, die de armoede bij reeds kwetsbare consumenten doen toenemen, uit te roeien en te sanctioneren? |
|||
|
Mme Annemie Turtelboom, ministre de la Justice. – J’ai pris connaissance du rapport intitulé « Les dérives de la loi du 20 décembre 2002 sur le recouvrement amiable de dettes des consommateurs : le recouvrement par les huissiers de justice ». La Chambre nationale des huissiers de justice, avec laquelle j’ai pris contact à ce propos, souligne que la grande majorité des huissiers remplit correctement sa mission. Les abus ne constituent qu’une minorité et ne sont en aucune façon tolérés. Quand des abus sont constatés, la Chambre nationale des huissiers de justice agit systématiquement. Elle examine l’affaire et, au besoin, la transmet au parquet en demandant l’ouverture d’une enquête. Lors de son congrès national annuel qui s’est tenu au mois d’octobre 2012, la Chambre nationale des huissiers de justice a pris l’initiative d’organiser un colloque ayant pour thème le recouvrement à l’amiable des dettes. Il a été explicitement rappelé aux membres quel était le cadre légal à la suite de l’important arrêt rendu par le Conseil de la concurrence. Ils ont été mis en garde contre les abus qui étaient signalés aux services de la Chambre nationale des huissiers de justice. Par ailleurs, le dossier du recouvrement à l’amiable des dettes des consommateurs est aussi évoqué au sein du Vlaams Centrum Schuldenlast. En conclusion, mes services mettent actuellement la dernière main à une nouvelle réglementation disciplinaire pour les huissiers de justice élargissant l’arsenal actuel des mesures et ne conférant plus le pouvoir de juger en matière disciplinaire aux seuls membres de la profession. En ce qui concerne la suggestion d’instaurer un plafond pour le montant de l’indemnisation en cas de défaut de paiement par les consommateurs, je vous renvoie au ministre de l’Économie, des Consommateurs et de la Mer du Nord. |
Mevrouw Annemie Turtelboom, minister van Justitie. – Ik heb kennisgenomen van het rapport “De excessen van de wet van 20 december 2002 betreffende de minnelijke invordering van schulden van de consument: invordering van schulden door gerechtsdeurwaarders”. De Nationale Kamer van gerechtsdeurwaarders, waarmee ik contact heb opgenomen, onderstreept dat de grote meerderheid van de gerechtsdeurwaarders hun opdracht correct uitoefenen. De misbruiken maken slechts een minderheid uit en worden geenszins getolereerd. Wanneer misbruiken worden vastgesteld, treedt de Nationale Kamer van gerechtsdeurwaarders systematisch op. Ze onderzoekt de zaak en indien nodig vraagt ze het parket een onderzoek te openen. Op haar jaarlijkse bijeenkomst in oktober 2012 heeft de Nationale Kamer van gerechtsdeurwaarders het initiatief genomen om een colloquium te organiseren over het thema van de minnelijke invordering van schulden. De leden werd uitdrukkelijk aan het wettelijke kader herinnerd naar aanleiding van een belangrijk arrest van de Raad voor de Mededinging. Er werd gewaarschuwd voor de misbruiken waarvan de Nationale Kamer van gerechtsdeurwaarders in kennis was gebracht. Het dossier van de minnelijke invordering van de schulden van de consument wordt ook door het Vlaams Centrum Schuldenlast aangekaart. Mijn diensten leggen momenteel de laatste hand aan een nieuwe tuchtregeling van de gerechtsdeurwaarders. Daarbij wordt het huidige arsenaal maatregelen uitgebreid en wordt de bevoegdheid om in tuchtzaken te oordelen niet enkel aan beoefenaars van het beroep toevertrouwd. Voor de suggestie om een maximumbedrag vast te stellen voor de vergoeding in geval van wanbetaling door de consument verwijs ik mevrouw Winckel naar de minister van Economie, Consumenten en Noordzee. |
|||
|
Mme Fabienne Winckel (PS). – Madame la présidente, je remercie Mme la ministre pour sa réponse. Il me semble que l’introduction d’une clause pénale imputant les frais de recouvrement de créances aux débiteurs est tout à fait contraire à l’esprit des dispositions légales de base. Je le déplore vivement car cela aggrave la situation des personnes en proie à des difficultés financières. Il s’agit en quelque sorte d’un cercle vicieux. Cette dérive mérite réflexion car il faudrait en limiter la portée. Je reviendrai donc sur le sujet en proposant de modifier la loi. |
Mevrouw Fabienne Winckel (PS). – Ik dank de minister voor haar antwoord. Een strafbeding waarbij de kosten voor de invordering van schulden ten laste van de schuldenaar zijn, is volstrekt strijdig met de geest van de wettelijke basisbepalingen. Ik betreur dat ten zeerste want het verergert de toestand van personen die financiële moeilijkheden hebben. Het is een vicieuze cirkel. Er moet over worden nagedacht hoe de draagwijdte van die uitwas kan worden beperkt. Ik zal een voorstel indienen om de wet te wijzigen. |
|||
Mondelinge vraag van de heer Yoeri Vastersavendts aan de minister van Justitie over «het neerleggen van conclusies in burgerlijke zaken per e‑mail» (nr. 5‑863) |
||||
|
M. Yoeri Vastersavendts (Open Vld). – Selon la revue De Juristenkrant, la Cour du travail et la Cour d’appel d’Anvers ont décidé qu’à partir du 1er mars 2013, les avocats auraient la possibilité de déposer leurs conclusions par courrier électronique dans les affaires civiles. Le président de ces tribunaux a trouvé un arrangement à ce sujet avec les bâtonniers. Les conclusions devront donc être envoyées en format PDF, être signées et parvenir au greffe pendant les heures d’ouverture du greffe si le dépôt des conclusions est soumis à des délais. La mesure constitue sans conteste un progrès pour de nombreux avocats qui ne seront plus contraints de se déplacer physiquement jusqu’au greffe. La ministre soutient‑elle cette initiative ? Entreprendra‑t‑elle des démarches pour étendre cette initiative locale aux greffes d’autres cours et tribunaux ? |
De heer Yoeri Vastersavendts (Open Vld). – Volgens De Juristenkrant hebben het Arbeidshof en het Hof van Beroep te Antwerpen beslist dat het vanaf 1 maart 2013 voor advocaten mogelijk is om hun conclusies in burgerlijke zaken ook per e‑mail neer te leggen. De voorzitter van die rechtbanken heeft een regeling getroffen met de betreffende stafhouders. Dat houdt in dat de conclusies in pdf‑formaat moeten worden toegestuurd, dat ze ondertekend moet zijn en de griffie de conclusies ontvangt tijdens de openingsuren van de griffie, indien er termijnen zijn voor het neerleggen van de conclusies. De maatregel is duidelijk een stap vooruit voor vele advocaten die zich niet meer fysiek naar de griffies zullen moeten verplaatsen. Ondersteunt de minister het initiatief? Zal zij stappen ondernemen om het initiatief uit te breiden naar de griffies van andere hoven en rechtbanken want nu gaat het maar om een lokaal initiatief? |
|||
|
Mme Annemie Turtelboom, ministre de la Justice. – Je suis au courant de l’initiative prise par les premiers présidents de la Cour d’appel et de la Cour du travail d’Anvers et les barreaux du ressort anversois. Je ne doute pas que ceux qui ont trouvé cet accord se sont engagés à le respecter. Il n’est pas inhabituel que le barreau, qui dispose de sa déontologie, convienne à l’amiable de mesure destinées à améliorer l’efficacité de la procédure. Je vous donne un exemple. En fait, l’envoi des conclusions et des pièces par courrier électronique remplace l’envoi par télécopieur déjà pratiqué en de nombreux endroits. Que je sache, ce procédé n’a jamais causé de problèmes, du moins lorsque toutes les parties sont de bonne volonté. Je me réjouis donc que l’entrée en vigueur partielle de la loi du 10 juillet 2006 relative à la procédure par voie électronique et plus particulièrement de l’article 23 ait pu contribuer à une telle initiative. L’article 863 nouveau du Code judiciaire sera particulièrement utile pour éviter d’éventuels problèmes de signatures. Le concept qui consiste à conclure des protocoles avec les barreaux pour définir les modalités d’envoi des conclusions au greffe est une expérience très intéressante qui mérite d’être examinée de près. Nous le ferons. Si des obstacles se présentent lors de la mise en œuvre, nous pourrons les éliminer. C’est pourquoi cette initiative est considérée comme un projet pilote. Après analyse des risques en matière de sécurité de l’information et du déroulement correct de la procédure judiciaire, nous examinerons comment et quand le projet pourra être étendu à d’autres juridictions et ressorts. |
Mevrouw Annemie Turtelboom, minister van Justitie. – Het initiatief dat werd genomen door de eerste voorzitters van het hof van beroep en het arbeidshof te Antwerpen en de balies van het ressort Antwerpen is mij bekend. Ik twijfel er niet aan dat degenen die het akkoord hebben gesloten, er zich ook toe engageren het na te leven. Het is zeker niet ongewoon dat de advocatuur, die toch haar plichtenleer heeft, op minnelijke basis afspraken maakt om de procesgang efficiënter te laten verlopen. Ik geef een voorbeeld. In wezen vervangt het toesturen van de conclusies en de stukken per mail het toesturen van de conclusies per fax, zoals dat thans op vele plaatsen gebeurt. Het is mij niet bekend dat die werkwijze in het verleden al aanleiding heeft gegeven tot problemen, tenminste niet als alle partijen van goede wil zijn. Ik ben hoe dan ook verheugd dat de gedeeltelijke inwerkingtreding van de wet van 10 juli 2006 betreffende de elektronische procesvoering, meer bepaald van het artikel 23 ervan, heeft kunnen bijdragen tot het nemen van dit initiatief. Het nieuwe artikel 863 van het Gerechtelijk Wetboek, dat aldus werd ingevoegd zal bijzonder nuttig zijn om eventuele problemen inzake handtekeningen uit de weg te ruimen. Het concept om via protocollen met de balies te werken om de verzending van conclusies en stukken naar de griffie te stroomlijnen, is een bijzonder interessant experiment dat verdient om van nabij te worden gevolgd. Wij doen dat in elk geval. Mochten er obstakels opduiken bij de uitvoering ervan, dan kunnen we die wegwerken. Om die reden wordt het initiatief als een proefproject beschouwd. Na analyse van de risico’s inzake de informatieveiligheid en het correct verloop van de rechtsprocedure, zal worden bekeken hoe en wanneer het project kan worden uitgebreid tot andere rechtscolleges en ressorten. |
|||
|
M. Yoeri Vastersavendts (Open Vld). – J’espère que l’analyse sera réalisée rapidement et que l’initiative pourra être étendue aux autres cours et tribunaux. |
De heer Yoeri Vastersavendts (Open Vld). – Ik dank de minister voor haar antwoord en hoop dat de analyse snel gaat, zodat het initiatief kan worden uitgebreid naar de andere hoven en rechtbanken. |
|||
Mondelinge vraag van de heer Benoit Hellings aan de vice‑eersteminister en minister van Financiën en Duurzame Ontwikkeling over «de uitwisseling van fiscale gegevens in het kader van de implementatie van de OESO‑normen voor de strijd tegen de fiscale paradijzen» (nr. 5‑857) |
||||
|
M. Benoit Hellings (Ecolo). – Dans une annexe à la loi française de finances pour l’année 2013, publiée au Journal officiel du 30 décembre 2012, figure un rapport du gouvernement français portant sur le « réseau conventionnel de la France en matière d’échange de renseignements » destiné à la lutte contre la fraude et l’évasion fiscales. Dans ce document, l’exécutif français dresse l’état des lieux des échanges de renseignements fiscaux à l’échelon international. Dix‑neuf États et territoires ont récemment conclu, avec la France, un avenant à une convention fiscale portant sur l’échange de renseignements. Cet acte découle bien entendu des différents accords établis à l’OCDE au cours des cinq dernières années. En vertu de ces accords, l’administration hexagonale a donc, en 2011, adressé des demandes de renseignements fiscaux à ses partenaires. Il s’agit des Bermudes, de Guernesey, de Jersey, du Liechtenstein, du Luxembourg… et de la Belgique ! Au 31 décembre 2011, dix demandes de renseignements auraient été adressées à la Belgique, mais la France n’aurait reçu aucune réponse de notre part. Cette absence de réponse est particulièrement interpellante car elle ne rencontre pas nos objectifs officiels de lutte active contre la fraude fiscale. Depuis 2009, la Belgique a entrepris de signer ou d’adapter une série d’accords internationaux, dont celui avec la France, afin de quitter au plus vite la liste des « paradis fiscaux » sur laquelle elle figurait, ce qu’elle a d’ailleurs obtenu. Confirmez‑vous, monsieur le ministre, que la Belgique n’a pas répondu aux dix demandes de renseignements adressées par la France en 2011 et, le cas échéant, pourquoi ne l’a‑t‑elle pas fait ? J’ose espérer que vous n’avancerez pas d’argutie législative pour justifier cette absence de réponse. L’avenant du 7 juillet 2009, qui affine le cadre des échanges, n’est pas encore en vigueur car il termine son parcours d’assentiment. Parmi les entités fédérées, seul le parlement bruxellois doit encore ratifier ce traité mixte. Nos deux pays sont toutefois liés, depuis 1964, par une convention, déjà modifiée par la France et la Belgique en 1971 et en 1999. Cette convention organise déjà des échanges d’informations en la matière, ce qui constitue un cadre légal permettant, me semble‑t‑il, la réponse aux demandes d’informations. Dans le cas contraire, pourquoi la France aurait‑elle adressé des demandes concrètes à la Belgique ? Par ailleurs, des demandes de renseignements fiscaux ont‑elles été adressées à la Belgique en 2012 ? Une réponse a‑t‑elle été apportée ? Enfin, avez‑vous, pour votre part, demandé des renseignements fiscaux concernant des Belges en France ? |
De heer Benoit Hellings (Ecolo). – Als bijlage bij de Franse wet op de financiën voor het jaar 2013, gepubliceerd in het Journal officiel van 30 december 2012, zit een rapport van de Franse regering over het verdragsrechtelijk netwerk van Frankrijk om inlichtingen uit te wisselen in de strijd tegen belastingfraude en ‑ontduiking. In dat document maakt de Franse regering de stand van zaken op van de internationale uitwisseling van fiscale inlichtingen. Negentien staten en territoria hebben onlangs met Frankrijk een Avenant bij een overeenkomst houdende uitwisseling van inlichtingen in fiscale aangelegenheden gesloten. Dat akkoord is natuurlijk het resultaat van de verschillende OESO‑verdragen die de afgelopen vijf jaar zijn gesloten. Krachtens die akkoorden heeft de Franse administratie in 2011 aan zijn partners vragen om fiscale inlichtingen gesteld. Het gaat om Bermuda, Guernsey, Jersey, Liechtenstein, Luxemburg … en België! Op 31 december 2011 zou België tien vragen om inlichtingen hebben ontvangen, maar Frankrijk zou daarop geen enkel antwoord hebben gekregen. Het uitblijven van enig antwoord doet vragen rijzen, want het valt niet te rijmen met de officiële doelstellingen inzake de actieve strijd tegen fiscale fraude. Sinds 2009 heeft België een reeks internationale verdragen getekend of aangepast, waaronder het verdrag met Frankrijk om zo snel mogelijk te verdwijnen van de lijst van belastingparadijzen. Daarin is het geslaagd. Bevestigt u, mijnheer de minister, dat België in 2011 niet heeft geantwoord op de tien vragen om inlichtingen van Frankrijk en, zo ja, waarom werd er niet geantwoord? Ik durf te hopen dat u geen wetgevende spitsvondigheid inroept om het uitblijven van antwoorden te rechtvaardigen. Het Avenant van 7 juli 2009, dat het kader waarin inlichtingen kunnen worden uitgewisseld, preciseert, is nog niet van kracht, aangezien de goedkeuringsprocedure pas nu ten einde loopt. Van de deelgebieden moet alleen nog het Brussels Hoofdstedelijk Parlement dat gemengde verdrag ratificeren. Frankrijk en België zijn echter sinds 1964 gebonden door een overeenkomst, die door beide landen al in 1971 en 1999 werd gewijzigd. Die overeenkomst voorziet al in een wettelijk kader voor de uitwisseling van inlichtingen in deze materie en dat kader maakt het mijns inziens ook mogelijk om op de vragen om inlichtingen te antwoorden. Mocht dat niet stroken met de werkelijkheid, waarom zou Frankrijk dan concrete vragen aan België hebben gesteld? Ontving België overigens ook in 2012 vragen om fiscale inlichtingen? Werd erop geantwoord? Hebt u van uw kant om fiscale inlichtingen gevraagd over Belgen in Frankrijk? |
|||
|
M. Steven Vanackere, vice‑premier ministre et ministre des Finances et du Développement durable, chargé de la Fonction publique. – Je voudrais tout d’abord vous remercier de m’avoir permis d’enrichir mes connaissances en français. Selon le Dictionnaire de la langue française, l’argutie est un raisonnement marqué par une subtilité excessive. Je vous rassure tout de suite : je n’ai pas l’habitude de me réfugier derrière une quelconque argutie législative. En matière d’échanges de renseignements fiscaux, la France et la Belgique travaillent en effet dans un cadre conventionnel. Il s’agit concrètement d’une convention bilatérale de 1964, complétée par un protocole datant de 2009. Notre Code des impôts offre lui aussi une base légale à l’échange des données fiscales à la suite d’une modification intervenue en juillet 2011, laquelle a permis de lever le secret bancaire. Je vous confirme que la Belgique collabore pleinement avec la France dans ce cadre conventionnel et juridique et répond à toutes – je dis bien toutes – les demandes qui lui sont adressées. Comme je l’ai déjà dit en décembre dernier, en commission des Finances de la Chambre, en réponse à une question de M. Mathot, je ne confirme pas les chiffres avancés par la France, selon lesquels dix demandes de renseignements datant de 2011 n’auraient pas été traitées. Mon administration me confirme à nouveau qu’aucune demande adressée par la France en 2011 n’est en suspens. En d’autres termes, toutes les demandes ont reçu une réponse. Par ailleurs, en ce qui concerne les demandes fiscales adressées à la Belgique au cours de l’année 2012, je puis vous informer que notre pays a reçu 154 demandes de la France. Soixante d’entre elles étaient encore en attente d’une réponse à la date du 31 décembre 2012. À l’inverse, 39 demandes ont été envoyées par la Belgique à la France au cours de l’année 2012. La France a répondu à 25 d’entre elles et 14 étaient encore en suspens à la date du 31 décembre 2012. Ces chiffres démontrent la volonté des deux pays de collaborer pleinement en matière d’échange de données fiscales. |
De heer Steven Vanackere, vice‑eersteminister en minister van Financiën en Duurzame Ontwikkeling, belast met Ambtenarenzaken. – Eerst en vooral wil ik u danken, want u hebt mijn kennis van het Frans helpen bijspijkeren. Volgens de Dictionnaire de la langue française betekent ‘une argutie’ in het Frans ‘een excessief subtiele redenering’, een spitsvondigheid met andere woorden. Ik kan u meteen geruststellen: ik heb niet de gewoonte om me te verschuilen achter welke wetgevende spitsvondigheid dan ook. Op het vlak van het uitwisselen van fiscale inlichtingen werken Frankrijk en België samen in een verdragsrechtelijk kader. Het gaat om een bilaterale overeenkomst van 1964 en een aanvullend protocol van 2009. Ons Wetboek van de inkomstenbelastingen biedt ook een wettelijke basis om fiscale gegevens uit te wisselen sinds door de wet van juli 2011 het bankgeheim werd opgeheven. Ik bevestig u dat België in dat verdragsrechtelijk en juridisch kader ten volle samenwerkt met Frankrijk en op alle vragen die het ontvangt – ik zeg wel degelijk alle vragen – antwoordt. Zoals ik ook in december jongstleden hebt geantwoord op een vraag van de heer Mathot in de Kamercommissie voor de Financiën, kan ik de Franse cijfers over tien onbeantwoorde vragen om inlichtingen in 2011 niet bevestigen. Mijn administratie herbevestigt dat geen enkele vraag van Frankrijk onbeantwoord is gebleven. Met andere woorden, alle vragen zijn beantwoord. Verder heeft ons land in 2012 van Frankrijk 154 vragen om inlichtingen betreffende fiscale aangelegenheden gekregen. Op 31 december 2012 moesten er daarvan nog zestig worden beantwoord. Omgekeerd heeft België in 2012 39 vragen aan Frankrijk gericht. Frankrijk heeft op 25 ervan geantwoord en op 31 december 2012 bleven er nog 14 onbeantwoord. Uit die cijfers blijkt dat beide landen ten volle willen samenwerken om fiscale gegevens uit te wisselen. |
|||
|
M. Benoit Hellings (Ecolo). – Je me réjouis que le rapport français soit erroné. En effet, l’échange d’informations est le seul moyen de lutter contre la fraude fiscale. J’espère que le prochain rapport mentionnera les données que vous nous avez livrées aujourd’hui. Nous serons attentifs à cette question. |
De heer Benoit Hellings (Ecolo). – Het verheugt me dat het Franse rapport een vergissing bevat. Het uitwisselen van inlichtingen is immers het enige middel om de strijd met de fiscale fraude aan te binden. Hopelijk vermeldt het volgende rapport de gegevens die u ons vandaag hebt verstrekt. We zullen dat aandachtig volgen. |
|||
Mondelinge vraag van de heer Bert Anciaux aan de vice‑eersteminister en minister van Binnenlandse Zaken en Gelijke Kansen over «de beveiliging van de Nationale Luchthaven» (nr. 5‑854) |
||||
|
M. Bert Anciaux (sp.a). – Je suis contente que la ministre réponde elle‑même puisqu’elle est compétente en cette matière. J’estime qu’il est important que tant la ministre de l’Intérieur que le secrétaire d’État à la mobilité adoptent une position claire quant à la sécurité de l’aéroport. Un vol spectaculaire de diamants s’est déroulé dans la nuit du lundi 18 au mardi 19 février sur le tarmac de l’aéroport de Zaventem. Huit hommes lourdement armés y ont fait irruption lors du déchargement d’une cargaison de diamants. Ils l’ont volée dans le plus pur style commando, heureusement sans violence, quoique la menace soit aussi une forme extrême de violence. Ils se sont échappés tout simplement comme ils étaient arrivés. Actuellement, il n’y a aucune trace des auteurs. Cette attaque n’est malheureusement pas une exception. L’aéroport de Zaventem a été la proie de telles attaques audacieuses à plusieurs reprises, plus ou moins tous les trois ans, très souvent à l’occasion de vols transportant des diamants. Des journalistes ont montré par le passé que la sécurité de l’aéroport n’était pas sans faille et récemment encore un garçon de 12 ans est monté seul à bord d’un vol à destination de Malaga, sans aucun contrôle. En réponse aux questions que j’ai posées précédemment, le secrétaire d’État a systématiquement répondu qu’il était compétent pour ce qui se passe côté ville, et la ministre de l’Intérieur pour ce qui se passe du côté piste. C’est étrange car cette dernière a systématiquement affirmé l’inverse. La ministre et le secrétaire d’État se renvoient donc constamment la balle. Pour d’éventuelles attaques côté piste, personne ne semble donc responsable. Mais cette fois, les agresseurs se sont créé un accès par le côté ville en découpant les clôtures et ont fait irruption sur le tarmac en voiture. L’aéroport est donc une véritable passoire. Comment la ministre évalue‑t‑elle l’efficacité de la sécurisation de notre aéroport national, à la lumière de cette attaque récente mais aussi d’événements antérieurs qui ont illustré de façon parfois risible, l’échec de la politique de sécurité ? Qui est responsable ? Quelles priorités et lignes de force ont‑elles été définies dans un passé récent pour s’atteler à ce défi criant ? Quels sont les principaux problèmes encore à résoudre ? Quand et comment va‑t‑on apporter une solution sans faille ? Je sais qu’il y a quelques kilomètres de clôture mais d’autres installations, comme Kleine Brogel ou Laeken, sont elles facilement sécurisées. Je me demande quand on va s’atteler à la sécurisation de l’aéroport. |
De heer Bert Anciaux (sp.a). – Ik ben blij dat de minister zelf zal antwoorden vermits ze hiervoor ook bevoegd is. Ik vind het belangrijk dat zowel de minister van Binnenlandse zaken als de staatssecretaris van Mobiliteit een duidelijk standpunt innemen over de veiligheid van de luchthaven. De nacht van maandag 18 op dinsdag 19 februari heeft een spectaculaire diamantroof plaatsgehad op de tarmac van de luchthaven van Zaventem. Bij het lossen van een lading diamanten doken plots acht zwaarbewapende overvallers op. In pure commandostijl roofden zij de lading, gelukkig zonder geweld, hoewel bedreiging ook een extreme vorm van geweld is. Ze ontsnapten eenvoudig, zoals ze gekomen waren, met twee wagens. Voorlopig is er geen spoor van de daders. Deze overval is jammer genoeg geen uitzondering. De luchthaven van Zaventem werd al verschillende malen het slachtoffer van drieste overvallen, bijna om de drie jaar, heel vaak op vluchten die diamanten vervoeren. Journalisten illustreerden in het verleden al op bedenkelijke, zij het soms ludieke wijze, dat de beveiliging van de luchthaven niet waterdicht is. Onlangs nog reisde een 12‑jarige jongen alleen naar Malaga, zonder enige controle. Bij mijn eerdere vragen in dit verband antwoordde de staatssecretaris voor Mobiliteit systematisch dat hij bevoegd is voor de landzijde van de luchthaven, maar dat de luchtzijde tot de verantwoordelijkheid van de minister van Binnenlandse Zaken behoort. Dat is vreemd, want de minister van Binnenlandse Zaken beweerde systematisch bevoegd te zijn voor de landzijde van de luchthaven en dat de luchtzijde tot de bevoegdheid van de staatssecretaris voor Mobiliteit behoort. De minister en de staatssecretaris verwezen dus steeds naar elkaar. Voor eventuele overvallen via de luchtzijde is blijkbaar niemand verantwoordelijk. Maar in dit geval hebben de overvallers zich via de landzijde een toegang tot de luchthaven verschaft. Ze maakten gewoon een opening in de omheining en reden met wagens de tarmac op. De beveiliging van de luchthaven is dus zo lek als een zeef. Hoe evalueert de minister de efficiëntie van de beveiliging van onze nationale luchthaven, dit in het licht van de recente overval maar ook refererend aan eerdere, soms wel lachwekkende, illustraties van een falende veiligheidsaanpak? Wie draagt hier de eindverantwoordelijkheid? Met welke prioriteiten en krachtlijnen werd deze prangende uitdaging in het recente verleden aangepakt? Waar liggen momenteel nog de grootste problemen? Hoe en wanneer zal hieraan een waterdichte oplossing worden gegeven? Ik weet dat het om ettelijke kilometers omheining gaat, maar er zijn nog andere installaties, zoals Kleine Brogel en de domeinen van Laken, die toch gemakkelijk kunnen worden beveiligd. Ik vraag mij af wanneer iets zal worden gedaan voor de beveiliging van de luchthaven. |
|||
|
Mme Joëlle Milquet, vice‑première ministre et ministre de l’Intérieur et de l’Égalité des Chances. – À la suite de l’attaque à main armée commise lundi à l’aéroport de Zaventem, j’organise, le mardi 26 février, une vaste concertation avec tous les acteurs, en particulier la police fédérale, la direction compétente du SPF Intérieur, les services de l’OCAM, les représentants du cabinet du premier ministre et du secrétaire d’État à la Mobilité et le centre de crise. Dans un second temps, la semaine prochaine encore, je me concerterai avec les autorités aéroportuaires, avec les firmes de transport de fonds et avec le secteur diamantaire. Cette double concertation avec tous les acteurs conduira à l’élaboration d’un plan d’action visant à renforcer la sécurité à l’aéroport de Zaventem. Ce plan contiendra des propositions concrètes, éventuellement un audit et des mesures de sécurité complémentaires. |
Mevrouw Joëlle Milquet, vice‑eersteminister en minister van Binnenlandse Zaken en Gelijke Kansen. – Naar aanleiding van de gewapende overval van maandag op de luchthaven van Zaventem heb ik voor volgende dinsdag, 26 februari, een uitgebreid overleg belegd met alle actoren, meer in het bijzonder de federale politie, de bevoegde directie van de FOD Binnenlandse Zaken, de diensten van OCAD, de vertegenwoordigers van het kabinet van de eerste minister, de vertegenwoordigers van het kabinet van de staatssecretaris van Mobiliteit en het crisiscentrum. In een tweede fase zal ik, eveneens volgende week, overleg plegen met de luchthavenautoriteiten, de waardetransportfirma’s en de diamantsector. Dit dubbel overleg met alle actoren zal leiden tot het opstellen van een actieplan ter versterking van de veiligheid op de luchthaven van Zaventem. Daarin worden concrete voorstellen geformuleerd en eventueel een audit, evenals aanvullende veiligheidsmaatregelen. |
|||
|
M. Bert Anciaux (sp.a). – Une réponse ne doit pas forcément être longue pour être bonne mais en l’occurrence, elle est assez sommaire. La concertation est bien sûr importante mais je demandais à la ministre de s’assurer qu’en matière de sécurité, il n’y avait pas de télescopage entre ses compétences et celles du secrétaire d’État à la Mobilité car quelque chose n’a pas fonctionné. Sans parler du trafic d’armes, etc. dans lequel, selon de nombreux indices, Zaventem serait impliqué. La sécurité de l’aéroport de Zaventem est assurée par une firme qui est aussi chargée de sécuriser la Bande de Gaza. Elle a donc une réputation internationale douteuse. À Gaza, elle est toutefois capable de placer des gens derrière les barreaux ; ici, elle ne parvient pas à arrêter des gangsters. Il est dans l’intérêt de tous que des mesures soient prises à Zaventem. J’espère donc que ces réunions de coordination porteront leurs fruits et j’interrogerai à nouveau la ministre à ce sujet ultérieurement. |
De heer Bert Anciaux (sp.a). – Een antwoord hoeft niet lang te zijn om goed te zijn. Maar in dit geval twijfel ik er toch wat aan. Overleg is uiteraard van belang, maar ik verzoek de minister na te gaan of op het vlak van veiligheid geen overlapping bestaat tussen haar bevoegdheid en deze van de minister van Mobiliteit, want er loopt blijkbaar toch iets fout. Dan heb ik het nog niet over wapensmokkel en dergelijke, hoewel heel wat aanwijzingen erop duiden dat Zaventem voor die trafieken ook wordt gebruikt. De luchthaven van Zaventem wordt beveiligd door een firma die eveneens verantwoordelijk is voor de beveiliging van de Gazastrook. Ze heeft dus een bedenkelijke internationale reputatie. Daar kan ze mensen echter wel achter tralies zetten en hier kan ze geen gangsters tegenhouden. Dat maatregelen in Zaventem worden genomen is in ieders belang. Ik hoop dan ook dat deze coördinatievergaderingen tot resultaat leiden en zal de minister hierover later nog ondervragen. |
|||
Mondelinge vraag van mevrouw Fatma Pehlivan aan de vice‑eersteminister en minister van Binnenlandse Zaken en Gelijke Kansen over «de intentie van het Antwerpse stadsbestuur om een sterk verhoogde retributie te vragen bij het inschrijven van een vreemdeling» (nr. 5‑855) |
||||
Mondelinge vraag van mevrouw Freya Piryns aan de vice‑eersteminister en minister van Binnenlandse Zaken en Gelijke Kansen over «de aangekondigde verhoogde retributie van 250 euro voor vreemdelingen die zich inschrijven in Antwerpen» (nr. 5‑864) |
||||
|
Mme la présidente. – Je vous propose de joindre ces questions orales. (Assentiment) |
De voorzitster. – Ik stel voor deze mondelinge vragen samen te voegen. (Instemming) |
|||
|
Mme Fatma Pehlivan (sp.a). – La décision des autorités communales anversoises d’introduire une taxe sur les étrangers – rapidement appelée taxe sur les migrants – a soulevé un tsunami de réactions. L’échevine Homans, chargée entre autres de la diversité, de l’intégration civique et des guichets, motive cette mesure par trois arguments : les frais de dossiers toujours plus élevés, la comparaison avec des tarifs similaires dans les pays voisins et le projet des autorités communales sortantes de réclamer une telle taxe aux nouveaux arrivants. L’échevine n’hésite pas à exercer une forme de chantage sur la population anversoise, en disant qu’il ne serait pas équitable de devoir augmenter les impôts communaux de tous les Anversois. Par ailleurs, les réactions indiquent que cette intention du collège ne tient pas la route juridiquement. La taxe imposée aux étrangers contreviendrait sur deux points à la législation de l’UE. D’abord, les règles européennes stipulent que le tarif de délivrance de documents liés à la résidence aux ressortissants de l’Union et à leur famille ne peut excéder ce qui est demandé aux nationaux. Par ailleurs, selon la jurisprudence européenne, on ne peut exiger des extra‑européens un droit d’inscription disproportionné ou excessif. Enfin, certaines grandes villes craignent que le cavalier seul des autorités anversoises leur amène un flux accru d’immigrants. Elles plaident pour une concertation. La ministre a annoncé dans les médias qu’elle allait voir si elle peut plafonner le montant exigible des étrangers pour leur inscription. Elle va aussi faire examiner le caractère éventuellement discriminatoire de la mesure. Cette hausse de la redevance à Anvers est‑elle une exception ? D’autres communes réclament‑elles une taxe aussi élevée ? Comment la justifient‑elles ? Une initiative pourrait‑elle, dans le respect de l’autonomie communale, enrayer cette concurrence malsaine entre autorités locales en matière de migration ? Si oui, sous quelles formes et la ministre est‑elle disposée à intervenir ? |
Mevrouw Fatma Pehlivan (sp.a). – De beslissing van het Antwerpse stadsbestuur om een vreemdelingentaks, die al snel een migrantentaks werd genoemd, in te voeren heeft een heuse tsunami aan reacties uitgelokt. Schepen Homans, onder meer bevoegd voor diversiteit, inburgering en loketten, verdedigt de beslissing met een drievoudige argumentatie: de oplopende dossierkosten, de verwijzing naar vergelijkbare taksen in de ons omringende landen en het ontwerpbesluit van het vorige stadsbestuur om ook al een dergelijke taks aan te rekenen aan nieuwkomers. Daarbij is de schepen niet verlegen om enige chantage te plegen op de Antwerpse burgers: “Het zou niet eerlijk zijn als we de gemeentebelastingen zouden moeten verhogen voor alle Antwerpenaren”. Verder blijkt uit reacties dat het aangekondigde collegebesluit juridisch langs alle kanten rammelt. De vreemdelingentaks zou om twee redenen in strijd zijn met de EU‑wetgeving. Allereerst bepalen de Europese regels duidelijk dat alle documenten die verband houden met de woonplaats van EU‑burgers en hun familie niet tegen een hoger tarief mogen worden verstrekt dan wat aan de eigen burgers wordt aangerekend. Daarnaast bepaalt de Europese rechtspraak dat buitenlanders van buiten de Europese Unie geen onevenredig of buitensporig hoge inschrijvingstaks mag worden opgelegd. Ten slotte vrezen een aantal centrumsteden dat het eigengereide optreden van het Antwerpse stadsbestuur een toenemende migratiestroom naar hun steden op gang zal brengen. Zij pleiten voor overleg. In de media heeft de minister aangekondigd dat ze ging onderzoeken of ze een maximumbedrag kan opleggen dat aan buitenlanders mag worden gevraagd bij hun inschrijving. Ook laat de minister onderzoeken of het besluit van het Antwerpse stadsbestuur al dan niet discriminerend is. Is de geplande retributieverhoging in Antwerpen uitzonderlijk? Zijn er nog gemeenten die dergelijke hoge retributies hanteren? Hoe verantwoorden ze dat? Is er, met respect voor de autonomie van de lokale besturen, een initiatief mogelijk om ongezonde wedijver inzake migratiebeleid op lokaal niveau te vermijden? Zo ja, wat zijn de mogelijkheden en is de minister bereid initiatieven te nemen? |
|||
|
Mme Freya Piryns (Groen). – Ma question porte sur le même thème et je ne peux que m’associer à l’argumentation de madame Pehlivan. J’estime la mesure projetée par les autorités de la ville d’Anvers absolument contraire aux règles juridiques nationales et internationales. Les avocats et les personnes – aussi intelligents qu’érudites – que j’ai consultés le confirment. Cette mesure est aussi tout à fait discriminatoire. Les autorités anversoises n’ont toujours pas pu justifier pourquoi les non‑Belges devraient tout à coup payer quinze fois plus qu’auparavant. La ministre a déjà fait quelques commentaires dans la presse. Je voudrais ajouter les questions suivantes. La ministre considère‑t‑elle la redevance comme discriminatoire envers certaines catégories d’étrangers, en particulier les citoyens européens ? Le projet de règlement évoque d’ailleurs l’expression « personnes d’origine étrangère », ce qui, d’après moi, n’est pas juridique. Qu’en pense la ministre ? La redevance projetée contrevient‑elle à des directives européennes ? Les communes sont‑elles autonomes en matière de redevances ? Il me semble bizarre que le tarif dépende de la commune. Je ne peux me défaire de l’impression qu’Anvers veuille tout simplement faire fuir certaines personnes. Peu importe où elles iront, du moment que ce n’est pas Anvers. Existe‑t‑il un minimum et un maximum pour ce genre de redevances ? La ministre a‑t‑elle l’intention d’en fixer ? Peut‑on imputer les frais de personnel ? À mes yeux non, mais les autorités anversoises évoquent explicitement le nombre d’heures à consacrer à un dossier ; je présume que cela correspond au coût du personnel chargé de leur traitement. Je pensais que les frais de personnel étaient couverts par les impôts et ne devaient pas être réclamés sous la forme d’une redevance. La ministre prendra‑t‑elle des mesures dans l’hypothèse où le conseil communal d’Anvers adopterait lundi cette proposition ? |
Mevrouw Freya Piryns (Groen). – Mijn vraag gaat over hetzelfde onderwerp en ik kan de argumentatie van mevrouw Pehlivan alleen maar bijtreden. Ik meen dat de maatregel die het Antwerpse stadsbestuur wil nemen, absoluut in strijd is met nationale en internationale rechtsregels. De advocaten en de zeer verstandige en geleerde mensen die ik hierover heb gehoord en geraadpleegd, zijn het met die zienswijze eens. De maatregel is ook zeer discriminerend. Het Antwerpse stadsbestuur heeft nog altijd niet afdoende geargumenteerd waarom het zou kunnen dat niet‑Belgen in Antwerpen eensklaps maar liefst vijftien maal zoveel moeten betalen als voordien. De minister heeft in de pers al enkele opmerkingen gemaakt bij de Antwerpse plannen. Ik wil daar de volgende vragen aan toevoegen. Vindt de minister dat de retributie discriminerend is ten aanzien van bepaalde groepen van vreemdelingen, en in het bijzonder ten aanzien van EU‑burgers? In het voorgestelde retributiereglement wordt overigens de beschrijving ‘mensen van vreemde origine’ gebruikt. Dat is volgens mij geen juridische term. Hoe ziet de minister dat? Is de geplande retributie in strijd met Europese richtlijnen? Kunnen gemeenten autonoom retributies invoeren? Ik vind het bizar dat de ene gemeente één bedrag kan vragen en een andere gemeente een ander bedrag. Ik kan me niet van de indruk ontdoen dat Antwerpen gewoon bepaalde mensen wil wegjagen. Het maakt niet uit waar naartoe, zolang de betrokkenen maar niet naar Antwerpen komen. Bestaan er minimum- en maximumbedragen voor dergelijke retributies? Is de minister van plan om dergelijke minima en maxima op te leggen? Mogen personeelskosten worden doorgerekend? Volgens mij kan dat niet, maar het Antwerpse stadsbestuur verwijst uitdrukkelijk naar het aantal uren dat aan een dossier wordt besteed. Ik neem aan dat dit een verwijzing is naar de personeelskosten voor de behandeling. Ik dacht dat de personeelskosten met belastingmiddelen worden betaald en niet in een retributie mogen worden omgezet. Zal de minister maatregelen nemen, mocht de Antwerpse gemeenteraad het voorstel maandag goedkeuren? |
|||
|
Mme Joëlle Milquet, vice‑première ministre et ministre de l’Intérieur et de l’Égalité des Chances. – Je n’ai pas connaissance d’autres communes qui réclament ce genre de redevance. Je n’ai pas pu prendre connaissance de la disposition en cause. La première question est de savoir si la ville d’Anvers entend introduire une taxe ou une redevance. La loi du 19 juillet 1991 relative aux registres de la population, aux cartes d’identité, aux cartes d’étranger et aux documents de séjour et modifiant la loi du 8 août 1983 ne contient aucune disposition spécifique quant à la possible perception de frais d’inscription. Que le règlement communal d’Anvers introduise une taxe ou une redevance, le législateur fédéral paraît en tout cas compétent en matière de frais d’inscription, et en particulier pour en fixer le plafond. Cela pourrait se faire en complétant la loi du 19 juillet 1991, conformément à l’article 173 de la Constitution. L’autonomie des pouvoirs locaux est sauvegardée si on détermine le maximum de frais d’inscription que les communes ne pourront dépasser. J’ai l’intention de soumettre au gouvernement cet éventuel complément à la loi du 19 juillet 1991. De toute manière, les communes doivent prendre en compte le principe de proportionnalité quand elles instaurent des redevances, lesquelles sont versées en échange d’un service et doivent être proportionnées au coût de celui‑ci. J’ai demandé au Centre pour l’égalité des chances et la lutte contre le racisme d’examiner si l’introduction d’un tel règlement impliquerait une discrimination à l’égard des étrangers. Pour information, je vous signale que, dans une affaire relative à la perception auprès de ressortissants de pays tiers de montants variant de 184 à 830 euros, un arrêt du 26 avril 2012 de la Cour européenne de Justice a constaté que les Pays‑Bas avaient enfreint les dispositions de la directive du 25 novembre 2003. |
Mevrouw Joëlle Milquet, vice‑eersteminister en minister van Binnenlandse Zaken en Gelijke Kansen. – Ik heb geen weet van andere gemeenten die een dergelijk retributie innen. Ik heb ook geen kennis kunnen nemen van de betrokken bepaling voor het gemeentelijk reglement. De eerste vraag die rijst is of de stad Antwerpen de bedoeling heeft om een belasting of een retributie in te voeren. De wet van 19 juli 1991 betreffende de bevolkingsregisters, de identiteitskaarten, de vreemdelingenkaarten en de verblijfsdocumenten en tot wijziging van de wet van 8 augustus 1983 bevat geen specifieke bepaling inzake de mogelijke inning van inschrijvingskosten. Ongeacht of de gemeentelijke verordening van het Antwerpse stadsbestuur uiteindelijk tot een belasting of retributie leidt, lijkt de federale wetgever in elk geval bevoegd om de materie van de inschrijvingskosten te regelen, meer bepaald door het invoeren van een plafond voor die kosten. Zulks kan door een aanvulling op de wet van 19 juli 1991, in overeenstemming met artikel 173 van de Grondwet. De autonomie van de lokale overheden wordt immers gerespecteerd, zelfs wanneer een maximum wordt ingevoerd dat de gemeenten niet mogen overschrijden bij het vastleggen van de tarieven van het inschrijvingsgeld. Ik neem mij voor om die mogelijkheid tot aanvulling van de wet van 19 juli 1991 binnen de regering ter bespreking voor te leggen. De gemeenten zijn in ieder geval verplicht om het evenredigheidsbeginsel te respecteren bij het invoeren van retributies. Een retributie moet immers een onmiddellijke tegenprestatie zijn voor een verleende dienst en moet in verhouding staan tot de kostprijs van die dienstverlening. Ik heb aan het Centrum voor gelijkheid van kansen en racismebestrijding gevraagd om na te gaan of de invoering van een dergelijk reglement een discriminatie van vreemdelingen inhoudt. Het Centrum zal hierover eerstdaags een standpunt innemen en bekendmaken. Ter informatie: in een zaak die handelde over de inning bij onderdanen van derde landen van bedragen tussen 184 en 830 euro, heeft het Europees Hof van Justitie in zijn arrest van 26 april 2012 vastgesteld dat Nederland de bepalingen van de richtlijn van 25 november 2003 niet heeft nageleefd. |
|||
|
Mme Fatma Pehlivan (sp.a). – La réponse claire de la ministre me satisfait. Je retiens qu’elle fera étudier si la mesure est discriminatoire. J’attends de connaître la position du Centre pour l’égalité des chances et la lutte contre le racisme. En outre, je constate avec satisfaction que la ministre prendra une initiative visant à éviter la concurrence entre villes et empêcher une surenchère à la taxe à l’inscription des immigrants. On pourra ainsi garantir l’égalité de traitement entre tous les habitants des différentes villes. |
Mevrouw Fatma Pehlivan (sp.a). – Ik ben tevreden met het duidelijke antwoord van de minister. Ik onthoud dat de minister zal laten nagaan of het om een discriminerende maatregel gaat. Ik wacht het standpunt van het Centrum voor gelijkheid van kansen en racismebestrijding af. Daarnaast stel ik met tevredenheid vast dat de minister een initiatief zal nemen om de concurrentie tussen de steden een halt toe te roepen en om te vermijden dat er een opbod ontstaat inzake het opleggen van een inschrijvingstaks aan nieuwkomers. Op die manier kan een gelijke behandeling verzekerd worden voor alle inwoners van alle steden. |
|||
|
Mme Freya Piryns (Groen). – La ministre dit que le règlement ne lui pas encore parvenu. Je le comprends, et je peux lui donner un tuyau. Elle peut demander le texte à sa collègue de la Justice, qui est conseillère communale à Anvers. Elle y trouvera divers éléments concrets qu’elle a stigmatisés et qui conforteront son argumentation. Selon moi, un plafond s’impose, mais la ministre doit oser aller plus loin. Elle peut soumettre le dossier au Centre pour l’égalité des chances et la lutte contre le racisme. À mes yeux, il s’agit ici de discrimination pure et simple. Reste un point auquel la ministre n’a pas répondu. En vertu du principe de proportionnalité, une redevance représente une contrepartie pour un service. Les coûts de personnel doivent‑ils être pris en compte ? Je ne le pense pas, mais la question mérite d’être étudiée. |
Mevrouw Freya Piryns (Groen). – De minister zegt dat ze het reglement nog niet heeft ontvangen. Ik heb daar begrip voor, maar wil haar wel een tip geven. Misschien kan ze het reglement opvragen bij haar collega van Justitie, die in de gemeenteraad van Antwerpen zit. De minister zal er vele concrete elementen aantreffen die ze heeft aangeklaagd en waarmee ze haar argumentatie hard kan maken. Een plafond is volgens mij absoluut nodig, maar de minister moet ook verder durven te gaan. Ze kan bijvoorbeeld de zaak aankaarten bij het Centrum voor gelijkheid van kansen en racismebestrijding. Naar mijn mening gaat het hier wel degelijk om pure discriminatie. Er is nog een kleine vraag die de minister onbeantwoord heeft gelaten. Volgens het evenredigheidsbeginsel moet de retributie een tegenprestatie vormen voor de geleverde diensten. Mogen daarin ook de personeelskosten worden verrekend? Ik denk van niet, maar het element is belangrijk genoeg om verder te worden onderzocht. |
|||
Wetsontwerp tot wijziging van de wet van 22 april 1999 betreffende de boekhoudkundige en fiscale beroepen (II) (Stuk 5‑1927) |
||||
Algemene bespreking |
||||
|
M. Ahmed Laaouej (PS), rapporteur. – Je me réfère à mon rapport écrit. |
De heer Ahmed Laaouej (PS), rapporteur. – Ik verwijs naar mijn schriftelijk verslag. |
|||
|
– La discussion générale est close. |
– De algemene bespreking is gesloten. |
|||
Artikelsgewijze bespreking |
||||
|
(Le texte adopté par la commission des Finances et des Affaires économiques est identique au texte du projet transmis par la Chambre des représentants. Voir le document Chambre 53‑2478/3.) |
(De tekst aangenomen door de commissie voor de Financiën en voor de Economische Aangelegenheden is dezelfde als de tekst van het door de Kamer van volksvertegenwoordigers overgezonden ontwerp. Zie stuk Kamer 53‑2478/3.) |
|||
|
– Les articles 1er à 3 sont adoptés sans observation. – Il sera procédé ultérieurement au vote sur l’ensemble du projet de loi. |
– De artikelen 1 tot 3 worden zonder opmerking aangenomen. – De stemming over het wetsontwerp in zijn geheel heeft later plaats. |
|||
Inoverwegingneming van voorstellen |
||||
|
Mme la présidente. – La liste des propositions à prendre en considération a été distribuée. Est‑ce qu’il y a des observations ? Puisqu’il n’y a pas d’observations, ces propositions sont considérées comme prises en considération et renvoyées à la commission indiquée par le Bureau. |
De voorzitster. – De lijst van de in overweging te nemen voorstellen werd rondgedeeld. Zijn er opmerkingen? Aangezien er geen opmerkingen zijn, beschouw ik die voorstellen als in overweging genomen en verzonden naar de commissies die door het Bureau zijn aangewezen. |
|||
|
(La liste des propositions prises en considération figure en annexe.) |
(De lijst van de in overweging genomen voorstellen wordt in de bijlage opgenomen.) |
|||
Stemmingen |
||||
|
(Les listes nominatives figurent en annexe.) |
(De naamlijsten worden in de bijlage opgenomen.) |
|||
Wetsontwerp tot wijziging van de wet van 22 april 1999 betreffende de boekhoudkundige en fiscale beroepen (II) (Stuk 5‑1927) |
||||
|
Vote no 1 |
Stemming 1 |
|||
|
Présents : 59 |
Aanwezig: 59 |
|||
|
– Le projet de loi est adopté à l’unanimité. – Il sera soumis à la sanction royale. |
– Het wetsontwerp is eenparig aangenomen. – Het zal aan de Koning ter bekrachtiging worden voorgelegd. |
|||
Regeling van de werkzaamheden |
||||
|
Mme la présidente. – Le Bureau propose l’ordre du jour suivant pour la semaine prochaine : |
De voorzitster. – Het Bureau stelt voor volgende week deze agenda voor: |
|||
|
Jeudi 28 février 2013 à 15 heures Débat d’actualité et questions orales. Procédure d’évocation Projet de loi modifiant le Code judiciaire et la loi du 17 mai 2006 relative au statut juridique externe des personnes condamnées à une peine privative de liberté et aux droits reconnus à la victime dans le cadre des modalités d’exécution de la peine ; Doc. 5‑1953/1 à 3. Révision du titre II de la Constitution, en
vue d’y insérer un article nouveau permettant de garantir la jouissance des
droits et libertés aux personnes handicapées (Déclaration du pouvoir
législatif, voir le « Moniteur belge » no 135,
deuxième édition du 7 mai 2010) Prise en considération de propositions. |
Donderdag 28 februari 2013 om 15 uur Actualiteitendebat en mondelinge vragen. Evocatieprocedure Wetsontwerp tot wijziging van het Gerechtelijk Wetboek en van de wet van 17 mei 2006 betreffende de externe rechtspositie van veroordeelden tot een vrijheidsstraf en de aan het slachtoffer toegekende rechten in het raam van de strafuitvoeringsmodaliteiten; Stuk 5‑1953/1 tot 3. Herziening van titel II van de Grondwet, om een nieuw
artikel in te voegen dat de personen met een handicap het genot van de
rechten en vrijheden moet waarborgen (Verklaring van de wetgevende macht, zie
“Belgisch Staatsblad” nr. 135, tweede uitgave, van 7 mei 2010) Inoverwegingneming van voorstellen. |
|||
|
À partir de 17 heures : Votes |
Vanaf 17 uur: Stemmingen |
|||
|
Votes nominatifs sur l’ensemble des projets de loi dont la discussion est terminée. |
Naamstemmingen over de afgehandelde wetsontwerpen in hun geheel. |
|||
|
Vote nominatif sur la disposition constitutionnelle dont la discussion est terminée (Vote à la majorité prévue par l’article 195, dernier alinéa, de la Constitution). |
Naamstemming over de afgehandelde grondwetsbepaling (Stemming met de meerderheid bepaald in artikel 195, laatste lid, van de Grondwet). |
|||
|
– Le Sénat est d’accord sur cet ordre des travaux. |
– De Senaat is het eens met deze regeling van de werkzaamheden. |
|||
|
Mme la présidente. – L’ordre du jour de la présente séance est ainsi épuisé. La prochaine séance aura lieu le jeudi 28 février à 15 h. |
De voorzitster. – De agenda van deze vergadering is afgewerkt. De volgende vergadering vindt plaats op donderdag 28 februari om 15 uur. |
|||
|
(La séance est levée à 17 h 05.) |
(De vergadering wordt gesloten om 17.05 uur.) |
|||
Berichten van verhindering |
||||
|
MM. De Groote et Morael, pour raison de santé, M. Deprez, en mission à l’étranger, Mme Maes et M. Miller, pour d’autres devoirs, demandent d’excuser leur absence à la présente séance. |
Afwezig met bericht van verhindering: de heren De Groote en Morael, om gezondheidsredenen, de heer Deprez, met opdracht in het buitenland, mevrouw Maes en de heer Miller, wegens andere plichten. |
|||
|
– Pris pour information. |
– Voor kennisgeving aangenomen. |
|||
Bijlage |
|
|||
|
Naamstemmingen |
|||
|
Vote no 1 |
Stemming 1 |
||
|
Présents : 59 |
Aanwezig: 59 |
||
|
Pour |
Voor |
||
|
Bert Anciaux, Wouter Beke, François Bellot, Frank Boogaerts, Hassan Bousetta, Huub Broers, Jacques Brotchi, Yves Buysse, Jurgen Ceder, Marcel Cheron, Dirk Claes, Alain Courtois, Rik Daems, Sabine de Bethune, Armand De Decker, Christine Defraigne, Jean-Jacques De Gucht, Francis Delpérée, Willy Demeyer, Bart De Nijn, Guido De Padt, Caroline Désir, Leona Detiège, Filip Dewinter, Dalila Douifi, André du Bus de Warnaffe, Inge Faes, Cindy Franssen, Benoit Hellings, Louis Ide, Zakia Khattabi, Ahmed Laaouej, Bart Laeremans, Paul Magnette, Philippe Mahoux, Vanessa Matz, Fatma Pehlivan, Danny Pieters, Freya Piryns, Fatiha Saïdi, Ludo Sannen, Etienne Schouppe, Elke Sleurs, Helga Stevens, Guy Swennen, Martine Taelman, Fauzaya Talhaoui, Cécile Thibaut, Dominique Tilmans, Rik Torfs, Wilfried Vandaele, Anke Van dermeersch, Karl Vanlouwe, Yoeri Vastersavendts, Sabine Vermeulen, Johan Verstreken, Mieke Vogels, Fabienne Winckel, Olga Zrihen. |
|||
In overweging genomen voorstellen |
||||
|
Propositions de loi |
Wetsvoorstellen |
|||
|
Article 77 de la Constitution |
Artikel 77 van de Grondwet |
|||
|
Proposition de loi modifiant les lois sur le Conseil d’État, coordonnées le 12 janvier 1973 (de M. Guido De Padt ; Doc. 5‑1965/1). |
Wetsvoorstel tot wijziging van de gecoördineerde wetten van 12 januari 1973 op de Raad van State (van de heer Guido De Padt; Stuk 5‑1965/1). |
|||
|
– Commission de l’Intérieur et des Affaires administratives |
– Commissie voor de Binnenlandse Zaken en voor de Administratieve Aangelegenheden |
|||
|
Article 81 de la Constitution |
Artikel 81 van de Grondwet |
|||
|
Proposition de loi visant à renforcer la lutte contre l’exploitation sexuelle, à réglementer la prostitution et à humaniser ses conditions d’exercice (de Mme Christine Defraigne et consorts ; Doc. 5‑1960/1). |
Wetsvoorstel teneinde de strijd tegen seksuele uitbuiting op te voeren, prostitutie te reglementeren en de omstandigheden waarin prostitutie wordt uitgeoefend humaner te maken (van mevrouw Christine Defraigne c.s.; Stuk 5‑1960/1). |
|||
|
– Commission de la Justice |
– Commissie voor de Justitie |
|||
|
Proposition de loi portant modification de la loi coordonnée du 14 juillet 1994 relative à l’assurance obligatoire soins de santé et indemnités en vue de généraliser le régime du tiers payant (de M. Louis Ide ; Doc. 5‑1967/1). |
Wetsvoorstel houdende wijziging van de gecoördineerde wet van 14 juli 1994 betreffende de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging en uitkeringen met het oog op de invoering van een veralgemeende derdebetalersregeling (van de heer Louis Ide; Stuk 5‑1967/1). |
|||
|
– Commission des Affaires sociales |
– Commissie voor de Sociale Aangelegenheden |
|||
|
Proposition de loi modifiant le Code pénal social en vue d’instaurer un couplage entre les données d’enregistrement des plaques d’immatriculation et les fichiers d’allocations dans le cadre de la lutte contre la fraude sociale (de Mme Nele Lijnen et M. Yoeri Vastersavendts ; Doc. 5‑1968/1). |
Wetsvoorstel tot wijziging van het Sociaal Strafwetboek teneinde te voorzien in de koppeling van de nummerplaatregistratie met de uitkeringsbestanden ter bestrijding van de sociale fraude (van mevrouw Nele Lijnen en de heer Yoeri Vastersavendts; Stuk 5‑1968/1). |
|||
|
– Commission de la Justice |
– Commissie voor de Justitie |
|||
|
Proposition de loi relative à la responsabilité des mandataires au service des personnes publiques (de M. Armand De Decker ; Doc. 5‑1970/1). |
Wetsvoorstel betreffende de aansprakelijkheid van mandatarissen in dienst van openbare rechtspersonen (van de heer Armand De Decker; Stuk 5‑1970/1). |
|||
|
– Commission de l’Intérieur et des Affaires administratives |
– Commissie voor de Binnenlandse Zaken en voor de Administratieve Aangelegenheden |
|||
|
Proposition de loi relative à l’accouchement dans la discrétion (de Mme Vanessa Matz et consorts ; Doc. 5‑1972/1). |
Wetsvoorstel betreffende het discreet bevallen (van mevrouw Vanessa Matz c.s.; Stuk 5‑1972/1). |
|||
|
– Commissions réunies de la Justice et des Affaires sociales |
– Verenigde commissies voor de Justitie en voor de Sociale Aangelegenheden |
|||
|
Proposition de loi modifiant, en ce qui concerne le congé de deuil, l’arrêté royal du 28 août 1963 relatif au maintien de la rémunération normale des ouvriers, des travailleurs domestiques, des employés et des travailleurs engagés pour le service des bâtiments de navigation intérieure, pour les jours d’absence à l’occasion d’événements familiaux ou en vue de l’accomplissement d’obligations civiques ou de missions civiles (de Mme Nele Lijnen ; Doc. 5‑1973/1). |
Wetsvoorstel tot wijziging – wat het rouwverlof betreft – van het koninklijk besluit van 28 augustus 1963 betreffende het behoud van het normale loon van de werklieden, de dienstboden, de bedienden en de werknemers aangeworven voor de dienst op binnenschepen, voor afwezigheidsdagen ter gelegenheid van familiegebeurtenissen of voor de vervulling van staatsburgerlijke verplichtingen of van burgerlijke opdrachten (van mevrouw Nele Lijnen; Stuk 5‑1973/1). |
|||
|
– Commission des Affaires sociales |
– Commissie voor de Sociale Aangelegenheden |
|||
|
Proposition de loi visant à supprimer le jour de carence (de M. Jean‑Jacques De Gucht et Mme Nele Lijnen ; Doc. 5‑1975/1). |
Wetsvoorstel tot schrapping van de carensdag (van de heer Jean‑Jacques De Gucht en mevrouw Nele Lijnen; Stuk 5‑1975/1). |
|||
|
– Commission des Affaires sociales |
– Commissie voor de Sociale Aangelegenheden |
|||
|
Propositions de résolution |
Voorstellen van resolutie |
|||
|
Proposition de résolution relative aux décisions prises par Infrabel quant à l’avenir des lignes ferroviaires en région rurale (de Mme Vanessa Matz ; Doc. 5‑1971/1). |
Voorstel van resolutie betreffende de beslissingen van Infrabel in verband met de toekomst van de spoorlijnen in landelijke gebieden (van mevrouw Vanessa Matz; Stuk 5‑1971/1). |
|||
|
– Commission des Finances et des Affaires économiques |
– Commissie voor de Financiën en voor de Economische Aangelegenheden |
|||
|
Proposition de résolution visant à améliorer la protection légale de la neutralité philosophique, religieuse et idéologique du lieu de travail (de M. Jean‑Jacques De Gucht et Mme Nele Lijnen ; Doc. 5‑1974/1). |
Voorstel van resolutie om de filosofische, religieuze en ideologische neutraliteit van de werkvloer wettelijk beter te beschermen (van de heer Jean‑Jacques De Gucht en mevrouw Nele Lijnen; Stuk 5‑1974/1). |
|||
|
– Commission des Affaires sociales |
– Commissie voor de Sociale Aangelegenheden |
|||
Samenstelling van commissie |
||||
|
En application de l’article 21‑4 du Règlement, la composition des commissions est modifiée comme suit : |
Met toepassing van artikel 21‑4 van het Reglement wordt de samenstelling van de commissies gewijzigd als volgt: |
|||
|
Commission parlementaire de concertation : |
Parlementaire overlegcommissie: |
|||
|
– M. Armand De Decker remplace Mme Christine Defraigne comme membre effectif. |
– De heer Armand De Decker vervangt mevrouw Christine Defraigne als effectief lid. |
|||
|
– M. Gérard Deprez remplace M. Armand De Decker comme membre suppléant. |
– De heer Gérard Deprez vervangt de heer Armand De Decker als plaatsvervangend lid. |
|||
Vragen om uitleg |
||||
|
Le Bureau a été saisi des demandes d’explications suivantes : |
Het Bureau heeft volgende vragen om uitleg ontvangen: |
|||
|
– de Mme Sabine Vermeulen au vice‑premier ministre et ministre des Affaires étrangères, du Commerce extérieur et des Affaires européennes sur « la relation avec le Rwanda » (no 5‑3114) |
– van mevrouw Sabine Vermeulen aan de vice‑eersteminister en minister van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Europese Zaken over “de relatie met Rwanda” (nr. 5‑3114) |
|||
|
Commission des Relations extérieures et de la Défense |
Commissie voor de Buitenlandse Betrekkingen en voor de Landsverdediging |
|||
|
– de Mme Elke Sleurs à la vice‑première ministre et ministre des Affaires sociales et de la Santé publique sur « les contraceptifs gratuits » (no 5‑3115) |
– van mevrouw Elke Sleurs aan de vice‑eersteminister en minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid over “de gratis contraceptiva” (nr. 5‑3115) |
|||
|
Commission des Affaires sociales |
Commissie voor de Sociale Aangelegenheden |
|||
|
– de M. Karl Vanlouwe au vice‑premier ministre et ministre des Affaires étrangères, du Commerce extérieur et des Affaires européennes sur « le choix pour la nomination de diplomates en poste » (no 5‑3116) |
– van de heer Karl Vanlouwe aan de vice‑eersteminister en minister van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Europese Zaken over “de keuze aangaande de benoeming van diplomaten op post” (nr. 5‑3116) |
|||
|
Commission des Relations extérieures et de la Défense |
Commissie voor de Buitenlandse Betrekkingen en voor de Landsverdediging |
|||
|
– de Mme Zakia Khattabi à la ministre de la Justice sur « la commission nationale des droits de l’homme » (no 5‑3117) |
– van mevrouw Zakia Khattabi aan de minister van Justitie over “de nationale mensenrechtencommissie” (nr. 5‑3117) |
|||
|
Commission de la Justice |
Commissie voor de Justitie |
|||
|
– de M. Bert Anciaux au vice‑premier ministre et ministre des Finances et du Développement durable sur « l’ingénierie fiscale des multinationales » (no 5‑3118) |
– van de heer Bert Anciaux aan de vice‑eersteminister en minister van Financiën en Duurzame Ontwikkeling over “de fiscale manoeuvres van multinationals” (nr. 5‑3118) |
|||
|
Commission des Finances et des Affaires économiques |
Commissie voor de Financiën en voor de Economische Aangelegenheden |
|||
|
– de Mme Nele Lijnen au vice‑premier ministre et ministre des Affaires étrangères, du Commerce extérieur et des Affaires européennes sur « la Corée du Nord » (no 5‑3119) |
– van mevrouw Nele Lijnen aan de vice‑eersteminister en minister van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Europese Zaken over “Noord‑Korea” (nr. 5‑3119) |
|||
|
Commission des Relations extérieures et de la Défense |
Commissie voor de Buitenlandse Betrekkingen en voor de Landsverdediging |
|||
|
– de Mme Nele Lijnen à la vice‑première ministre et ministre des Affaires sociales et de la Santé publique sur « les pilules contraceptives » (no 5‑3120) |
– van mevrouw Nele Lijnen aan de vice‑eersteminister en minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid over “de anticonceptiepillen” (nr. 5‑3120) |
|||
|
Commission des Affaires sociales |
Commissie voor de Sociale Aangelegenheden |
|||
|
– de M. Bert Anciaux à la ministre de la Justice sur « la banque de données relative à la détention d’armes » (no 5‑3121) |
– van de heer Bert Anciaux aan de minister van Justitie over “de databank met betrekking tot het wapenbezit” (nr. 5‑3121) |
|||
|
Commission de la Justice |
Commissie voor de Justitie |
|||
|
– de Mme Freya Piryns à la secrétaire d’État à l’Asile et la Migration, à l’Intégration sociale et à la Lutte contre la pauvreté sur « le retard dans le traitement des dossiers de demande d’asile » (no 5‑3122) |
– van mevrouw Freya Piryns aan de staatssecretaris voor Asiel en Migratie, Maatschappelijke Integratie en Armoedebestrijding over “de achterstand in de behandeling van de asieldossiers” (nr. 5‑3122) |
|||
|
Commission de l’Intérieur et des Affaires administratives |
Commissie voor de Binnenlandse Zaken en voor de Administratieve Aangelegenheden |
|||
|
– de Mme Freya Piryns au vice‑premier ministre et ministre des Finances et du Développement durable sur « la responsabilité d’un ‘Bob’ en cas d’accident de voiture » (no 5‑3123) |
– van mevrouw Freya Piryns aan de vice‑eersteminister en minister van Financiën en Duurzame Ontwikkeling over “de aansprakelijkheid van een ‘Bob’ bij een auto‑ongeval” (nr. 5‑3123) |
|||
|
Commission des Finances et des Affaires économiques |
Commissie voor de Financiën en voor de Economische Aangelegenheden |
|||
|
– de M. Bert Anciaux à la secrétaire d’État à l’Asile et la Migration, à l’Intégration sociale et à la Lutte contre la pauvreté sur « l’accueil des demandeurs d’asile dans le cadre de la procédure d’asile accélérée » (no 5‑3124) |
– van de heer Bert Anciaux aan de staatssecretaris voor Asiel en Migratie, Maatschappelijke Integratie en Armoedebestrijding over “de opvang van asielzoekers in de versnelde asielprocedure” (nr. 5‑3124) |
|||
|
Commission de l’Intérieur et des Affaires administratives |
Commissie voor de Binnenlandse Zaken en voor de Administratieve Aangelegenheden |
|||
|
– de Mme Nele Lijnen à la vice‑première ministre et ministre des Affaires sociales et de la Santé publique sur « les contrôles de l’abattage et de la transformation de la viande en Europe » (no 5‑3125) |
– van mevrouw Nele Lijnen aan de vice‑eersteminister en minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid over “de controles op de slachting en het verwerken van vlees in Europa” (nr. 5‑3125) |
|||
|
Commission des Affaires sociales |
Commissie voor de Sociale Aangelegenheden |
|||
|
– de Mme Sabine Vermeulen au vice‑premier ministre et ministre de l’Économie, des Consommateurs et de la Mer du Nord sur « les livres bleus six et sept de la révision du droit maritime » (no 5‑3126) |
– van mevrouw Sabine Vermeulen aan de vice‑eersteminister en minister van Economie, Consumenten en Noordzee over “de blauwboeken zes en zeven van de herziening van het maritiem recht” (nr. 5‑3126) |
|||
|
Commission des Finances et des Affaires économiques |
Commissie voor de Financiën en voor de Economische Aangelegenheden |
|||
|
– de Mme Nele Lijnen à la vice‑première ministre et ministre de l’Intérieur et de l’Égalité des Chances sur « la collecte et la conservation des éléments de preuve lors des délits sexuels » (no 5‑3127) |
– van mevrouw Nele Lijnen aan de vice‑eersteminister en minister van Binnenlandse Zaken en Gelijke Kansen over “het verzamelen en bewaren van het bewijsmateriaal bij seksuele misdrijven” (nr. 5‑3127) |
|||
|
Commission de l’Intérieur et des Affaires administratives |
Commissie voor de Binnenlandse Zaken en voor de Administratieve Aangelegenheden |
|||
|
– de Mme Helga Stevens à la vice‑première ministre et ministre de l’Intérieur et de l’Égalité des Chances sur « l’accessibilité des services de police aux personnes sourdes » (no 5‑3128) |
– van mevrouw Helga Stevens aan de vice‑eersteminister en minister van Binnenlandse Zaken en Gelijke Kansen over “de toegankelijkheid van de politiediensten voor dove personen” (nr. 5‑3128) |
|||
|
Commission de l’Intérieur et des Affaires administratives |
Commissie voor de Binnenlandse Zaken en voor de Administratieve Aangelegenheden |
|||
|
– de Mme Helga Stevens à la ministre de la Justice sur « l’imputation des frais lors d’une analyse de l’ADN » (no 5‑3129) |
– van mevrouw Helga Stevens aan de minister van Justitie over “de aanrekening van de kosten van DNA‑onderzoek” (nr. 5‑3129) |
|||
|
Commission de la Justice |
Commissie voor de Justitie |
|||
|
– de M. Karl Vanlouwe au vice‑premier ministre et ministre des Affaires étrangères, du Commerce extérieur et des Affaires européennes sur « le mouvement diplomatique de 2013 » (no 5‑3130) |
– van de heer Karl Vanlouwe aan de vice‑eersteminister en minister van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Europese Zaken over “de diplomatieke beweging in 2013” (nr. 5‑3130) |
|||
|
Commission des Relations extérieures et de la Défense |
Commissie voor de Buitenlandse Betrekkingen en voor de Landsverdediging |
|||
|
– de M. Yoeri Vastersavendts au ministre des Entreprises publiques et de la Coopération au développement, chargé des Grandes Villes sur « les relations entre Belfius et Arco » (no 5‑3131) |
– van de heer Yoeri Vastersavendts aan de minister van Overheidsbedrijven en Ontwikkelingssamenwerking, belast met Grote Steden over “de relatie tussen Belfius en Arco” (nr. 5‑3131) |
|||
|
Commission des Finances et des Affaires économiques |
Commissie voor de Financiën en voor de Economische Aangelegenheden |
|||
|
– de Mme Mieke Vogels au vice‑premier ministre et ministre des Finances et du Développement durable sur « la déduction fiscale du bonus logement » (no 5‑3132) |
– van mevrouw Mieke Vogels aan de vice‑eersteminister en minister van Financiën en Duurzame Ontwikkeling over “de belastingaftrek van de woonbonus” (nr. 5‑3132) |
|||
|
Commission des Finances et des Affaires économiques |
Commissie voor de Financiën en voor de Economische Aangelegenheden |
|||
|
– de Mme Martine Taelman au ministre des Entreprises publiques et de la Coopération au développement, chargé des Grandes Villes sur « l’offre ferroviaire du week‑end » (no 5‑3133) |
– van mevrouw Martine Taelman aan de minister van Overheidsbedrijven en Ontwikkelingssamenwerking, belast met Grote Steden over “de spoorbediening tijdens het weekend” (nr. 5‑3133) |
|||
|
Commission des Finances et des Affaires économiques |
Commissie voor de Financiën en voor de Economische Aangelegenheden |
|||
|
– de Mme Martine Taelman au ministre des Entreprises publiques et de la Coopération au développement, chargé des Grandes Villes sur « le Rhin d’acier » (no 5‑3134) |
– van mevrouw Martine Taelman aan de minister van Overheidsbedrijven en Ontwikkelingssamenwerking, belast met Grote Steden over “de IJzeren Rijn” (nr. 5‑3134) |
|||
|
Commission des Finances et des Affaires économiques |
Commissie voor de Financiën en voor de Economische Aangelegenheden |
|||
|
– de Mme Martine Taelman au ministre des Entreprises publiques et de la Coopération au développement, chargé des Grandes Villes sur « la localisation de la voiture appropriée dans le convoi » (no 5‑3135) |
– van mevrouw Martine Taelman aan de minister van Overheidsbedrijven en Ontwikkelingssamenwerking, belast met Grote Steden over “het vinden van het juiste treinrijtuig” (nr. 5‑3135) |
|||
|
Commission des Finances et des Affaires économiques |
Commissie voor de Financiën en voor de Economische Aangelegenheden |
|||
|
– de M. Bert Anciaux au ministre des Entreprises publiques et de la Coopération au développement, chargé des Grandes Villes sur « l’ensemble des priorités ferroviaires du gouvernement flamand » (no 5‑3136) |
– van de heer Bert Anciaux aan de minister van Overheidsbedrijven en Ontwikkelingssamenwerking, belast met Grote Steden over “het pakket spoorprioriteiten vanwege de Vlaamse Regering” (nr. 5‑3136) |
|||
|
Commission des Finances et des Affaires économiques |
Commissie voor de Financiën en voor de Economische Aangelegenheden |
|||
|
– de Mme Marie Arena à la ministre de la Justice sur « les matchs de football truqués en Belgique » (no 5‑3137) |
– van mevrouw Marie Arena aan de minister van Justitie over “de vervalste voetbalwedstrijden in België” (nr. 5‑3137) |
|||
|
Commission de la Justice |
Commissie voor de Justitie |
|||
|
– de Mme Lieve Maes au secrétaire d’État aux Affaires sociales, aux Familles et aux Personnes handicapées, chargé des Risques professionnels et secrétaire d’État à la Politique scientifique sur « les investissements fédéraux dans des projets liés à l’espace » (no 5‑3138) |
– van mevrouw Lieve Maes aan de staatssecretaris voor Sociale Zaken, Gezinnen en Personen met een handicap en staatssecretaris voor Wetenschapsbeleid over “de federale investeringen in ruimtevaartprojecten” (nr. 5‑3138) |
|||
|
Commission des Finances et des Affaires économiques |
Commissie voor de Financiën en voor de Economische Aangelegenheden |
|||
|
– de Mme Lieve Maes à la vice‑première ministre et ministre des Affaires sociales et de la Santé publique sur « les études commandées par Beliris » (no 5‑3139) |
– van mevrouw Lieve Maes aan de vice‑eersteminister en minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid over “de door Beliris bestelde studies” (nr. 5‑3139) |
|||
|
Commission des Affaires sociales |
Commissie voor de Sociale Aangelegenheden |
|||
|
– de Mme Lieve Maes au vice‑premier ministre et ministre des Finances et du Développement durable sur « le questionnaire MiFID » (no 5‑3140) |
– van mevrouw Lieve Maes aan de vice‑eersteminister en minister van Financiën en Duurzame Ontwikkeling over “de MiFID‑vragenlijst” (nr. 5‑3140) |
|||
|
Commission des Finances et des Affaires économiques |
Commissie voor de Financiën en voor de Economische Aangelegenheden |
|||
|
– de Mme Lieve Maes au vice‑premier ministre et ministre des Finances et du Développement durable sur « l’utilisation des services en ligne du Service public fédéral Finances » (no 5‑3141) |
– van mevrouw Lieve Maes aan de vice‑eersteminister en minister van Financiën en Duurzame Ontwikkeling over “het gebruik van de e‑services van de Federale Overheidsdienst Financiën” (nr. 5‑3141) |
|||
|
Commission des Finances et des Affaires économiques |
Commissie voor de Financiën en voor de Economische Aangelegenheden |
|||
|
– de Mme Lieve Maes au vice‑premier ministre et ministre de l’Économie, des Consommateurs et de la Mer du Nord sur « les services de médiation » (no 5‑3142) |
– van mevrouw Lieve Maes aan de vice‑eersteminister en minister van Economie, Consumenten en Noordzee over “de ombudsdiensten” (nr. 5‑3142) |
|||
|
Commission des Finances et des Affaires économiques |
Commissie voor de Financiën en voor de Economische Aangelegenheden |
|||
|
– de Mme Lieve Maes au vice‑premier ministre et ministre des Finances et du Développement durable sur « le budget des dépenses en informatique » (no 5‑3143) |
– van mevrouw Lieve Maes aan de vice‑eersteminister en minister van Financiën en Duurzame Ontwikkeling over “de uitgavenbegroting voor informatica” (nr. 5‑3143) |
|||
|
Commission des Finances et des Affaires économiques |
Commissie voor de Financiën en voor de Economische Aangelegenheden |
|||
|
– de Mme Martine Taelman à la ministre de la Justice sur « le règlement collectif de dettes » (no 5‑3144) |
– van mevrouw Martine Taelman aan de minister van Justitie over “de collectieve schuldenregeling” (nr. 5‑3144) |
|||
|
Commission de la Justice |
Commissie voor de Justitie |
|||
|
– de M. Bert Anciaux à la vice‑première ministre et ministre des Affaires sociales et de la Santé publique sur « la politique du CPAS d’Anvers visant à priver certains malades du sida d’antirétroviraux » (no 5‑3145) |
– van de heer Bert Anciaux aan de vice‑eersteminister en minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid over “het beleid van het Antwerpse OCMW om aidsremmers niet altijd toe te kennen” (nr. 5‑3145) |
|||
|
Commission des Affaires sociales |
Commissie voor de Sociale Aangelegenheden |
|||
|
– de M. Bert Anciaux à la secrétaire d’État à l’Asile et la Migration, à l’Intégration sociale et à la Lutte contre la pauvreté sur « la politique du CPAS d’Anvers visant à priver certains malades du sida d’antirétroviraux » (no 5‑3146) |
– van de heer Bert Anciaux aan de staatssecretaris voor Asiel en Migratie, Maatschappelijke Integratie en Armoedebestrijding over “het beleid van het Antwerpse OCMW om aidsremmers niet altijd toe te kennen” (nr. 5‑3146) |
|||
|
Commission des Affaires sociales |
Commissie voor de Sociale Aangelegenheden |
|||
|
– de M. Bert Anciaux au vice‑premier ministre et ministre de l’Économie, des Consommateurs et de la Mer du Nord sur « la gestion comptable de l’exposition universelle de Shanghai de 2010 » (no 5‑3147) |
– van de heer Bert Anciaux aan de vice‑eersteminister en minister van Economie, Consumenten en Noordzee over “de boekhoudkundige administratie van de wereldtentoonstelling van 2010 in Shanghai” (nr. 5‑3147) |
|||
|
Commission des Finances et des Affaires économiques |
Commissie voor de Financiën en voor de Economische Aangelegenheden |
|||
|
– de Mme Fabienne Winckel à la ministre de l’Emploi sur « l’allocation de garantie de revenus et le licenciement à temps partiel » (no 5‑3148) |
– van mevrouw Fabienne Winckel aan de minister van Werk over “de inkomensgarantie‑uitkering en het deeltijds ontslag” (nr. 5‑3148) |
|||
|
Commission des Affaires sociales |
Commissie voor de Sociale Aangelegenheden |
|||
|
– de Mme Nele Lijnen à la vice‑première ministre et ministre des Affaires sociales et de la Santé publique et à la ministre des Classes moyennes, des PME, des Indépendants et de l’Agriculture sur « la fraude avec de la viande chevaline belge impropre à la consommation » (no 5‑3149) |
– van mevrouw Nele Lijnen aan de vice‑eersteminister en minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid en aan de minister van Middenstand, KMO’s, Zelfstandigen en Landbouw over “de fraude met Belgisch paardenvlees dat niet is geschikt voor consumptie” (nr. 5‑3149) |
|||
|
Commission des Finances et des Affaires économiques |
Commissie voor de Financiën en voor de Economische Aangelegenheden |
|||
|
– de M. Patrick De Groote au ministre de la Défense sur « un vol de matériel militaire auprès de militaires belges en mission au Liban » (no 5‑3150) |
– van de heer Patrick De Groote aan de minister van Landsverdediging over “een diefstal van militair materieel bij Belgische militairen op missie in Libanon” (nr. 5‑3150) |
|||
|
Commission des Relations extérieures et de la Défense |
Commissie voor de Buitenlandse Betrekkingen en voor de Landsverdediging |
|||
|
– de Mme Elke Sleurs à la vice‑première ministre et ministre des Affaires sociales et de la Santé publique sur « le personnel du Fonds des accidents médicaux » (no 5‑3151) |
– van mevrouw Elke Sleurs aan de vice‑eersteminister en minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid over “het personeel bij het Fonds voor Medische Ongevallen” (nr. 5‑3151) |
|||
|
Commission des Affaires sociales |
Commissie voor de Sociale Aangelegenheden |
|||
|
– de Mme Elke Sleurs à la vice‑première ministre et ministre des Affaires sociales et de la Santé publique sur « les consultations du public » (no 5‑3152) |
– van mevrouw Elke Sleurs aan de vice‑eersteminister en minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid over “de publieksraadplegingen” (nr. 5‑3152) |
|||
|
Commission des Affaires sociales |
Commissie voor de Sociale Aangelegenheden |
|||
|
– de Mme Elke Sleurs à la vice‑première ministre et ministre des Affaires sociales et de la Santé publique sur « les commissions qui assurent le suivi des thèmes bioéthiques » (no 5‑3153) |
– van mevrouw Elke Sleurs aan de vice‑eersteminister en minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid over “de commissies die bio‑ethische thema’s opvolgen” (nr. 5‑3153) |
|||
|
Commission des Affaires sociales |
Commissie voor de Sociale Aangelegenheden |
|||
|
– de Mme Elke Sleurs à la vice‑première ministre et ministre des Affaires sociales et de la Santé publique sur « les patients admis pour brûlures » (no 5‑3154) |
– van mevrouw Elke Sleurs aan de vice‑eersteminister en minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid over “de brandwondenpatiënten” (nr. 5‑3154) |
|||
|
Commission des Affaires sociales |
Commissie voor de Sociale Aangelegenheden |
|||
|
– de Mme Elke Sleurs à la vice‑première ministre et ministre des Affaires sociales et de la Santé publique sur « les moyens d’intervention » (no 5‑3155) |
– van mevrouw Elke Sleurs aan de vice‑eersteminister en minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid over “de interventiemiddelen” (nr. 5‑3155) |
|||
|
Commission des Affaires sociales |
Commissie voor de Sociale Aangelegenheden |
|||
|
– de Mme Elke Sleurs à la vice‑première ministre et ministre des Affaires sociales et de la Santé publique sur « la situation sociale des alcooliques » (no 5‑3156) |
– van mevrouw Elke Sleurs aan de vice‑eersteminister en minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid over “de sociale situatie van alcoholverslaafden” (nr. 5‑3156) |
|||
|
Commission des Affaires sociales |
Commissie voor de Sociale Aangelegenheden |
|||
|
– de Mme Elke Sleurs à la vice‑première ministre et ministre des Affaires sociales et de la Santé publique sur « la situation sociale des patients hospitalisés pour dépendance à la cocaïne » (no 5‑3157) |
– van mevrouw Elke Sleurs aan de vice‑eersteminister en minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid over “de sociale situatie van patiënten die werden opgenomen met een cocaïneverslaving” (nr. 5‑3157) |
|||
|
Commission des Affaires sociales |
Commissie voor de Sociale Aangelegenheden |
|||
|
– de Mme Elke Sleurs à la vice‑première ministre et ministre des Affaires sociales et de la Santé publique sur « les patients toxicomanes » (no 5‑3158) |
– van mevrouw Elke Sleurs aan de vice‑eersteminister en minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid over “patiënten met een drugsverslaving” (nr. 5‑3158) |
|||
|
Commission des Affaires sociales |
Commissie voor de Sociale Aangelegenheden |
|||
|
– de Mme Elke Sleurs à la vice‑première ministre et ministre des Affaires sociales et de la Santé publique sur « la vaccination contre la grippe » (no 5‑3159) |
– van mevrouw Elke Sleurs aan de vice‑eersteminister en minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid over “de griepvaccinaties” (nr. 5‑3159) |
|||
|
Commission des Affaires sociales |
Commissie voor de Sociale Aangelegenheden |
|||
|
– de Mme Elke Sleurs à la vice‑première ministre et ministre des Affaires sociales et de la Santé publique sur « la déclaration anticipée d’euthanasie » (no 5‑3160) |
– van mevrouw Elke Sleurs aan de vice‑eersteminister en minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid over “de wilsverklaringen bij euthanasie” (nr. 5‑3160) |
|||
|
Commission des Affaires sociales |
Commissie voor de Sociale Aangelegenheden |
|||
|
– de Mme Elke Sleurs à la vice‑première ministre et ministre des Affaires sociales et de la Santé publique sur « l’éloignement des femmes enceintes du lieu de travail » (no 5‑3161) |
– van mevrouw Elke Sleurs aan de vice‑eersteminister en minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid over “de werkverwijdering bij zwangere vrouwen” (nr. 5‑3161) |
|||
|
Commission des Affaires sociales |
Commissie voor de Sociale Aangelegenheden |
|||
|
– de Mme Elke Sleurs à la vice‑première ministre et ministre de l’Intérieur et de l’Égalité des Chances sur « les moyens d’intervention » (no 5‑3162) |
– van mevrouw Elke Sleurs aan de vice‑eersteminister en minister van Binnenlandse Zaken en Gelijke Kansen over “de interventiemiddelen” (nr. 5‑3162) |
|||
|
Commission de l’Intérieur et des Affaires administratives |
Commissie voor de Binnenlandse Zaken en voor de Administratieve Aangelegenheden |
|||
|
– de Mme Elke Sleurs à la vice‑première ministre et ministre de l’Intérieur et de l’Égalité des Chances sur « la politique des ressources humaines au Service 112 » (no 5‑3163) |
– van mevrouw Elke Sleurs aan de vice‑eersteminister en minister van Binnenlandse Zaken en Gelijke Kansen over “het personeelsbeleid bij de Dienst 112” (nr. 5‑3163) |
|||
|
Commission de l’Intérieur et des Affaires administratives |
Commissie voor de Binnenlandse Zaken en voor de Administratieve Aangelegenheden |
|||
|
– de Mme Elke Sleurs au secrétaire d’État aux Affaires sociales, aux Familles et aux Personnes handicapées, chargé des Risques professionnels et secrétaire d’État à la Politique scientifique sur « l’éloignement du lieu de travail de femmes enceintes et le paiement par la mutuelle » (no 5‑3164) |
– van mevrouw Elke Sleurs aan de staatssecretaris voor Sociale Zaken, Gezinnen en Personen met een handicap en staatssecretaris voor Wetenschapsbeleid over “de werkverwijdering bij zwangere vrouwen en de uitbetaling door ziekenfondsen” (nr. 5‑3164) |
|||
|
Commission des Affaires sociales |
Commissie voor de Sociale Aangelegenheden |
|||
|
– de Mme Cécile Thibaut au secrétaire d’État aux Affaires sociales, aux Familles et aux Personnes handicapées, chargé des Risques professionnels et secrétaire d’État à la Politique scientifique sur « les pensions d’invalidité des travailleurs frontaliers en Allemagne » (no 5‑3165) |
– van mevrouw Cécile Thibaut aan de staatssecretaris voor Sociale Zaken, Gezinnen en Personen met een handicap en staatssecretaris voor Wetenschapsbeleid over “de invaliditeitspensioenen van grensarbeiders in Duitsland” (nr. 5‑3165) |
|||
|
Commission des Affaires sociales |
Commissie voor de Sociale Aangelegenheden |
|||
|
– de Mme Dominique Tilmans à la ministre des Classes moyennes, des PME, des Indépendants et de l’Agriculture sur « la pression des contrôles sur les PME en temps de crise » (no 5‑3166) |
– van mevrouw Dominique Tilmans aan de minister van Middenstand, KMO’s, Zelfstandigen en Landbouw over “de controledruk die KMO’s ervaren in tijden van crisis” (nr. 5‑3166) |
|||
|
Commission des Finances et des Affaires économiques |
Commissie voor de Financiën en voor de Economische Aangelegenheden |
|||
|
– de Mme Dominique Tilmans au ministre des Entreprises publiques et de la Coopération au développement, chargé des Grandes Villes sur « la ligne ferroviaire 165 Virton‑Athus » (no 5‑3167) |
– van mevrouw Dominique Tilmans aan de minister van Overheidsbedrijven en Ontwikkelingssamenwerking, belast met Grote Steden over “de spoorlijn 165 Virton‑Athus” (nr. 5‑3167) |
|||
|
Commission des Finances et des Affaires économiques |
Commissie voor de Financiën en voor de Economische Aangelegenheden |
|||
|
– de Mme Dominique Tilmans à la vice‑première ministre et ministre des Affaires sociales et de la Santé publique sur « le plan implants » (no 5‑3168) |
– van mevrouw Dominique Tilmans aan de vice‑eersteminister en minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid over “het implantatenplan” (nr. 5‑3168) |
|||
|
Commission des Affaires sociales |
Commissie voor de Sociale Aangelegenheden |
|||
|
– de Mme Dominique Tilmans au ministre des Entreprises publiques et de la Coopération au développement, chargé des Grandes Villes sur « le coût des liaisons ferroviaires transfrontalières vers le Grand‑Duché du Luxembourg » (no 5‑3169) |
– van mevrouw Dominique Tilmans aan de minister van Overheidsbedrijven en Ontwikkelingssamenwerking, belast met Grote Steden over “de prijs van de grensoverschrijdende treinverbindingen naar het Groothertogdom Luxemburg” (nr. 5‑3169) |
|||
|
Commission des Finances et des Affaires économiques |
Commissie voor de Financiën en voor de Economische Aangelegenheden |
|||
|
– de Mme Dominique Tilmans au vice‑premier ministre et ministre des Finances et du Développement durable sur « les contrôles des PME et le système de caisse enregistreuse » (no 5‑3170) |
– van mevrouw Dominique Tilmans aan de vice‑eersteminister en minister van Financiën en Duurzame Ontwikkeling over “de controle van de KMO’s en het systeem van kasregisters” (nr. 5‑3170) |
|||
|
Commission des Finances et des Affaires économiques |
Commissie voor de Financiën en voor de Economische Aangelegenheden |
|||
|
– de M. Hassan Bousetta à la ministre de l’Emploi sur « les relations de travail chez Ryanair » (no 5‑3171) |
– van de heer Hassan Bousetta aan de minister van Werk over “de werkrelaties bij Ryanair” (nr. 5‑3171) |
|||
|
Commission des Affaires sociales |
Commissie voor de Sociale Aangelegenheden |
|||
|
– de M. Hassan Bousetta au vice‑premier ministre et ministre des Affaires étrangères, du Commerce extérieur et des Affaires européennes sur « les business councils » (no 5‑3172) |
– van de heer Hassan Bousetta aan de vice‑eersteminister en minister van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Europese Zaken over “de business councils” (nr. 5‑3172) |
|||
|
Commission des Relations extérieures et de la Défense |
Commissie voor de Buitenlandse Betrekkingen en voor de Landsverdediging |
|||
|
– de M. Hassan Bousetta au vice‑premier ministre et ministre des Affaires étrangères, du Commerce extérieur et des Affaires européennes sur « le futur de l’Europe » (no 5‑3173) |
– van de heer Hassan Bousetta aan de vice‑eersteminister en minister van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Europese Zaken over “de toekomst van Europa” (nr. 5‑3173) |
|||
|
Commission des Relations extérieures et de la Défense |
Commissie voor de Buitenlandse Betrekkingen en voor de Landsverdediging |
|||
|
– de Mme Freya Piryns à la secrétaire d’État à l’Asile et la Migration, à l’Intégration sociale et à la Lutte contre la pauvreté sur « le refus du CPAS d’Anvers d’accorder dans certains cas l’aide médicale urgente aux sans‑papiers » (no 5‑3174) |
– van mevrouw Freya Piryns aan de staatssecretaris voor Asiel en Migratie, Maatschappelijke Integratie en Armoedebestrijding over “het OCMW van Antwerpen dat in bepaalde gevallen dringende medische hulp weigert aan mensen zonder papieren” (nr. 5‑3174) |
|||
|
Commission des Affaires sociales |
Commissie voor de Sociale Aangelegenheden |
|||
|
– de Mme Helga Stevens au secrétaire d’État aux Affaires sociales, aux Familles et aux Personnes handicapées, chargé des Risques professionnels et secrétaire d’État à la Politique scientifique sur « le numéro vert » (no 5‑3176) |
– van mevrouw Helga Stevens aan de staatssecretaris voor Sociale Zaken, Gezinnen en Personen met een handicap en staatssecretaris voor Wetenschapsbeleid over “het groene nummer” (nr. 5‑3176) |
|||
|
Commission des Affaires sociales |
Commissie voor de Sociale Aangelegenheden |
|||
|
– de Mme Lieve Maes au vice‑premier ministre et ministre des Finances et du Développement durable sur « l’arrêt du projet STIMER » (no 5‑3177) |
– van mevrouw Lieve Maes aan de vice‑eersteminister en minister van Financiën en Duurzame Ontwikkeling over “de stopzetting van het STIMER‑project” (nr. 5‑3177) |
|||
|
Commission des Finances et des Affaires économiques |
Commissie voor de Financiën en voor de Economische Aangelegenheden |
|||
|
– de M. Wilfried Vandaele au vice‑premier ministre et ministre de l’Économie, des Consommateurs et de la Mer du Nord sur « l’étude de l’Institut belge des services postaux et des télécommunications » (no 5‑3178) |
– van de heer Wilfried Vandaele aan de vice‑eersteminister en minister van Economie, Consumenten en Noordzee over “het onderzoek van het Belgisch Instituut voor postdiensten en telecommunicatie” (nr. 5‑3178) |
|||
|
Commission des Finances et des Affaires économiques |
Commissie voor de Financiën en voor de Economische Aangelegenheden |
|||
|
– de M. Bart Laeremans à la ministre de la Justice sur « le paiement des frais de justice par la partie civile dans les affaires de viol » (no 5‑3179) |
– van de heer Bart Laeremans aan de minister van Justitie over “het betalen van gerechtskosten door de burgerlijke partij in verkrachtingszaken” (nr. 5‑3179) |
|||
|
Commission de la Justice |
Commissie voor de Justitie |
|||
|
– de M. Bart Laeremans à la ministre de la Justice sur « l’impunité de fait dont bénéficient les voleurs dans les voitures et d’autres criminels » (no 5‑3180) |
– van de heer Bart Laeremans aan de minister van Justitie over “het laten begaan van autodieven en andere criminelen” (nr. 5‑3180) |
|||
|
Commission de la Justice |
Commissie voor de Justitie |
|||
|
– de M. Bart Laeremans à la vice‑première ministre et ministre de l’Intérieur et de l’Égalité des Chances sur « la sécurisation de l’aéroport de Zaventem » (no 5‑3181) |
– van de heer Bart Laeremans aan de vice‑eersteminister en minister van Binnenlandse Zaken en Gelijke Kansen over “de beveiliging van de luchthaven van Zaventem” (nr. 5‑3181) |
|||
|
Commission de l’Intérieur et des Affaires administratives |
Commissie voor de Binnenlandse Zaken en voor de Administratieve Aangelegenheden |
|||
|
– de Mme Martine Taelman au vice‑premier ministre et ministre des Finances et du Développement durable et au secrétaire d’État à la Lutte contre la fraude sociale et fiscale sur « l’effet rétroactif de la circulaire sur les dispositions anti‑abus » (no 5‑3182) |
– van mevrouw Martine Taelman aan de vice‑eersteminister en minister van Financiën en Duurzame Ontwikkeling en aan de staatssecretaris voor de Bestrijding van de sociale en de fiscale fraude over “de terugwerkende kracht van de circulaire over de antimisbruikbepalingen” (nr. 5‑3182) |
|||
|
Commission des Finances et des Affaires économiques |
Commissie voor de Financiën en voor de Economische Aangelegenheden |
|||
|
– de Mme Fatma Pehlivan à la vice‑première ministre et ministre des Affaires sociales et de la Santé publique sur « la hausse importante du nombre de remboursements pour logopédie » (no 5‑3183) |
– van mevrouw Fatma Pehlivan aan de vice‑eersteminister en minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid over “de forse stijging van het aantal terugbetalingen voor logopedie” (nr. 5‑3183) |
|||
|
Commission des Affaires sociales |
Commissie voor de Sociale Aangelegenheden |
|||
Niet‑evocatie |
||||
|
Par message du 19 février 2013, le Sénat a retourné à la Chambre des représentants, en vue de la sanction royale, le projet de loi non évoqué qui suit : |
Bij boodschap van 19 februari 2013 heeft de Senaat aan de Kamer van volksvertegenwoordigers terugbezorgd, met het oog op de bekrachtiging door de Koning, het volgende niet‑geëvoceerde wetsontwerp: |
|||
|
Projet de loi introduisant le Code de droit économique (Doc. 5‑1943/1). |
Wetsontwerp tot invoering van het Wetboek van economisch recht (Stuk 5‑1943/1). |
|||
|
– Pris pour notification. |
– Voor kennisgeving aangenomen. |
|||
Boodschap van de Kamer |
||||
|
Par message du 7 février 2013, la Chambre des représentants a transmis au Sénat, tel qu’il a été adopté en sa séance du même jour : |
Bij boodschap van 7 februari 2013 heeft de Kamer van volksvertegenwoordigers aan de Senaat overgezonden, zoals ze ter vergadering van dezelfde dag werd aangenomen: |
|||
|
Article 78 de la Constitution |
Artikel 78 van de Grondwet |
|||
|
Projet de loi portant réforme de la retenue de 3,55% au profit de l’assurance obligatoire soins de santé et de la cotisation de solidarité effectuées sur les pensions (Doc. 5‑1964/1). |
Wetsontwerp tot hervorming van de inhouding van 3,55% ten gunste van de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging en de solidariteitsbijdrage verricht op de pensioenen (Stuk 5‑1964/1). |
|||
|
– Le projet de loi a été reçu le 8 février 2013 ; la date limite pour l’évocation est le lundi 4 mars 2013. |
– Het wetsontwerp werd ontvangen op 8 februari 2013; de uiterste datum voor evocatie is maandag 4 maart 2013. |
|||
|
– La Chambre a adopté le projet le 7 février 2013. |
– De Kamer heeft het ontwerp aangenomen op 7 februari 2013. |
|||
Indiening van een wetsontwerp |
||||
|
Le Gouvernement a déposé le projet de loi ci‑après : |
De Regering heeft volgend wetsontwerp ingediend: |
|||
|
Projet de loi portant assentiment au Protocole portant amendement à la Convention du 14 janvier 1964 conclue en exécution de l’article 37, alinéa 2, du Traité instituant l’Union économique Benelux, fait à Bruxelles le 6 juin 2012 (Doc. 5‑1966/1). |
Wetsontwerp houdende instemming met het Protocol tot wijziging van de Overeenkomst van 14 januari 1964 ter uitvoering van artikel 37, lid 2, van het Verdrag tot instelling van de Benelux Economische Unie, gedaan te Brussel op 6 juni 2012 (Stuk 5‑1966/1). |
|||
|
– Le projet de loi a été envoyé à la commission des Relations extérieures et de la Défense. |
– Het wetsontwerp werd verzonden naar de commissie voor de Buitenlandse Betrekkingen en voor de Landsverdediging. |
|||
Grondwettelijk Hof – Arresten |
||||
|
En application de l’article 113 de la loi spéciale du 6 janvier 1989 sur la Cour constitutionnelle, le greffier de la Cour constitutionnelle notifie au président du Sénat : |
Met toepassing van artikel 113 van de bijzondere wet van 6 januari 1989 op het Grondwettelijk Hof, geeft de griffier van het Grondwettelijk Hof kennis aan de voorzitter van de Senaat van: |
|||
|
– l’arrêt no 6/2013, rendu le 14 février 2013, en cause le recours en annulation de l’article 84, 6º et 10º, de la loi du 14 avril 2011 portant des dispositions diverses (modifications de l’article 216bis du Code d’instruction criminelle), introduit par l’asbl « Ligue des Droits de l’Homme » et les recours en annulation des articles 55 à 57 (modifications en matière de moyens de contrôle de l’administration fiscale) et 84 (modifications de l’article 216bis du Code d’instruction criminelle) de la loi du 14 avril 2011 portant des dispositions diverses, introduits par l’asbl « Ligue des Contribuables » et autres et par l’aisbl « Idées Fiscales » (numéros du rôle 5233, 5235 et 5236) ; |
– het arrest nr. 6/2013, uitgesproken op 14 februari 2013, inzake het beroep tot vernietiging van artikel 84, 6º en 10º, van de wet van 14 april 2011 houdende diverse bepalingen (wijzigingen van artikel 216bis van het Wetboek van strafvordering), ingesteld door de vzw “Ligue des Droits de l’Homme” en de beroepen tot vernietiging van de artikelen 55 tot 57 (wijzigingen met betrekking tot de onderzoeksmiddelen van de belastingadministratie) en 84 (wijzigingen van artikel 216bis van het Wetboek van strafvordering) van de wet van 14 april 2011 houdende diverse bepalingen, ingesteld door de vzw “Liga van belastingplichtigen” en anderen en door de ivzw “Idées Fiscales” (rolnummers 5233, 5235 en 5236); |
|||
|
– l’arrêt no 7/2013, rendu le 14 février 2013, en cause les recours en annulation totale ou partielle de la loi du 13 août 2011 « modifiant le Code d’instruction criminelle et la loi du 20 juillet 1990 relative à la détention préventive afin de conférer des droits, dont celui de consulter un avocat et d’être assistée par lui, à toute personne auditionnée et à toute personne privée de liberté », introduits par l’Ordre des barreaux francophones et germanophone et l’Ordre français des avocats du barreau de Bruxelles, par l’asbl « Ligue des Droits de l’Homme », par l’asbl « Liga voor Mensenrechten » et par l’ « Orde van Vlaamse balies » et Edgar Boydens (numéros du rôle 5316, 5329, 5331 et 5332) ; |
– het arrest nr. 7/2013, uitgesproken op 14 februari 2013, inzake de beroepen tot gehele of gedeeltelijke vernietiging van de wet van 13 augustus 2011 “tot wijziging van het Wetboek van strafvordering en van de wet van 20 juli 1990 betreffende de voorlopige hechtenis, om aan elkeen die wordt verhoord en aan elkeen wiens vrijheid wordt benomen rechten te verlenen, waaronder het recht om een advocaat te raadplegen en door hem te worden bijgestaan”, ingesteld door de “Ordre des barreaux francophones et germanophone” en de Franse Orde van advocaten bij de balie te Brussel, door de vzw “Ligue des Droits de l’Homme”, door de vzw “Liga voor Mensenrechten” en door de Orde van Vlaamse balies en Edgar Boydens (rolnummers 5316, 5329, 5331 en 5332); |
|||
|
– l’arrêt no 8/2013, rendu le 14 février 2013, en cause la question préjudicielle concernant l’article 47bis, §6, du Code d’instruction criminelle, tel que cet article a été modifié par l’article 2, 2º, de la loi du 13 août 2011 « modifiant le Code d’instruction criminelle et la loi du 20 juillet 1990 relative à la détention préventive afin de conférer des droits, dont celui de consulter un avocat et d’être assistée par lui, à toute personne auditionnée et à toute personne privée de liberté », posée par la Cour d’appel de Liège (numéro du rôle 5291) ; |
– het arrest nr. 8/2013, uitgesproken op 14 februari 2013, inzake de prejudiciële vraag over artikel 47bis, §6, van het Wetboek van strafvordering, zoals dat artikel werd gewijzigd bij artikel 2, 2º, van de wet van 13 augustus 2011 “tot wijziging van het Wetboek van strafvordering en van de wet van 20 juli 1990 betreffende de voorlopige hechtenis, om aan elkeen die wordt verhoord en aan elkeen wiens vrijheid wordt benomen rechten te verlenen, waaronder het recht om een advocaat te raadplegen en door hem te worden bijgestaan”, gesteld door het Hof van Beroep te Luik (rolnummer 5291); |
|||
|
– l’arrêt no 10/2013, rendu le 14 février 2013, en cause les recours en annulation totale ou partielle de la loi du 6 juillet 2011 interdisant la publicité et réglementant l’information relatives aux actes d’esthétique médicale, introduits par la sprl « Total Beauty Clinic », Lucas Vrambout et autres, l’asbl « Belgian Society for Private Clinics » et autres, Malte Villnow et autres, le Gouvernement flamand et Jozef Hoeyberghs – Incident (numéros du rôle 5304, 5305, 5306, 5307, 5310 et 5311). |
– het arrest nr. 10/2013, uitgesproken op 14 februari 2013, inzake de beroepen tot gehele of gedeeltelijke vernietiging van de wet van 6 juli 2011 tot instelling van een verbod op reclame voor ingrepen van medische esthetiek en tot regeling van de informatie over dergelijke ingrepen, ingesteld door de bvba “Total Beauty Clinic”, Lucas Vrambout en anderen, de vzw “Belgian Society for Private Clinics” en anderen, Malte Villnow en anderen, de Vlaamse Regering en Jozef Hoeyberghs – Tussengeschil (rolnummers 5304, 5305, 5306, 5307, 5310 en 5311). |
|||
|
– Pris pour notification. |
– Voor kennisgeving aangenomen. |
|||
Grondwettelijk Hof – Prejudiciële vragen |
||||
|
En application de l’article 77 de la loi spéciale du 6 janvier 1989 sur la Cour constitutionnelle, le greffier de la Cour constitutionnelle notifie au président du Sénat : |
Met toepassing van artikel 77 van de bijzondere wet van 6 januari 1989 op het Grondwettelijk Hof, geeft de griffier van het Grondwettelijk Hof aan de voorzitter van de Senaat kennis van: |
|||
|
– la question préjudicielle relative aux articles 2, c) à e), 35, §2, et 57 de la loi du 31 janvier 2009 relative à la continuité des entreprises, posée par la Cour du travail de Liège (numéro du rôle 5555) ; |
– de prejudiciële vraag over de artikelen, c) tot e), 35, §2, en 57 van de wet van 31 januari 2009 betreffende de continuïteit van de ondernemingen, gesteld door het Arbeidshof te Luik (rolnummer 5555); |
|||
|
– les questions préjudicielles concernant l’article 33bis, §2, 5º, alinéa 2, du décret de la Région flamande du 23 janvier 1991 relatif à la protection de l’environnement contre la pollution due aux engrais, posées par la Cour d’appel de Bruxelles (numéro du rôle 5562) ; |
– de prejudiciële vragen betreffende artikel 33bis, §2, 5º, tweede lid, van het decreet van het Vlaamse Gewest van 23 januari 1991 inzake de bescherming van het leefmilieu tegen de verontreiniging door meststoffen, gesteld door het Hof van Beroep te Brussel (rolnummer 5562); |
|||
|
– la question préjudicielle relative à l’article 1053, alinéa 2, du Code judiciaire, posée par la Cour du travail de Bruxelles (numéro du rôle 5566) ; |
– de prejudiciële vraag betreffende artikel 1053, tweede lid, van het Gerechtelijk Wetboek, gesteld door het Arbeidshof te Brussel (rolnummer 5566); |
|||
|
– les questions préjudicielles relatives aux articles 25, alinéa 1er, et 69 de la loi du 10 avril 1971 sur les accidents du travail, posées par le Tribunal du travail de Courtrai (numéro du rôle 5567). |
– de prejudiciële vragen betreffende de artikelen 25, eerste lid, en 69 van de arbeidsongevallenwet van 10 april 1971, gesteld door de Arbeidsrechtbank te Kortrijk (rolnummer 5567). |
|||
|
– Pris pour notification. |
– Voor kennisgeving aangenomen. |
|||
Grondwettelijk Hof – Beroepen |
||||
|
En application de l’article 76 de la loi spéciale du 6 janvier 1989 sur la Cour constitutionnelle, le greffier de la Cour constitutionnelle notifie au président du Sénat : |
Met toepassing van artikel 76 van de bijzondere wet van 6 januari 1989 op het Grondwettelijk Hof, geeft de griffier van het Grondwettelijk Hof kennis aan de voorzitter van de Senaat van: |
|||
|
– le recours en annulation des articles 50, 51 et 146 de la loi du 10 juillet 2012 portant des dispositions en matière de communications électroniques, introduit par la sa « KPN Group Belgium » et la sa « Mobistar » (numéro du rôle 5564) ; |
– het beroep tot vernietiging van de artikelen 50, 51 en 146 van de wet van 10 juli 2012 houdende diverse bepalingen inzake elektronische communicatie, ingesteld door de nv “KPN Group Belgium” en de nv “Mobistar” (rolnummer 5564); |
|||
|
– les recours en annulation totale ou partielle de l’article 64 du décret flamand du 29 juin 2012 modifiant le Décret communal du 15 juillet 2005 (remplacement de l’article 194) et/ou de l’article 59 du décret flamand du 29 juin 2012 modifiant le Décret provincial du 9 décembre 2005 (remplacement de l’article 187), introduits par Frieda Lauwers et autres, par l’asbl « Ademloos » et autres, par Greet Bergmans et autres, et par Marc Van Damme (numéros du rôle 5568, 5569 et 5570, joints aux numéros 5559 et 5560). |
– de beroepen tot gehele of gedeeltelijke vernietiging van artikel 64 van het Vlaamse decreet van 29 juni 2012 tot wijziging van het Gemeentedecreet van 15 juli 2005 (vervanging van artikel 194) en/of artikel 59 van het Vlaamse decreet van 29 juni 2012 tot wijziging van het Provinciedecreet van 9 december 2005 (vervanging van artikel 187), ingesteld door Frieda Lauwers en anderen, door de vzw “Ademloos” en anderen, door Greet Bergmans en anderen, en door Marc Van Damme (rolnummers 5568, 5569 en 5570, toegevoegd aan nummers 5559 en 5560). |
|||
|
– Pris pour notification. |
– Voor kennisgeving aangenomen. |
|||
Centrale Raad voor het Bedrijfsleven |
||||
|
Par lettre du 6 février 2013, le Conseil central de l’économie a transmis au Sénat, conformément à l’article premier de la loi du 20 septembre 1948 portant organisation de l’économie : |
Bij brief van 6 februari 2013 heeft de Centrale Raad voor het Bedrijfsleven, overeenkomstig artikel 1 van de wet van 20 september 1948 houdende organisatie van het bedrijfsleven aan de Senaat overgezonden: |
|||
|
– l’avis concernant un projet d’arrêté royal relatif au Programme fédéral de réduction des pesticides pour la période 2013–2017 (CCE 2013‑0117 DEF), |
– het advies over een ontwerp van koninklijk besluit betreffende het federaal reductieprogramma van pesticiden voor de periode 2013–2017 (CRB 2013‑0117 DEF), |
|||
|
approuvé lors de sa séance plénière du 29 janvier 2013. |
goedgekeurd tijdens zijn plenaire vergadering van 29 januari 2013. |
|||
|
– Envoi à la commission des Finances et des Affaires économiques. |
– Verzonden naar de commissie voor de Financiën en voor de Economische Aangelegenheden. |
|||
|
Commission d’accès et de réutilisation des documents administratifs |
Commissie voor de toegang tot en het hergebruik van bestuursdocumenten |
|||
|
Par lettre du 12 février 2013, le président de la Commission d’accès et de réutilisation des documents administratifs a transmis au Sénat, conformément à l’article 11 du règlement interne de la Commission d’accès aux et de réutilisation des documents administratifs, section réutilisation des documents administratifs, le rapport annuel pour 2012. |
Bij brief van 12 februari 2013 heeft de voorzitter van de Commissie voor de toegang tot en het hergebruik van bestuursdocumenten, overeenkomstig artikel 11 van het huishoudelijk reglement van de Commissie voor de toegang tot hergebruik van bestuursdocumenten, afdeling hergebruik van bestuursdocumenten, aan de Senaat overgezonden, het jaarverslag voor 2012. |
|||
|
– Envoi à la commission de l’Intérieur et des Affaires administratives et à la commission des Affaires institutionnelles. |
– Verzonden naar de commissie voor de Binnenlandse Zaken en voor de Administratieve Aangelegenheden en naar de commissie voor de Institutionele Aangelegenheden. |
|||
Europees Parlement |
||||
|
Par lettre du 6 février 2013, le président du Parlement européen a transmis au Sénat les textes ci‑après : |
Bij brief van 6 februari 2013 heeft de voorzitter van het Europees Parlement aan de Senaat volgende teksten overgezonden: |
|||
|
– résolution du Parlement européen du 15 janvier 2013 sur le Fonds de solidarité de l’Union européenne, mise en œuvre et application ; |
– resolutie van het Europees Parlement van 15 januari 2013 over het Solidariteitsfonds van de Europese Unie, implementatie en toepassing; |
|||
|
– résolution du Parlement européen du 15 janvier 2013 contenant des recommandations à la Commission sur un droit de la procédure administrative de l’Union européenne ; |
– resolutie van het Europees Parlement van 15 januari 2013 met aanbevelingen aan de Commissie betreffende het bestuursprocesrecht van de Europese Unie; |
|||
|
– résolution législative du Parlement européen du 16 janvier 2013 sur la proposition de directive du Parlement européen et du Conseil relative à la classification, l’emballage et l’étiquetage des préparations dangereuses (refonte) ; |
– wetgevingsresolutie van het Europees Parlement van 16 januari 2013 over het voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de indeling, de verpakking en het kenmerken van gevaarlijke preparaten (herschikking); |
|||
|
– résolution législative du Parlement européen du 16 janvier 2013 sur la proposition de règlement du Parlement européen et du Conseil modifiant le règlement (CE) no 1967/2006 du Conseil concernant des mesures de gestion pour l’exploitation durable des ressources halieutiques en Méditerranée ; |
– wetgevingsresolutie van het Europees Parlement van 16 januari 2013 over het voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad houdende wijziging van Verordening (EG) nr. 1967/2006 inzake beheersmaatregelen voor de duurzame exploitatie van visbestanden in de Middellandse Zee; |
|||
|
– résolution législative du Parlement européen du 16 janvier 2013 sur le projet de décision du Conseil relative à la conclusion, au nom de l’Union européenne, du protocole additionnel de Nagoya–Kuala Lumpur sur la responsabilité et la réparation relatif au protocole de Cartagena sur la prévention des risques biotechnologiques ; |
– wetgevingsresolutie van het Europees Parlement van 16 januari 2013 over het voorstel voor een besluit van de Raad betreffende de sluiting namens de Europese Unie van het Aanvullend Protocol van Nagoya‑Kuala Lumpur inzake aansprakelijkheid en schadeloosstelling bij het Protocol van Cartagena inzake bioveiligheid; |
|||
|
– résolution du Parlement européen du 16 janvier 2013 sur les finances publiques dans l’UEM en 2011 et 2012 ; |
– resolutie van het Europees Parlement van 16 januari 2013 over de openbare financiën in de EMU – 2011 en 2012; |
|||
|
– résolution législative du Parlement européen du 16 janvier 2013 sur la proposition de règlement du Parlement européen et du Conseil modifiant le règlement (CE) no 1060/2009 sur les agences de notation de crédit ; |
– wetgevingsresolutie van het Europees Parlement van 16 januari 2013 over het voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1060/2009 inzake ratingbureaus; |
|||
|
– résolution législative du Parlement européen du 16 janvier 2013 sur la proposition de directive du Parlement européen et du Conseil modifiant la directive 2009/65/CE portant coordination des dispositions législatives, réglementaires et administratives concernant certains organismes de placement collectif en valeurs mobilières (OPCVM) et la directive 2011/61/UE sur les gestionnaires de fonds d’investissement alternatifs en ce qui concerne le recours excessif aux notations de crédit ; |
– wetgevingsresolutie van het Europees Parlement van 16 januari 2013 over het voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad houdende wijziging van Richtlijn 2009/65/EG tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende bepaalde instellingen voor collectieve belegging in effecten (icbe’s) en Richtlijn 2011/61/EU inzake beheerders van alternatieve beleggingsinstellingen ter voorkoming van een overdreven vertrouwen in ratings; |
|||
|
– résolution législative du Parlement européen du 16 janvier 2013 sur la proposition de règlement du Parlement européen et du Conseil modifiant le règlement (CE) no 1098/2007 du Conseil du 18 septembre 2007 établissant un plan pluriannuel applicable aux stocks de cabillaud de la mer Baltique et aux pêcheries exploitant ces stocks ; |
– wetgevingsresolutie van het Europees Parlement van 16 januari 2013 over het voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad houdende wijziging van Verordening (EG) nr. 1098/2007 van de Raad van 18 september 2007 tot vaststelling van een meerjarenplan voor de kabeljauwbestanden in de Oostzee en de visserijtakken die deze bestanden exploiteren; |
|||
|
– résolution du Parlement européen du 17 janvier 2013 sur l’accord de partenariat et de coopération UE‑Iraq ; |
– resolutie van het Europees Parlement van 17 januari 2013 over de partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst tussen de EU en Irak; |
|||
|
– résolution législative du Parlement européen du 17 janvier 2013 sur la proposition de décision du Conseil relative à la conclusion d’un accord de partenariat et de coopération entre l’Union européenne et ses États membres, d’une part, et la République d’Iraq, d’autre part ; |
– wetgevingsresolutie van het Europees Parlement van 17 januari 2013 over het ontwerp van besluit van de Raad betreffende de sluiting van een partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Unie en haar lidstaten, enerzijds, en de Republiek Irak, anderzijds; |
|||
|
– résolution du Parlement européen du 17 janvier 2013 sur la mise en œuvre de l’accord de partenariat économique intérimaire entre la Communauté européenne et les États de l’Afrique orientale et australe compte tenu de la situation actuelle au Zimbabwe ; |
– resolutie van het Europees Parlement van 17 januari 2013 over de uitvoering van de tussentijdse economische partnerschapsovereenkomst tussen de Europese Gemeenschap en staten in Oostelijk en Zuidelijk Afrika in het licht van de huidige situatie in Zimbabwe; |
|||
|
– résolution législative du Parlement européen du 17 janvier 2013 sur le projet de décision du Conseil relative à la conclusion de l’accord intérimaire établissant le cadre d’un accord de partenariat économique entre les États d’Afrique orientale et australe, d’une part, et la Communauté européenne et ses États membres, d’autre part ; |
– wetgevingsresolutie van het Europees Parlement van 17 januari 2013 over het ontwerp van besluit van de Raad tot sluiting van de tussentijdse overeenkomst tot vaststelling van een kader voor een economische partnerschapsovereenkomst tussen staten in Oostelijk en Zuidelijk Afrika, enerzijds, en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, anderzijds; |
|||
|
– résolution du Parlement européen du 17 janvier 2013 sur les victimes d’incendies survenus récemment dans des usines textiles, en particulier au Bangladesh ; |
– resolutie van het Europees Parlement van 17 januari 2013 over de recente slachtoffers door branden in textielfabrieken, met name in Bangladesh; |
|||
|
– résolution du Parlement européen du 17 janvier 2013 sur les recommandations de la conférence d’examen du traité sur la non‑prolifération concernant l’établissement d’un Moyen‑Orient exempt d’armes de destruction massive ; |
– resolutie van het Europees Parlement van 17 januari 2013 over de aanbevelingen van de NPV‑toetsingsconferentie inzake de realisatie van een Midden‑Oosten dat vrij is van massavernietigingswapens; |
|||
|
– résolution du Parlement européen sur l’indication du pays d’origine de certains produits importés de pays tiers ; |
– resolutie van het Europees Parlement van 17 januari 2013 over de aanduiding van het land van oorsprong op bepaalde producten die de EU binnenkomen vanuit derde landen; |
|||
|
– résolution du Parlement européen du 17 janvier 2013 sur les droits de l’homme à Bahreïn ; |
– resolutie van het Europees Parlement van 17 januari 2013 over de mensenrechtensituatie in Bahrein; |
|||
|
adoptées au cours de la période de session du 14 au 17 janvier 2013. |
aangenomen tijdens de vergaderperiode van 14 tot en met 17 januari 2013. |
|||
|
– Envoi à la commission des Relations extérieures et de la Défense et au Comité d’avis fédéral chargé des questions européennes. |
– Verzonden naar de commissie voor de Buitenlandse Betrekkingen en voor de Landsverdediging en naar het Federaal Adviescomité voor Europese Aangelegenheden. |
|||